Γιατί να μην απολαύσεις στο μπαλκόνι ή στην αυλή σου ένα βιβλίο προσωπικής ανάπτυξης.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα γλυκιά Γειά σου!
Η ερώτηση μου είναι απλός ένας προβληματισμος. Γιατί οι άνθρωποι μεγαλώνουν πριν την ώρα τους; Δεν εννοώ οπτικά,στον τρόπο ζωής εννοώ. Με ότι αυτό συνεπάγεται; Δηλαδή μίζερα. Δεν χρειάζεται να είσαι άνετος οικονομικά για να βγεις να πιεις ένα ποτάκι στο παγκάκι αγνατευοντας την θέα ή ακόμα κ στην πόλη χαζεύοντας τους περαστικούς. Γιατι να γυρίσεις σπίτι με την να είσαι με την παντόφλα σκλοραροντας ή να παρακολουθείς χαζό σίριαλ. Γιατί να μην απολαύσεις στο μπαλκόνι ή στην αυλή σου ένα βιβλίο προσωπικής ανάπτυξης. Γιατί να μην ξεκινήσεις την μέρα σου ακούγοντας το αγαπημένο σου τραγούδι;
Η καθημερινότητα με όσες υποχρεώσεις και να έχεις προσαρμοζεται. Ζεις ή απλά επιβιώνεις. Υ.Γ Σαφώς δεν αναφέρομαι σε άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας.
ΑΠΟ ΤΟΝ – Λίλιαν
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Γειά και σε σένα Λίλιαν!
Αντίθετα πιστεύω ζούμε πιο νεανικά από ποτέ, με εξόδους, ενδιαφέροντα, κλαμπς, συναυλίες, εκδρομές. Στις παλιότερες εποχές, προ- και μεταπολεμικά, όλοι είχαν υποχρεώσεις από τα 25. Σήμερα είμαστε σε νεανικότερο mood μέχρι μεγάλες ηλικίες, μπορώ να πω μέχρι τα 45-50 από την παρατήρησή μου, ανάλογα και με την απόκτηση ή όχι παιδιών βέβαια. Δεν μπορώ βέβαια να μιλάω εξ ονόματος όλων.
Ωστόσο πιστεύω διαφέρει κάπως κι ο ορισμός του μίζερα. Το να την βγάζεις στο πάρκο με περιπτερόμπιρες δεν είναι και το απαύγασμα της καλοπέρασης και του αδράγματος της ζωής, ούτε αντανακλά αναγκαστικά μια πιο φιλοσοφημένη στάση ζωής -αν και θα μπορούσε. Μια αναγκαιότητα είναι, επειδή η καθημερινότητα είναι πολύ αγχωτική κι ακριβή για πάρα πολύ κόσμο: πιεστικές εργασίες, συνεχής συνδεσιμότητα, FOMO, υποχρεώσεις που δεν περιμένουν, όλα πανάκριβα κι η ματαιότητα ότι δεν έχουμε το ξεκάθαρο πλάνο που υπήρχε παλιά: σπουδές-δουλειά-παιδιά-σύνταξη στην ίδια δουλειά. Αυτά πια δεν υφίστανται, ο κόσμος έχει μπατάρει, ίσως είμαστε στα πρόθυρα τρίτου παγκοσμίου ή κατάρρευσης όλων των βεβαιοτήτων. Ίσως αυτή η αβεβαιότητα προκαλεί την μιζέρια που βλέπεις. Εύχομαι να σου πηγαίνουν όλα καλά πάντοτε!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Update από την κυρία που έστειλε την αρχική επιστολή. ________________________\ Γειά είμαι η Λίλιαν δεν περίμενα να απαντηθεί αυθημερόν η ερωτηση/προβληματισμούς. Ευχαριστώ Ρένα. Οι αναγνώστες προφανώς δεν αντιλήφθηκαν το νόημα της ερώτησης και ίσως να ευθυνομαι κι εγώ από τον τρόπο γραφής μου. Ωστόσο δεν πρότεινα το παγκάκι αυτό κάθε αυτό. Εννοώ πως οι άνθρωποι δεν ξεκολλανε από τον καναπέ τους με δικαιολογία το οικονομικό και ζει στην ουσία χωρίς να απολαμβάνει. Ένας πλούσιος θα απολαύσει πίνοντας σαμπάνια σε ακριβά εστιατόρια, άλλος θα ταξιδέψει, αλλά κι ο άνθρωπος χαμηλότερου εισοδήματος θα διμηουργησει στιγμές με το πιο απλό. Συνήθειες συνταξιούχων να… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι Λίλιαν, ουσιαστικά λες ότι αλλού βρίσκεται το νόημα της ζωής, στα απλά, δε χρειάζεται υπερκατανάλωση, υψηλές προσδοκίες…η χαρά και η ευτυχία βρίσκεται δίπλα μας, στον αέρα που αναπνέουμε, στον ήλιο που ανατέλλει, στη βροχή που χτυπάει το παράθυρο. Ναι, έχουμε ξεφύγει…πρέπει να το συνειδητοποιούμε καθημερινά και να χαιρόμαστε με τα πιο απλά. Ένα τραγούδι, μια βόλτα ,μια συνομιλία. Ακόμα κι ο πλούσιος, αργά ή γρήγορα θα καταλάβει… Η κούραση και στους νέους δημιουργείται από τη δύσκολη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η αλήθεια είναι ότι πιο πλούσιες χώρες εκτιμούν πιο πολύ τα πάρκα, τα παγκάκια από εδώ. Ίσως είναι ένας νεοπλουτισμός, να… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιος πλούσιος καλή μου; Οι real housewives of beverly hills? Γιατί κάτι CEO που ξέρω εγώ δουλεύουν 7/7, 14 ώρες τη μέρα.
Μια υπεροψία βγάζεις σε 2η ανάγνωση. Καταρχήν γιατί είναι καλύτερο να διαβάζεις βιβλία αυτοβελτίωσης (ασχολίαστο) στο μπαλκόνι από το να βλέπεις ταινίες στον καναπέ;
Κατα δεύτερον… σιγά την τρομερή συνήθεια να ακούς μουσική το πρωί. Τι ώρα νομίζεις είναι το prime time για τα ραδιόφωνα; Αν δεν είναι αυτό τετριμένο, τότε τι είναι;
Άσε που για να πας σε πάρκο να κυλιστεις στο γρασίδι στην Ελλάδα του ” ο κόσμος είναι το πελώριο τασάκι μου” και ” τα κακακια των σκύλων επιτρέπονται παντού” πρέπει να κάνεις μπάνιο με μπενταντιν μετά. Κι άμα δηλαδή εγώ τη βρίσκω να τρώω σούσι γιατι έτσι, πρέπει να απολογηθω που δε μου αρέσει το κεφτεδάκι στο καρο τραπεζομάντιλο στον Υμηττό? Δε καταλαβαίνω γιατί δε κάνει ο καθένας αυτό που λαχταράει και του φαίνεται κουλ και πρέπει όλοι να κάνουμε τα ίδια. Κι ο άλλος ο ατάλαντος ηθοποιός ισχυρίζεται ότι βρήκε το νόημα της ζωής στα κορφοβουνια …αλλά έτσι… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι αλλά ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι κάθε πρωί; (εντωμεταξύ αν το έκανα αυτό μάλλον θα το είχα σιχαθεί) Τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα.
Ακολουθήστε με για περισσότερα αποφθέγματα βγαλμένα από ταγκαρισμένο παγκάκι 😊
Αυτό επιβεβαιώνεις.
Είμαστε τόσο βυθισμένοι στην κανονικότητά μας κι απορροφημένοι στη ρουτίνα μας που αρνούμαστε να δούμε ίσως μια πραγματικότητα.
Ότι αλλού βρίσκεται η ουσία.
Ποια ρουτίνα; Προσωπικά μακάρι να είχα ρουτίνα σε αυτή τη φάση γιατί έχω αυτοβελτιωθεί τόσο πολύ τώρα τελευταία που κοντεύω να γίνω δικηγόρος με εξειδίκευση σε ακίνητα μεταξύ 4 και 7 ορόφων (ΝΑ ΧΕΣΩ ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΕΚΑΝΑΝ ΣΚΑΤΑ ΣΤΟ ΓΚΡΕΝΦΕΛ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ). Κάτι δικά μου, μη μου δίνεται σημασία 😂.
Πάντως μακάρι να είχα ρουτίνα. Αλλά και πάλι θα προτιμούσα να παίζω sims και να βλέπω youtube από το να διαβάζω βιβλία αυτοβελτίωσης. Μπορεί να φταίει ότι μεγάλωσα πριν της ώρας μου, 30 χρόνων ΠΑΙΔΙ 😂
Όλες αυτές οι μικρές ή μεγάλες υποχρεώσεις στην κοινωνία που ζούμε είναι που μας κρατούν εγκλωβισμένους, σε έναν αγώνα με γνωστό τέλος, χωρίς να προλαβαίνουμε να απολαύσουμε τη διαδρομή.
Γιατί να διαβάζεις βιβλία προσωπικής ανάπτυξης και όχι φιλοσοφία ή ιστορία; Γιατί να σου αρέσει να περνάς το χρόνο σου και να διαβάζεις κάτι που ΕΓΩ το βρίσκω ανόητο;
Υπάρχουν άτομα που ζουν μίζερα σε κάθε ηλικία αλλά δεν το βλέπω στα παραδείγματα που λες. Εξαρτάται πως ορίζει ο καθένας τη μιζέρια. Εμένα πιο μίζερο μου κάνει να κάτσει κάποιος στο μπαλκόνι λες κι είναι συνταξιούχος-α με ένα βιβλίο προσωπικής ανάπτυξης, τα οποία ποτέ δεν τα διάβασα γιατί τα έβρισκα αστεία και πώς απευθύνονται σε αφελείς και ανοητους, από το να δει την τελευταία καταπληκτική σειρά σε μια πλατφόρμα για την οποία μιλάνε όλοι. Είδες πως αλλάζει η οπτική; Η δική σου οπτική δεν είναι κανόνας για τη μιζέρια.
Φαντάζομαι τον πατέρα μου συνταξιούχο να παρακολουθεί game of thrones
Ενα από τα πιο σημαντικά πράγματα για τα οποία ευγνωμονώ τη ζωή μου στο Λονδίνο και εύλογώ τη στιγμή που άφησα πίσω μου την Ελλάδα, είναι το ότι αποδεσμεύθηκα από τα στερεότυπα αναμενόμενα της ηλικίας μου και του φύλου μου. Και ο νοών νοείτω
Αυτό το σχόλιο με τρίγκαρε τόσο, που σκέφτομαι 2 ώρες τώρα 🙂
Στερεότυπα???
Εεεεεε σορρυ αλλά αυτά τα “νεανικά” που προτείνεις είναι βασικά συνήθειες των συνταξιούχων (επειδή έχουν χρόνο κυρίως) 😂
Ακριβώς αυτό σκέφτηκα κι εγώ. Πως είναι συνήθειες συνταξιούχων.
Ο καθένας όπως τη βρίσκει. Για μένα το να βγω για ένα ποτάκι δεν είναι κάτι τόσο φοβερό. Για τα βιβλία προσωπικής ανάπτυξης: εγώ με τίποτε Στιβω το μυαλό μου όλη μέρα οπότε το να κάτσω καναπέ 2 ώρες το βράδυ με μια ταινία ή σειρά ειναι αυτό που θέλω μερικές φορές. Αλλες πάλι θα διαβάσω κάτι που πρέπει για τη δουλειά μου που με περιμένει μέρες αλλά επειδή το θέλω γιατί γουστάρω αυτό που κάνω. Για τους απέξω φαίνεται κάτι καταναγκαστικο το να πρέπει να “δουλέψω” αλλά δε δουλευω , αυτό που κάνω για δουλειά είναι το καλύτερο μου… Διαβάστε περισσότερα »
Μπα δεν συμφωνώ μαζί σου γραφούσα. Εξαρτάται βέβαια ποιους έχεις γύρω σου. Εγώ βλέπω να καθυστερεί πολύ αυτό το μεγάλωμα που λες. Ούτε εγώ θεωρώ το πάρκο με τις μπίρες αγκαζέ κάτι το ουσιώδες, εκτός αν εννοείς τύπου πάρκο της Βιέννης με τη γνωστή σοκολάτα βιενουά που άντε να πεις είναι μια εμπειρία με τα σκιουράκια δίπλα.
Μήπως το ερώτημά σου αντικατοπτρίζει κάτι που εσύ βιώνεις; Μια μικρή κρίση ηλικίας; Δεν το λέω με κακία απλά πιστεύω πως όλοι την βιώνουμε ανά διαστήματα.Μηπως έχασες πρόσφατα κάποιον;
Συμφωνώ και εγώ ότι καθυστερεί το μεγάλωμα σε γενικές γραμμές. Κυρίως επειδή δεν θέλουμε/μπορούμε να κάνουμε παιδιά νωρίς οπότε δεν αναγκαζόμαστε να βάλουμε πρόγραμμα με βάση τις δικές τους ανάγκες. Πολύ μεγαλύτερο κόσμο θα δεις να αράζει για μπύρες τώρα, σε σχέση με μια-δυο γενιές πριν που από τα mid 20s έτρεχαν πίσω από καναδυό κουτσούβελα.
Προφανώς και αναφέρεται στα απλά πράγματα που μπορούν να μας αποτρσβηξουν από την ρουτίνα και την μιζέρια.
Εγω πάλι θα πω ότι γουστάρω μέρες να λιώνω στον καναπέ μου και άλλες πάλι να περπατάω χλμ να ασχολούμαι με την κηπουρική που λατρεύω…
Όσο μεγαλώνεις κατασταλάζεις στα θέλω σου και νομίζω βρίσκεις να πράττεις αυτά που σε γεμίζουν.
Κάνεις μια λανθασμένη υπόθεση.
Ότι οι συνήθειες που περιγράφεις είναι μεγάλων ανθρώπων.
Γενικά έχουμε χάσει το νόημα της ζωής ή δεν το βρήκαμε ποτέ…