Η δουλειά που βασίζεται στην ανάγκη είναι μια πραγματικότητα δύσκολη. Ας εξετάσουμε τι μπορεί να γίνει.
_______________
Η ιστορία της Δάφνης Κ, όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Είμαι 54 ετών και πολύ μα πάρα πολύ κουρασμένη. Πέρασα μια πολύ δύσκολη περίοδο με την μητέρα μου. Ήταν δυόμιση χρόνια κατάκοιτη και έπρεπε να την φροντίζω. Σταμάτησα να δουλεύω γιατί δεν μπορούσε να πιει ούτε νερό μόνη της. Έχασα την ζωή μου, αλλά δεν είναι αυτό που με νοιάζει. Η μητέρα μου «έφυγε» τον Ιούλιο του 2021. Δεν έχω καταφερει να συνέλθω από την απώλεια και δεν νομίζω να συνέλθω ποτέ. Ξεκίνησα να εργάζομαι τον Αύγουστο του 2021 και τον Νοέμβριο με έδιωξαν γιατί έγινε μείωση προσωπικού, τουλάχιστον έτσι μου είπαν. Μπήκα στην διαδικασία της αποδοχής κληρονομιάς και της πώλησης του σπιτιου μου καθώς είναι πολύ μεγάλο με πολλά έξοδα. Ξεκίνησα να ψάχνω για δουλειά τον Μάρτιο.
Δυστυχώς, δεν είμαι πια νέα, δεν ξέρω πολύ καλά Αγγλικά και ούτε γνωρίζω πολλά από υπολογιστές. Ακόμα και για καθαρίστρια όμως, ζητούν προϋπηρεσία. Βρήκα δουλειά πριν δυο εβδομάδες περίπου, σε μια εταιρεία ενημέρωσης οφειλών. Όλη την ημέρα με βρίζουν άνθρωποι, με προσβάλουν, μου κλείνουν το τηλέφωνο. Στην σκέψη και μόνο ότι θα πάω το πρωί εκεί μέσα αρρωσταίνω. Όμως είναι καλά τα χρήματα και είναι η μόνη δουλειά που βρήκα. Δεν ξέρω τι να κάνω. Να μείνω και να πιέζω ασφυκτικά το μυαλό μου ή να φύγω και να συνεχίσω να ψάχνω;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δάφνη Κ
_______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Απαντώ με καθυστέρηση λόγω σειράς και σου στέλνω συλλυπητήρια για την μητέρα σου και μια μεγάλη διαδικτυακή αγκαλιά. Ο πόνος από το τραύμα του χαμού ενός αγαπημένου, και δη που ταλαιπωρήθηκε για να “φύγει”, είναι δυσβάστακτος. Λένε ότι ενηλικιωνόμαστε πραγματικά μόνο όταν χάνουμε τη μάνα μας. Κι είναι αλήθεια.
Για το θέμα της εργασίας κατανοώ πόσο η θέση αυτή σε εταιρεία ενημέρωσης οφειλετών σε ζορίζει και σου δημιουργεί κακή ψυχολογική απόκριση. Κι είναι η μοναδική φορά, περιπτώσεις σαν τη δική σου, που δικαιολογώ τον άνθρωπο που την εκτελεί. Γιατί υπάρχει κάτι σιχαμένο στο να ενοχλεί μια εταιρεία οφειλέτες που δυσκολεύονται προφανώς να ξεχρεώσουν, με τηλεφωνήματα σε κάθε ακατάλληλη ώρα της ημέρας και παρεισφρύοντας σε κάθε προσωπική τους στιγμή απρόσκλητα. Όμως εδώ εσύ καίγεσαι. Πώς να πεις όχι; Κατανοώ και συμπονώ. Ο δε ηλικιακός ρατσισμός που δέχονται οι μεγάλες γυναίκες στην Ελλάδα στο θέμα εύρεσης εργασίας είναι κάτι το ασύλληπτο κι εγκληματικό. Τι πρέπει να κάνει μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας, να μείνει στο δρόμο;
Πιστεύω ότι πρέπει να αναζητήσεις ποιό είναι το πρωτόκολλο προστασίας του εργαζομένου σε τέτοιες εταιρείες, να απευθυνθείς σε υπεύθυνο προσωπικού ή προϊστάμενο/η και να μάθεις απ’έξω το “ποίημα” πώς να απαντάς όταν παρεκτρέπεται ο συνομιλητής σου στην άλλη γραμμή. Θα πρέπει να το τηρήσεις πολύ προσεκτκά και να κλείνεις την γραμμή για την δική σου ψυχική προφύλαξη όταν η κατάσταση παρεκτρέπεται. Ελπίζω αυτό το μέτρο να κατορθώσει να σε κάνει να συνεχίσεις για όσο διάστημα χρειάζεται (ίσως μέχρι τώρα που διαβάζεις την απάντηση να έχει συμπληρωθεί ένα ικανό διάστημα) ώστε να καλύψεις το διάστημα προϋπηρεσίας στο βιογραφικό. Έτσι ώστε να αναζητήσεις σύντομα κάποια άλλη θέση σε κάποια άλλη εταιρεία με άλλο αντικείμενο.
Στείλε μας update, η περίπτωσή σου με συγκίνησε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εχω φίλη που δούλευε σε τράπεζα σε αντίστοιχο τμήμα για αρκετά χρόνια. Είναι πολύ γλυκιά και δοτική κοπέλα και δεν ξέρω πως άντεξε. Τις προσβολές και τις βρισιές τις είχε συνηθίσει (είχαν πρωτόκολλο πάντως για το πως να απαντάνε και ποτε να κλείνουν), αυτό που την στεναχωρούσε περισσότερο ήταν κάποιοι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι που είχαν πάρει δάνεια για τα παιδιά τους πχ και δεν είχαν χρήματα ή είχε πεθάνει ο σύζυγος και είχε αφήσει χρέη και έκλαιγαν στο τηλέφωνο. Είναι δύσκολη δουλειά γι αυτό πληρώνει και καλά. Εκείνη άντεξε γιατί ήθελε να αλλάξει τμήμα και όντως το πέτυχε αργότερα. Προσπάθησε… Διαβάστε περισσότερα »
Δίκιο έχεις, αλλά τότε έπαιρνε πολύς κόσμος καταναλωτικά, ενοχλούσαν στο τηλέφωνο να εκδώσουμε κάρτες πιστωτικές, πολλές πιστωτικές κάρτες, ακόμα κι αν ήδη είχες σου υπόσχονταν τον ουρανό με τ άστρα. Έπρεπε να υπάρχει παρέμβαση εισαγγελέα. Όπως ΔΕΝ υπάρχει παρέμβαση και τώρα εισαγγελέα που λένε “12 άτοκες δόσεις για ΔΕΚΟ κι εφορία με την πιστωτική σου”. Παραλείπουν να πουν βέβαια ότι αν δεν μπορέσεις να πληρώσεις τη δόση στην πιστωτική στην ώρα της το μηνιαίο επιτόκιο είναι 19% ενώ του Δημοσίου ούτε 4%… Δεν είναι μιας μορφής απάτη αυτό;
Δεν έχει μόνο ο απλός πολίτης συνολικά την ευθύνη.
Εννοείται οτι δεν είναι ολα άσπρα ή μαύρα. Υπάρχουν και εταιρείες που εκμεταλλεύτηκαν κόσμο με τα μικρά γράμματα στα συμβόλαιά τους (αν και πριν υπογράψουμε παντα διαβάζουμε τα συμβόλαια άσχετα αν στο τηλέφωνο μας είπαν άτοκες δόσεις) αλλά το γλιτσερό που είπες παραπάνω μου χτυπησε άσχημα γιατί βάζεις όλες τις τράπεζες, εταρείες κλπ στο ίδιο τσουβάλι. Γι αυτό μίλησα και για την άλλη πλευρά.
Επιμένω επειδή υπάρχει κάτι περισσότερο από το “διαβάζουμε τα ψιλά γράμματα στο συμβόλαιο”, χωρίς καμμία πρόθεση αντιπαράθεσης εξυπακούεται. Απλά επειδή μας διαβάζει αρκετός κόσμος. Στεγαστικό δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο, ας πούμε, που εξαρτάται από τις κινήσεις των Τραπεζών και τα επιτόκιά τους, ανεξαρτήτως ατομικού συμβολαίου, ή λογαριασμοί ρεύματος που εκτινάχθηκαν με την ενεργειακή κρίση λόγω του πολέμου στην Ουκρανία (και γι’αυτό κι επιδοτήθηκαν ως ένα ποσοστό από το κράτος). Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αδύνατον ο πολίτης να κάνει υπολογιστική πρόβλεψη: ή δεν θα πάρει καθόλου το ρίσκο ενός στεγαστικού και δεν θα αποκτήσει ποτέ σπίτι ή θα κόψει το ρεύμα… Διαβάστε περισσότερα »
Τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο, αυτά σε κυμαινόμενο επιτόκιο, τα τιμολόγια του ρεύματος με ρήτρα αναπροσαρμογής, τα προγράμματα ανταμοιβής των πιστωτικών καρτών είναι εξαιρετικά εργαλεία όταν ξέρουμε να τα χρησιμοποιούμε. Κάπως σαν το μαχαίρι. Αν δε ξέρουμε ρωτάμε ένα λογιστή να μας πει μέχρι που μπορούμε να πάμε. Πόσοι απόλαυσαν το χαμηλό επιτόκιο στα δάνεια με το κειμενόμενο επιτόκιο αλλά αδιαφόρησαν να το περάσουν σε σταθερό πιστεύοντας ότι κάτι θα γίνει. Το θέμα ποιος λέει όχι στο εύκολο και γρήγορο κέρδος και ποιος θα παραδεκτεί ότι δεν ξέρει Νομίζω ότι τα μνημόνια έκαναν την κοινωνία να αγαπά τη βία και… Διαβάστε περισσότερα »
Δηλαδή οι εταιρίες έπρεπε να πληρώνουν τους προμηθεύτες και να χάριζαν τις οφειλές στους πελάτες τους που έπρεπε οπωσδήοτε να κάψουν τον κλιματισμό.
Θα το αντιμετωπίσω καλοπροαίρετα καθώς ένα πόλεμος είναι τεράστιο πρόβλημα. Οι λογαριασμοί έφταναν στο σπίτι, ή θα μπορούσε να περάσει από ένα μαγαζί του παρόχου να τους τυπώσει ή να ζητήσει βοήθεια από κάποιο δικό του στο να τους βρει. Σε δεύτερη φάση να δει τι μπορεί να πληρώσει και πότε και να το προτείνει στην εταιρία – αμέσως μετά από ένα τηλεφώνημα στην πρεσβεία ή από τη σύζυγο. Να δείξει ότι προσπαθεί . Τι έκανε από αυτά. Ο έντιμος άνθρωπος που έχει μάθει να είναι συνεπής προσπαθεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις ή να τις ρυθμίσει και οι εταιρίες το… Διαβάστε περισσότερα »
Να επέμβω λίγο καθώς είναι μισή αλήθεια. Κοντινό πρόσωπο μπήκε στο νοσοκομείο για καρκίνο: εγχείρηση-χημειοθεραπείες. Για 3-4-5 μήνες προφανέστατα δεν μπορούσε να ασχοληθεί με καταβολές δόσεων πιστωτικών καρτών, έβαζαν ό,τι νόμιζαν, πού έλεγχος! ΔΕΚΟ και εφορία εξυπακούεται πληρώνονταν τακτικότατα. Οι δόσεις κάρτας εμφάνισαν μια κάποια καθυστέρηση για ΜΙΑ φορά. Η καρτέλα του πήγε σε εταιρεία ενημέρωσης οφειλετών. Έκτοτε είναι συνεπάστατο το άτομο με τις καταβολές. Και όμως, κάθε 5 του μήνα και για όλο το υπόλοιπο του ΚΑΘΕ μήνα, τον καλούν σε σπίτι, εργασία και κινητό από διαφορετικά κινητά νούμερα -όπως διαπιστώνει και μας ενημερώνει- μεσημέρι, απόγευμα και βράδυ, σαν… Διαβάστε περισσότερα »
Ρένα, μάλλον πρέπει είτε να απευθυνθεί εγγράφως στην τράπεζα, είτε να ακυρώσει την κάρτα και να πάει σε άλλη τράπεζα.
Φαντάζομαι ότι σίγουρα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που όντως είναι συνεπείς και τους ταλαιπωρούν άδικα αλλά η χώρα δόξα το θεό έχει άφθονους κατοίκους που ασπάζονται πλήρως το “δεν πληρώνω γιατί έτσι γουστάρω”
Ακούγεται λογικό. Μακάρι να την ακυρώσει να πάει στο καλό!
Το δεν πληρώνω γιατί έτσι γουστάρω είναι όντως μάστιγα. Σιγοντάρεται όμως, έντεχνα, πολλά χρόνια τώρα.
Υπάρχει μια προβληματική παιδεία άκρατου εγωϊσμού και τζάμπα μαγκιάς στη χώρα. Πρέπει να αλλάξει άμεσα, μας έχει κοστίσει πάρα πολύ. Είναι η βασική διαφοροποίηση με ανεπτυγμένες χώρες του εξωτερικού.
Συμφωνούμε απόλυτα στο σχόλιο σας…
Το θέμα είναι ότι ακόμα κι αν ο υπάλληλος είναι ευγενικός πολύ σύντομα αναγκάζεται να γίνει πιο επιθετικός. Και φαντάζομαι και ο πεθερός σας δεν είχε το καθαρότερο μυαλό όταν απάντησε στο τηλέφωνο (αναρωτιέμαι γιατί του είπαν εφ’όσον το “ρολόι” δεν ήταν στο όνομα του) και σίγουρα όχι στη διάθεση να είναι ευγενικός και με διάθεση να βρεθεί λύση.
Ελπίζω όλα να τακτοποιήθηκαν πλέον.
Ο σύζυγός σας είχε πρόσβαση στις πληροφορίες αλλά δε βοήθησε,ο πεθερός σας ήταν υπερήφανος για να μη ζητήσει βοήθεια αλλά όχι αρκετά υπερήφανος για να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις του.
Δυο παρατηρήσεις: θα διαφωνήσω με τη φράση: “Γιατί υπάρχει κάτι σιχαμένο στο να ενοχλεί μια εταιρεία οφειλέτες που δυσκολεύονται προφανώς να ξεχρεώσουν, με τηλεφωνήματα σε κάθε ακατάλληλη ώρα της ημέρας και παρεισφρύοντας σε κάθε προσωπική τους στιγμή απρόσκλητα.” Σε μια χώρα με εκτεταμένη φοροδιαφυγή μάλλον εθελοτυφλούμε όταν πιστεύουμε ότι είναι σιχαμένο να ζητάς από οφειλέτες που έχουν επιλέξει να μη πληρώσουν τα χρήματα που έλαβαν και πιθανόν τα στερούν από κάποιον άλλο (ή και την κοινωνία όταν τα κόκκινα δάνεια αποτελούν πρόβλημα για το κράτος). Να θυμίσω την υπέροχη δημοσιογράφο που πρόσφατα έχασε το σπίτι της η οποία θεωρούσε φυσιολογικότατο… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θα διαφωνήσω στο θέμα της φοροδιαφυγής ή το καταστροφικό κίνημα “δεν πληρώνω” (με τις πλάτες των άλλων!) που τόσο έκαψε την ελληνική κοινωνία. Πάντως εξ όσων γνωρίζω, με εξαίρεση την ΔΕΗ, οι εταιρείες οφειλετών δρουν προς συμφέρον αμιγώς ιδιωτικών εταιρειών που αφορούν είτε καταναλωτικά δάνεια (πιστωτικές κάρτες τραπεζών), είτε λογαρισμούς τηλεφωνίας (πάλι ιδιωτικές εταιρείες), ή χρέη ιδιωτικών καταστημάτων μέσω πιστωτικών καρτών (κ.ο.κ). Δηλαδή δεν είναι χρέος που το επωμίζεται ο συνεπής φορολογούμενος, ως γενικό κοινωνικό σύνολο. Επομένως η όχληση των εταιρειών δεν έχει κάποιο “κοινωνικό πρόσημο” με βάση το οποίο θα πρέπει να “τους σεβαστούμε”. Ασκούν τρομοκρατικές πρακτικές και… Διαβάστε περισσότερα »
Μια πολύ μακρινή εποχή στο ΤΕΙ που ήμουν έμαθα ότι το κόστος που δημιουργεί ένας πελάτης που “κανονιάζει” μια εταιρία μεταφέρεται και στους υπόλοιπους πελάτες. Οπότε ναι στο λογαριασμό του τηλεφώνου ένα ποσό αφορά και το ρίσκο ή την επιβάρυνση από πελάτες που φέσωσαν την εταιρία – αν και συμφωνώ ότι οι πάροχοι φταίνε που δεν έκοβαν άμεσα τη σύνδεση. Το ίδιο ισχύει και για όσους κλέβουν από τα super market ή δε πληρώνουν εισιτήριο στα ΜΜΜ. Οσο για τη θεωρία ότι “μια ολόκληρη εποχή συνήθισε τον Έλληνα και την Ελληνίδα να καταναλώνουν παραπάνω από το πραγματικό τους εισόδημα” λυπάμαι… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι όπως τίθεται τώρα, ναι, ως εμπλεκόμενο ποσοστό “ρίσκου” στις επιχειρήσεις (το παράδειγμα με τα ΜΜΜ και το super market είναι απολύτως ορθό). Νομίζω πάντως ότι δεν είναι μόνο αφέλεια εκ μέρους των καταναλωτών -αν και υπάρχει το φαινόμενο του Σώρρα, αν είναι ποτέ δυνατόν! Είναι κι αντισυστημικότητα κι από δαύτη χορτάσαμε!
Πω, πω! Τι θα πρέπει να μας κοστίζει ο μη εξυπηρετούμενος δανεισμος των κομμάτων! Ειδικά με κα ΠΑΣΟΚ που έχουν τριψήφιο νούμερο εκατομμυρίων έκαστο.
Και η Νέα Δημοκρατία και η διαγραφή των χρεών των συνεταιρισμών και τα θαλασσοδάνεια επιχειρηματιών που τα έλαβαν επειδή είχαν γνωστούς και τα χρήματα είναι στην Ελβετία και πολλοι άλλοι.
Φίλη συνομήλικη, εγώ είμαι δικηγόρος. Όταν τελείωσα τις σπουδές στη Θεσσαλονίκη, κατέβηκα στην Αθήνα, γιατί είχα ένα θείο δικηγόρο, που είχε υποσχεθεί στη μάνα μου (αδερφή του) ότι θα με βοηθούσε. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ψυχοπαθής και δεν σου λέω πως μου φέρθηκε , γιατί δεν θέλω να το βαρύνω. Ένα θα σου πω. Βλέπω ακόμη εφιάλτες…. Αφού με είχε κάνει κουρέλι , βρήκε μια αφορμή απ το μυαλό του και με έδιωξε κι από πάνω…. και βρέθηκα στην Αθήνα, χωρίς να έχω καταγωγή από εδώ, να πρέπει να γίνω δικηγόρος στα 24 χωρίς να ξέρω κανέναν…. Για να μην… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι πάρα πολύ. Καταλαβαίνω την πίεση γιατί η χειρότερη δουλειά που είχα ποτέ ήταν για τηλεφωνική έρευνα αλλά μας βάζανε να παίρνουμε μέσα στο μεσημέρι οπότε μας βρίζανε. Θα πρέπει να δεις ψύχραιμα την κατάσταση. Αυτή τη στιγμή, έστω με αυτόν τον τρόπο θα έχεις προυπηρεσία τουλάχιστον σε τηλεφωνικό κέντρο, οπότε ίσως είναι λίγο πιο εύκολο να βρεις άλλη δουλειά. Επίσης, θα πρέπει να κάτσεις να σκεφτείς τι μπορείς να κάνεις μόνη σου, πχ να βάλεις αγγελίες σε εφημερίδες ή σε γκρουπ στο facebook ή ακόμα και σε χαρτιά στο δρόμο, που να προωθείς υπηρεσίες σου, πχ καθάρισμα σπιτιού ή… Διαβάστε περισσότερα »
Στη δουλειά μας όταν κάποιος μας προσβάλλει και δεν μας γνωρίζει καλό είναι να μην το παιρνουμε προσωπικά,ξέρω ότι δεν είναι εύκολο και πρέπει να το δουλέψεις πολύ μέσα σου για να βρεις ένα τρόπο να το αντιμετωπίσεις,η κάθε μέρα δεν είναι ίδια..έχεις δύναμη μέσα σου που δεν τη γνωρίζεις..Να μη το βάλεις κάτω…το έχω βιώσει χρόνια,σε καταλαβαίνω και σε συμπονώ.
Εχω την εντυπωση οτι δεν εχεις δουλεψει στο παρελθον.
Δεν ξερω μπορει να κάνω και λαθος ..