Και ποτέ σου να μην καταλάβεις η ίδια τι ήταν οι υπηρέτριες-γυναίκες του παρελθόντος…
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σας. Οι γονεις μου παντρευτηκαν πριν 50 χρονια με προξενιο. Δεν αγαπηθηκαν ποτε. Ζουν στο ιδιο σπιτι επειδη δεν υπαρχει οικονομικη ανεξαρτησια της μητερας μου. Τα τελευταια 35 χρονια ειναι σαν 2 ξενοι. Χροοονια ολοκληρα, σε καθημερινη βαση η μητερα μου επαναλαμβανει συνεχως τα ιδια πραγματα. Δηλαδη…το θεμα της ειναι οτι ο πατερας μου απο την αρχη την εβλεπε σαν υπηρετρια και εβαζε ολους τους συγγενεις του πανω απο αυτη.
Γενικα, μιλαει κααααθε μερα για αυτα τα πρωτα 15 χρονια του γαμου της, αναφερεται σε περιστατικα και διαλογους. Εχω ακουσει για τα ιδια γεγονοτα απειρες φορες. Εχω κουραστει. Θελω να ουρλιαξω ” φτανει!”. Τα αναμασα συνεχως. Παντα απο καπου θα πιαστει για να αναφερει μια ιστορια απο τα παλια. Σαν να σκεφτεται ολη μερα τα παλια, σαν να ζει στο παρελθον.
Της εχω πει οτι τα ξερω, οτι μου τα εχει ξαναπει, οτι δεν χρειαζεται αυτη η επαναληψη, οτι κουραζει, τοτε νευριαζει μαζι μου και μουτρωνει και λεει οτι δεν εχει αλλες αναμνησεις για να μιλησει για κατι καλο. Εχουν περασει 35 χρονια απο τοτε, δεν μιλανε οι 2 τους, κι ομως το μυαλο της εχει κολλησει εκει. Τι εμμονη ειναι αυτη? Δεν ξερω πως να το διαχειριστω. Δεν αντεεεχω αλλο!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερινα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή Κατερίνα, ενώ κατανοώ ότι είναι κουραστική η επανάληψη των μεγάλων ανθρώπων, από την άλλη αυτό που δεν εννοείς να καταλάβεις είναι ότι η μητέρα σου φέρει μεγάλο ψυχολογικό τραύμα και η κουβέντα που ανοίγει είναι η ψυχολογική βαλβίδα αποσυμπίεσης που χρησιμοποιεί γιατί δεν έχει την γνώση και την οικονομική δυνατότητα να πάει σε ψυχοθεραπευτή. Αν θες να απαλλαγείς αλλά και να βοηθήσεις, να την ωθήσεις και να τη στηρίξεις να απευθυνθεί σε ειδικό ψυχικής υγείας και σε συμβουλευτική. Φέρει ένα τεράστιο φορτίο που σου εύχομαι ποτέ σου να μην το κατανοήσεις πραγματικά. Είναι ΜΟΝΗ της εδώ και 50 χρόνια.
Οι γενιές αυτές, στην επαρχία κυρίως, που επειδή οι πατρικές τους οικογένειες έπρεπε να ξεφορτωθούν το έξτρα στόμα παντρεύονταν με τον πρώτο που φαινόταν “καλό κουβαλητής” στα χαρτιά, έχουν υποφέρει όσο δεν μπορείς να φανταστείς εσύ τώρα. Εσύ ζεις με τα προνόμια μιας φιλελεύθερης κοινωνίας που θεωρητικά τουλάχιστον αντιμετωπίζει τα δύο φύλα ως ίσα. Εκείνες δεν είχαν εναλλακτικές.
Το να μπεις σε έναν γάμο όπου δεν σε ενώνει παρά το κοινό συμφέρον (όπως ανέλυσα εδώ) είναι συνταγή προδεδικασμένης καταστροφής, επειδή μοιραίο είναι να μην μπορείς να βρεις πάθος κι έρωτα να πιαστείς στις πιο σκοτεινές στιγμές της εξέλιξής του. Επειδή δεν υπήρξαν ποτέ έρωτας και πάθος, ώστε να τα επικαλεστείς, να τα νοσταλγήσεις, να τα χαϊδολογήσεις και να παρηγορηθείς ότι αγαπήθηκες. Το να μην σε υπολογίζουν, να δίνουν σημασία μόνο στην πατρική οικογένεια, να είναι σαν να είσαι απλώς η υπηρέτρια του σπιτιού, το δωρεάν σεξ κι η παιδομηχανή (από την οποία προέκυψες εσύ) είναι συντριπτικό για τον ψυχισμό μιας γυναίκας. Είναι απίστευτη μοναξιά και μεγάλο τραύμα. Αυτό έχει πάθει η μητέρα σου. Κι ίσως μέσα στην δυστυχία της θέλει και να σε προειδοποιήσει να μην επαναλάβεις τα ίδια, να μην κάνεις γάμο (αν δεν είσαι ήδη παντρεμένη) με κάποιον επειδή απλώς τικάρει τα “σωστά” κουτάκια.
Δείξε έλεος και πήγαινέ την στον ψυχολόγο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που είναι οι νοικοκυρές που κατάπιναν τα ηρεμιστικά σαν να είναι καραμέλες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγω θα υπερασπιστω την κορη και μπορει να φανω κακια αλλα δεν κανουμε παιδια για να ειναι ψυχολογοι μας και για να μας σωσουν και να τους δωσουμε τετοιο βαρος.Με καποιο τροπο μεταφερεται το τραυμα στην κορη. Ειναι δυσκολο να εχουμε ενσυναισθηση για τον γονιο που υπεφερε μεν αλλα ειμαστε και εμεις το θυμα του συγχρονως δε ,καθως μεγαλωσε με μια μανα/ διαγενεακο τραυμα ισως τολμω να πω που δεν ειναι καλο προτυπο.
Συμφωνω απολυτα πως πρεπει να παει σε ψυχολογο ομως
Εννοείται πως τα παιδιά είναι θύματα τέτοιων οικογενειών και τα τραύματα των γονιών τους μεταφερόνται σε εκείνα και τους δημιουργούνται νέα. Εδώ όμως μιλάμε για μια γυναίκα 40+ (έχοντας υπ όψιν τα χρόνια του έγγαμου βίου της μητέρας) που μπορεί να καταλάβει τι πέρασε η μητέρα της και ούσα νεώτερη και πιο ενημερωμένη να καταλάβει οτι δεν είναι μια απλή γκρίνια της μητέρας αλλά κάτι βαθύτερο. Για μένα πρέπει να πανε και οι δύο σε ψυχολόγο
Μα στο λέει η γυναίκα, δεν έχει κάτι άλλο για να μιλήσει. Δεν έχει δουλέψει ποτέ, δεν έχει δικά της χρήματα για να κάνει πράγματα που θέλει. Αν ήταν εσωτερική υπηρέτρια μεγαλύτερη ελευθερία θα είχε γιατί θα έπαιρνε χρήματα και στα ρεπό της θα έκανε ο,τι ήθελε. Τώρα υπηρετεί τζάμπα έναν άντρα που έβαζε όλους τους άλλους πάνω από αυτήν και την είχε για να τον υπηρετεί και να του κάνει παιδιά. Η μητέρα σου χρειάζεται ψυχολογική στήριξη. Αντί να την αγκαλιάσεις και να της πεις, είμαι εδώ για σένα, της λες οτι σε κουράζει με την μίρλα της. Είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιος θα της τα χώσει να μην λένε πάλι εμένα κακιστρω?
Υγ: κοπελιά αντί να έχεις νεύρα με τη μαμά σου που παραπονιέται,γιατί δεν νευριαζεις με τον πατέρα σου που της έκανε τη ζωή κόλαση?
Δεν έχω καμμία πρόθεση να σε βγάλω κακίστρω! Μπορώ να σου πω, όμως, απο βιωματική εμπειρία, ότι το θύμα της σχέσης/γάμου γίνεται εύκολα θύτης των παιδιών που προέκυψαν απο αυτήν την σχέση/γάμο και τους φορτώνει όλο το βάρος και την ματαίωση τόσων χρόνων, ενώ τα ίδια φυσικά δεν φέρουν καμμία ευθύνη. Η γράφουσα δεν δίνει καμμία άλλη πληροφορία για την συμπεριφορά της μητέρας της απέναντί της, οπότε είναι ένα σενάριο που δεν μπορούμε να απορρίψουμε. Πόσο αντικειμενική μπορεί να είναι η γράφουσα σε μια τέτοια κατάσταση με το ρόλο του παιδιού; Καταρχάς, ο ρόλος της δεν είναι να είναι αντικειμενική… Διαβάστε περισσότερα »
Εντάξει με εκανες και γελασα (με την καλη εννοια! )! Εχεις δικιο, σε τετοιες καταστασεις πρεπει να εχουμε ενσυναισθηση και κατανοηση, η γυναικα αυτη εζησε μια ματαιη ζωη, χωρις αγαπη, χωρις συντροφικοτητα, μαλλον και χωρις τροπο διαφυγης και φυσικα να κατηγορησουμε και τον πραγματικο υπευθυνο. Δεν ειναι ομως και υγιες να φορτωνουν οι γονεις τα παιδια τους με τα δικα τους τραυματα. Αυτο μαλλον προσπαθει να εκφρασει η γραφουσα.
Συμφωνώ στο ότι οι γονείς δεν πρέπει να φορτώνουν το δικό τους τραύμα στο παιδί τους, όμως στην προκειμένη η μητέρα δεν είναι σε θέση να το καταλάβει. Κάποιος πρέπει να τη βοηθήσει, εφόσον η κόρη της διακρίνει το πρόβλημα καλό θα είναι να απλώσει ένα χέρι βοηθείας.
Μιλάμε για ανθρώπους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν με μία άλλη εποχή η οποία (ευτυχώς) απέχει πολύ από αυτό που ζούμε εμείς τώρα.
Ναι συμφωνώ κι εγώ με το πιθηκι και το Τζενακι. Η μαμά σίγουρα έχει τραύματα αλλά δεν έκανε παιδιά για να ξεσπάει πάνω τους. Η δε θα έπρεπε να το κάνει. Ούτε η κόρη έχει καμία δουλειά να παίζει το διαιτητή στους γονείς της για το ποιος είναι χειρότερος. Και άντε τώρα είναι ενήλικη αλλά όπως καταλαβαίνω αυτό συμβαίνει από όταν ήταν παιδί. Αν η μαμά έχει παράπονα από τον άντρα της να τα απευθύνει εκεί, όχι στα παιδιά της.
Ναι γραφουσα, στειλε μας λιγο τι σκεφτεσαι για τον μπαμπα. Αν κ αποτι φαινεται εκεινος δεν σου μιλαει και πολυ ε; Ασε να μαντεψω: μαλλον το οτι εργαζοταν ηταν αρκετο στο κεφαλι του ωστε να μην ασχολεοται καθολου με τιποτα αλλο, ουτε καν με τα παιδια του, ουτε καν με σενα. Αυτο πως και δεν του το χρεωνεις; Να πω αυτο: καποια στιγμη, σε οποιαδηποτε γενια κ αν ανηκουν οι ανθρωποι, οφειλουν να αναλαβουν την ευθυνη του εαυτου τους. Και πι γονεις αου και εσυ απο την αλλη. Οποτε αν η μαμα σου το ‘ακουει’ να δει εναν ψυχολογο βοηθα… Διαβάστε περισσότερα »
Η γυναίκα αυτή, η ίδια σου η μητέρα, είναι εγκλωβισμένη μέσα σε μια πολύ σκληρή συνθήκη που της στέρησε την ίδια την αυτοδιάθεση στη ζωή της. Για να μπορέσει να δει και κάτι άλλο πρέπει να μπορέσει επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια να φτιάξει κάποιες εμπειρίες καινούργιες. Μπορεί να της μιλήσει κάποιος ώστε να δει έναν ειδικό ψυχικής υγείας καταρχάς; Να την βοηθήσετε οικονομικά (εσύ, τα αδέρφια σου, αν υπάρχουν) αν υπάρχει η δυνατότητα ώστε να βρει έστω ένα χόμπι, να κάνει κάτι άλλο. Την έχεις ακούσει ποτέ πραγματικά; Βάλτε στη ρουτίνα σας μια βόλτα μαζί, να περπατάτε ή να… Διαβάστε περισσότερα »
Διάβασα την επιστολή και με έπιασε σφίξιμο, ειλικρινά.
Η μητέρα σου θέλει βοήθεια, οπωσδήποτε…θα συμφωνήσω απόλυτα με την απάντηση της Ρένας, είναι μόνης της..
Βλέπεις τα πράγματα μόνο από τη δική σου πλευρά, για αυτό και είσαι τόσο αυστηρή μαζί της. Αναμασά τα ίδια γιατί είναι σαν να ζει σε λουπα όλη της τη ζωή, γιατί δεν υπάρχει κάτι νέο που θα την τραβήξει από τη λούπα αυτή.
Προσπάθησε στα αλήθεια να ακούσεις αυτό που σου λέει, ίσως με αυτόν τον τρόπο ζητάει βοήθεια.
Ωραία, αναμασά συνεχώς τις ίδιες και τις ίδιες ιστορίες, ζει στο παρελθόν κι έχει καταντήσει κουραστική. Το καταλαβαίνω να σκεφτεσαι όλα αυτά από την πλευρά σου, εφόσον δεν έχεις τα ίδια βιώματα με εκείνη κι επομένως δεν μπορείς απόλυτα να μπεις στα παπούτσια της. Να σε ρωτήσω, όμως, κάτι; Έχεις σκεφτείς πώς εκείνη ένιωσε με αυτές τις ιστορίες που σου περιγραφει; Έχεις σκεφτεί, πώς αισθάνεται μία γυναίκα που είναι σε έναν γάμο που δεν τον θέλει καθόλου, επειδή δεν έχει την δυνατότητα να φύγει; Έχεις σκεφτεί πώς αισθάνεται μια γυναίκα που ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ λες και είναι αντικείμενο, όπως η… Διαβάστε περισσότερα »
Κατερίνα δεν τα πας και πολύ καλά με την ενσυναίσθηση ε; Τη λυπήθηκα τη μάνα σου. Ειλικρινά αν την είχα εγώ θα την άφηνα να μου εξιστορεί όσες ιστορίες ήθελε από το παρελθόν και μάλιστα θα την άκουγα με πολύ ενδιαφέρον, γιατί με ενδιαφέρει το ποσό εφιαλτικά περνούσαν οι γυναίκες αυτές. Και μπράβο της που τα εξιστορεί ως αρνητικά και τα καταδικάζει. Η πεθερά μου που έχει περάσει τα ίδια, τα εξιστορεί ως απολύτως φυσιολογικά και μάλιστα ζηλεύει και τσαντιζεται με τις νεότερες γενιές που δεν περνάνε τα ίδια. Εσύ είσαι απλά τυχερή που γεννήθηκες σε άλλη εποχή. Όταν έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Η μητερα σου εζησε μια δυσκολη, αδεια και μάταιη ζωη. Πιθανον οταν παντρευτηκε να ειχε καποιες προσδοκιες οι οποιες διαψευστηκαν πληρως και χωρίς τροπο να ξεφυγει, (δεν ειναι μονο η οικονομικη κατασταση ειναι και το στίγμα του διαζυγιου σε παλιοτερες εποχες) εγκλωβιστηκε και βγαζει ολη την πικρια, τη ματαιωση και τη θλιψη της. Ειδικα τωρα, που φτανει στη δυση της ζωης της και κάνει τον απολογισμο της, αυτο ειναι πιο εντονο. Σε καταλαβαινω ομως, δεν ειναι δικη σου δουλεια να γινεις ψυχολόγος της και να κουβαλησεις τη πικρα της. Φαντάζομαι η ηλικία της ειναι γυρω στα 70 ή και παραπανω.… Διαβάστε περισσότερα »
Αν έχεις την οικονομική δυνατότητα, γιατί δεν πάτε να ζήσετε μαζί σε ένα άλλο σπίτι; εκείνη μπορεί να συνεισφέρει στα του σπιτιού χωρίς να νιώθει υπηρέτρια και χωρίς να ζει με τον άντρα της που την έβλεπε σαν δουλαρα κι εσύ τους λογαριασμούς. Θα είναι και μια καλή εκδίκηση για τον πατέρα σου και τον κάθε άντρα που έχει εκμεταλλευτεί με αυτόν τον τρόπο μια γυναίκα.και πριν μου πει καμιά για άλλες εποχές και τώρα η γυναίκα είναι θύμα εκμετάλλευσης είτε από γονείς που εργαλειοποιουν τον σεξισμό είτε από γκόμενο, σύντροφο που προσπαθεί να φορτώσει τα περισσότερα στην γυναίκα. Ναι… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτή η κατάσταση είναι πάρα πολύ σοβαρή για να λέμε εμείς τις διαγνώσεις μας από το ιντερνετ, εγώ λέω να πας ΚΡΥΦΑ, μόνη σου για αρχή σε ειδικό ψυχικής υγείας που θα σου δώσει εργαλεία και διεξόδους για να το διαχειριστείς, το έκανα με τους δικούς μου τοξικούς γονείς και με βοηθησε απίστευτα, αυτοί δεν άλλαξαν, αλλά εγω έχω πλέον τρόπους να αποστασιοποιούμαι, να διαχειρίζομαι καταστάσεις και να βαζω όρια σε συζητήσεις. Ο ειδικός μπορεί ακόμα και να σε βοηθήσει να κατευθύνεις τη μητερα σου στο μέλλον σε συνεδρίες που θα βοηθήσουν πιο πολύ απο το ”αναμάσημα” του τραύματος.