Όταν όμως συζητάω με κάποιον για τους στόχους μου, παίρνω πάντα την ίδια ακριβώς απάντηση. Να συμβιβαστώ..
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα,
Βλέπω πολλές ερωτήσεις για δουλειά, σχολές, ερωτικά και φιλικά ζητήματα, οπότε είπα να στείλω την δική μου ερώτηση που αφορά τον πυρήνα όλων αυτών. Μια υπαρξιακή ερώτηση δηλαδή. Το πρόβλημά μου είναι πως συνειδητοποίησα πρόσφατα ότι δεν είμαι ρεαλίστρια. Και όχι μόνο δεν αντιμετωπίζω τη ζωή με ρεαλισμό αλλά είμαι χαμένη στα όνειρα και την ιδανικότητα. Θα μου πεις τώρα το κατάλαβες; Πάντα ήξερα ότι είμαι λίγο αισιόδοξη σαν άνθρωπος αλλά δεν θα με περιέγραφα ως ιδεαλίστρια, ούτε ως ονειροπαρμένη.
Όταν όμως συζητάω με κάποιον για τους στόχους μου, παίρνω πάντα την ίδια ακριβώς απάντηση. Να συμβιβαστώ.
Ήθελα να κάνω 10% και να φύγω από τη σχολή που είχα περάσει; Οικογένεια και στενοί φίλοι μου έλεγαν να συμβιβαστώ, πού να αλλάζω σχολές τώρα.
Ήθελα να πάω για Εράσμους κατά τη διάρκεια των σπουδών; Η οικογένεια αυτή τη φορά μου είπε πως η κατάσταση έξω είναι δύσκολη, να συμβιβαστώ.
Ήθελα να κάνω μεταπτυχιακό σε συγκεκριμένο επιστημονικό τομέα στο εξωτερικό; Παίρνουν τους δικούς τους έξω, δεν θα αντέξω, θα είναι δύσκολα, μου είπαν πάλι η οικογένεια και οι πολύ στενοί φίλοι με τελευταία φράση τι άλλο; να συμβιβαστώ.
Γνωρίζω κάποιον που δεν με ενθουσιάζει, αλλά έχει τη φήμη ότι είναι καλό παιδί; Να συμβιβαστώ, δεν βρίσκεις καλούς ανθρώπους για σχέση εύκολα στις μέρες μας.
Και η λίστα δεν θα τελειώσει ποτέ οπότε σταματάω εδώ τα παραδείγματα.
Γενικά όλοι οι άνθρωποι μου απαντάνε το ίδιο ακριβώς πράγμα σε ότι κι αν τους λέω, πως δηλαδή πρέπει να συμβιβαστώ, και νιώθω πως κάτι πάει λάθος μαζί μου, δεν γίνεται να δίνουν τόσα άτομα την ίδια συμβουλή σε τόσο διαφορετικά μεταξύ τους ζητήματα και να μην κάνω εγώ λάθος. Αλλά με στενοχωρεί και λίγο αυτό, επειδή δεν ξέρω πώς μπορώ να το διορθώσω.
Δεν είναι ότι πάω και ανακοινώνω τα μελλοντικά σχέδιά μου σε άκυρα άτομα, μόνο σε στενή οικογένεια και πολύ καλούς φίλους (τρεις έχω) και μόνο αν με ρωτήσουν. Ούτε μιλάω χωρίς να έχω ψάξει και αξιολογήσει την κάθε κατάσταση όσο μπορώ. Ούτε θεωρούσα μέχρι στιγμής πως οι στόχοι μου ήταν απραγματοποίητοι και υπερβολικά φιλόδοξοι. Αλλά κάτι κάνω λάθος σίγουρα, οπότε μήπως μπορείς να μου πεις τι είναι αυτό;
Η οπτική ενός ανθρώπου εκτός της μπερδεμένης αυτής κατάστασης θα με βοηθήσει περισσότερο πιστεύω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μάλλον στον κόσμο μου
_________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπημένη φίλη, έτσι θα σε πω γιατί μίλησες στην καρδιά μου, γιατί να πρέπει να κάνεις λάθος εσύ; Γράφεις “δεν γίνεται να δίνουν τόσα άτομα την ίδια συμβουλή σε τόσο διαφορετικά μεταξύ τους ζητήματα και να μην κάνω εγώ λάθος”. Και τα μικρόβια κι οι ιοί κάποτε δεν ήξεραν τι είναι μέχρι την ανακάλυψη των μικροσκοπίων και πίστευαν ότι αρρωσταίνουμε από τις μυρωδιές και το πλύσιμο, αλλά ευτυχώς, παρόλο που τόσα πολλά άτομα το πίστευαν, η επιστήμη προχώρησε χάρις σε μεμονωμένους και σώθηκαν εκατομμύρια ζωές.
Οι τόσοι πολλοί άνθρωποι που στα λένε, ας μετρήσουμε ποιοί είναι. Οι γονείς σου: 2. Τυχόν αδέρφια: άντε άλλοι 2. Kαι οι φίλοι: 3. Στα βάζω έτσι αριθμητικά για να το δεις καθαρά και ξάστερα. Δηλαδή το δείγμα από το οποίο βγάζεις συμπεράσματα για τη ζωή ΣΟΥ είναι κατ’ελάχιστον 5 άτομα, κατά μέγιστον 7. Σου φαίνεται λογικό για να βγάλεις συμπέρασμα με καθολική αξία με βάση τις μαρτυρίες κι εμπειρές ζωής μόλις 7 ατόμων;
Η εξήγηση είναι πάρα πολύ απλή, απλούστατη. Οι άνθρωπο αυτοί οι δικοί σου θέλουν να σε κρατήσουν εδώ που είσαι, στα παλιά γνώριμα μέρη, στις γνωστές συνήθειες, σε όσα τους κρατούν μαζί σου. Να μην φύγεις, να μην μεγαλώσεις, να μην αναπτυχθείς. Να σε ελέγχουν. Ο έλεγχος τελείται με την αποθάρρυνση και το χτύπημα της φιλοδοξίας, μέχρις εσχάτων, επειδή σιγά τα φοβερά πράγματα που αξίωσες για τον εαυτό σου! Το έχεις άριστα αντιληφθεί και σου κάνουν ομαδικό gaslighting.
Φυσικά και πρέπει να έχεις απαιτήσεις από μια σχέση, αλλιώς θα δυστυχήσεις. Έχουμε γράψει πολλές φορές γιατί δεν αρκεί να είναι κάποιος “καλό παιδί”, μην σου πω ότι τέτοια εισαγωγή είναι δικαιολόγηση της παντόφλας, της μουρτζουφλιάς και της μιζέριας για την υπόλοιπη ζωή… Όσο για τις σπουδές, για όνομα, ζήτησες να στις χρηματοδοτήσουν; Πώς ακριβώς τους πέφτει λόγος για μια ενήλικη γυναίκα; Άλλωστε η φιλοδοξία είναι ο θεμέλιος λίθος του δυτικού πολιτισμού.
Να μην συζητάς λοιπόν τους στόχους σου. Να τους οργανώνεις και να τους πραγματοποιείς βήμα βήμα, χωρίς συμβούλιο προηγουμένως. Δεν χρειάζονται έγκριση.
Γενικά έχω αναφέρει ξανά μια ρήση του Καμύ που εξηγεί πάρα πολύ καλά γιατί κάποιοι άνθρωποι λυσσάνε να μας προσγειώσουν, δήθεν για το καλό μας:
«Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.»
Δεν έχει να κάνει με σένα. Έχει να κάνει με τους ίδιους. Οι ίδιοι δεν τόλμησαν να αναζητήσουν κάτι υψηλότερο, κάτι καλύτερο, να αξιώσουν να αναπτυχθούν ως προσωπικότητες, να γευτούν κάτι περισσότερο από τη ζωή τους. Κι έτσι, πώς τολμάς εσύ να τους το θυμίζεις ότι συμβιβάστηκαν αξιώνοντας κάτι διαφορετικό για τον εαυτό σου; Αν εσύ μείνεις εκεί που είσαι, τότε είναι εντάξει κι εκείνοι με τις επιλογές τους, δεν έκαναν κάποιο λάθος, έτσι είναι η ζωή. Πάρα πολύ συχνά συμβουλές που δίνονται σε άλλους προσπαθούν με νύχια και με δόντια να επιβεβαιώσουν τις επιλογές ζωής αυτού που τις δίνει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ πάλι που είμαι βαθύτατα απαισιόδοξη και εράσμους πήγα, και μεταπτυχιακό εκεί που ήθελα έκανα, και πόρτες χτύπησα χωρίς καμμια βοήθεια από κανέναν, και απορρίψεις και κατραπακιές έφαγα ουκ ολίγες, και τίποτα από αυτά δεν μετανιώνω. Το αν είσαι ονειροπαρμένη και αισιόδοξη με το αν έχεις τη διάθεση να δοκιμάσεις, να παλέψεις, να χαράξεις το δικό σου δρόμο δεν έχει καμμια σχέση. Την πραγματικότητα μια χαρά την έβλεπα και τη βλέπω ίσως και με ακόμα πιο μελανά χρώματα κι αυτό με πεισμώνει ακόμα περισσότερο. Κι όταν μου λένε για συμβιβασμούς και βολέματα ξέρω που είναι τα όρια μου, γιατί στο… Διαβάστε περισσότερα »
Να σταματησεις να λες τα σχέδια σου στην οικογένεια σου και να αλλάξεις κύκλο. Οχι δεν θα σου πουν όλοι οι άνθρωποι να συμβιβαστεις. Τα λένε γιατί είναι ανθρωποι δειλοί και απογοητευμενοι γιατί συμβιβάστηκαν και θέλουν να κάνουν όλοι το ίδιο για να νιώσουν καλύτερα. Το πρόβλημα το έχουν αυτοί, καλά στο είπε η Ρένα. Εν τω μεταξύ δεν τους είπες και πως θες να πας στη Nasa και είπαν να σε προσγείωσουν. Νορμάλ στόχους για την ηλικία σου έχεις. Ειδικα στον ερωτικό τομέα είναι εξοργιστικο που σου λένε να συμβιβαστεις με καποιον που δεν σου αρέσει. Μην τυχόν και… Διαβάστε περισσότερα »
Περίμενα να ακούσω ότι θέλεις να κάνεις καριέρα στο Χόλιγουντ, ότι ότι σου ζητούν να προσγειωθείς για το 10%
Δεν ξέρω…κάπου τα παραδείγματα που μας έθεσες με προβλημάτισαν. Είναι διαφορετικά μεταξύ τους αλλά δείχνουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως κι εσύ έλαβες μια απάντηση που σε βόλεψε. Πχ το 10%..το να κάνεις χρήση αυτού το δικαιωματος στις πανελληνιες είναι σχετικά ανώδυνο και δεν απαιτεί την εμπλοκή των γονέων σου. Απόσο ξερω το 10% το χρησιμοποιούν όσοι τα πήγαν καλά στις πανελληνιες και υπολείπονταν ελάχιστα από την ιδανική τους σχολή ή τον τόπο σπουδών. Καταθέτεις τα χαρτιά σου για τις επόμενες πανελληνιες και απλά περιμένεις αν θα σου κάτσει. ούτε καν δίνεις , ούτε διαβάζεις, ούτε χάνεις τη θέση που… Διαβάστε περισσότερα »
Μα γιατί τόσος πεσσιμισμος; Δεν θα καταφέρεις αυτό, δεν θα καταφέρεις το άλλο; Μάλλον έχουν το σκεπτικό της πεθεράς μου, που όταν την ρώτησαν εάν θα άφηνε τον γιο της να ταξιδέψει στο εξωτερικό, την ένοιαζε τρόμος και έλεγε «Μα που θα πάει το παιδί μου; Φοβάμαι. Και αν τον ληστέψουν ή τον σκοτώσουν;» Και κάπως έτσι ο μικρός της γιος κοντεύει τα 36 και μένει μαζί της, όπου του βράζει αυγουλάκια κάθε μέρα και του τα καθαρίζει γιατί το σπλάχνο της ‘δεν μπορεί μόνο του’. Εγώ θα σου έλεγα να ακούς τις απόψεις των άλλων, αλλά να τις φιλτράρεις.… Διαβάστε περισσότερα »
Βασικά τα όσα λες μόνο μη ρεαλιστικα δεν είναι. Εράσμους, αλλαγή σχολής, μεταπτυχιακό στο εξωτερικό είναι από τα πιο συνηθισμένα πράγματα και θα σε βοηθήσουν πολύ. Μην ακούς τη διστακτική και μάλλον υπερπροστατευτική γνώμη της οικογένειας σου , κάνε αυτά που αισθάνεσαι. (Αν μου έλεγες ότι θέλεις να πας στο Χόλιγουντ για ηθοποιός θα έλεγα οκ είναι κάπως μη ρεαλιστικό, αλλα και πάλι… )
Αχ ωραία. Επιτέλους μια επιστολή με παραδείγματα για να ξέρουμε γιατί μιλάμε. Ήθελα να κάνω 10% και να φύγω από τη σχολή που είχα περάσει; Το “πού να αλλάζω σχολές τώρα” που σου πρότειναν δεν είναι ρεαλισμός. Απλά βόλεμα. Μια χαρά ρεαλιστικό είναι να κάνεις 10%. Ήθελα να πάω για Εράσμους κατά τη διάρκεια των σπουδών; Το “Η κατάσταση έξω είναι δύσκολη” είναι μια γενικούρα. Ναι, είναι δύσκολο να πας κάπου μόνος ή να εδραιωθείς ως νεός επιχειρηματίας αλλά το να φύγεις για Εράσμους δεν το λες και δύσκολο. Ήθελα να κάνω μεταπτυχιακό σε συγκεκριμένο επιστημονικό τομέα στο εξωτερικό; “Παίρνουν… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά αυτό το “παίρνουν τους δικους του έξω” από ανθρώπους που, let me guess, πήγαν μια φορά 5ήμερο στο Παρίσι με γκρουπ ή έχουν προμηθευτές από τα Βαλκάνια για το μαγαζί τους και συνεπώς ξέρουν τι συμβαίνει γενικώς σε όλα τα μεταπτυχιακά προγράμματα και όλα τα επιστημονικά πεδία σε όλον τον πλανήτη γη με ξεπερνά.
Άντε να “πάρουν τους δικούς τους” σε καμιά δουλειά ή κάτι πολύ ανταγωνιστικό όπως τα διδακτορικά με επιχορήγηση πάει στα κομμάτια. Αλλά από τα μεταπτυχιακά βγάζουν λεφτάκια. Έχουν κάποια basic κριτήρια αλλά σε γενικές γραμμές παίρνουν όσους χωράνε.
Και αν δεν σε πάρουν το μαθαίνεις πριν φύγεις ούτως ή άλλως οπότε δεν έχει κανένα ρίσκο να κάνεις μια αίτηση. Μόνο ρεαλιστικά δεν τα λες τα επιχειρήματα που δίνουν.
Δεν κατάλαβα ,
έκανες κάτι από αυτά που ήθελες; ή ακολούθησες αυτά που σου έλεγαν οι άλλοι ;
Δε μας λες κάτι που έκανες ,ώστε να δεις πού είναι ο ρεαλισμός και πού ο ιδεαλισμός .
Δεν είναι αισιοδοξία αυτό που σε χαρακτηρίζει .
Περισσότερο με ατολμία μοιάζει .
Γιατί αποφασίζεις αυτά που συμβουλεύουν οι άλλοι;
Εγω δεν βλέπω τάση να σε ελέγχουν, αλλά τάση να σε υποτιμούν, να μην πιστεύουν σε σένα δηλαδή. Αλλά εσένα τι σε νοιάζει, γιατί δίνεις σημασία στη γνώμη τους,μήπως σε διακρίνει κάποια ελλειψη αυτοπεποίθησης; «Αν δίνουμε μεγάλη σημασία στη γνώμη των άλλων γινόμαστε δούλοι τους» έλεγε ένας πρωτοποριακος -για την αυστηρή για τους νέους εποχη (χούντα) που πήγαινα σχολείο – καθηγητής μου. Πίστεψε στον εαυτό σου, κάνε αυτό που εσύ θεωρείς σωστό, σαν να μην υπήρχε κανένας να ρωτήσεις, και θα δεις πόσο θα αλλάξει και η στάση των άλλων απέναντι σου και πόσο περισσότερο θα σε υπολογίζουν μόνο και… Διαβάστε περισσότερα »
Νομιζω πως το προβλημα ειναι οτι δεν ανακοινωνεις τα ονειρα/πλανα σου αλλα περιμενεις εγκριση κ επιδοκιμασια. Γιατι; Γιατι απλα δεν δουλευεις εσυ μονη σου προς την πραγματοποιηση τους; Δεν χρειαζεται να συμφωνουν οι αλλοι μαζι σου. Οτι περιγραφεις σαν ονειρο δν μου φαινεται καιολου περιεργο ή δυσκολο ή τραβηγμενο. Πρεπει να πατησεις στα ποδια σου. Κ μην ανακοινωνεις πραγματα πριν παρουν τον δρομο τους, οι ανθρωποι τις περισσοτερες φορες μονο δευτερες σκεψεις θα σε γεμισουν για τελειως υποκειμρνικους δικους τους λογους.