Τι ακριβώς κερδίσαμε με τον φεμινισμο, εφόσον δεν καταφέραμε να απαλλαγούμε από την ανάγκη μας να έχουμε την συντροφιά των αντρών;
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπημένη μου Ρένα,
Θα ήθελα την άποψη σου στο ερώτημα μου. Για να μην πλατείαζω θα το συνοψίσω: γιατί οι γυναίκες δίχως άντρα αισθανόμαστε ανικανοποίητες;
Ξέρω ότι θα ακουστω ισοπεδωτικη και ίσως να είμαι κιόλας, αλλά παρατηρώ κάτι που με θλίβει. Σε προσωπικό επίπεδο όσο περνάνε τα χρόνια με συντριβει. Είμαι μόνη μου, χωρίς σύντροφο.
Έχω δύο αδερφές, η μια παντρεμένη με παιδιά,η άλλη ελεύθερη όπως κι εγώ. Όλες μας έχουμε σπουδάσει, είμαστε ανεξάρτητες οικονομικά και γενικά μεγαλώσαμε με πολλές ελεύθεριες σε μια οικογένεια φιλελεύθερη και φιλική στον φεμινισμο. Το πρόβλημα είναι ότι με τα μυαλά που έχουμε δεν μπορούμε πια να συναψουμε σχέσεις καθόλου με άντρες, πάρα μόνο περιστασιακά.
Από ότι φαίνεται η ισότητα ήταν μόνο γυναίκεια επιθυμια,αλλά όχι αντρική. Η καλή σχέση είναι κάτι σαν μονόκερος και οι καλοι άντρες σχεδόν ανύπαρκτοι ή πιασμενοι. Ειδικά στην Ελλάδα.
Η μεσαία αδερφή βρήκε έναν καλό άνθρωπο,αλλά έκανε πάρα πολλούς συμβιβασμούς και ακόμα κάνει σε πάρα πολλά θέματα. Πχ. Οικονομικό, καταμερισμός εργασίας νοικοκυριού και παιδιών και εμφάνιση. Για να μην κρυβόμαστε,είναι μια σύγχρονη παραδοσιακη γυναίκα. Βέβαια αυτή δηλώνει και φαίνεται πολύ χαρούμενη και ευτυχισμένη με τη ζωή που διάλεξε. Εμείς οι απέξω που την ξέρουμε καλά, έχουμε βέβαια τις αντίρρησεις μας. Τις κρατάμε όμως πλέον για τον εαυτό μας.
Γενικώς, έχουμε πολύ μεγάλο κοινωνικό κύκλο και λόγω επαγγέλματος ακούμε πολλά. Και το βασικό είναι αυτό: ότι οι σχέσεις είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολες. Η μοναξιά είναι παντού, ακόμα και στις φιλικές σχέσεις, αλλά εκεί που πονάει περισσότερο είναι στις ερωτικές σχέσεις.
Και αναρωτιέμαι, οι γυναίκες κάνανε τόση πρόοδο, τόση ενδοσκόπηση, ψυχαναλυση, ενδυνάμωση, αποκτούν χρήματα, ορατότητα , κύρος, ευκαιρίες μέσω του φεμινισμού, αλλά και πάλι αισθάνονται την ανάγκη των αντρών.
Οι γυναίκες που βρήκαν καλούς συντροφους είναι σαφώς κερδισμένες σε πολλά επίπεδα . Όμως οι υπόλοιπεε, δεν αισθάνονται ότι εξαργύρωση όλου αυτό του κόπου. Καταφέραμε να γίνουμε καλύτερες, δυνατότερες, ελεύθερες και αυτά είναι μεγάλες κατακτήσεις.
Αλλά γιατί τότε πάμε προς την μεριά των αντρών; Και γιατί αυτοί μας γυρνούν την πλάτη και στρέφονται σε πιο απλοϊκά μοντέλα που θυμίζουν τον πρότερο, υποτελή και ακατέργαστο εαυτό μας;
Και δεν παυω να σκέφτομαι: τι ακριβώς κερδίσαμε με τον φεμινισμο, εφόσον δεν καταφέραμε να απαλλαγούμε από την ανάγκη μας να έχουμε την συντροφιά των αντρών;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ενδεής
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ζήσαμε το τέλος των ιδεολογιών (το τέλος της ιστορίας, κατά Φουκουγιάμα), μη πούμε ότι ζούμε το τέλος του φεμινισμού γιατί θα αυτοπυροβοληθούμε στα πόδια.
Για όσες μας διαβάζουν πολύ πρόσφατα, παρένθεση. Ο φεμινισμός χάρισε στις γυναίκες θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και αυτονομία. Μέσω των φεμινιστικών αγώνων κατακτήθηκαν: το δικαίωμα ψήφου, η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την αγορά εργασίας, το δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα (με ποινικοποίηση του βιασμού εντός γάμου), και η ανεξαρτησία στη λήψη αποφάσεων για το ίδιο μας το σώμα (π.χ. αντισύλληψη, άμβλωση). Κλείνει η παρένθεση.
Η ανάγκη για συντροφικότητα από την άλλη είναι πανανθρώπινη κι ανεξάρτητη ιδεολογιών και κινημάτων, τη νιώθουν κι οι άντρες ισόποσα. Στη σημερινή εποχή οι γυναίκες έχουν ξεπεράσει τους αντρες σε εκπαίδευση κι επιτεύγματα, επομένως όσο μεγαλώνουν -κι επομένως απομακρύνονται από την ηλικία της ανωριμότητας, της άγνοιας της αυταξίας και της εύκολης επιλογής- τόσο απαιτούν για τους εαυτούς τους κάτι ισάξιο αλλά και παραπάνω. Όμως αναγκαστικά έτσι το πλήθος υποψηφίων μικραίνει! Κι επειδή οι άντρες δεν ενοχλούνται από την μικρότερη εκπαιδευτική κατάκτηση ή επαγγελματική καταξίωση μιας γυναίκας (δεν προσλαμβάνουν υπάλληλο εδώ που τα λέμε, δεν κοιτούν βιογραφικά), τα προσόντα αυτά δεν μετράνε γι’αυτούς στο ερωτικό σχετίζεσθαι. Αυτό που μετράει για εκείνους είναι η ερωτική έλξη, η δυνατότητα κοινής συμπόρευσης με κάποιες κοινές αξίες, κι η δυνατότητα απόκτησης οικογένειας έστω αόριστα. Και γι’αυτό βλέπεις (μεγαλύτερες) γυναίκες να είναι μόνες ενώ έχουν ένα σωρό προσόντα. Η ανισότητα εξουσίας στα δύο φύλα έχει να κάνει και με την αντίληψή μας για τα οικονομικά της προσφοράς και της ζήτησης.
Στη βάση της ιστορικά η ανάγκη συντρόφου για τη γυναίκα συνδέεται με την ενστάλαξη της αποστολής της ως μάνα. Αφού εξ απαλών ονύχων προορίζουν το δεύτερο φύλο ως παιδοποιητική μηχανή, αναγκαστικά (προ των τραπεζών σπέρματος και των σπερματεγχύσεων) έπρεπε να μεσολαβήσει σεξ. Κι επειδή ο έλεγχος της αναπαραγωγικής ικανότητας έπρεπε να είναι σφιχτός για την εξασφάλιση της περιουσίας (βλέπε “Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους“), το σεξ κανοναρχήθηκε και μπήκε σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Την λεγόμενη πατριαρχία.
“Ο Κάλιμπαν και η Μάγισσα” της Σίλβια Φεντερίτσι ασχολείται ακριβώς με αυτό το θέμα κι αντιγράφω από σύνοψη του καθώς εξηγεί ακριβώς τη δομή του συστήματος.
Η πατριαρχία και ο καπιταλισμός έχουν άμεσο στόχο τον έλεγχο της αναπαραγωγής γιατί είναι ο έλεγχος της εργατικής δύναμης τόσο της ίδιας της γυναίκας ως εργάτριας όσο και των μελλοντικών παιδιών – άρα του εργατικού πληθυσμού.
Η επιβολή της εκκλησιαστικής ηθικής και ο θεσμός του γάμου στην πατριαρχία έχει να κάνει με την μεταβίβαση του ελέγχου της αναπαραγωγικής λειτουργίας από τις γυναίκες στους άντρες.
Η πορνεία επομένως υπάρχει με την υποστήριξη του καπιταλισμού και της πατριαρχίας, γιατί εμπεδώνει συμπεριφορές που εδραιώνουν αυτά τα συστήματα:
– το σεξ είναι δικαίωμα του άντρα, η γυναίκα πρέπει να αρνείται, όταν συμβαίνει ο άντρας κυριαρχεί πάνω της και αυτή πρέπει να νιώσει τόση ντροπή που να μην αφήσει άλλον να την κυριαρχήσει.
– ο άντρας μπορεί να πληρώνει για σεξ γιατί έχει μεγαλύτερη οικονομική δύναμη και είναι ανώτερος αξιολογικά από την γυναίκα στο σύστημα.
– ο άντρας μπορεί να βιάζει και να κακομεταχειρίζεται μια γυναίκα γιατί αυτή εξαρτάται οικονομικά από αυτόν (και άρα) είναι κατώτερη, δεν έχει ίσα δικαιώματα.
– το σεξ εκτός αναπαραγωγής εμπορευματοποιείται και άρα απαξιώνεται ηθικά για την πωλήτρια. Κατ’ αντιδιαστολή με το σεξ αναπαραγωγής που καθαγιάζεται γιατί γίνεται υπό συνθήκες που ευνοούν την εδραίωση σχέσεων εξουσίας.*
(*αυτό εξηγεί και την λυσσώδη αντίδραση στο σεξ σε πλαίσιο Λοατκι+)
– το σεξ εκτός γάμου και αναπαραγωγής είναι έτσι ανεπίτρεπτο για την γυναίκα, η οποία τιμωρείται με τον αποκλεισμό από μελλοντικό γάμο και αναπαραγωγή.
Ουσιαστικά αυτό που παρατηρούμε, αντικαθιστώντας τη λέξη “γάμος” με τη φράση “Σοβαρή Σχέση” είναι η αντιδραστική κατάληξη αυτής της ιστορικής καμπύλης. Η απόπειρα σπασίματος του καλουπιού “τιμωρείται” με την σημερινή επιβαλλόμενη μοναξιά. Είναι σύνθετο θέμα και το συζητάμε εκτενώς στο Αμπα. Ευελπιστώ σε μεγάλη συζήτηση στα σχόλια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γιατί ενώ δε σκεφτόμαστε πια με το παλιό μοντέλο και θέλουμε πολύ σωστά να κατακτήσουμε περισσότερα σε προσωπικό επίπεδο ( μόρφωση, χρήματα, κοινωνική ανέλιξη, σεξουαλικη ελευθερία, εμπειρίες, κτλπ κτλπ) , επιμένουμε να θέλουμε σχέσεις και να ερωτευομαστε όπως στο προηγούμενο μοντέλο . Να θέλουμε έναν άντρα που να είναι πιο πάνω από μας για να τον θαυμάζουμε, να μας ικανοποιεί γούστα ( ήρθε πρόσφατα μια τέτοια επιστολή) , να είναι μορφωμένος όσο εμείς ή και περισσότερο, να βγάζει όσα εμείς ή και περισσότερο, να έχει όσες εμπειρίες έχουμε εμείς ή και περισσότερο. Με το ίσο και περισσότερο νιώθουμε καλά ,… Διαβάστε περισσότερα »
Το πρόβλημα που συναντώ στο δικό μου κύκλο (μικρομεσαία τάξη) είναι η έλλειψη επικοινωνίας για τα βασικά και μη βασικά. Στην αρχή υπάρχει διάθεση για συζήτηση, ανταλλαγή απόψεων, επικοινωνία, συννενόηση κλπ. Έπειτα, αφού εδραιωθεί η σχέση, σταδιακά, απομακρύνονται και επιστρέφουν στον καναπέ και το κινητό… Γυναίκες όλων των μορφωτικών επιπέδων διψάνε για λίγη ουσιαστική επικοινωνία και άνδρες κλείνονται όλο και περισσότερο στο μικρόκοσμο της οθόνης του κινητού τους.
Ακόμα κι αυτό όμως. Αφού ” γυναίκες όλων των μορφωτικών επιπέδων διψάνε …..” οπως λες γιατί περιμένουν από αυτόν να ξεκινήσει μια συζήτηση ουσιαστική , ανούσια ή οτιδήποτε? Αν δίψας πας στη βρύση και βάζεις να πιεις. Εδώ γιατί όχι? Γιατί περιμένεις από αυτόν να ξεκινήσει μια συζήτηση? Ξεκινά την εσύ. Αφού είναι αυτό που θες. “Τι διαβάζεις τόσο αφωσωμενος? Φαίνεται να έχει ενδιαφέρον. Θέλω κι εγώ.”. Μα οχι περιμένουμε από αυτούς. Κι αν δε το κάνουν αναρωτιόμαστε αν μας αγαπούν, αν βλέπουν κώλους, αν μας θεωρούν δεδομενες. Γιατί περιμένουμε από αυτούς ? Ποιο είναι το θέμα που θες να… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως λέει και η Cher, όταν η μητέρα της της έλεγε να παντρευτεί έναν πλούσιο, “I am a rich man” και βγαίνει με όποιον θέλει. Σίγουρα δεν είμαστε οι Cher, όμως καλό είναι να κατανοήσουμε ότι αλλά κριτήρια κοιτάμε, εμείς, στη συντροφικότητα και άλλα στο γάμο. Ξεκινά από κει. Όπως εμείς δε μπορούμε να είμαστε όλα για έναν άντρα και να συμφερουμε ίσως δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε και το ίδιο από αυτούς. Βάλε τις προτεραιότητες σου. Η πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν ιδανική, απλά είσαι στο στάδιο που δε μπορείς να ζεις ένα παραμύθι, πράξε με βάσει τα πραγματικά δεδομένα… Διαβάστε περισσότερα »
Ο λόγος βέβαια που αυτοί δεν είχαν πρόβλημα να είναι με “κατώτερες” ήταν (εκτός του ότι όπως λες, δεν πέφτει η αξία τους στην κοινωνία άρα λυμένο το θέμα αποδοχής της αγέλης) ότι είχαν ένα σωρό ανοιχτές πόρτες. Σκέψου να ήσουν παλιότερα πλούσιος και μορφωμένος άνδρας. Ήθελες μόνο, μια γυναίκα ανώτερη εμφανισιακά από σένα, σεμνή, άβουλη και γόνιμη. Τις ωραίες φιλοσοφικοπολιτικές ή επιστημονικές συζητήσεις θα τις έκανες με μορφωμένους ανθρώπους εκτός σπιτιού. Την επαγγελματική πρόοδο θα την ζούσες χωρίς άγχος. Το κινκι σεξ θα το έβρισκες σε παράνομες σχέσεις ή σε πορνεία. Την “κακομαθημένη αγάπη” από την μανα σου. ΟΛΟΙ… Διαβάστε περισσότερα »
Μα για όλα όσα λες δε πρέπει το ποτάμι να γυρίσει πίσω. Δε θέλουμε να γυρίσουμε εκεί , άρα ίσως πρέπει να αλλάξουμε και τον τρόπο που τους βλέπουμε και τους ερωτευόμαστε. Για να αλλάξουν αυτοί θα πρέπει να βρεθούν στην θέση που ειμασταν εμεις ….κάπως. Αλλιώς πως θα αναθεωρήσουν και θα ξανασκεφτούν το ότι είναι άντρες δεν έχει αξία από μόνο του? Θέλει κάτι παραπάνω. Θα υπάρξει διάστημα αναγκαστικά που τα δύο φύλα θα μείνουν μόνα τους . Αυτό νομίζω διανύουμε τώρα. Το ζήτημα είναι πόσο θα διαρκέσει αυτό το διάστημα και ποιο φυλο θα αντέξει περισσότερο. ” Κρατειστε… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ αυτό νομίζω, διανύουμε τη χρονική μετάβαση μιας αλλαγής, πριν αυτή ολοκληρωθεί, για αυτό τόση απογοήτευση και από τις δύο μεριές. Συμφωνώντας απόλυτα πως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω (μα γιατί να θέλουμε να είμαστε εξαρτημένες), αναγνωρίζω πως οι άνδρες είναι αυτήν την στιγμή που πρέπει να αλλάξουν περισσότερο όχι απλώς την νοοτροπία τους, ίσως την υπαρξιακή τους αντίληψη. Δύσκολο αλλά απαραίτητο. Πάντως (αν δεν γίνει κάποια πολύ στραβή) νομίζω πως τα μικρούλια του σήμερα θα είναι τελείως διαφορετικοί ενήλικες από αυτούς που βλέπουμε εμείς σήμερα.
Τάδε έφη Lioness. Διαβάστε τα λόγια της τρεις φορές, γράφουσα.
Α να γειά σου!
εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί οι άντρες παρουσιάζονται ως ουγκανοι που θέλουν μια που απλά να τους αρέσει σεξουαλικα. Ως γυναίκα με πτυχίο, ταξιδεμενη, διαβασμενη οι άντρες που συναναστράφηκα ερωτικα εκτιμούσαν δεόντως αυτά τα χαρακτηριστικά πέραν της εμφάνισης. Προφανώς υπήρχαν και κάποιοι ουγκ οι οποίοι ούτε μου άρεσαν ούτε τους άρεσα πέραν της πρώτης σύντομης επαφής. Ας μην τσουβαλιαζουμε γενικά. Μια χαρά ψάχνουν και οι άντρες συντρόφους αντίστοιχες τους.
Σε μένα το λες? Που τους παρουσίασα ουγκανους? Σε πιο σημείο ακριβώς? Είναι απλά μαθηματικά. Παλιότερα οι άνδρες είχαν μεγαλύτερο κομμάτι από τη πίτα γιατί οι γυναίκες είχαν πολύ μικρότερο. Οπότε ήταν πολύ πιο εύκολο να βρουν οι γυναίκες άνδρα μορφωμένο με καλό μισθό κτλπ κτλπ. Η πίτα δε μεγάλωσε. Ίσα ίσα μίκρυνε με την οικονομική κρίση. Τι μεγάλωσε ? Το κομμάτι της πίτας που έχουν οι γυναίκες. Τι μίκρυνε? Το καμμάτι της πίτας που έχουν οι άνδρες. Κι αφού μίκρυνε και η πίτα αυτό το κομμάτι έγινε πολύ μικρότερο. Οπότε είναι ακόμα πιο λίγοι όσοι παλιότερα θεωρούνταν ” καλά… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ μπερδεμένο σκεπτικό.
Τί θα πει πετυχημένος; Τα πτυχία κάνουν τον πετυχημένο;
Όλοι έχουν από ένα και παίρνουν το βασικό. Το ίδιο και οι κοπέλες.
Είναι αποτυχημένος κάποιος χωρίς πτυχία και χρήματα;
Συμβατότητα απαιτείται.
Συντροφικότητα αναζητούν όλοι με ανθρώπους που ταιριάζουν κι έχουν κοινά ενδιαφέροντα.
Δεν έχουν όλοι κόμπλεξ, ούτε υπάρχει διαχωρισμός, ανώτεροι, κατώτεροι.
Δε το έθεσα εγώ. Η κοπέλα που το έγραψε και μιλά για συμβιβασμούς , βάζοντας το οικονομικό πρώτο το εθεσε. Εκεί που μιλάει για τον γαμπρό της. Εξηγώ μια κατάσταση όπως τη βλέπω σε πολλα γράμματα που έρχονται. Δεν παρουσιάζω το ιδεατό. Σε προσωπικό επίπεδο για παράδειγμα , εγώ έναν άνθρωπο που μου άρεσε να αναπνέω την ανάσα του πήρα. Που το σεξ μαζί του είναι περισσότερο φαν, που γελάμε μέχρι κατουρηματος, που ο ένας σκάβει και ο άλλος φτυαριζει. Δε νιώθω ότι συμβιβάστηκα στο οικονομικό επειδή όταν τον γνώρισα δεν το είχε λυμμμένο. Το λύσαμε με πολλή δουλειά και… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι ρε συ. Γιατί εσείς κουμπώσατε, κάνατε συμμαχία και πορευτήκατε μαζί. Δεν ζήτησες απο καποιον μα σου φτιάξει τη ζωή.
Ε μα αυτό λέω. Είτε με αυτόν ,είτε χωρίς αυτόν τη ζωή μου φτιαγμένη θα την είχα. Να μη σου πω θα ήμουν πιο ευκατάστατη γιατί θα είχα περισσότερο χρόνο.
Ή μπορεί να μην ησουν γιατί δεν θα είχε κίνητρο στο να βγάλεις περισσότερα ή και τις ανάλογες υποχρεώσεις. Αλλα η γενικότερη ιδέα είναι πως τη ζωή μας μόνες μας τη φτιάχνουμε και αμα εχουμε και εναν συνοδοιπόρο σε αυτή για οσο τον εχουμε και αν το θελουμε φυσικά ωραίο είναι. Αλλά να είναι συνοδοιπόρος όχι βαρίδι.
Ενδιαφέρων συλλογισμός, σχετικά με την πίτα. Ας πούμε αυτής που απαρτίζεται από τα κομμάτια της μόρφωσης (εκπαίδευσης μάλλον είναι το ορθό) και του επαγγελματικού στάτους (στο οικονομικό σκέλος;; ) Αν όμως ισχυριστούμε ότι μεγάλωσε το κομμάτι που αναλογεί στις γυναίκες, ενώ, λόγω της οικονομικής κρίσης, συρρικνώθηκε το ..αναλογούν στους άντρες, αυτό σημαίνει ότι παραδεχόμαστε ότι δεν υπάρχει ζήτημα διάκρισης λόγω φύλου στο εργασιακό πεδίο. Ούτε σε αυτό που αφορά στην πρόσβαση στην εκπαίδευση, ειδικά από το προπτυχιακό και πέρα. Δηλαδή οι γυναίκες δεν χτυπήθηκαν από την κρίση;; Χτυπήθηκαν λιγότερο από τους άνδρες;; Είσαι σίγουρη;; 🙂 Αν και έχει κάποια βάση… Διαβάστε περισσότερα »
Δε συγκρινα τα δύο κομμάτια μεταξύ τους για να μιλήσουμε για ίση ποσότητα πιτσς. Λέω κάτι απλό. Παλιότερα αν κάποια ήθελε να πάρει κάποιον δικηγόρο , γιατρό , αρχιτέκτονα, έμπορο ( παραδείγματα) ήταν σχετικά πιο εύκολο γιατί άνδρες ως επί το πλείστον ήταν τέτοιοι σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα και μάλιστα έβγαζαν και καλά λεφτά. Τον δοαλλεγες να είναι και όμορφος άμα ήθελες. Άλλωστε κυκλοφορούσε πολύ η συμβουλή στις νεαρές κοπέλες ” να κάνουν ένα καλό γάμο” και εννοούσαν με κάποιον που μπορούσε να θρέψει δυο. Ήταν αυτονόητο ότι θα θρέψει και εκείνη μιας και της είχε απαγορευθεί το να μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι το καταλαβαίνω, αλλά έχουμε αφήσει απέξω 2 παραμέτρους. Ότι αυτά αφορούσαν γενιές μεγαλύτερες από τις δικές μας (και τη δική μου και τη δική σου, 🙂 ) και το σύστημα ισορρόπησε κάποιες δεκαετίες πριν. Αφού οι γιατρίνες το 1999, 2012, 13, 20 κοκ δεν ήταν ούτε λιγότερες, ούτε μειονεκτούσαν από αυτές του 1995, 2000, πόσο μάλλον του 2005 και μετά. Νομίζω ότι συμφωνούμε ότι ήδη από τη δεκαετία του 90 είχε συντελεστεί σε μεγάλο βαθμό αυτό που περιγράφεις. Οπότε, πρέπει να δούμε ότι η κρίση (έστω και στην εκρηκτική της εκδοχή μετά το 2010) χτύπησε ένα σώμα με πολλές… Διαβάστε περισσότερα »
Α όχι δεν έκανα κάποια απαγωγήετσιβοπωε την ερμηνευσες. Ρωτάει η κοπέλα που βοήθησε ο φεμινισμός , οπότε το ξεκίνησα από πολύ πιο πίσω από όσο εσύ. Παρόλη τη κρίση η θέση της γυναίκας σήμερα είναι πολύ πολύ καλύτερη από όσο ήταν πριν . Αντίθετα η θέση του άνδρα οχι και εξαιτίας της κρίσης αλλά και το ότι η πίτα δεν είναι πλέον μόνο για πάρτη του. Και εξηγώ ότι είναι πολύ πολύ παλιά η κατήχηση ότι η αξία της γυναίκας αναιβοκαταιβαινει ανάλογα τον άνδρα που έχει δίπλα της. Πάει πολύ πριν , οπότε δε μπορεί να σταθεί στο σήμερα. Καμμία… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ δεν κοιτάζω την επιτυχία του άντρα. Βγάζω περισσότερα από τον σύντροφό μου και επαγγελματικα θεωρούμαι πιο επιτυχημένη, είμαστε στον ίδιο κλάδο. Καθόλου δε με νοιάζει ίσα ίσα μου αρέσει που με θαύμαζει και με στηρίζει και με καμαρώνει. Φυσικά μου αρέσει που είναι καλλιεργημένος και έξυπνος αλλά δε θα κάτσουμε να τις μετρήσουμε κιολας. Και την παραπάνω σύγκριση την κάνω χάριν του θέματος, δεν κάθομαι σπίτι μου και σκέφτομαι α εγώ πέτυχα αυτό ο δικός μου δεν το πέτυχε. Επίσης είναι και μικρότερος. Δεν ξέρω μήπως να κοιτάτε και μικρότερους. Νομίζω πρέπει απλά να αλλάξετε τους άντρες που συναναστρέφεστε.
Είσαι με κάποιον άρα , δεν είσαι μόνη σου να σε έχει πιάσει απελπισία που είσαι μόνη και νιώθεις ανικανοποίητη χωρίς άντρα όπως η γραφουσα μας. Και κανείς ήδη αυτό που λέω. Είσαι με κάποιον που περνάς καλά και εκτίμησες στοιχεία του χαρακτήρα του . Νιώθεις ότι συμβιβάστηκες στο οικονομικό επειδή βγάζεις περισσότερα? Γιατί αν δε νιώθεις τότε που ακριβώς διαφωνείς ?
Αν έλειπαν τα πτυχία και τα ταξίδια πάλι θα σε ερωτεύονταν οι περισσότεροι. Αν έλειπε η εμφάνιση και είχες πτυχία; (Αυτό δεν αναιρεί ότι μπορεί να σε θαυμάζει, αλλά πιο πολύ θα καυχηθεί κάποιος που έχει ωραία γκόμενα πάρα έξυπνη).
Δε θεωρω οτι το πτυχιο η τα ταξιδια η οτιδηποτε αλλο τελοσπαντων σαν “τυπικο προσον” εχει την οποιαδηποτε αξια, η αξια βρισκεται στο πως εχεις διαμορφωθει απο τις εμπειριες σου, και αυτο ειναι ερωτευσιμο. Διαφωνω εντελως για το τελευταιο, η εξυπναδα ειναι σημαντικοτατος παραγοντας στην ελξη, διαχρονικοτατος και χρησιμοτατος στην πορεια μιας σχεσης. Πολλους αντρες ξερω, και φιλους αλλα και συντροφους μου, που η εξυπναδα ηταν το πρωτο κριτιριο.
Γιατί όμως είναι ‘ουγκανισμός’ αν με θελει κάποιος πρωτίστως σεξουαλικά? και γενικότερα με όρους ‘εμφάνισης/ομορφιάς’? είναι κακό αν με θελει κάποιος επειδη είμαι όμορφη? γιατί πρέπει ντε και καλά να με θέλει επειδη είμαι έξυπνη? αναιρείται η εξυπνάδα μου αν ο άλλος με θέλει πιο πολύ για το όμορφο κορμάκι? Το τι θέλει εκείνος πανω μου είναι δικό του θεμα. Εμένα το μόνο που με νοιάζει είναι το τι θελω εγω από εκείνον. Δεν αναμετριέμαι ως προς κάτι με βαση το ‘θελω’ του συντρόφου μου. Το ‘θελω’ του συντροφου μου δε με αξιολογεί. Με ΘΕΛΕΙ! Ας με θελει για ό,τι… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο που ακόμα κι αν είχες την τύχη να έχεις όμορφο κορμάκι, πολύ σύντομα θα πάψεις να έχεις. Και αυτό θα σου το χτυπά η κοινωνία, ότι έληξες κτλ. Θα το δεις κι εσύ μπροστά σου κάποια στιγμή (κι εγώ και όλοι). Και μπορεί στα 55 σου να απογοητευτείς κι εσύ που ο άνδρας με τον οποίο εισαι ερωτευμένη, ερωτεύτηκε την 22άρα και δεν σε βλέπει καν μπροστά του πια (θα μπορούσε να συμβεί και σε σένα βέβαια αλλά για συγκεκριμένους λόγους, στατιστικά σε άνδρες συμβαίνει) Φυσικά δεν είναι κακό να αρέσεις σε κάποιον από φυσικής απόψεως, βασικά είναι απαραίτητο.… Διαβάστε περισσότερα »
Η γειτόνισσα της μητέρας μου, 80 χρόνων, μου είχε πει πριν 15 χρόνια ότι άρχισε να ζει όταν πέθανε ο Μήτσος, ο άντρας της που παντρεύτηκε με προξενιό (με το ζόρι) στα 16 της. Από αυτά μας γλύτωσε ο φεμινισμός. Από τέτοιου είδους συντροφικοτητες
Όσο περισσότερο πατάω στα πόδια μου, τόσο πιο βαθιά και συνειδητά αγαπάω τον άλλον. Εγώ τουλάχιστον έτσι το βιώνω. Τα παλιά τα χρόνια, η αγάπη ήταν στην πραγματικότητα εξάρτηση, για πολλές γυναίκες. Χρειάζεται να επεξεργαστείς ξανά τις έννοιες της ισότητας και της συντροφικότητας, γιατί από το κείμενό σου φαίνεται ότι θεωρείς πως ο αγώνας μας για το πρώτο αποκλείει την ανάγκη μας για το δεύτερο. Κρίμα να υπάρχει τόσο μεγάλη παρανόηση.
Ο φεμινισμός δεν απέτυχε επειδή πρόσφερε στη γυναίκα το δικαίωμα της ανέλιξης, της οικονομικής αυτονομίας, της ανεξαρτησίας και όλων των καλών πραγμάτων που οι σημερινές γενιές απολαμβάνουν. Δεν απέτυχε επειδή δεν κατάφερε τον ανέφικτο, ουτοπικό στόχο να μάθει το γυναικείο φύλο να ζει χωρίς την παρουσία του ανδρικού. Απέτυχε να βοηθήσει τις γυναίκες να σταματήσουν να σκέφτονται με όρους παρελθόντος και να αναζητούν σύζυγο με «ανώτερα προσόντα» από τα δικά τους, σε όλα τα επίπεδα. Να ξηλώσει την κοσμοθεωρία των περασμένων εποχών που η επιβίωση της γυναίκας εξαρτιόταν από τον σύζυγο, που έπαιρνε τη δική του κοινωνική του θέση και… Διαβάστε περισσότερα »
Ας γράψω και εγώ σχόλιο (και είμαι από αυτές που αφήνουν σχόλια για να υπάρχει συζητώντας και να είναι υψηλα στον αλγόριθμο το site)παρόλο που νιώθω αόρατη εδω και καιρό στο site ,δεν απαντάει κάνεις για να συζητήσουμε στα σχόλια ούτε η Ρένα και αν το κάνετε είναι για να μου την πείτε ,τέλος πάντων στο θέμα μας .Οι άντρες και διάβασαν ,και σπούδασαν,και καλές δουλειές έχουν και χρήματα ,και σπίτια και αυτοκίνητα ,και κινητά και ξέρουν από ταινίες και ακούν συναυλίες κτλ .ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΤΟΎΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ . Το ένα σκέλος .… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είσαι αόρατη. Πετιέμαι επειδή είδα παράπονο πως δεν σου απευθύνω το λόγο. Δεν ισχύει. Φιλιά! Και btw πολύχρονη. 🎂
Γεια σου ρε Ποκαχόντας! Δεν είσαι αόρατη, εγώ σε διαβάζω σχεδόν κάθε φορά να ξέρεις. Διαφωνώ στα περισσότερα πράγματα που λες. Δεν είναι ακριβώς μετωπική ρήξη ιδεών και αξιών, απλά εκπέμπουμε σε άλλο μήκος κύματος. Όπως και να ‘χει, αγκαλιά. Είχες γιορτή η γενέθλια; Χρόνια πολλά από μένα!
Καλά ποια ψάχνει διανοούμενο; Εδώ δε μπορείς να βρεις κάποιον να ξεχωρίσει τα ρούχα για την μπουγάδα και να πει δυο λέξεις της προκοπής…Τα στάνταρ μας έχουν πιάσει πάτο…
🤣🤣
Αόρατη δεν είσαι σίγουρα. Είσαι πληθωρική στο λογο και αυθεντική και στο έχω ξαναπεί. Καταλαμβάνεις χώρο. Το γυρνάς όμως σε προσωπική κόντρα με τρόπο που δημιουργεί δεύτερες σκέψεις ότι θα εξελιχθεί σε καβγά και ενώ αρκετές φορές θα ήθελα να συζητήσουμε κάποιο σχόλιο σου, έχω πει άστο γιατί φοβάμαι ότι θα το πάρεις στραβά και δεν έχω τέτοια πρόθεση. Δε θέλω να μπαίνουν και διαιτητές οι διαχειριστές και οι υπόλοιπες σχολιαστριες ή να δημιουργούνται κλικες.
Χρόνια σου πολλά πάντως και εύχομαι να σου πηγαίνουν όλα όπως τα επιθυμείς.
Απανταμε στα σχολια σου, αλλα δεν δεχεσαι και δεν απαντας πισω (ωστε να γινει ο διαλογος που επιθυμείς) εαν διαφωνουν τα σχολια αυτά με αυτο που λες. Η διαφωνία δεν είναι για να σου την πει κανεις, διαφωνία είναι. Πολλές εδω διαφωνουμε μεταξύ μας, αυτά εχει ενα φορουμ, εσυ ομως ζητάς ή να μη σου σχολιαζουμε ή να σχολιάζουμε μονο για να σου πουμε οτι συμφωνουμε.
Μα εγώ τις προάλλες δεν σου έγραψα ότι συμφωνώ με το σχόλιο σου, και ότι ο άντρας μου επιβεβαιώνει όσα λες; Κατά τα άλλα, πολύ σωστά σου είπε η daria ότι ποτέ δεν απαντάς πίσω όταν κάποιος διαφωνεί η γενικά έχει μια ένσταση στα σχόλια σου. Εσύ είσαι η πρώτη που δημιουργείς αυτή τη συνθήκη, και μην απαντώντας δείχνεις να μην ενδιαφέρεσαι για διάλογο. Αν το συνεχιζες θα σου απαντούσαν κι άλλοι. Και στο κάτω κάτω, γιατί το παίρνεις προσωπικά, οι διαφωνίες στα σχόλια συμβαίνουν σε όλους. Εγώ δεν μπορώ να μετρήσω τις φορές που κάποιος έχει διαφωνήσει μαζί μου,… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ απλα βαρέθηκα να σου απαντάω τα ίδια και τα ίδια. Πήγα τις προάλλες να απαντήσω σε ένα σου σχόλιο και συνειδητοποίησα ότι ακριβώς το ίδιο πράγμα σου είχα απαντήσει και παλαιότερα και το εσβησα. Οπότε ποιο το νόημα;
Η αποψη μου ειναι οτι γενικευεις καποια πραγματα, και αναρωτιεμαι και λιγο αν απλα ζηλευεις την αδερφη σου σε καποια σημεια. Για την ιδεολογια και τις επιτυχιες του φεμινισμου απαντηθηκε ηδη. Εγω θα δωσω απλα τα 2 ποιντς μου: Οι ανθρωποι ειμαστε γενικα κοινωνικα οντα (ναι το ξερω φυσικα υπαρχουν και εξαιρεσεις και διαφορετικα επιπεδα σε αυτο) οποτε η συντροφικοτητα και η αναγκη για σχεσεις, φιλικες ή/και ερωτικες, ειναι κατι το φυσιολογικο. Η απουσια τους ειναι λογικο, μεσα σε καποια λογικα πλαισια, να μας κανει να νιωθουμε οτι κατι μας λειπει, γιατι οντως λειπει. Και οταν εισαι σε μια σχεση,… Διαβάστε περισσότερα »
Συνήθως ο κοινωνικός τους κύκλος δεν έχει άτομα του αντίθετου φύλου με τους οποίους να είναι κοντά. Εκεί έχω καταλήξει.
Και αυτές που έχουμε άντρα πάλι ανικανοποίητες είμαστε μη νομίζεις… Έχω αρχίσει σοβαρά να πιστεύω ότι η μόνη ευτυχισμένη περίοδος της ζωής μου ήταν όταν έμενα με μια φίλη μου και είχα μερικά περιστασιακά φλερτ…
Η χειραφέτηση έλυσε πρακτικά προβλήματα αλλά δεν μπορούμε να καταργήσουμε την ανθρώπινη φύση για οικειότητα,τρυφερότητα και μοίρασμα. Σήμερα οι άνδρες αντιμετωπίζουν μια βαθιά κρίση ταυτότητας και αρρενωπότητας. Ειναι συνταξιδιώτες στην ιδια σύγχυση με μας. Εμείς ζητάμε ένα επίπεδο ωριμότητας που παλιά ήταν αδιανόητο ενώ οι ίδιοι δεν ξέρουν πλέον πως να πλησιάσουν κσι να κρατήσουν μια σύγχρονη γυναίκα. Ζούμε την εποχή της μαρμότας όπου οι ίδιες απογοητεύσεις επαναλαμβανονται ξανά και ξανά,οδηγώντας και τα δύο φύλλα στην απομόνωση. Μέχρι να μάθουμε να επικοινωνούμε ξανά απο την αρχη,το να μένει κανείς μόνος δεν είναι ήττα.Ειναι η άμυνα απέναντι σε μια εποχή που… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο χαμογέλασα που προτάθηκε το βιβλίο της Φεντερίτσι! Καλημέρα Ρένα!! Λοιπόν εγώ Θέλω να το πιάσω λίγο αλλιώς: Γιατί το να αναζητάς συντροφικότητα σημαίνει απαραίτητα κάποια δήθεν ασυνέπεια στα θέλω της χειραφετημένης γυναίκας; Η ανάγκη, τάση, θέληση να δημιουργούμε δεσμούς – ερωτικούς η μη – πάει πακέτο με την ανθρώπινη κατάσταση. Νομίζω πως έχει γίνει δυστυχώς μεγάλη παρανόηση και εργαλειοποίηση της έννοιας της ανεξαρτησίας. Και κάπως καταλήξαμε στο πόρισμα πως αν είσαι ανικανοποίητος από την μοναξιά, έχεις αποτύχει στο να είσαι “ανεξάρτητος”. Αυτό το μενταλιτι θα τρελάνει όπως ήδη τρελαίνει ,τόσο κόσμο – άντρες γυναίκες. Αυτά έχουμε άμα μιλάμε για… Διαβάστε περισσότερα »
My two cents: Kαλός,χρυσός και άγιος ο φεμινισμός πρόσφερε και προσφέρει ακόμη πολλά. Κατ’εμέ το επόμενο βήμα είναι οι υπάρξεις γένους θηλυκού να αρχίσουν να αυτοπροσδιορίζονται πλέον πρωτίστως ως άνθρωποι,ανθρώπινα όντα και δευτερευόντως γένους θηλυκού. Ως ανθρώπινα όντα έχουμε ανάγκη την διάδραση μεταξύ μας αλλά όχι ντε και καλά μόνιμο σύντροφο του άλλου φύλου Αυτή η απόλυτη ταύτιση με το φύλο είναι άκρως περιοριστική ειδικά για τις γυναίκες. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα στη ζωή να κάνει κάποιος, χωρίς να είναι απαραίτητος ένας μόνιμος ερωτικός σύντροφος. Δεν έχουν όλες οι γυναίκες την ανάγκη μόνιμου ερωτικού συντρόφου ειδικά από μία ηλικία κι’… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο συμφωνώ με αυτό που λες για τον αυτοπροσδιορισμμό πρωτίστως ως ανθρώπινα όντα.
και γώ χαίρομαι που συμφωνείς καλή μου.