Η Ρένα απαντά: Γιατί στην Ελλάδα δεν είναι συνηθισμένος θεσμός;

Ένα πράγμα που με έχει αφυπνίσει εδώ είναι η λεγόμενη fille-au-pair. Μια κοπέλα συνηθως που μένει σε σπίτια με παιδιά και τα πηγαίνει σχολείο και τα απασχολεί μερικές ώρες τα απογεύματα.

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα 

Καλημέρα σε όλη την κοινότητα . Σε λίγο καιρό γυρίζω Ελλάδα μετά από σεζόν σε ξενοδοχείο στην Ελβετία. Έχω εμπειρία έξι μήνες και έμενα μέσα στο ξενοδοχείο οπότε δεν έχω ζήσει έξω σε πόλη να δω πως είναι τα πράγματα. Έχω μιλήσει μόνο με Έλληνες που γνώρισα αλλά και άλλες εθνικότητες.
Ένα πράγμα που με έχει αφυπνίσει εδώ είναι η λεγόμενη fille-au-pair. Μια κοπέλα συνηθως που μένει σε σπίτια με παιδιά και τα πηγαίνει σχολείο και τα απασχολεί μερικές ώρες τα απογεύματα. Υπάρχει άλλη οικονόμος για τα οικιακά , δε είναι ότι κάνει την καθαρίστρια η fille au pair. Και παππούδες υπάρχουν αλλά κάπου στο βάθος.
Γιατί στην Ελλάδα δεν είναι τόσο συνηθισμένο να υπάρχει αυτός ο θεσμός. Μάλλον γιατί δεν είμαστε τόσο πλούσια χώρα αλλά σκέφτομαι. Έστω ότι κάποιος είναι καλοβαλμενος με τα λεφτά του , θα άφηνε ποτέ μια κοπέλα να μείνει στο σπίτι του με τα παιδιά του . Έστω ότι υπήρχε η αντιστοιχη χωρητικότητα στο σπίτι δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Εκτός και αν είναι στα βόρεια προάστια. Τι νομίζετε;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Χιόνι

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Πέραν των παραγόντων της ευμάρειας και της χωρητικότητας του σπιτιού που εντοπίζεις, εγω εντοπίζω έναν σημαντικό ιστορικό λόγο.

Κατά τις δεκαετίες του 20ου αιώνα που η ελληνική επαρχία διαβιούσε σε μεγάλη φτώχεια, τα μικρά κορίτσια, που η μοίρα δεν τις έβαζε σε καταστάσεις Φόνισσας ή παιδικο-νύφης (εντός ή εκτός χώρας) είχαν μια τρίτη “επιλογή”. Να σταλούν σε σπίτια σε πόλεις ως “δουλικά”. Μικρές υπηρέτριες που η τροφή τους κι η διαμονή τους παρεχόταν σε αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες τους. Υπήρχαν καταστάσεις όπου τα αφεντικά τους τους φέρονταν με συμπόνοια, τις πάντρευαν με κάποιον αξιόπιστο σύντροφο κιόλας όταν έφταναν σε σωστή ηλικία, αλλά υπήρχε και μεγάλη εκμετάλλευση και κακοποίηση… Σε πολλές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου αυτή η κατάσταση παρουσιάζεται. Γυρίστηκε άλλωστε πρόσφατα και τηλεοπτική σειρά. Κι αυτό έχει εξήγηση.

Με μνήμες Τουρκοκρατίας, όπου η ελευθερία κι η αυτοδιάθεση κάθε άλλο παρά δεδομένες ήταν, η παράδοση των “δουλικών” κι οι αποκαλύψεις των εφημερίδων για πραγματικά εγκλήματα εναντίον τους (η διαβόητη υπόθεση Σπυριδούλα, δείτε το βίντεο από κατω) δημιούργησε δικαιολογημένα ρίγη αποτροπιασμού στο κοινό. Από τη δεκαετία του ’70 λοιπόν και ένθεν, ιδιαίτερα μέσα στην Μεταπολίτευση, ο θεσμός της “οικοτρόφου” κοπέλας ατόνησε εντελώς. Κι έτσι η Ελβετίδα (ή Γαλλίδα ή Αγγλίδα ή Γερμανή) au pair μοιάζει θεσμός ξένος προς τα ειωθότα μας.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News