Η Ρένα απαντά: Γιατί υπονοούν ότι στη σχέση δεν περνάς καλά;

Αυτό που λέμε υπονοεί πράγματα επειδή καθιερώθηκε, ως κώδικας επικοινωνίας, όχι επειδή ακριβολογεί αναγκαστικά.

_____________

Η ιστορία της Λόλας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Θα θέσω μια γενικού ενδιαφέροντος ερώτηση και θα ήθελα τη γνώμη σου Ρένα μου και τη γνώμη του κοινού.

Γιατί λέμε συχνά πως κάποιος θέλει απλά να περάσει καλά, δε θέλει δεσμεύσεις και σοβαρή σχέση. Αυτό αυτόματα θέτει τη σχέση σε ένα πλαίσιο όχι και τόσο ευχάριστο. Δλδ αν μπω σε σχέση δε θα περνάω καλα, απλά θα έχω ευθύνες και δεσμεύσεις? Δλδ στη σχέση δεν περνάς καλά? Τι σκατα την κάνεις? Αντιθέτως εγώ θεωρώ πως σχεση κανείς με κάποιον ΟΤΑΝ περνάς καλά μαζί του.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Λολα

_____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Σήμερα έχουμε σεμινάριο. Προσδεθείτε και πιάστε τον καφέ. (Διαβάστε κι αυτό εδώ αν θέλετε)

Στην καθουμιλουμένη επικοινωνία έχουμε καθιερώσει κάποιους κωδικούς που όταν λέγονται σημαίνουν συγκεκριμένα πράγματα εκ μέρους του πομπού, χωρίς απαραίτητα να εξετάζεται η ακριβολογία ή η ταυτοποίηση σημαίνοντος-σημαινόμενου (του πράγματος και της ερμηνείας του πράγματος).

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: “Καλά, καλά, θα δούμε”, όταν απαντάμε (κυρίως σε παιδιά ή ηλικιωμένους) αρνητικά, αλλά δεν θέλουμε να φανεί ως άρνηση για να μην έρθουμε σε αντιπαράθεση. Άλλο κλασικό παράδειγμα: “δεν φταις εσύ, θέλω λίγο χρόνο με τον εαυτό μου”. Μετάφραση: “θέλω χρόνο μακριά από σένα, ει δυνατόν για πάντα, εσύ είσαι το θέμα μου, σε σένα ρίχνω το ανάθεμα, αλλά δεν θέλω και να σε κατηγορήσω για να μην μπούμε σε διένεξη, θέλω να φύγεις απαλά κι αθόρυβα”.

Αυτό με το “να περνάμε καλά” είναι ακριβώς ακόμη ένας κωδικός που πρακτικά σημαίνει “δεν θα έχεις καμμία απαίτηση και προσδοκία”.

Γι’ αυτό λέγεται στην αρχή-αρχή, πριν καλοδείς το χρώμα ματιών του άλλου: ως προγραμματική δήλωση.

Η Ρένα απαντά: Γιατί θεωρείς κακές τις προγραμματικές δηλώσεις;

Αυτό που λες εσύ είναι το ορθό: η σχέση οφείλει να σε εμπλουτίζει ως άνθρωπο και να κάνει τα μέλη της να περνάνε καλά, αλλιώς δεν έχει νόημα. Επομένως μόνο αν περνάς καλά κάνεις σχέση με άλλο άτομο ως ερωτικό σύντροφο. Ως εδώ καλά. Κανονικά έτσι θα γινόταν.

Κοίτα τώρα τι γίνεται.

Για να διαπιστώσεις αν περνάς καλά, πρέπει να περάσει ένα χρονικό διάστημα γνωριμίας, αναγνωριστικών ραντεβού, μια διάδρασης δια ζώσης, ώστε να καταλάβεις νοητικά και να νιώσεις αισθησιακά πώς πορεύεσαι με έναν άλλον άνθρωπο. Είναι αδύνατον να διακρίνεις με τα 5 δευτερόλεπτα που βλέπεις κάποιον αν θα ταιριάξεις. Το μόνο που διαπιστώνεις είναι εκείνο το θερμό αίσθημα που ανεβαίνει από τη λεκάνη σου και σε ηλεκτρίζει και που είναι η ερωτική έλξη. Η οποία δεν αρκεί όμως για συντροφική σχέση, καθώς χρειάζονται κι άλλα πράγματα: παρέα, φιλία, ενδιαφέρον να μοιραστείτε εμπειρίες, ικανότητα επικοινωνίας και διαπραγμάτευσης. Γι΄ αυτό λέμε στο Α Μπα “δοκιμάζουμε κι όπως μας βγει”, κάτι που ήταν ο κανόνας στα φλερτ την παλιά εκείνη εποχή των δεινοσαύρων πριν την έλευση της τεχνολογίας. Ή έτσι φημολογείται, τέλος πάντων.

Η τεχνολογία τα άλλαξε όλα αυτά, τουλάχιστον από το 2010 που το Facebook αρχικά κυριάρχησε στις πλατφόρμες για τους Έλληνες και κατόπιν τα λοιπά social media κι οι εφαρμογές. Οι γνωριμίες παίζονται πλέον στις πρώτες διερευνητικές κουβέντες κι έχουν επηρεαστεί σε τεράστιο βαθμό από την ομοερωτική πρακτική των αντρών: οι gay ανταλάσσουν ψηφιακά τις εντελώς τεχνικές προδιαγραφές (τι ψάχνω, πώς είμαι, πόσο τον έχω, πάρε και μια dick pic για απόδειξη) καθώς δεν ψάχνουν να βρουν φιλίες μέσω της τεχνολογίας, φιλίες έχουν ήδη, γκόμενο για σεξ ψάχνουν. Η πραγματικότητα αυτή για διάφορους λόγους (ένας εκ των οποίων είναι ότι υπάρχει μεγαλύτερη bi-curious και bisexual τάξη ανάμεσα στο υποτιθέμενο ετερόφυλο αντρικό κοινό) έχει διαχυθεί στις πλατφόρμες και τις εφαρμογές όπου άντρες προσεγγίζουν γυναίκες.

Έχει κανονικοποιηθεί το “τι ψάχνεις”, επειδή δεν έχουμε χρόνο για πάρα πολλά, ο χρόνος πιέζει, ο επόμενος περιμένει στο επόμενο swipe, ουρά κάνουν οι υποψήφιες.

Τι ψάχνεις λοιπόν; “Να περνάμε καλά.”

Οι στρέιτ γυναίκες, εκτός του ότι συνήθως ανατρεφόμαστε να ονειρευόμαστε σχέση με όποιον ταιριάξουμε σεξουαλικά, ακριβώς επειδή είναι σπάνιο λόγω του οργασμικού κενού, δυσκολευόμαστε να βρούμε σχέση γιατί οι διαθέσιμοι άντρες είναι λιγότεροι. Αντίθετα οι στρέιτ άντρες βρίσκουν ευκολότερα και καλό σεξ και σχέση, γιατί η προσφορά είναι σαφώς μεγαλύτερη. Για τον ίδιο λόγο είναι πολύ πιο συνηθισμένο μια γυναίκα να ερωτευτεί στην πορεία τον σεξουαλικό της σύντροφο, παρά το αντίστροφο.

Η δήλωση λοιπόν “να περνάμε καλά, θα βρισκόμαστε μόνο για σεξ”  δεν έχει πάντοτε ισότιμη βάση, συνηθέστερα δεν έχει. Συνήθως σημαίνει “θα γίνεται συνάντηση και σεξ όποτε θέλει ο άντρας, με τους όρους του άντρα”, ο οποίος έχει τη μικρότερη συναισθηματική εμπλοκή και άρα το πάνω χέρι. Αυτό δεν είναι τυχαιότητα, αλλά κανονικοποίηση επειδή υπάρχει η ψευδαίσθηση των άπειρων επιλογών. Ο αντίλογος είναι ότι “έχουμε την επιλογή να φύγουμε αν δε μας αρέσει”, όμως κι αυτό άνισο είναι καθώς πρέπει να έχουμε λόγο και στην ποιότητα και τους όρους της διάδρασής μας, ακριβώς όπως έχουν οι άντρες. Για σκεφτείτε πόσο συχνά λέει μια γυναίκα στον sex buddy της “εγώ αυτό θέλω κι αν δε σου αρέσει φύγε;” Όχι και πολύ συχνά.

Η Ρένα απαντά: Λέει ότι θέλει να περνάει καλά…

Επιπλέον δεν είναι ακριβώς φόβος δέσμευσης, είναι στερεοτυπικός φαλλοκρατισμός, ότι γυναίκα δίχως άντρα κομπολόι δίχως χάντρα. Τρίχες. Πιο πολύ για ποπ “σύνδρομο” Πίτερ Παν, μου κάνει.

Στην πράξη είναι αρκετά συνηθισμένο οι σχέσεις αυτές να μην είναι ισότιμες, και ειδικά σε σχέσεις άντρα-γυναίκας να λειτουργούν χωρίς σεβασμό και όρια. Επομένως όποτε έχω εγώ [ο άντρας] όρεξη για σεξ, παρέα, ποτό, τσάι και συμπάθεια, εσύ [η γυναίκα] θα είσαι standby. Και όχι, δεν ξέρω πότε και αν θα έχω όρεξη ώστε να κάνεις τα κουμάντα σου. Συνοπτικά, αν κι η προγραμματική δήλωση γίνεται δήθεν για να ξέρουμε, να έχουμε ένα μπούσουλα, στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε! Αναμένουμε πάνω από ένα κινητό και μια οθόνη και μας έρχονται μηνύματα όποτε του φέξει του κυρ-Αλέξη!

Είναι οι ιστορίες που διαβάζουμε και στην στήλη: μου έστειλε, δεν θέλει παραπάνω, αλλά είναι τρυφερός στο κρεβάτι, δεν ξέρω τι να κάνω, εσύ τι λες; Σε αυτά τα πλαίσια, οποιαδήποτε επίκληση για στοιχειώδη καλή συμπεριφορά σκοντάφτει μετωπικά με το “δεν τα έχουμε κιόλας/ αν δε σου αρέσει φύγε/ μη με πιέζεις”. Το τίμιο “σχέση μόνο για σεξ” μπερδεύεται με την ρευστή συναλλαγή της έμφυλης ανισότητας. Όμως κάθε ερωτική συναλλαγή πρέπει να είναι ισότιμη και η συγκατάθεση πραγματική κι όχι καταναγκαστική υπό την απειλή του “ή έτσι ή καθόλου”. Με το “από τ’ ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα” καμμιά ποτέ της δεν ευτύχησε.

Η μόνη διέξοδος από αυτό το φαύλο κύκλο θα ήταν αν συνειδητοποιούσαμε πως το να είμαστε μόνες οι γυναίκες δεν είναι η εσχάτη των ποινών. Τότε οι κοπέλες θα μεγάλωναν πιο αυτόνομες και λιγότερο πρόθυμες να μπουν σε κακοποιητικές σχέσεις (επειδή οι κακοποιητικοί παρέχουν την σχέση ως δόλωμα καθώς ξέρουν ότι πολλές θα τρέξουν να την διεκδικήσουν) κι οι άντρες που φέρονται έτσι απαξιωτικά με το “να περνάμε καλά” (λες κι η σχέση περιλαμβάνει μαστίγωση και ξερίζωμα νυχιών με την τανάλια!) δε θα έβρισκαν θύματα τόσο εύκολα.

Θέλω να πω στις νέες γυναίκες ότι οι ακραίες εκδηλώσεις ενδιαφέροντος ποτέ δεν είναι αγάπη

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News