Η Ρένα απαντά: Η ανασφάλεια δεν μ’αφήνει να ησυχάσω

Με προβληματίζει αυτή μου η ανασφάλεια εφόσον δεν μπορώ να ηρεμήσω 100%.

_____________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα! Ερώτηση που αφορά τη σχέση μου!

Πώς μπορώ να νιώσω καλύτερα όταν ο σύντροφός μου κάνει παρέα με κοπέλες; Νιώθω αρκετή ανασφάλεια και συνεχώς σκέφτομαι ότι σταδιακά θα τις ερωτευτεί και θα μου πει να το ληξουμε!

Και δεύτερο σκέλος της ερώτησης: μια από τις φίλες του έχει ερωτικά συναισθήματα για εκείνον, αλλά εκείνος τη βλέπει φιλικά και ούτε τη φλερτάρει, ούτε εκδηλώνει ενδιαφέρον πέρα από φιλικό. Τι πρέπει να κάνω εγώ; Να είμαι οκ με τη φιλία τους εφόσον ο σύντροφός μου είναι σωστός απέναντι μου και δε δίνει αφορμές για ζηλιες ή είναι λογικό να νιώθω άβολα που βλέπω πως αυτή τον διεκδικεί;

Εκεινος είναι πολύ γλυκός μαζί μου και συνεχώς με λέει γυναίκα της ζωής του! Δε μου κρύβει τίποτα και κάνει σχέδια για μας στο μέλλον. Ήδη είμαστε μαζί 7 χρόνια, μένουμε μαζί, και έχουμε ζήσει τόσα πολλά… Αλλά αρχίζει και με προβληματίζει αυτή μου η ανασφάλεια σε βαθμό που ώρες ώρες σκέφτομαι να τον χωρίσω εφόσον δεν μπορώ να ηρεμήσω 100%. Δε θέλω όλη μου τη ζωή να αναστατώνομαι όταν ακούω για γυναίκες φίλες και όταν βλέπω απλά πράγματα (τύπου likes στα σοσιαλ μεταξύ τους κτλ).

Χρειάζομαι συμβουλές επειγόντως! Σκέφτομαι πως είναι κρίμα να χάσω έναν τέτοιο άνθρωπο που με έχει στηρίξει στα πάντα και τον αγαπω! Ευχαριστώ!!!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Marianne

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Δεν είναι παράλογη η ερωτική ζήλεια, ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες και σε νέες σχέσεις όπου δεν υπάρχει η δοκιμασία της εμπιστοσύνης. Eσείς είστε ήδη 7 χρόνια μαζί κι ετοιμάζεστε για κάτι μεγαλύτερο. Επομένως κι εφόσον δεν υπάρχουν σημάδια για κάτι ύποπτο, όντως πρόκειται για δική σου ανασφάλεια και πρέπει να την αντιμετωπίσεις.

Οι άνθρωποι έχουν φιλίες και πέραν της σχέσης τους κι αυτό είναι φυσικό. Κι εφόσον δεν δίνουν δικαιώματα, δεν υπάρχει και θέμα. Δεν μπορεί κάποιο άτομο να μπει ανάμεσα αν δεν βρει χαραμάδα, αν δεν του επιτραπεί, αν δεν κολακευτεί αρκετά κανείς ώστε να θεωρήσει ότι πρέπει να ανταποκριθεί για να κερδίσει κάτι.

Ας ξεκινήσουμε από μια παραδοχή: κανείς δεν είναι κανενός, δηλαδή η αγάπη δεν είναι ιδιοκτησιακή. Κι αυτό δεν είναι κάποια μοντέρνα προχώ ιδέα όπως μπορεί κάποιος να πει. Υπάρχει από πολύ παλιά, αρκεί να αναφέρω το λιμπρέττο της Κάρμεν (μια όπερα που αφηγείται μια γυναικοκτονία), όπου υπάρχει ολόκληρη άρια (η Habanera) που λέει κατά λέξει: «Ο έρωτας είναι ελεύθερο πουλί που κανένας δεν μπορεί να το εξημερώσει. Eρχεται, φεύγει κι επιστρέφει. Νομίζεις ότι το κρατάς, σε αποφεύγει. Νομίζεις ότι το αποφεύγεις, σε κρατάει.» Δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε ούτε ότι δεν θα φύγουν, ούτε ότι δεν θα ξε-ερωτευτούν, ούτε ότι δεν θα επιθυμήσουν άλλο πρόσωπο. Δεν τπάρχει εξασφάλιση. Αυτό είναι.

Επομένως τι κάνουμε; Κοιτάμε να απολαύσουμε τον έρωτά μας όσο μπορούμε τώρα, τώρα που τον ζούμε για να μην τον καταστρέψουμε με αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Κάτι όμορφο αξίζει να βιώνεται χωρίς δεύτερες σκέψεις. Μάλιστα οι δεύτερες σκέψεις, με την αγωνία των εγγυήσεων (οι οποίες δεν υπάρχουν γενικά στις ανθρώπινες σχέσεις) είναι πιο πιθανό να δημιουργήσουν πρόβλημα παρά να το αποφύγουν. Γιατί όμως;

Επειδή αν συνέχεια έχουμε τον άλλον υπόλογο για κάτι κακό, όταν συνεχώς τον υποψιαζόμαστε, στο τέλος τον ωθούμε να μας επιβεβαιώσει. Σου λέει, αφού εισπράττω που εισπράττω την απαξία και την κατηγορία, ε, ας είμαι όντως ένοχος να το αξίζω κιόλας, μην τα τραβάω χωρίς λόγο. Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιούμε αυτό. Όμως είναι βασική ανθρώπινη ψυχολογία. Δεν μπορεί το άλλο άτομο να αναλώνεται σε διαβεβαιώσεις, και μιλώ γενικά κι όχι μόνο για την περίπτωσή σας. Γιατί ουσιαστικά έτσι εκβιάζεται η έκφραση των συναισθημάτων προς εξασφάλιση ειρήνης. Κι αυτό κάπως την φθηναίνει. Έτσι δεν είναι;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News