Νιώθω σαν να προσπαθούν συνέχεια να μας επιβληθούν, λες και φοβούνται ότι δεν έχουν «δικαιωματικά» καμία εξουσία, αλλά σαν να την σφετερίστηκαν.
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητη μου Ρενα,
Δεν μπορω άλλο. Μετα από την γυναικοκτονια στο Βολο δεν μπορω πια να δω με καμια αισιοδοξια για τους αντρες. Μετα το περιστατικο στα Χανια που ο άλλος ξυλοκοπησε αγρια την γυναικα και τον αλλον στον Χαλανδρι που εστησε καρτερι και μαχαιρωσε (με άλλο μαχαιρι, αφου εσπασε το πρωτο από το μενος του) , ηρθε αυτό το περιστατικο οπου το Τερας σκοτωνει μπροστα στα τεσσερα παιδια του τη μητερα τους κ συζυγο του. Αυτό με να διελυσε, το σκεφτομαι συνεχεια και αποφασισα να σου γραψω.
Προσπαθω να το εκλογικευσω και να το δω ψυχραιμα. Τετοια περιστατικα είναι τα πιο αποτροπαια, αλλα η κορυφη του παγοβουνου , αν θελουμε να μιλησουμε για την βια κατά των γυναικων. Ποναω μεσα μου βαθια για εκεινες τις γυναικες που καποτε υπηρξαν ερωτευμενες με αυτά τα κτηνη. Που καποτε ονειρευτηκαν μια ομορφη και γαληνια οικογενειακη ζωη μαζί τους και εκαναν σχεδια για να πορευτουν μαζι τους. Που κάποτε τους πιστεψαν, τους εμπιστευτηκαν και τους θαυμαζαν. Που καποτε ισως χορευαν χαρουμενες στον γαμο τους. Και με πιανει συγκρυο.
Όταν σκεφτομαι πως λιγο ,λιγο εγκλωβιζονταν, περιοριζονταν , επειθαν τον εαυτο τους να μεινει δινοντας δικαιολογιες, ριχνοντας το στην κακια στιγμη, ακουγοντας τον περιγυρο « ε, αντρας είναι, θα πει και μια κουβεντα παραπανο». Μερα με την ημέρα εξεθρεφαν το κτηνος μεχρι που τις εξοντωσε.
Και μετα σκεφτομαι αυτά τα παιδια. Μια συνηθισμενη μερα που οι γονεις τους , ως συνηθως, τσακωνονται. Και μετα τα ουρλιαχτα, τα μαχαιρια, τα αιματα, τα σπασμενα τζαμια. Είναι πολύ αποκαρδιωτικο όταν μπεις νοερα μεσα σε ένα τετοιο σκηνικο τρομου. Που επαναλαμβανεται. Και να το ζεις κάθε μερα, μερα με τη μερα και να συνηθιζεις. Κι ακομα πιο αποκαρδιωτικο είναι όταν στο μελλον το επαναλαβεις κι εσυ , ως ασυνειδητη εκδραματιση πλεον.
Ποναω πολύ γιατι σε κάθε μια από αυτές τις γυναικες βλεπω την εαυτή μου. Αυτην που σωπαινει όταν ακουει και βλεπει καφριλες. Κι ας είναι και στον περιγυρο. Που σκεφτεται , ε καλά ,νορμαλ είναι και οι καυγαδες. Που δινει δευτερες ευκαιριες, όταν βαρανε καμπανες. Που λεει, ε καλά κι εγω δεν ειμαι τελεια, εχω κι εγω κουσουρια. Που σκεφτεται πώς να δικαιολογησει τον προνομιουχο που της λεει « να περναμε καλά», γιατι είναι λογικο να θελει «το χρονο του και τον χωρο του». Που επινοει ψυχαναλυτικές εξηγησεις για την πιο κραυγαλεα κωλοπαιδιστικη συμπεριφορα πχ. « είναι αποφευκτικος ,επειδη του φαγαν το μπιφτεκι του όταν ηταν παιδι».
Κάθε φορα ταυτιζομαι με την κάθε κακοποιημενη γυναικα γιατι μεσα της καθρεφτιζεται και μια πτυχη του εαυτου μου. Αυτή που όταν με στεναχωρει ο άλλος για να εκτονωθει, λεω «ειχε μια δυσκολη μέρα». Αυτή που όταν βριζει ή μειωνει άλλες γυναικες ενωπιον μου, χαιρεται , διοτι εγω ειμαι ξεχωριστη στην καρδια του. Αυτή που για κάθε σφαλιαρα (συναισθηματική ή σωματική, λιγη σημασια εχει) που τρωει ,αισθανεται ότι της αξίζει , γιατι εκεινη την προκαλεσε και οι γυναικες «δεν πρεπει να βγαζουν γλώσσα». Αυτή που φοβαται να χωρισει, γιατι οι καλοι είναι σπανιοι και πιασμενοι . Αλλωστε λιγο πολύ , ολοι οι αντρες τα ιδια και χειροτερα είναι. Και κατοπιν, ελα μωρε, ξαναπροσπαθησε ,αφου #νοτ ολ μεν.
Ντρεπομαι πολύ , που αυτές οι μικρουποχωρησεις για χαρη της Αγαπης και της Ενοτητας στα δυσκολα, είναι δουλεια των γυναικων. Πονεσα που διαβασα προχθες για την κοπελα που ο συντροφος της την παρατησε ακριβως εκεινη τη στιγμη που τον χρειαζοταν περισσοτερο (όταν ειχε καρκινο).
Ποναω κάθε φορα που διαβαζω στις επιστολες ότι οι γυναικες αφηνονται να δεχονται τον συναισθηματικο πονο της εγκαταλειψης και της εκμεταλλευσης τους από τους αντρες. Που αφηνονται ερμαια να κακοποιουνται και να βιαζονται χωρις καν να το συνειδητοποιουν. Στεναχωριεμαι γιατι η αναγκη μας για συνδεση μπορει να μας κοστισει πολύ ακριβα. Μπορει να μας κοστισει , αν όχι τη ζωη μας, τη συναισθηματικη και σωματικη μας ακεραιοτητα , την ψυχικη μας υγεια. Οι γυναικες ξοδευουν πολλα ουσιαστικα αγαθα για να συσχετιστουν με τους αντρες, κανουν γενναιες επενδυσεις ,ενώ οι αντρες απλά σκοτωνουν το χρονο τους. Και ενιοτε κι εμας.
Ακομα πιο πολύ ντρεπομαι και απελπιζομαι όταν αντι να αγκαλιασουμε και να ακουσουμε αυτές τις γυναικες , τις λουζουμε με κατηγοριες και νουθεσιες. Γιατι δεν εφευγαν τοσο καιρο; Τα ηθελε ο κ.λος τους. Τωρα το θυμηθηκαν; Αυτές τι μανες ητανε; Κοινως, σχολιαζουμε και υποτιμουμε ένα φαινομενο, για του οποιου τις διαστασεις εχουμε μαυρα μεσανυχτα. Ομοιως και νομοθετες, δικαστικοι λειτουργοι, εκτελεστικη εξουσια. Κοιμουνται ορθιοι.
Και για να μιλησω και για την δικη μου «καμπουρα»: Ντρεπομαι και εχω πολλες ενοχες που η μεγαλη μου λαχταρα να φερω παιδια στον κοσμο για να τους προσφερω την αγαπη μου εξανεμιζεται σε αχρηστους που την καπηλευονται. Νιωθω εξευτελισμο που σκεφτομαι ότι «τωρα εμαθα από τα λαθη μου, αυτην την φορα θα είναι αλλιως». Καποιες φορες εχω ευχηθει κρυφα να ποθουσα γυναικες, θα αποτιναζα ένα τεραστιο βαρος από πανω μου. Θα ειχα άλλη αισθηση αυτονομιας , γιατι θα φοβομουν λιγοτερο.
Πλεον νομιζω ότι το να εχεις αντρα διπλα σου ,είναι επιλογη υψηλου ρισκου. Ποσω μαλλον να κανεις και παιδια μαζι του.
Αυτό που δεν μπορω ακομα να καταλαβω είναι το εξης. Γιατι μας μισουνε τοσο; Οι μεχρι τωρα εξηγησεις περι αντρικης ανωτεροτητας και πατριαρχιας και η διαδοση της αντροσφαιρας δεν με εχουν πεισει. (Δηλαδη οι κοινωνικες κατασκευες αυτου του Μισους απεναντι στις γυναικες). Κυριως δεν μπορω να καταλαβω : πώς είναι δυνατον να μισεις καποιον που θεωρεις κατωτερο;
Νομιζω ότι υπαρχει κατι πιο σκοτεινο και ενστικτωδες που τους κινητοποιει. Είναι ότι ζηλευουν που εχουμε την ουσιαστικη δυνατοτητα της «φυσικης» επιλογης; Είναι ότι μπορουμε να εχουμε περισσοτερη και ουσιαστικοτερη σεξουαλικη ελευθερια; Νιωθω σαν να προσπαθουν συνεχεια να μας επιβληθουν, λες και φοβουνται ότι δεν εχουν «διακαιωματικά» καμια εξουσια, αλλά σαν να την σφετεριστηκαν. Ποια είναι η γνωμη σου, Ρενα;
Ευχαριστω θερμα οσους διαβασανε τις σκεψεις μου. Θα χαρω παρα πολύ να ακουσω τις αποψεις σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γιατι μας μισουν;
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ανοίγεις ένα τεράστιο θέμα και λυπάμαι πάρα πολύ, ειλικρινά, που αφορμή αποτελεί και το προσωπικό σου βίωμα, όχι μόνο η παρατήρηση του περιβάλλοντος. Να λάβεις βοήθεια και να την λάβεις άμεσα για να ξεφύγεις από τις καταστάσεις που σε καταπιέζουν. Δεν είναι αδυναμία, δεν είναι ντροπή, είναι καθήκον στον εαυτό σου, δεν έχεις άλλον που οφείλεις να προστατέψεις.
Σίγουρα κάποιοι θα διαφωνήσουν για τον όρο «μισούν» τις γυναίκες, θα τον θεωρήσουν πολύ βαρύ, και σίγουρα ισχύει το #notallmen, ΟΚ, ΟΜΩΣ υπάρχει μίσος, υπάρχει βία και θυμός και τώρα θα πω κάτι επαναστατικό. Δεν μισούν τις γυναίκες τις ίδιες αναγκαστικά. Την δική τους ανημποριά μισούν απέναντι στην Γυναίκα, το ότι είναι δέσμιοι του φαλλού τους, το ότι εξαρτώνται από μας για να διαιωνίσουν τα γονίδιά τους (γι’αυτό κι η εγκυμοσύνη τους διαλύει, αντί να τους κάνει καλύτερους), ότι μια γυναίκα τους ανοίγει τα μάτια και συνήθως μια γυναίκα τους τα κλείνει κιόλας… Γιατί ζούμε παραπάνω και γιατί σε μας έπεσε ο φροντιστικός ρόλος, αλλά δεν κάθονται να το εκλογικεύσουν. Όλο αυτό το μίσος που αναμφίβολα εκδηλώνεται και το παρατηρούμε απορρέει από ανασφάλεια, αδυναμία, δέος και τρόμο. Ο υπαρξιακός τρόμος του θανάτου, με την έννοια του Έρως και Θάνατος, σωματικοποιείται και με την ορμή της τεστοστερόνης τους οπλίζει το χέρι τους.
Στην βαθιά αρχαιότητα, πριν την επιθυμία της αποθησαύρισης και της μεταβίβασης του εφήμερου στους κατιόντες (και της πιστοποίησης των κατιόντων ως αυθεντικών τέτοιων), η Γυναίκα λατρευόταν ως θεότητα. Γιατί η γυναίκα γεννά. Η γυναίκα παράγει. Η γυναίκα και το θηλυκό είναι το παραγωγικό «ζώο» κι επομένως το πιο πολύτιμο. Αυτό που θα προτιμηθεί να σωθεί σε φυσικές καταστροφές, σε πολέμους και σε τυχαία γεγονότα. Ο κηφήνας είναι χρήσιμος μέχρι να δώσει το μερίδιό του στην αναπαραγωγή, όλα τα άλλα τα κάνουν οι θηλυκές. Η γη είναι θηλυκή έννοια, το ίδιο και το νερό. Είναι όντως μια ανωτερότητα που την αντιμετωπίζουν με συναίσθημα αδικίας. Τους λυπάμαι λίγο, μερικές φορές.
Μισούν ακόμη το ότι έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε σεξ ακατάπαυστα, με όσους θέλουμε οι ίδιες, με όσους έχουμε τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή, κι ότι μπορούμε να οργάσουμε πολλές φορές κι από διαφορετικές νευρικές απολήξεις. Ενώ εκείνοι πρέπει να αποδεικνύουν την δυναμική τους: η στύση τους είναι πεδίο κρίσης και φαίνεται, ανά πάσα στιγμή, καθιστώντας τους ευάλωτους, ενώ εμείς είμαστε πάνοπλες στην αρνησιμότητα της καύλας μας. Εκείνοι έχουν το άγχος απόδοσης, ενώ εμείς παλεύουμε απλά για την δική μας ευχαρίστηση. Εκείνοι αναζητούν να πιστοποιήσουν την αρρενωπότητά τους, ενώ η δική μας θηλυκότητα είναι κάτι αόριστο που εκείνοι πρώτοι έβαλαν πατριαρχικά σε κουτάκια για να μας διαιρέσουν σε όμορφες-άσχημες, ελκυστικές-μη ελκυστικές, ενώ παντού σε όλο το ζωικό βασίλειο το θηλυκό είναι περιζήτητο επειδή απλώς και μόνο είναι θηλυκό.
Και κυρίως μισούν τον εαυτό τους που έχουν δημιουργήσει το εξής παράδοξο. Ενώ αποζητούν το σεξ και θέλουν να το βρίσκουν στις γυναίκες, έχουν κατηγοριοποιήσει παλαιόθεν τις γυναίκες με τέτοιο τρόπο ώστε να μειώσουν τις πιθανότητές τους για σεξ με τις γυναίκες που πιο πολύ θέλουν για συντρόφους ζωής. Κι έτσι νιώθουν μόνοι και ξεκομμένοι από τη συντροφικότητα, κι όσο νιώθουν έτσι και πέφτουν στο τέλμα καταθλίβονται κι οργίζονται ακόμη περισσότερο.
Πυροβόλησαν τα πόδια τους δηλαδή, πόσο βλακεία! Και χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο μεν, αλλά συνεχίζουν το σύστημα της βλακείας με το να ξεφυτρώνουν ολοένα οι νεοσυντηρητικοί (με την πολύ κακή έννοια) που θεωρούν ότι το σεξ είναι δικαίωμα και ποιά είσαι εσύ ρε πατσαβούρα που θα μου το στερήσεις. Κι έχουμε βιασμούς, δηλαδή κατίσχυση του ενός Εγώ πάνω σε εκείνη που θεωρεί πιο αδύναμη. Γιατί πώς να αγαπήσεις την βλακεία σου, θέλει ωριμότητα και διάθεση αλλαγής, και πού να τρέχεις να αλλάζεις ζωή τώρα.
Είμαστε πολλές σε αυτή την ανάγνωση και γινόμαστε όλο και περισσότερες. Κι εδώ είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ σημαντικό να μην στρεφόμαστε εναντίον των άλλων γυναικών, των αδερφών μας, και να μην τις κατηγορούμε γιατί δήθεν δεν είδαν, δεν έφυγαν, δεν έκριναν, ανέχτηκαν. Επειδή με τον τρόπο αυτό δεν βοηθάμε αλλά δημιουργούμε εμπόδια και τις καταδικάζουμε, από το να τις βρούν σφαγμένες στο να περνάνε την δυστυχία πίσω από κλειστές πόρτες και κλειστά στόματα. Και μαζί ορισμένοι άντρες έχουν μυριστεί κι εκείνοι ότι όλο αυτό δεν βγάζει κάπου και προσπαθούν να αντισταθούν στις παθογένειες, με προσωπικό κόπο. Ελπίζουμε μαζί τους να φέρουμε έναν νέο κόσμο, σε λίγες γενιές down the road.
Εάν είστε επιζώσα ενδο-οικογενειακής ή άλλου είδους έμφυλης βίας ή αν στο περιβάλλον σας υπάρχει άτομο που υφίσταται κάτι από τα παραπάνω, τηλεφωνήστε για βοήθεια και συμβουλευτική στην υπηρεσία Εθνικής Εμβέλειας «Γραμμή SOS»: 15900. Μπορείτε επίσης να αποστείλετε mail στο sos15900@isotita.gr
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πράγματι , πολύ μεγάλο θέμα άνοιξες… Το φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών που περιλαμβάνει μορφές λεκτικής και σωματικής κακοποίησης, από παρενόχληση μέχρι βιασμό , συναισθηματική κακοποίηση μέχρι και γυναικοκτονία είναι το μήνυμα που στέλνεται μέσω των σωμάτων τους για εκφοβισμό και υποταγή τους. Δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μονάχα αν τοποθετηθεί στα ευρύτερα κοινωνικά πλαίσια στα οποία αναπτύσσεται.. Η σύγχρονη κοινωνία βασίζεται σε σχέσεις κυριαρχίας και εκμετάλλευσης. Η πατριαρχική καταπίεση που είναι πολύ παλιά, αναδιαμορφώνεται και διευρύνει την εμβέλεια της στην σημερινή κοινωνία που βρίσκει δικαιολογίες σε μύθους και στερεότυπα, και κάνει τις ανισότητες να φαίνονται φυσικές ή και… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι αυτοί μπορούν να μας απατούν να μας μειώνουν και να μας εγκαταλείπουν ακόμα και σε κατάσταση εγκυμοσύνης και να μην τρέχει τιποτα αλλά εμείς αν τολμήσουμε να απατησουμε η να εγκαταλείψουμε έχουν δικαίωμα να μας αφαιρέσουν τη ζωή λέει πολλά για την κοινωνία μας.
Είναι πολύ τρομακτικό αυτό, εκεί που είσαι ευάλωτη και τον χρειάζεσαι πιο πολύ να ψυχραίνεται και να βλέπεις άλλον άνθρωπο (στην εγκυμοσύνη). Διάβασα και κάποιες εξομολογήσεις αντρών γιατί απάτησαν σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο (singlewoman.gr/empeiri/alithines-istories/apatisa-ti-syntrofo-moy/) και πραγματικά απογοητεύομαι με το πόσο εγωιστικά όντα είναι και πόσο παρτάκηδες,που χάνουν λέει την πρωτοκαθεδρία στην προσοχή της γυναίκας και ψάχνουν αποκούμπι. Βρε άντε από δω…0 ενσυναίσθηση για τον ορμονικό κυκεώνα που βιώνει η σύντροφος, 0 προσπάθεια να καταλάβουν.
Εγωκεντρικά πλάσματα στην καλύτερη των περιπτώσεων ,δε ξέρω τι πάει τόσο λάθος, γιατί δεν χορταίνουν προσοχή και αποκλειστικοτητα ποτέ;; τόσο ανίκανοι να δώσουν 😥
Συγχαρητήρια για την απάντηση της Ρένας. Είναι όλα αυτά με το πιο σημαντικό για μένα το ότι φέρνουμε ζωή. Εξαρτώνται από εμάς για τη διαιώνιση των γονιδίων τους. Έμειναν στη παιδική ηλικία οι περισσότεροι και στον δικαιωματισμού του παιδιού που ήταν παλιότερα. Σε συνδυασμό με το άγχος απόδοσης σε όλους τους τομείς και τον ανταγωνισμό μεταξύ των αρσενικών είναι ένα βαρύ φορτίο. Λιιιγο βλάκας να είναι ο άλλος λιιιγο μπετόβλακας, πάει. Καταστροφή.
Δεν κατηγορούμε Ρένα.
Το πρόσεχε ειναι αφύπνιση,το ξύπνα είναι αφύπνιση,το μίλα είναι αφύπνιση.
Η σιωπή ειναι ο θάνατος που παραμονεύει.
Γινόμαστε οι “μάνες” μας και συμβουλεύουμε…
Τα λόγια δε σημαίνουν τίποτα αν δεν ακολουθούνται από πράξη υποστήριξης. Είναι εύκολο να πούμε σε μια άγνωστη “σήκω φύγε”. Δεν κοστίζει σε κανέναν. Η υποστήριξη όπως πολλές φορές δεν γίνεται να περιορίζεται στα λόγια μόνο. Η υποστήριξη φαίνεται αν η γυναίκα πχ. του αδελφού σου έρθει και σου ζητήσει βοήθεια και συ την βοηθήσεις έμπρακτα και όχι αντιδράσεις αμυντικά τύπου “ο αδελφός μου δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο”. Εκεί είναι το ζουμί της υπόθεσης. Όπου αδελφός βάλε οποιονδήποτε γνωστό έχεις σε καλή υπόληψη, το οποίο ακόμη και σήμερα δεν έχει λυθεί. Αυτά από προσωπική ευθύνη. Από κει και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει κρατική μέριμνα για αυτές τις γυναίκες και τα παιδιά τους, πρόσφατα έζησα προσωπικά την περίπτωση μιας γυναίκας που δεχόταν κάθε μορφής κακοποίηση…έφυγε με τρία παιδιά και ένα στην κοιλιά της νύχτα από το σπίτι τής, τρέξαμε 4 γυναίκες να την βοηθήσουμε, αστυνομία γραφεία πρόνοιας επειδή ήταν ξένη και παράνομη στην χώρα μπλεχτηκε και το αλλοδαπών , η γραφειοκρατία ατελείωτη η βοήθεια ανύπαρκτη δίναμε ότι μπορούσαμε από την τσέπη μας βάλαμε και δικηγόρο για τα πρακτικά. Αλλά στο πρώτο ραντεβού με τους δικηγόρους επέλεξε να επιστρέψει στον κακοποίητη της…γιατί;;; Γιατί ήταν δύσκολα πολύ δεν την δικαιολογώ αλλά την καταλαβαίνω… Διαβάστε περισσότερα »
Το μίλα αυτήν την σημασία έχει και δεν το περιορίζω για ξαλάφρωμα.
Πριν χρόνια απήγαγε ο τύπος την φίλη μου,την κούρεψε,την πλάκωσε στο ξύλο και την παράτησε.
Καταφέραμε με τον πατέρα της να τον πιάσουν αυτόφωρο, δικάστηκε Κομοτηνή.
Έφαγε την μεγαλύτερη προβλεπόμενη ποινή,7 χρόνια,ξέρετε τι δικαίωση ήταν!!!
Σημασία έχει να μιλάμε ποτέ δεν ξέρουμε ποιός μπορεί να μας βοηθήσει αποτελεσματικά.
Στην Κομοτηνή έγινε η δίκη η από Κομοτηνή είσαστε;;
Όχι δεν είμαι απο Κομοτηνή,ναι στην Κομοτηνή δικάστηκε.
(το έχουμε ξανασυζητησει, αλλα δεν πειραζει) Ο μόνος συντελεστης της κακοποίησης είναι ο κακοποιητης. Το να μεταθετουμε το βαρος της αποτροπής από μια κακοποίηση στα θυματα (υποψήφια ή υπαρκτα) δεν βοηθάει καμια μας (παρα μόνο ίσως τους ίδιους τους κακοποιητες). Το πρόσεχε σημαίνει: 1. συντονίσου όσο το δυνατόν καλύτερα στο υπάρχον πλαίσιο. Μα, το ζήτημα είναι να σπάσουμε το πλαίσιο. Ο συντονισμός μας, περα από αυτοπεριοριστικός, διευκολύνει και τη λειτουργία του πλαισίου. Μαθαίνοντας τι δεν πρέπει να κάνεις για να μην κακοποιηθείς, να μη βιαστείς, να μη δολοφονηθείς (όσο επειγον κι αν είναι, καμία αντίρρηση σ αυτό), είναι ένα μάθημα… Διαβάστε περισσότερα »
Σας παρακαλώ, δεν δέχομαι μαθήματα απο σας, είμαι σε ηλικία να κρίνω μόνη μου και να κάνω τον διαχωρισμό.
Μπορείτε να αναπτύσετε τις θεωρίες σας στο ευρύτερο πλαίσιο.
ποιος ο λόγος να καλείς σε φωνη? απορω ειλικρινα
επισης, για ποιον γαμημένο λόγο να μιλήσω αν όταν μιλαω με συνδέετε με κάιρο? μαλλον για κανέναν (και να λοιπόν που η σιωπή θα μου ήταν όντως πιο ανώδυνη)
δε σας έκανα μαθημα, είπα τη γνωμη μου, αντιθετως εσυ μίλησες για αφυπνίσεις
Έχω ζήσει πολύ βαριά κακοποίηση σαν παιδί και σαν έφηβη. Τόσο μεγάλη που ο βιασμός ήταν το τελευταίο των προβλημάτων μου. Και είμαι στο δρόμο από την ηλικία που άλλα παιδιά η μάνα τους τα σκεπάζει για να κοιμηθούν. Δεν είμαι κάτι μοναδικό, δε θεωρώ τον εαυτό μου ούτε θύμα ούτε επιζώντα οπότε αυτά τα λέω μόνο για ένα λόγο. Εγώ σήμερα είμαι ζωντανή γιατί έμαθα να προσέχω, πριν μάθω να δένω τα κορδόνια μου. Κάθε φορά που ακούω κάποια να λέει ότι η προτροπή “πρόσεξε” είναι victim blaming μου έρχεται να πάρω φόρα και να περάσω με το κεφάλι… Διαβάστε περισσότερα »
Respect🪻
Θα κατηγορηθείτε όμως και σείς για victim blaming…
Το σχόλιο στο οποίο απαντησα είναι αντίρρηση σε συγκεριμένο μερος του σχολίου της ρενας. Δεν είναι το ‘πρόσεχε’ σκέτο. Μεσα σ αυτό συνόψισα (χωρις να εξηγησω ωστόσο, έχεις δίκιο): αφενός το διαλογικό κομμάτι του σχολίου με την αρχικη απαντηση, αφετέρου μια συνολικότερη στάση που παρατηρω να καταγράφεται συστηματικά, και αρκετες φορές μάλιστα ειρωνικα (όταν κάνεις in group με γελακια κάτω από ποστ με stealthing, ή όταν επικροτείς το “μας κουρασες”, “μας αφηνεις τα σκουπιδια σου” σε αναφορές σε βιασμό, ε επιτρεψε μου να είμαι κι εγω λίγο προκατειλημενη) (που δεν θα ξαναείμαι, οκ, μια δυο το πιασα, μην σας παιδεύω).… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏👏 τα σέβη μου
Κι όμως, μας κατηγορούν, έχει απόλυτο δίκιο η Ρένα. Ένα παράδειγμα θα σου δώσω μόνο: Είχα γράψει κάποτε τη δική μου ιστορία κακοποίησης. Πρώτο σχόλιο: “Όχι, δεν σε δικαιολογώ. Αμάν αυτό πια που δεν ξέρατε, δεν καταλάβατε. Στη φτωχή επαρχία που μένω οι γυναίκες δεν ανέχονται τέτοια και είναι δυναμικές, τα βγάζουν πέρα μόνες τους. Άλλη φορά να είστε πιο προσεκτική.” Το σχόλιο αυτό κόπηκε μετά από παρότρυνση των υπολοίπων αναγνωστριων, και ευτυχώς όλα τα υπόλοιπα σχόλια ήταν ενθαρρυντικά. Αυτό όμως στο α μπα, έξω έχω ακούσει πολλά παρόμοια. Κι αυτά δεν είναι καν τα χειρότερα κατά τη γνώμη μου,… Διαβάστε περισσότερα »
Πιο πιθανό είναι απλά να βρίσκονται σε άρνηση γιατί μπορεί ο αντρουλης τους να είναι τέρμα προβληματικός. Είναι πιο εύκολο να φταίνε οι ξένοι παρά οι δικοί μας.
Εμένα πολλές φορές εκεί με παραπέμπουν τέτοιες απόψεις από γυναίκες, πόσο μάλλον παντρεμένες χρόνια. Τα έχουν θυσιάσει όλα στο βωμό του “γάμου”, τι είναι τίποτα χαζές αυτές? Προφανώς όχι, αυτές είναι έξυπνες και καπατδες, οι χαζουλες είναι αυτές οι άλλες.
Έχεις ενσυναίσθηση, με συγκινήσες. Ακριβώς αυτά και χειρότερα σκέφτομαι κι εγώ και είμαι 54…. Όλα αυτά που είπες περί ενόχων, περί να σώσω την άθλια όχι σχέση, περί ονείρων και περισσότερα τα έχω περάσει κι εγώ κι οι περισσότερες γυναίκες που είναι άνθρωποι. Εγώ θα ντρεπόμουν να είμαι άντρας. Η σκέψη ότι ένας άλλος άνθρωπος είναι κατώτερος από μένα επειδή έτσι θέλω, μου προκαλεί ντροπή. Όπως ακριβώς ντρέπομαι για όλους τους ρατσιστές. Ότι έχω πιο πολλά δικαιώματα σε όλα, γιατί είμαι άντρας, θα με έκανε να ντρέπομαι. Όπως και η απάθεια των “δεν είμαστε όλοι ίδιοι” με κάνει κάνει και… Διαβάστε περισσότερα »
Λόγοι που κατά την άποψη μου μας μισει η συντριπτική πλειοψηφία των αντρών:1) Ζούμε παραπάνω.Αυτο ασυνείδητα δε μπορούν να το χωνέψουν με τιποτα. 2)Μεγάλο ποσοστό είναι καταπιεσμένοι ομοφυλόφιλοι και φθονούν ότι μπορούμε να εκφράζουμε ανοιχτά την επιθυμία μας για σεξ με άντρα όπως θα επιθυμούσαν και οι ίδιοι. 3)Έχουν μια άρρωστη διαστρεβλωμένη σεξουαλική/πλατωνική έλξη για την μάνα τους και επειδή δε μπορούν να την εκφράσουν μισούν όλες τις υπόλοιπες γυναίκες βλέποντας στο πρόσωπο μας αυτήν που πραγματικά επιθυμούν 4)Θα ήθελαν πέρα από όλα τα άλλα προνόμια που έχουν εις βάρος μας να ειχαν και το καθισιο στο σπίτι χωρίς να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν συμφωνώ καθόλου με την άποψη ότι οι „άνδρες μας μισούν”, όπως δεν συμφωνώ με τις απόψεις „ οι γυναίκες είναι ανώτερες γιατί γεννούν“ και „ για όλα φταίει η τεστοστερόνη“.Η τεκνοποίηση απαιτεί έναν αρσενικό και έναν θηλυκό γαμέτη….Όπως επίσης η ιατρική επιστήμη δεν αποδέχεται ότι ο άνθρωπος είναι έρμαιο του γονιδιώματος του. Ναι οι άνδρες έχουν το χρωμόσωμα Υ που ευθύνεται για την αυξημένη παραγωγή τεστοστερόνης, η οποία προσδίδει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στο ανδρικό φύλο, η έκφραση όμως του γονιδιώματος καλλιεργείται και επηρεάζεται από το περιβάλλον του. Μήπως να αναρωτηθούμε γιατί- σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ευρωπαϊκής ένωσης- τέτοια περιστατικά… Διαβάστε περισσότερα »
1.Καλό είναι όταν μιλάμε για επίσημα στοιχεία της ευρωπαϊκής Ένωσης , να παραθέτουμε και το λινκ που τα βρήκαμε. Για να μη μας κατηγορήσουν για παραπληροφόρηση αν μη τι άλλο. Εγώ προσωπικά δυσκολεύτηκα να βρω τέτοια στοιχεία που λες. Ίσα ίσα που όσα βρήκα δείχνουν ότι οι καταγγελίες για εμφυλη βία είναι πολύ περισσότερες στις βόρειες σκανδιναβικές χώρες ( η Φιλανδία για παράδειγμα έχει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό γυναικών που έχουν υπάρξει θύματα βίας) . Όπως όμως επισημαίνεται στην έρευνα αυτό δε σημαίνει ότι υπάρχει περισσότερη εμφυλη βία σε αυτές τις χώρες, αλλά ότι η καταγραφή είναι πιο συστηματική και… Διαβάστε περισσότερα »
Οι όροι ζωής των γυναικών συνεχώς επιδεινώνονται. Συγκεκριμένα η Ελλάδα , το 2021, είχε καταγράψει αύξηση 187,5% στις γυναικοκτονίες που ήταν η υψηλότερη αύξηση στην Ευρώπη (έρευνα του Μεσογειακού Ινστιτούτου Ερευνητικής Δημοσιογραφίας -MIIR-). Να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει επίσημος φορέας υπεύθυνος για τη συλλογή στοιχείων, την καταγραφή και ανάλυση των κοινωνικών χαρακτηριστικών των γυναικοκτονιών. Η δυσκολία της κατανόησης των διαστάσεων αυτού του φαινομένου εντείνεται από την έλλειψη δημοσιευμένων δεδομένων και ερευνών αλλά και από τις πολιτικές των ΜΜΕ που επιλέγουν να προβάλουν μόνο τις «θεαματικές» δολοφονίες γυναικών, αποσιωπώντας άλλες με αποτέλεσμα η αποτύπωση των γυναικοκτονιών από εγχώρια μέσα… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά συμφωνώ πολύ. Ήθελα μόνο να πω, ζώντας στην Γερμανία, πως ο λογος που αυτή, είναι πολύ πιο φεμινιστική χώρα είναι όντως το πλαίσιο, αλλά και αυτό, με κάποιον τρόπο, κάπως δημιουργήθηκε, κάτι που στην Ελλάδα δεν έγινε. Ίσως μετά τον πόλεμο, που οι γυναίκες εδώ ανέστησαν την βιομηχανία και βγήκαν μπροστά; Δεν γνωρίζω. Ένα πλαίσιο όμως, που είναι τιμωρητικό προς στους παραβαίνοντες στους κανόνες του, κάποια στιγμή γεννά συνείδησεις. Δηλαδή, οι άνδρες στην Γερμανία, είναι πια συνειδητά και αυτονόητα πάρα πολύ πιο ευσεβείς και συμμετοχικοί στην οικογένεια από τους Έλληνες. Διαφωνω στο ηλίθιο επιχείρημα των Ελλήνων ανδρών πως οι… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα ο πατέρας μου τις τελευταίες ημέρες της ζωής του μου είπε το εξής; Ξέρουμε εμείς οι άντρες ότι οι γυναίκες είσαστε καλύτερες από εμάς, έλα όμως που, που είναι να κάνετε παιδιά και έτσι είναι να γίνει…. νομίζεις πως δεν έβλεπα ότι σου αξίζει κάτι καλύτερο (αναφερόμενος στον πρώην σύντροφό μου) …..κ.λ.π….
Ετών 75
Ρένα η απάντηση σου τα σπάει!
Αυτό το “άνδρας είναι θα πει κάτι παραπάνω” με εξοργίζει!! Έχουν ασπρίσει τα μαλλιά μας κι ακόμα κυκλοφορούν αυτές οι απόψεις!! Καμία κουβέντα να μην πει, εκτος κι αν είναι να κάνει διάλογο! Αλλά όχι βέβαια, γιατι να κάνει διάλογο, αφού μπορέι να πει μια κουβέντα παραπάνω 😡
“Μερα με την ημέρα εξεθρεφαν το κτηνος μεχρι που τις εξοντωσε.” Mε ανατριχιασε αυτή σου η φράση. Και όλο σου το κείμενο είναι τόσο ειλικρινές, και προσωπικά, ως survivor, σ’ευχαριστώ γι’αυτό. Μακάρι να ήταν όλοι έτσι ευαισθητοποιημένοι απέναντι σ’αυτό το θέμα. Ταυτόχρονα όμως με προβλημάτισες, τρως χαστούκια; Δεν πρέπει να το ανέχεσαι αυτό και το ξέρεις. Έχεις δίκιο ότι πολλές φορές τα θύματα είναι πολύ επιεική προς τους θύτες. Αυτό αρχικά λειτουργεί κι ως μηχανισμός άμυνας, βρίσκεσαι σε άρνηση, δεν είναι εύκολο να δεχτείς ότι άρχισες να κακοποιεισαι. Ύστερα οι θύτες τους ρίχνουν στάχτη στα μάτια με τις δικαιολογίες τους,… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ έχω στο μυαλό μου ένα καταπληκτικό μήνυμα που είχα διαβάσει σε ένα τοίχο για να μη με παίρνει από κατω.
” Το χεράκι με το οποίο παίζεις το πουλάκι σου…εμένα μη μου το χτυπάς στο τραπέζι!”