Η Ρένα απαντά: Γιατί ο σύζυγος δεν θέλει να πάρουμε εξωτερική βοήθεια για τα παιδιά, ενώ ο ίδιος δεν ασχολείται πολύ;

Χαρά στο κουράγιο σου!

_______________

Η ιστορία της Εμέλια όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλημέρα, είμαι 32 χρονών, προγραμματιστρια σε μεγάλη εταιρία με θέση ευθυνης και μαμά 4ων παιδιων , 5 χρονών δίδυμες, 3 χρονών και 10 μηνών. Παντρεμένη 6 χρόνια.

Το προγραμμα μου είναι λίγο ασφυκτικό μπορώ να πω, αλλά μετά από καιρό νιώθω ότι ήρθε σε μια εξισορρόπηση. Και ενω ο σύζυγος δηλώνει και δήλωνε πως αυτός θα βοηθάει σε όλα, ξαφνικά άρχισε να τον ενοχλεί το γεγονός του ότι πλενει τα παιδια, τον κουραζει να καθεται μια ώρα μαζί τους, και γενικά προσπαθεί να περασει όσο τον δυνατόν λιγότερο χρόνο μαζί τους.

Θέλει να ασχοληθεί με την πολιτικη και χρειάζεται να έχει πολυ ελευθερο χρόνο λέει (σεβαστό), εργάζεται πολλές ώρες και δεν έχει πολυ υπομονή μετά (επίσης σεβαστό), αλλά ας μου εξηγήσει κάποιος γτ αντί να ζητήσουμε μια εξωτερική, εφόσον υπάρχει η δυνατότητα, θα πρεπει να θυσιάσω εγώ αυτες τις ελάχιστες ώρες 2-3 ώρες που θέλω για να κάνω κάτι για μένα. Θα στερηθούν την μάνα τους λέει, πηγαίνουν ήδη πολλες ώρες σχολείο λέει.

Γιατί δεν μετράει ότι όλο το Σαββατοκυριακο το έχω αφιερωμένο μόνο στα παιδια, γτ δεν μετράνε οι υπόλοιπες μέρες και ώρες, που ακριβώς επειδή το πρωι ειναι αρκετές ώρες στο σχολείο, προσπαθώ να της αναπληρωσω το απόγευμα αλλά μετράνε (και μάλιστα διπλές) αυτές οι ώρες που μπορεί και να κοιμούνται τα μικρά και θα πω, ωραία κάτσε εσυ να τα προσεχεις να παω ένα βραδινό γυμναστήριο, να ξανά πάω σε αυτή την ερασιτέχνικη θεατρική ομάδα που ήμουν και γενικά να κάνω λίγο 2-3 πραγματα που έχω να κάνω χρόνια λόγω των παιδιών.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Εμελια

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Γιατί, γιατί… Μα επειδή έτσι έχουν γαλουχηθεί οι άντρες βρε Εμέλια, μεγάλη γυναίκα είσαι, τώρα το κατάλαβες; Περιμένουν ότι τα παιδιά είναι ευθύνη κυρίως της μάνας! Αυτήν θεωρούν την κυρίως φροντίστρια κι εκείνοι “βοηθάνε”. Εξοργιστικό, δεν λέω, γιατί αλλιώς γιατί κάθισε και σου έκανε τέσσερα παιδιά; (Και μάλιστα τα δίδυμα πρώτα, δηλαδή το τρίτο και τέταρτο εν πλήρη γνώσει του ότι θα πελαγοδρομείτε εργαζόμενοι κι οι δυο). Δεν ήξερε ότι παιδιά σημαίνει ευθύνες;

Πιθανώς ο σύζυγος δεν θέλει ξένους ανθρώπους μες τα πόδια του, το κατανοώ, το’χω κι εγώ αυτό το χούι. Επίσης πιθανώς ο σύζυγος εν όψει πολιτικής καριέρας που θέλει να ρέει χρήμα για τις διάφορες δράσεις, ώστε να “μαθευτεί” το όνομά του, τσιγκουνεύεται τα χρήματα της εξωτερικής βοήθειας. Το ζήτημα εδώ δεν μας απασχολεί ως προς το γιατί δεν θέλει, μας απασχολεί ως προς το ότι δεν θέλει επειδή περιορίζει τις δικές σου επιλογές.

Για να κάμψεις αυτή την έλλειψη επιθυμίας, κι αφού ο ίδιος δεν προθυμοποιείται να καθίσει με τα παιδιά για να κάνεις κάποια δραστηριότητα, δεν θα πρέπει να ζητάς την άδεια για να κάνεις κάτι, αλλά να το ανακοινώνεις ότι θα κάνεις κάτι. “Θα πάω γυμναστήριο, έχω κοιμήσει τα παιδιά, έχε το νου σου σε παρακαλώ, αν ξυπνήσει το μωρό έχω γάλα στο ψυγείο” κ.ο.κ. Μια, δυο, τρεις, θα το πάρει το μήνυμα. Είναι σημαντικό αυτό να γίνει σταθερά ως προς το ρυθμό (ας πούμε μια φορά την εβδομάδα γι’αρχή) αλλά όχι επαναστατικά, χωρίς φωνές, χωρίς υπερβολές.

Άλλη βοήθεια δεν έχετε; Παππουδογιαγιάδες, θείες-θείους, ξαδέρφια, φίλες; Μια ώρα με τα παιδιά, ή έστω με κάποια από τα παιδιά, είναι μεγάλη ξεκούραση για σας. Θα μπορούσες να προτείνεις να έρθει ένας φίλος του το βραδάκι, να πιούν μια μπυρίτσα ενώ  τα παιδιά κοιμούνται λ.χ ώστε να πας κι εσύ σε μια δραστηριότητα. Νομίζω πιο δύσκολα θα πει όχι σε τέτοια ρύθμιση, θα θέλει κι ο ίδιος παρέα. Μεγάλο μέρος της κούρασης και βαρεμάρας στην φροντίδα των παιδιών είναι η μοναξιά. Όπως κι η αίσθηση ότι δεν τα καταφέρνουμε, ότι δεν τα βγάζουμε πέρα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News