Έχει ξεκαθαριστει επανειλημμένως στο ΑΜΠΑ ότι στον σύγχρονο δυτικό κόσμο ΟΛΕΣ οι επιλογές είναι σεβαστές και δεν τίθεται θέμα για το ποια γυναίκα κανει την καλύτερη επιλογή. Γιατί διαιωνίζεται αυτός ο πόλεμος;
________________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γιατί μας διχάζει τόσο πολύ η μητρότητα?
Αγαπητη Ρενα,
γιατι μας διχαζει τόσο πολυ το θέμα της μητρότητας?
Παρατήρησα τελευταία ότι οταν ανακύπτουν ερωτήματα ή επιστολές σχετιζόμενες με το θέμα της μητροτητας προκαλειται αγανάκτηση ,πικρία, δυσαρέσκεια και πολωση στα σχόλια. Νιώθω οτι έχουμε χωριστεί σε δύο στρατόπεδα Υπερ και Κατα και αντιμαχόμαστε για την σημαντικότητα της μητρότητας VS την επιλογή της ατεκνίας.
Οσες γυναίκες επιλέγουν την μητρότητα (όχι απλά την γονεϊκότητα) δέχονται κριτική ότι συμπεριφέρονται καπως αφ΄υψηλού, με καποιον ισως δικαιωματισμό, με προθεση κατήχησης προς τις ατεκνες. Σαν να καπηλεύονται ή και να εφευρίσκουν διευκολύνσεις υπερ τους ή να εκμεταλλεύονται καποιου είδους θεση κοινωνικού προνομιου.
Από την άλλη, γυναίκες που επιθυμούν τη μητρότητα νιωθουν πιεση να αποδείξουν ότι όντως πραγματικά θέλουν και οτι δεν έχουν ενδοβάλλει το πατριαρχικό αφηγημα, το οποίο θέλει μια γυναίκα επιτυχημένη και άξια μόνο όταν γίνει μάνα. Δηλαδή , πρέπει να αποδείξουν ότι η επιθυμία τεκνοποίησης είναι γνήσια, αυθόρμητη, πηγαία και οχι υπαγορευμένος αυτοσκοπός.
Σε ακόμα πιο δυσκολη πίστα βρίσκονται οι γυναίκες που επιλέγουν συνειδητά να μήν τεκνοποιήσουν. Εκει είναι ακόμα πιο δύσκολο το βάρος της απόδειξης, καθως η κοινωνία τις αντιμετωπίζει ως εξωγηινες , προβληματικές κτλ, και αλλους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που είναι ατοπο να επαναλαμβανονται.
Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει και μία τέταρτη κατηγορία: των γυναικων που θα ήθελαν τη μητρότητα, αλλα με πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Στην περιπτωση που δεν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις , ΣΥΧΝΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ισχυρίζονται οτι δεν θέλουν την μητρότητα, (υποθέτω-για να μην τις πρήζουν). Και αυτή είναι η πιο δυσκολη πιστα από όλες.
Εχει ξεκαθαριστει επανειλημμένως στο ΑΜΠΑ οτι στον σύχρονο δυτικό κόσμο ΟΛΕΣ οι επιλογές είναι σεβαστές και δεν τιθεται θέμα για το ποια γυναικα κανει την καλύτερη επιλογή. Γιατί διαιωνίζεται αυτός ο πόλεμος?
Η αποψη μου είναι ότι όλη αυτή η αντιπαράθεση οφείλεται στο εξής. Η μητρότητα ως επιλογή ελάχιστα αφορα την κοινωνική μας καταξίωση. Χεσμένο το εχουμε το πατριαρχικό αφήγημα της γυναικας -μανουλας και την θεοποίηση (εξιδανικευση θα πω εγω) απο τα ΜΜΕ ή το λαικό φολκλορ. Αν ξυσουμε την επιφάνεια αυτής της διαμάχης , της οποίας η ένταση και η διαρκεια είναι αναντίστοιχη με τις ουσιαστικές επιλογες της γυναικας, τότε θα δουμε κατι αλλο: οτι το θεμα ειναι Οντολογικό. Ακουμπά τα πιο βαθειά και ουσιώδη ερωτήματα του ανθρώπου. Την αναζητηση Νοηματος και το φοβο του Θανατου.
Το προβλημα δηλαδή δεν ειναι ποια ειναι η καλυτερη επιλογή, αλλά ποιο είναι το ουσιαστικό νοημα στη ζωη μου και απο ποια επιλογη αντλω ικανοποίηση. Αν κανείς βρισκει το νοημα της ζωης του και την ικανοποίηση μέσω του επαγγελματος του, δεν θα σκεφτει ισως καν τη γονεικότητα, διότι είναι ήδη καλυμμεν@. Αν βρισκει το Νοημα στη Μουσική ή στο να καθεται στο βουνο και να αγναντεύει, ισως και τότε να μην θέλει κάτι επιπλέον. Αν νιωθει καλα εκει που είναι, τοτε δεκαρα δε δίνει αν η Μαρια και ο Γιωργος κανουν παιδια. Το προβλημα ,νομιζω, ανακυπτει όταν κανω όλα τα πραγματα που θα ήθελα και πλέον νιώθω αισθημα κενου ή ανικανοποιήτου. Και τοτε ναι, όταν ακουω αλλες μητέρες να μιλουν με ματια που λαμπουν γι αυτο και βλεπω θετικές δραστικές αλλαγές στη ζωη ανθρωπων που αποκτουν παιδια, τοτε ναι, τριγκερ.
Από την άλλη, σε κοινωνιες που γίνονται ολοένα και πιο ατομικιστικες, που η υλική και ατομική ευημερία είναι το ζητούμενο, που η αυτοπροβολη και η επιδειξη μεσω οθονών είναι η καθημερινοτητα και η ανθρωπινη επαφη γίνεται όλο και πιο σπανια και όλο πιο επιφανειακή, ανακυπτει το προβλημα της μοναξιας. Και η μοναξια γιγαντωνει τον φοβο του Θανατου, Κι εκει λοιπον , προκυπτουν εντονα τα υπαρξιακα ερωτηματα , τα γνωστα , τα προαιώνια. Ποιος είμαι , τι κανω , πού παω, πώς πάω, με ποιον πάω, απο δω καλα παω, παω καλά και αν πάθω κάτι στον δρομο?
Φυσικά , όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν κίνητρο για να κάνεις παιδι. Χρειάζονται και οι προϋποθέσεις και η βασική προϋπόθεση είναι η δική σου ωριμότητα και συνειδητοποίηση. ( και ένα σωρό άλλα πραγματα που δεν θα τα αναλύσουμε τώρα)
Το ερώτημα μου ομως ειναι αυτο: Γιατι μαλλιοτραβιομαστε? Σε φεμινιστικό σαιτ βρισκομαστε και η επιλογές της καθε γυναικας είναι σεβαστες. Νομίζω οτι αν συζητήσουμε πρωτα αυτό το ζήτημα και απαντησουμε με ειλικρίνεια, τότε ίσως θα βρεθούμε στην ίδια σελίδα. Και τοτε θα σκεφτομαστε τις λύσεις, όχι τα προβλήματα.
Ρένα, άναψε κανα φως εδώ μέσα!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ηγουμένη
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Τα φώτα μου λοιπόν. Ένας βασικός λόγος της πόλωσης στα σχόλια είναι επειδή το δημογραφικό που διαβάζει Α Μπα έχει πλέον μετατοπιστεί σε ευρύτερη ομάδα αναγνωστριών (κι αναγνωστών). Δεν σχολιάζουν κυρίως άτεκνες γυναίκες όπως συνέβαινε στο μακρινό παρελθόν, όταν η συστοίχιση πίσω από τις αναζητήσεις του συγκεκριμένου γκρουπ άφηνε τις μητέρες (από κοινωνική πίεση ή με πλήρη συνειδητοποίηση, αδιάφορο) στην μειοψηφική θέση να πρέπει να υπεραπιστούν τις επιλογές ζωής τους και μαζί τα παιδιά τους “που ενοχλούν” τις υπόλοιπες. (Οι “μανούλες του Facebook” πόση ζημιά έκαναν…) Κακά τα ψέματα, όταν νιώθεις μειοψηφία χρειάζεται μεγάλο θάρρος και αντίσταση ώστε να αρθρώσεις λόγο και να διεκδικήσεις ορατότητα, για σένα και για τα παιδιά σου.
Ακόμη οι ερωτήσεις για παιδιά ξεσηκώνουν χαμό επειδή στην πραγματικότητα, το έχω ξαναπεί, στην Ελλάδα δεν αγαπάμε τα παιδιά, αγαπάμε στην καλύτερη τα δικά μας παιδιά. Επομένως του γείτονα είναι (διάλεξε και πάρε) κωλόπαιδα, σκατόπαιδα, να πάνε να πνιγούν, με ενοχλούν, πάρ’τα από δω, εσύ τα έκανες λούσου τα τώρα, γιατί να είναι δικό μου πρόβλημα; Καλώς και κατανοητό ως ένα σημείο, η κοινωνιολογική ανάλυση για τις επιπτώσεις στο σύνολο περιττεύει αυτή τη στιγμή. Από κει και πέρα υπάρχουν διάφορες άλλες παράμετροι, εξ ου κι υπάρχει διακριτή ενότητα με την ονομασία Μητρότητα στο Α μπα. Επειδή απασχολεί.
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να επανέλθουμε ότι αποτελεί ΑΠΟΛΥΤΟ δικαίωμα μιας γυναίκας να κάνει ή να μην κάνει παιδιά, επειδή δεν θέλει, επειδή δεν μπορεί, επειδή τέλος πάντων δεν μας αφορά η μήτρα της! Οι επιλογές της είναι σεβαστές, το έχουμε πει ένα εκατομμύριο φορές (το λέμε άλλη μία).
Υπάρχει ωστόσο μια βασική διαφοροποίηση ανάμεσα σε μάνες και μη μάνες και ξέρω ότι ξεσηκώνει κι αυτό χαμό, αλλά το είπε για άλλο θέμα σε σχόλιο η αναγνώστρια Calamity Jane και το επικολλώ επειδή θέλω να δείξω ακριβώς την λογική βάση. Έγραψε (εξ αφορμής μικρού παιδιού που αποζητά αδερφάκι): “Στα παιδιά δεν μπορεί να λείπει κάτι που δεν έχουν ζήσει και δεν ξέρουν πως είναι.
Πως είναι δυνατόν να ζητάει που δεν έχει ιδέα πως θα είναι? Από που πηγάζει αυτό, το έχεις σκεφτεί?? Συνήθως τα παιδιά σε αυτά τα καθοδηγούμε και λίγο εμείς.”
Με απλά λόγια δηλαδή, μια μάνα (ένας γονιός) ξέρει πώς είναι να είσαι μάνα (γονιός). Μια μη μάνα (μη γονιός) δεν μπορεί να ξέρει πώς είναι να είσαι μάνα (γονιός), μόνο να φανταστεί μπορεί κι αυτό από την οπτική του παιδιού ως ανάμνηση ή με όσα διαβάσματα έχει κάνει. Η πράξη όμως διαφέρει πολύ από την θεωρία. Αυτό ισχύει σε πολλά ζητήματα, όχι μόνο στη γονεϊκότητα. Στην γονεϊκότητα όμως ξεσηκώνει τον πόλεμο που βλέπεις επειδή υπάρχει η κοινωνική προσδοκία για “το ρόλο μας”. Υποτίθεται μας απασχολούν συνολικά τα παιδιά ως κοινωνία, όχι μόνο ατομικά σε επίπεδο μονάδας οικογενείας, οπότε οι μη γονείς νιώθουν δικαίωση να σχολιάζουν για τους γονείς και τι κάνουν. Όμως αυτό δεν έρχεται σε πλήρη λογική αντίθεση με την συλλογιστική “εσύ τα έκανες λούσου τα τώρα, γιατί να είναι δικό μου πρόβλημα;” Τελικά απασχολούν τους μη γονείς τα παιδιά των άλλων ως κριτική στους γονείς ή δεν τους απασχολούν και δεν θέλουν καμμία ανάμειξη; Επειδή δεν γίνεται να απασχολούν μόνο για κούνημα δαχτύλου. Η άμυνα πολλών μανάδων και γονιών γενικότερα απορρέει από αυτήν ακριβώς την διχοτομία στην σκέψη.
Ταυτόχρονα κοίτα λίγο τι λες. Αναφέρεις ότι η επιθυμία παιδιών βασίζεται στο υπαρξιακό μας. Κι ότι αν έχουμε καλύψει το υπαρξιακό μας με δουλειά και χόμπυ τότε δεν νιώθουμε κενό και δεν νιώθουμε ανάγκη να κάνουμε παιδιά. Ωστόσο αυτό το είδος συλλογισμού υποφέρει -για να μην πω ότι είναι και κάπως προσβλητικό και δεν το διακρίνεις. Είναι σαν να λες ότι όσες έγιναν μάνες είχαν απογοήτευση από την μοναχική τους ζωή, επαγγελματική, πνευματική κλπ και αναζητούσαν να καλύψουν ένα κενό. Ή ότι τρέχουν ολημερίς και ζηλεύουν την ατεκνία (παίζει κι αυτό). Κι όπως ένας μαύρος κύκνος αρκεί για να καταρρίψει την συνολικότητα ενός επαγωγικού συλλογισμού, θα βρεθούν σίγουρα κι άλλες αναγνώστριες να πιστοποιήσουν ότι μια χαρά υπερπλήρεις αισθανόμασταν πριν κάνουμε παιδιά, δεν ήρθαν τα παιδιά να καλύψουν κενά.
Δεν ξέρω ακόμη αν θα συμφωνήσουν οι μη μανάδες, οι μη γονείς ότι το παιδί δημιουργεί τρίγκερ επειδή υποτίθεται υποφέρουν από υπαρξιακή μοναξιά. Μου φαίνεται κάπως αυθαίρετο. Μια γυναίκα που δεν θέλησε ποτέ παιδιά, γιατί να τριγκαριστεί; Είναι σαν να μου διηγείσαι ένα εκπληκτικό high μετά από λήψη κάποιας ναρκωτικής ουσίας. Αφού ποτέ δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον να δοκιμάσω, γιατί να “ζηλέψω” την εμπειρία; Μου περνάει εντελώς αδιάφορη. Η μόνη ομάδα μη μανάδων που έχει κάποιο νόημα να πούμε ότι τριγκάρεται είναι εκείνη που επιθύμησε πολύ παιδάκι και δεν μπόρεσε για διάφορους λόγους. Την σέβομαι, την κατανοώ, προσπαθώ να δείχνω ενσυναίσθηση και γι’αυτό το λόγο επιμένω ότι πρέπει να περιγράφουμε ΟΛΕΣ τις πλευρές της μητρότητες, ούτε μόνο τις καλές, ούτε μόνο τις κακές, ούτε μόνο τις ενδιάμεσες φάσεις. Ο φεμινισμός είναι διαθεματικός, δεν αφορά μόνο μια ομάδα γυναικών. Μας αφορά όλες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ας μιλήσουμε λοιπόν για μια φορά και για την κατηγορία των γυναικών που θα ήθελαν παιδί με προϋπόθεση μια πετυχημένη σχέση, με κατάλληλο και πρόθυμο σύντροφο και πατέρα! Και δεν έχουν παιδί επειδή δεν προέκυψε αυτή η καλή σχέση, όχι επειδή οι ίδιες δεν είχαν λύσει εγκαίρως το υπαρξιακό, το επαγγελματικό και το οικονομικό τους, ούτε επειδή προτιμούσαν τα ταξίδια στην Παταγονία και το μπάντζι τζάμπινγκ από τη μητρότητα! Και στη συνέχεια (κάποιες) το σκέφτηκαν αλλιώς, και είπαν να δοκιμάσουν μόνες, χωρίς σύντροφο (αφού οι διάφοροι αποδείχθηκαν ακατάλληλοι), αλλά με δότη, με τις γνωστές διαδικασίες. Τελικά αυτές οι προσπάθειες δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ας μιλήσουν αυτές οι γυναίκες ,ας κάνουν ένα flash back ,ας γυρίσουν πίσω να δουν τις επιλογές που έκαναν ή δεν έκαναν κι ας μας πουν τί θα άλλαζαν; τί πιστεύουν πως πήγε λάθος ;
Γιατί γίνονται λάθος επιλογές ,όχι εν γνώση μας,αλλά παρασυρμένοι από τις τάσεις της εποχής
Αναλωνόμαστε αριστερά δεξιά σε ανούσιες σχέσεις και δυστυχώς περνά ο καιρός
Εννοείται πως αυτό που χρειάζεται είναι ένας σωστός σύντροφος με κοινά όνειρα και στόχους για δημιουργία οικογένειας
Χαίρομαι πραγματικά
Δεν χρειάζεται πικρία για οποιαδήποτε ματαίωση ή μη πραγματοποίηση κάποιου ονείρου
Η ζωή εμπεριέχει δυσκολίες μέχρι το τέλος και είναι ανώριμο να κομπάζει κάποιος για οποιοδήποτε επίτευγμα
Η ζωή έχει δείξει ότι πρέπει να τη ζούμε, τη δική μας ,όπως επιθυμούμε, χωρίς να ζηλεύουμε ξένες ζωές και χωρίς να λογοδοτούμε
Σίγουρα αν ήταν να ανταλλάξουμε ζωές δεν θα το κάναμε με κανέναν
Εγώ πάντως και παιδί θα ήθελα και να πηγαίνω ταξίδια στην Παταγονία. Για το μπάτζιν τζάμπινγκ θα το σκεφτώ… 😜
Κι εγώ το ίδιο! Οπότε ας ζητήσουμε από τη Μαρία να μας γνωρίσει έναν ξάδερφο π.χ. του «σωστού» δικού της, που θα είναι επίσης σωστός, γιατί αυτός μας (μου) λείπει…
Ωχ, για σκέτο χουχούλιασμα στο σπίτι δε μου κάνει 😳 Πρέπει ο ψυχολόγος να τον κάνει να θέλει και κάνα γλέντι έξω, αλλιώς ας τον πάρει άλλη 😜
Θα μιλήσω ως μητέρα και θα πω κάτι που ισως σε σοκάρει, το παιδί μου δεν είναι το νόημα της ζωής μου. Το έκανα συνειδητά, το ήθελα αλλά οχι γιατί ήμουν δυστυχισμένη πριν, δεν μου έλειπε κάτι απλά ήθελα να προσθέσω κάτι στην ζωή μου. Ειναι επικίνδυνο να έχεις ένα νόημα ζωής και θα σου εξηγήσω γιατί. Αν το νόημα της ζωής σου είναι το παιδί σου όταν αυτό φύγει από το σπίτι και το βλέπεις μια φορά την εβδομάδα στην καλύτερη τι θα κάνεις; Αν είναι η δουλειά τι θα κάνεις αν την χάσεις; Αν είναι ένα χόμπυ και… Διαβάστε περισσότερα »
Σ’ ωραία! 😉👏👏
Δεν κάνουμε παιδί γιατί θέλουμε να προσθέσουμε κάτι στη ζωή μας, φαντάζομαι είναι λανθασμένη έκφραση ,εκ παραδρομής
Ναι, το νόημα της ζωής θα έπρεπε να είναι κάτι βαθύ ,ουσιαστικό ,όπως το μεγάλωμα ενός παιδιού
(και ναι είναι και οι άλλοι δικοί μας, αγαπημένοι, η οικογένειά μας )
Και ναι ,θα φύγουν αλλά η σχέση είναι ισόβια, χτίζεται και δουλεύεται καθημερινά
Δεν ήταν εκ παραδρομής, όντως με το νέο μέλος προσθέτουμε έναν νέο ρόλο στη ζωή μας, αυτόν του γονιού. Κι όντως κάνουμε παιδί γιατί θέλουμε να προσθέσουμε αυτόν τον ρόλο της ζωή μας. Το μεγάλωμα του παιδιού ή μάλλον η διαπαιδαγώγησή του είναι κάτι βαθύ και ουσιαστικό όμως αν γίνει ΤΟ νόημα της ζωής μας μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Φαντάσου να έχεις ως σκοπό ζωής να μεγαλώσεις ένα παιδί σωστά και το παιδί σου να βγει εγκληματίας; Και στην τελική γιατί να ψάχνουμε νόημα ζωής, μπορεί να έχουμε αρκετά “νοήματα” ζωής που ανάλογα με την περίοδο που διανύουμε θα έχουν… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏
Κατά την αποψάρα μου ως άτεκνη, η αντιπαλότητα προκύπτει όχι ανάμεσα στους γονείς και μη γονείς, αλλά ανάμεσα στους ανθρώπους που παλεύουν με νύχια και με δόντια να αποδείξουν ότι η επολογή τους είναι η καλύτερη/σωστότερη/ουσιαστικότερη υποδείξεων και κριτικής με σκοπό να να ατλήσουν επιβεβαίωση και εκείνους που υφίστανται την κριτική. Με κάλυψε απόλυτα η Ρένα με την απάντηση “Στην γονεϊκότητα όμως ξεσηκώνει τον πόλεμο που βλέπεις επειδή υπάρχει η κοινωνική προσδοκία για ¨το ρόλο μας¨”. Και εδώ αρχίζει και τελειώνει για μένα το πρόβλημα. Δεν έχω πάει ποτέ σε καμμία γυναίκα-γονιό γενικότερα ανεξαρτήτως φύλου-να του πω πώς θα μεγαλώσει το παιδί… Διαβάστε περισσότερα »
Τι να σου πω βρε Μαρια μου…θα αποφυγω να κανω υποθεσεις για μια γυναικα που δεν γνωριζω.
Παρ’ ολα αυτα, μεταξυ μας, δυο επιστολες που εχουν ερθει απο την συγκεκριμενη αναγνωστρια ειναι λιγο τρικυμια εν κρανιω (αναφερομαι στην επιστολη να καταρριψουμε την πατριαρχεια, οπου υπογραφει με το ιδιο ψευδωνυμο, οποτε υποθετω οτι ειναι η ιδια αναγνωστρια).
Επομενως, για να ειμαι ειλικρινης δεν θα της ζητουσα να τοποθετηθει επι των αμβλωσεων.
Υπέροχο σχόλιο!👏👏👏
Αν κάνεις παιδιά για να ικανοποιήσεις το κενό ή ανικανοποίητο, άστα βράστα. Κατά τ άλλα, δν κατάλαβα τπτ
Άργησα να διαβάσω την ανάρτηση. Για την γονεϊκότητα η την ατεκνία έχουν ήδη ειπωθεί πολλά και ενδιαφέροντα, δεν υπάρχει λόγος να προσθέσω κάτι. Μου άρεσε πάντως ο ορισμός του θέματος ως οντολογικού, θα συμφωνήσω. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επίσης η υπαρξιακή προσέγγιση ,η αναφορά σε αυτό που ονομάζω ,big questions,(who or what am i ?,What is this all about,how am I related to the world as a whole? etc..) Η αλλιώς,τι είναι όλο αυτό το σόου,που διαδραματίζεται μεταξύ γέννησης και θανάτου,και στο οποίο καλούμαστε να συμμετέχουμε χωρίς να ερωτηθούμε;Ποιό το νόημά του, αν έχει κάποιο;Και πως όλο αυτό σχετίζεται με την Πρωταρχική… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω παρατηρήσει τον αρνητισμό και δεν είμαι σίγουρη αν φταίει το θέμα ή αν είναι ήδη έτσι το κλίμα.
Μου φαίνεται ότι μπορεί να ανέβει το πιο ανάλαφρο θέμα που μπορεί να φανταστείς και πάλι πόλωση θα υπάρχει
Γι’αυτό κι εγώ έγραψα αυτά πιο πάνω. Αφού είναι τόσο δυσεύρετη η σωστή και συνειδητοποιημένη πατρότητα, πώς περιμένουμε να πραγματοποιηθεί η μητρότητα;; Και γιατί η μητρότητα συζητιέται σαν προσωπικό γούστο ενός ατόμου, της γυναίκας δηλαδή; Δεν είναι καθόλου σωστό αυτό!
😂😂 Ναι φαινεται, αλλα μην στεναχωριεσαι, ειμαστε κι αλλες!!
Είναι πολύπλοκο το θέμα γραφουσα, όπως πολύπλοκη είναι και η ανθρώπινη ψυχολογία, δεν νομίζω ότι όλα μπαίνουν στις κατηγορίες που ανέφερες, πολύ γενικό και απλουστευμένο είναι. Και δεν είναι το μόνο θέμα που προκαλεί μαλλιοτραβηγμα, υπάρχουν κι άλλα τόσα. Τολμα να φέρεις μια ιστορία του τύπου “Είμαι θεά, κούκλα, λεπτή, μπορώ να υποστηρίξω τέλεια κάθε ρούχο, οι άντρες λιώνουν για πάρτη μου και πολλές πικροχολες με ζηλεύουν. Γιατί, τι κακό έκανα; Ας πρόσεχαν κι αυτές τη διατροφή τους κι ας γυμνάζονταν όπως εγώ.” Θα γινόταν τρίτος παγκόσμιος, το θέμα μητρότητα θα ήταν τίποτα μπροστά σ’αυτό. Κατά τα άλλα, εγώ λέω… Διαβάστε περισσότερα »
Είτε αποκτήσει κάποιος παιδιά,είτε όχι, η ζωή του θα περάσει,τα γηρατειά και ο θάνατος θα έρθουν αναπόφευκτα.. Η διαφορά είναι πως οι γονείς, γνωρίζουν ακριβώς το πώς πέρασαν τα χρόνια τους. Φροντίδα παιδιών,μαγείρεμα,παιδίατροι, εξωσχολικές δραστηριότητες,παιδικά πάρτυ και πολλά άλλα.. Εγώ θα ήθελα να μάθω, πώς περνούν τα χρόνια τους οι μη έχοντες παιδιά και συγκεκριμένα όσοι εξασκούν ένα απλό επάγγελμα που δεν απαιτεί επαφή με αυτό 24/7. Και μη μου πείτε ότι κάνουν συνεχώς ταξίδια.Εαν υπάρχει τόση οικονομική άνεση, μπορεί κάποιος να παίρνει στα ταξίδια μαζί τα παιδιά του και τη νταντα που θα τα φροντίζει για άνεση κινήσεων. Είχα… Διαβάστε περισσότερα »
Σκληρό για ανθρώπους που ήθελαν ,που δεν τα κατάφεραν ,που το έχασαν ,σκληρό
Η ζωή αξίζει από μόνη της ,δεν είναι να γεμίζουμε με ουσία όλες τις ώρες
Η ζωή είναι μαγική ,κάποιες γενιές μεγάλωσαν με την ολοκλήρωση που δίνει η μητρότητα
Αλλά ,ίσως καταπιέστηκαν , ίσως δεν ήταν επιλογή ,ίσως άφησαν αρκετά πίσω το εγώ τους
Μαρία ,το κατάλαβα ,από πιο πάνω Υπάρχει πόνος ,πικρία ,είναι δύσκολα βιώματα αυτά Δε μου αρέσει να ξύνω πληγές ,ούτε να αναφέρομαι σε προσωπικά βιώματα Είναι στην ευχέρεια του καθενός να πει και να αναφερθεί σε κάποιο κομμάτι της ζωής του Η λογική της κλειδαρότρυπας δε με αντιπροσωπεύει Είμαστε εδώ να ακούσουμε ,να διαβάσουμε αυτά που έχουν να μοιραστούν οι αναγνώστες Πάντως σε καμία περίπτωση μη μπαίνεις στη διαδικασία να συγκρίνεις τον εαυτό σου με κανέναν ,είτε μητέρα, είτε πιο επιτυχημένη επαγγελματικά, είτε πιο ευκατάστατη ή πιο εμφανίσιμη Η ζωή είναι μαραθώνιος και ποτέ δεν ξέρεις τί επιφυλάσσει Τα όνειρα… Διαβάστε περισσότερα »
Να’σαι καλά
Προχωράμε
Καθόλου λάθος , δεν εκπέμπεις Μαρία!
Μια χαρά γίνονται αντιληπτά, αυτά που εκφράζεις! Παρ ότι τριτεκνη μητερα δεν έχω κανένα πρόβλημα να κατανοήσω τις σκέψεις που μοιράζεσαι και όχι, δε νοιώθω καμμια αντιπαλότητα, ανωτερότητα , πολεμική και άλλες δεν ξέρω γω τι …που αναφέρει η θεματοθετρια !
Κι εγω πανω κατω τα ιδια με την Μαρια θα σου πω με την μονη διαφορα της γυμναστικης που κανω καθημερινα και το οτι δεν μαγειρευω καθε μερα, γιατι βαριεμαι! Κατα τα αλλα, μετα την γυμναστικη αμα μου τα σκασει μπορει να παω για ψωνια, για καφε, για καμια μπυριτσα ή απλως αραζω ατον καναπε μου και χλααρωνω με καμια ταινια η σειρα. Τα σκ ειναι αφιερωμενα σε δουλειες του σπιτιου, ξεκουραση και σεξ. Με τον αντρα μου κανουμε αρκετα ταξιδια (3 φορες το χρονο περιπου) και κατα τα αλλα φτιαχνουμε και το σπιτι που εχουμε αγορασει. Απλως τωρα, λοιπον,… Διαβάστε περισσότερα »
Χμμ , κι εγώ πάνω κάτω τα ίδια, ως τριτεκνη μάνα φοιτητών πλέον, να ‘ ναι καλά τα πουλάκια μου , εκεί που είναι!
Μια χαρά, εννοώ…με ξαναβρήκα .
Πολύ προβληματικό μου φαίνεται κι εμένα , να περιμένεις στο τέλος του βίου την δικαίωση…επειδή, λέει, έκανες παιδιά…
Αγαπητή, μπορεί να μη το καταλαβαίνετε αλλά αυτά που γράφετε δείχνουν τί πραγματικά αισθάνεστε
όπως πέρναγες κι εσύ τα δικά σου πριν γίνεις γονιός και όπως θα περνάς όταν τα παιδιά σου ενηλικιωθούν
δεν είμαστε εξωγήινα, άνθρωποι είμαστε και τα άτεκνα
Έτσι ακριβώς!
Σε αυτή τη φάση είμαι, που λέτε, με τρία παιδιά φοιτητές…ωραία φάση, πράγματι!
Και η αδερφή μου με τον άντρα της ζωάρα!
Η ίδια οικονομική άνεση χρειάζεται για να κάνεις ταξίδια μόνος σου, η ίδια για να κάνεις ταξίδια με παιδιά: Αν δεν έχεις παιδιά έχεις πολύ μεγαλύτερη άνεση να κάνεις οικονομία κάθε μήνα από τον μισθό σου και να τα κάνεις ταξίδια μόλις μαζευτούνε. Αν ταξιδεύεις μόνος σου, μπορέις να ταξιδεύεις πολύ οικονομικά, με τα φτηνότερα εισιτήρια ή οτοστόπ, να μένεις σε Hostel, σε camping ή couchsurfιng. Τα παιδιά όπως και να το κάνουμε προσθέτουν μια μεγάλη δυσκολία στα ταξίδια. Ούτε για μεγάλες πεζοπoρίες μπορείς να πας εύκολα μαζί τους, ούτε για καταδύσεις, ούτε σε ένα σορό δραστηριότητες. Είμαι μέλος σε… Διαβάστε περισσότερα »
Ρίλι; Σοκάρομαι με αυτές τις τοποθετήσεις γιατί είμαι από τους ανθρώπους που ακόμα και αν δεν χρειαζόταν να δουλέψω για να βιοποριστώ, δεν θα μου έφτανε ο χρόνος για να κάνω όλα τα πράγματα που θέλω. Η ζωή έχει άπειρα συναρπαστικά να μάθεις και να ζήσεις, δεν χρειάζεται να είναι ΜΙΑ συναρπαστική δραστηριότητα. Η κύρια φοβία μου στην απόκτηση παιδιών έχει να κάνει με αυτό ακριβώς, τον περιορισμό του ελεύθερου χρόνου. Το τι σε γεμίζει επίσης το βιώνεις, δεν είναι κάτι που θα το αξιολογήσεις την έσχατη στιγμή, τύπου “α, για αυτό άξιζε τελικά να σπαταλήσω τα χρόνια μου”, οι… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏
Αν δεν μπορούμε να επιθυμούμε κάτι το οποίο δεν είχαμε ποτέ, άρα δεν γίνεται μια γυναίκα να επιθυμεί πραγματικά να κάνει παιδιά (αφού δεν είχε πριν για να ξέρει πως είναι); Άρα όλες οι γυναίκες που λένε ότι θέλουν να κάνουν παιδιά το κάνουν λόγο κοινωνικής πίεσης;