To bullying είναι πάντα κατάπτυστο. Δε ξέρω ειλικρινά αν συγχωρείται.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα,
Διαβάζω μανιωδώς την στήλη σου εδώ και δύο χρόνια περίπου και ήθελα να σε ευχαριστήσω καθώς μέσα από τις συμβουλές που έχεις δώσει κατά καιρούς σε άλλες γυναίκες με έχεις βοηθήσει κι εμένα πάρα πολύ!!
Στο δικό μου θέμα λοιπόν…Όταν ήμουν μαθήτρια δημοτικού ήμουν θύμα σχολικού εκφοβισμού και αποκλεισμού από μια συμμαθήτριά μου. Η κατάσταση αυτή διήρκησε χρόνια μέχρι που κάπου στα τέλη του δημοτικού έφτασε στο αμήν. Από ψυχολογικούς εκβιασμούς και απειλές μέχρι τραβήγματα, σπρωξιές, μπουγελώματα, κοροϊδίες και άλλα τέτοια ωραία. Τότε αποφάσισα πως ο μόνος τρόπος να γλιτώσω ήταν να δώσω εξετάσεις για να μπω σε ένα πρότυπο σχολείο και να μην πάω στο σχολείο της γειτονιάς μαζί με την συγκεκριμένη συμμαθήτρια και την παρέα της. Έτσι κι έκανα.
Τα χρόνια πέρασαν και πλέον έχω αποφοιτήσει και από το σχολείο στο οποίο πέρασα και αυτή τη στιγμή είμαι φοιτήτρια. Και πάνω που τα είχα αφήσει όλα πίσω μου, ξαφνικά να τη πάλι η συμμαθήτρια! Να μην σας τα πολυλογώ, μου ζήτησε συγγνώμη για τα παλιά και εγώ της είπα πως δεν έγινε κάτι, όλα καλά. Τέλος πάντων, βγήκαμε κανα δυο φορές και, παρ’ότι αλήθεια προσπάθησα να μην είμαι προκατειλημμένη απέναντί της, παρατήρησα κάποια πράγματα στην συμπεριφορά της που δεν μου άρεσαν:
1)Βρήκε τον σύντροφό μου στο ινσταγκραμ και του έκανε αίτημα από την πρώτη φορά που βρεθήκαμε
2)Μου έθαψε μία προς μία όλες τις φίλες της, ενώ συνεχίζουν να κάνουν παρέα από το δημοτικό μέχρι σήμερα
4)Μια μέρα είπε ψέματα στους γονείς της ότι βγήκε μαζί μου για να βγει με κάποιον/α και εγώ αναγκάστηκα να πω ψέματα στους δικούς της για να την καλύψω
5)Μια άλλη φορά βγήκαμε για καφέ και όχι μόνο πήρε κρασί στις έξι το απόγευμα, αλλά μου είπε όταν ήταν η ώρα να φύγουμε ότι δεν είχε λεφτά να το πληρώσει και
6)Εκτός του ότι κάθε φορά που βρισκόμασταν μου έλεγε για τις διάφορες περιστασιακές σχέσεις που εκείνη είχε, με ρωτούσε κιόλας αν είμαι ακόμα μαζί με τον σύντροφό μου και μου έκανε αδιάκριτες ερωτήσεις για την σχέση μας τις οποίες αρνούμουν ευγενικά να απαντήσω.
Δεν θέλω να ξαναβγω μαζί της, κάθε φορά έβγαινα με το ζόρι, αλλά δεν πάει άλλο. Δεν ξέρω πως να την αποφύγω άλλο πια. Έχουμε βγει τέσσερις φορές όλες κι όλες σε χρονικό διάστημα δύο χρόνων, γιατί όλο βρίσκω δικαιολογίες ή σταματάω να της απαντάω στα μηνύματα (ανώριμο το ξέρω, αλλά βρίσκομαι σε απόγνωση) και συνεχίζει να μου στέλνει. Δεν ξέρω τι να κάνω. Είμαστε και γειτονιά, δεν μπορώ να την αγνοώ για πολύ.
Προς το παρόν δεν έχω ανοίξει ακόμα το μήνυμα που μου έστειλε αλλά το έχω ξανακάνει άλλες δύο φορές και δεν έπιασε. Κάθε φορά που βγαίνουμε νιώθω παραβιασμένη γυρνώντας σπίτι και αισθάνομαι πως θα μπορούσα να έχω κάνει κάτι καλύτερο με τον χρόνο μου, αντί να τον σπαταλήσω απλώς για να βγω μαζί της.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαίρη
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ πολύ για την σταθερή ανάγνωση, τα όμορφα λόγια και την εκτίμηση.
Κοίτα, είμαι πάντα με το μέρος όποιου και οτιδήποτε προστατεύει το συμφέρον των παιδιών. Είναι δυσάρεστο αυτό που σου συνέβη και τραυματικό. Και συμπονώ. Για τον λόγο αυτό θεωρώ ότι το bullying δεν χωρά συγχώρεση. Δεν είναι δικαιολογία το “ήταν παιδί”. Κι εμείς παιδιά ήμασταν και δεν κοροιδέψαμε και δεν κάναμε τη ζωή δύσκολη σε κανέναν. Από άλλο υλικό ήμασταν φτιαγμένοι; Ένα παιδί δημοτικού κατανοεί πολύ καλά τους κοινωνικούς κανόνες, τους παραβιάζει για να αισθανθεί καλά με τον εαυτό του για να αναπληρώσει τα ελλείματά του. Είναι ήδη “χαλασμένο” σε τομείς που δύσκολα παίρνουν επισκευή με πολύ προσωπικό κόπο.
Πιστεύω λοιπόν ότι ήταν λάθος να πεις ότι δεν έγινε τίποτα και να δεχτείς την συγγνώμη αυτή. Βέβαια κατανοώ γιατί το έκανες, να δείξεις ότι είσαι κουλ, ότι δεν άσκησε τόση εξουσία πάνω σου, ότι αντιστάθηκες με τον τρόπο σου, να μην νιώσεις ξανά υποταγμένη. Μικρή νίκη όμως, που της έδωσε θάρρος να συνεχίσει με αυτά που περιγράφεις…. Πώς άραγε να προχωρούσε αν απλά της δήλωνες “τώρα είναι αργά για δάκρυα, ας τα σκεφτόσουν τότε, δεν έχουμε κάτι να πούμε”;
Είναι σαφές ότι δεν έχει αλλάξει καθόλου και βρήκε πρόθυμο “θύμα” πάλι για να κάνει το κομμάτι της. Φυσικά το έχεις μια χαρά αντιληφθεί, απλώς δεν θες να γίνεις δυσάρεστη και να της πεις ότι δεν θέλεις να βρίσκεστε. Ίσως να τη φοβάσαι και λίγο: τι είναι ικανό να κάνει ένα ανερμάτιστο πλάσμα;
Θα πρότεινα να κόψεις τελείως τις επαφές, να μην ανοίγεις κανένα της μήνυμα, να μην απαντήσεις ποτέ ξανά και να φτιάξεις έτσι το feed στα social media σου ώστε να μην την βλέπεις καν (βάλε την σε σίγαση αν δεν θες να την μπλοκάρεις). Πες και του συντρόφου σου αν θέλεις ότι πρόκειται για προβληματικό άτομο του παρελθόντος, ας έχει το νου του μη κολακευτεί. Βεβαίως αν είναι συγκροτημένο άτομο θα καταλάβει κι ο ίδιος.
ΥΓ. Το μόνο που δεν θεωρώ κατακριτέο είναι ότι πήρε κρασί στις 6 το απόγευμα και ότι έχει περιστασιακές επαφές. Αυτά δεν σε αφορούν γιατί δεν σε επηρεάζουν. Δεν χρειάζεται να τα επικαλείσαι για να τονώσεις τη θέση σου, η θέση σου είναι ήδη πανίσχυρη. Έχεις το δίκιο με το μέρος σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Και εντάξει, επειδή έτσι σου φάνηκε σωστό εκείνη την ώρα είπες ότι δέχεσαι τη συγγνώμη της, γιατί όμως έπρεπε να αρχίσετε να βγαίνετε;; Σε ποιον πλανήτη ένα άτομο που φερόταν φρικτά επί τόσα χρόνια είναι δυνατό να γίνει καλή παρέα λίγο αργότερα; 😳
Αγνόησέ τη παντελώς στο εξής, κι αν επιμείνει πες της «Έχω πάρα πολλές υποχρεώσεις και δεν προλαβαίνω». Δεν προλαβαίνω, δεν μπορώ, δεν γίνεται, έχω άλλες σοβαρές προτεραιότητες και ελάχιστο χρόνο, είναι μια χαρά διατυπώσεις αν δεν σου βγαίνει να πεις «δεν θέλω». Κόψε το ενήλικο μπούλινγκ για να γλιτώσεις οριστικά!
Γιατί να μην της πει απλώς την αλήθεια, ότι δεν θέλει να βγει μαζί της και να τα φορτώσει στις υποχρεώσεις?
Φαίνεται να διστάζει για καθαρή εξήγηση, γι’αυτό πρότεινα εναλλακτικές διατυπώσεις…
Μπορεί ένα άτομο να διορθώσει τη συμπεριφορά του στη συνέχεια της ζωής του. Αλλά αυτό θέλει δουλειά. Η συγκεκριμένη δεν το έχει κάνει (ακόμη τουλάχιστον). Κατά τα άλλα, θεωρώ πως καλύτερη είναι η απευθείας εξήγηση, «δεν θέλω να κάνουμε παρέα». Και αυτό, περισσότερο για την ίδια όχι για την φίλη-θύτη. Είναι μεγάλη κατάκτηση να αντιμετωπίζεις με θάρρος και ακεραιότητα τις καταστάσεις.
Συμφωνώ με το Υ.Γ. Ρένα όμως κυρίως για το κρασί το ανέφερε γιατί δεν πλήρωσε μετά και ζήτησε από εκείνη χρήματα
Μην ξαναβγείς μαζί της, όπως σου προτείνει η Ρένα. Δεν θες τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σου. Τελικά η ουσία των ανθρώπων δεν αλλάζει.
Το bulling, αλλά και κάθε μορφή κακοποίησης, δεν συγχωρείται.
Χαίρομαι για την απάντηση σου Ρένα. Έχω δεχτεί bullying στο σχολείο και ποτέ μου δεν μπόρεσα να συγχώρεσω κανέναν τους, όσα χρόνια και να πέρασαν. Στην τελική δεν τους χρωστάμε τίποτα, εκείνοι έκαναν μαλακίες.
Όχι, το να μπλοκάρεις κάποιον ή να κανείς ghosting δεν είναι ανώριμο. Θέτεις όρια, λες «άσε με ήσυχη, επιτέλους!» Οποίος δεν τα σέβεται έχει το πρόβλημα.
Ακριβώς
Ο οριμος τρόπος για να θέσεις όρια είναι ακριβώς να πεις: “άσε με ήσυχη, επιτέλους”. Το να επιλέξει καποιος να κάνεις ghosting η να μπλοκάρει αντί να πει αυτήν την φράση είναι που το κάνει ανωριμο. Και ανασφαλή. Και φοβικο στο να γίνεται δυσάρεστος. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά υποδεικνύουν ανωριμότητα. Σε περιπτωσεις buling βέβαια, όπως στην προκειμένη, η και γενικως κακοποίησης είναι απόλυτος δικαιολογημένες αντιδράσεις μιας και εξ ορισμού πρέπει να αντιμετωπίσεις κάποιον υπό καθεστώς φόβου.
Εσύ δλδ αν αύριο μεθαύριο βρεθείς με έναν σύντροφο που απειλεί τη σωματική σου ακεραιότητα θα κάτσεις να του το πεις αντί να βάλεις προτεραιότητα τον εαυτό σου και να φύγεις χωρίς να του πεις τίποτα? Ωριμότητα σημαίνει και να μπορείς να αναγνωρίσεις σε ποια κατάσταση βρίσκεσαι και να προσαρμόζεται στα δεδομένα αυτά. Όχι να υποστηρίζεις μια στάση άκαμπτα απλά για να πεις ότι πιστεύεις σε κάποιες αρχές. Δεν της χρωστάει ωριμότητα η γραφουσα ειδικά όταν το άτομο απέναντι της δεν είναι ώριμο. Γιατί πρέπει να δείξει “ανωτερότητα” ακόμη μια φορά? Για το μόνο που ίσως θα είχε νόημα να… Διαβάστε περισσότερα »
Μα πρώτη εγώ τόνισα ότι σε περιπτώσεις κακοποίησης το μπλοκάρισμα και το ghosting είναι απόλυτος δικαιολογημένα. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο φόβος προέρχεται από την κακοποίηση και όχι από ανοριμοτητα. Παρ όλα αυτά και πάλι δεν θεωρώ ότι τέτοιες αντιδράσεις είναι safe σε όλες τις περιπτώσεις κακοποίησης. Δεν ξέρεις πως μπορεί να αντιδράσει ο κακοποιητης αν τον μπλοκάρεις και μπορεί να γίνει και επικίνδυνος. Μπλοκ και ghosting σε κακοποιητη συνησταται μόνο όταν το θύμα βρίσκεται ηδη σε ασφαλή περιβάλλον στο οποίο δεν μπορεί ο κακοποιητης να έχει προσβαση. Εδώ η γραφουσα μας λέει ότι η κακοποιητρια είναι γειτόνισσα.
Η συγκεκριμένη κοπέλα δεν είναι νορμαλ άτομο, είναι νταής. Δεν ξέρεις πως μπορεί να αντιδράσουν οι νταήδες αν σηκώσεις ανάστημα. Μπορεί να γίνουν 10 φορές χειρότεροι απ ότι πριν.
Εγώ δεν έχω θέμα να γίνομαι δυσάρεστη, αλλά αν ξέρω ότι η άλλη μπορεί να έρθει έξω από το σπίτι μου και να περιμένει ποτέ θα βγω, γιατί να βάλω τον εαυτό μου σε τέτοιες περιπέτειες;
Αντιγράφω από το παραπάνω μου σχόλιο: Μα πρώτη εγώ τόνισα ότι σε περιπτώσεις κακοποίησης το μπλοκάρισμα και το ghosting είναι απόλυτος δικαιολογημένα. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο φόβος προέρχεται από την κακοποίηση και όχι από ανοριμοτητα. Παρ όλα αυτά και πάλι δεν θεωρώ ότι τέτοιες αντιδράσεις είναι safe σε όλες τις περιπτώσεις κακοποίησης. Δεν ξέρεις πως μπορεί να αντιδράσει ο κακοποιητης αν τον μπλοκάρεις και μπορεί να γίνει και επικίνδυνος. Μπλοκ και ghosting σε κακοποιητη συνησταται μόνο όταν το θύμα βρίσκεται ηδη σε ασφαλή περιβάλλον στο οποίο δεν μπορεί ο κακοποιητης να έχει προσβαση. Εδώ η γραφουσα μας λέει ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Κοιτα, κατα την γνωμη μου αλλο ενα παιδακι του δημοτικου αλλο ενας εφηβος 14 χρονων.
Κι εγω υπεφερα αλλα στο γυμνασιο και στο λυκειο αυτην την συγκεκριμένη δεν μπορω να την δω καθόλου θετικά ακομα και τοσα χρονια μετά. Ερχοταν και εγραφε προσβολες πάνω στο θρανίο μου. Με ειρωνευόταν σε κάθε ευκαιρία.
Μα κυρίως επιανε τους πάντες και τους εβαζε λόγια να με κανουν πέρα ωστε να απομονωθώ.
Ηξερε τι εκανε. Σε αντιθεση με ενα παιδακι 11 χρονων του δημοτικου που σαχλαμαρίζει.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να έχεις επαφή μαζί της. Ζήτησε συγγνώμη, τη δέχτηκες. Μέχρι εδώ. Δεν ήσασταν ποτέ φίλες, δεν χρειάζεται να γίνετε τώρα. Δεν είναι δικό σου πρόβλημα.
Ακριβώς δεν ήσασταν φίλες και δεν είναι υποχρεωτικό να γίνετε τώρα
Φίλη εγώ στην θέση σου δεν θα ανησυχούσα τόσο πως να διώξεις την τύπισσα. Ένα κουράγιο θελει, την μπλοκάρεις, της πατάς ένα ξέχεσμα, λύσεις υπάρχουν, Θα ανησυχούσα περισσότερο γιατι εσύ να βλέπεις τον θύτη σου και να μπαίνεις στην διαδικασία να κάνεις παρέα μαζί του?? Τι φάση, κοιταξε το λίγο μην μπλεξεις σε χειρότερες καταστάσεις στο μελλον.
Μην της ξαναμιλήσεις, μην απαντάς σε μνμ ή τηλέφωνα! Είναι ένας άνθρωπος τοξικός που από ότι φαίνεται δεν σου προσφέρει τίποτα καλό!
Αγαπητη φιλη λυπαμαι πραγματικά για οσα περασες. Δυστυχως τα περασε και η μια απο τις κορες μου και ευτυχως αντιδράσαμε εγκαιρως. Θα συμφωνήσω με την Ρενα, αν δεν υπαρξει ψυχοθεραπεία, ο bully δεν αλαζει. Εχουν περασει 6 χρονια απο τοτε που το βιωσε η κορη μου και στις σχολικές γιορτες ακομα μαθαίνω για την αλλη πως συνεχιζει να κανει τα ιδια και σε αλλους. Εντωμεταξυ πολυ θα με ενδιεφερε να διαβασω καποια στιγμη την αποψη ενος bully. Τι ηταν αυτο που τους ώθησε να φερθούν ετσι; Εχει οντως να κανει με ζήλεια οπως προσπαθουμε να πείσουμε παντα τα παιδια μας;… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ το ίδιο. Πολύ θα ήθελα να μας πει κάποιος γιατί φέρονται έτσι. Είχα πάντως συμμαθήτρια που εν τέλει την έδιωξαν από το σχολείο που ήμασταν εξαιτίας της συμπεριφοράς της. Στη 1η γυμνασίου. Μόνο 1η γυμνασίου έβγαλε μαζί μου αυτή, φερόταν περίεργα και σε κάποια φάση ήρθε ξαδέρφη της να την πάρει και μας είπε φέρεται έτσι εξαιτίας του ότι ο πατέρας της ήταν πολύ άρρωστος. Δεν δικαιολογείται η στάση της. Ήταν μια κακομαθημένη. Τα πάντα όσα είχε ήταν πανάκριβα. Ρούχα, παπούτσια, ακόμα και η σχολική τσάντα. Δεν ξέρω αν τα παιδιά που τα έχουν όλα στα πόδια τους… Διαβάστε περισσότερα »
Συνήθως οι θύτες bulling είναι οι ίδιοι θύματα bulling στο σπίτι τους. Έτσι τους έμαθαν (και έτσι βιώνουν) ότι πρέπει να κάνουν για να επιβιώσουν.
Ναι. Αλλά δεν είναι μόνο ο θύτης, είναι και οι υποστηρικτές του θύτη, οι οποίοι συνήθως το κάνουν για την προσωπική τους επιβίωση. Σου λέει αν είμαι με τον θύτη δεν κυνδυνεύω να γίνω θύμα του.
Εχω ξαφερφη bully που το εμαθα γιατι η ιδια ουσα μεγάλη πια, το παραδέχτηκε. Στο σχολειο έκανε εκφοβισμο σε παιδιά. Λοιπον η ξαδερφη μου ηταν και ειναι ενα κακομαθημένο άτομο απο ευπορη οικογένεια οπου οι γονεις της δεν της ελεγαν ποτέ οχι σε τιποτα. Ο,τι ηθελε της το αγοραζαν. Απο την πρωτη δημοτικου ειχε δασκάλα στο σπιτι να την διαβάζει, μασημένη τροφή. Στο Λυκειο εδινε 40ευρα για μια ωρα ιδιαιτερα. Στο πανεπιστημιο γραφτηκε σε κομμα και πέρναγε τα περισσοτερα μαθηματα με λευκή κολλα. Δεν εχει κοπιάσει ποτέ της για τίποτε. Ολα με το κουταλάκι στο στομα. Πώς ειναι τωρα ως… Διαβάστε περισσότερα »
θυμάμαι τα παιδιά που μου έκαναν μπουλινγκ στο δημοτικό, το ίδιο σκατοχαρακτηρες είναι και σήμερα και συνεχίζουν την παράδοση τα δικα τους παιδιά. δεν ασχολούμαι αν και μετα το δημοτικό δε με ξαναενοχλησαν, ένα γεια οταν συναντιομαστε στο χωριό και τέλος
Εγώ ούτε γεια
Συμφωνώ απόλυτα με την απάντηση και θέλω να υπερθεματίσω. Αγάπη, έφαγα κ γω χοντρό μπούλινγκ στο γυμνάσιο και σε νιώθω. Θα σου πρότεινα να της το πεις στα μούτρα της: “ξέρεις κάτι Ελένη μου; με έπιασες απροετοίμαστη και επειδή είμαι καλοπροαίρετη σου είπα ότι δέχομαι τη συγγνώμη σου. Ε λοιπόν, έκανα λάθος, δε θέλω να έχουμε επαφές.” Και τελειώνει εκεί η ιστορία. Όσο για το ότι τη πετυχαίνεις ή είστε σε κοινούς κύκλους να μη σε νοιάζει καθόλου. Αυτή θα έπρεπε να έχει πρόβλημα, όχι εσύ. Και το αγόρι σου, εφόσον ξέρει τι έχει γίνει πρέπει να πάρει θέση, γιατί… Διαβάστε περισσότερα »