Η Ρένα απαντά: Γιατί κολλάμε με τον πρώτο κι αν ακόμα μας κακοποίησε;

Προσωπικά μεγάλωσα μες την καταπίεση, ισχυρός παράγοντας για να ανατραφώ ως γυναίκα – θύμα, ανεξάρτητα από το πόσο «αντιδραστική» ήμουν. Αποτελεί, όμως, κοινό χαρακτηριστικό όλων όσες έπαθαν αυτό που έπαθε η κοπέλα;

______________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα και παρέα,
Η ιστορία που παρουσιάστηκε στο κανάλι του Fipster και για την οποία κάνατε λόγο και εδώ μου ήγειρε πολλές σκέψεις. Γιατί οι κοπέλες κολλάμε – ναι, εννοώ και εμένα – με τον πρώτο μας, ακόμα και αν μας έχει κακοποιήσει; Προσωπικά μεγάλωσα μες την καταπίεση, ισχυρός παράγοντας για να ανατραφώ ως γυναίκα – θύμα, ανεξάρτητα από το πόσο «αντιδραστική» ήμουν. Αποτελεί, όμως, κοινό χαρακτηριστικό όλων όσες έπαθαν αυτό που έπαθε η κοπέλα;

ΥΓ: Δε θέλω να με λυπηθείτε, έχουν περάσει έξι χρόνια από τότε. Εννοείται ότι το θυμάμαι ακόμα, αλλά το πόσο συχνά το θυμάμαι έχει αρχίσει να επηρεάζει όλο και λιγότερο τους στόχους μου.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ουρεόπλασμα

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Δεν σε λυπόμαστε, σε σεβόμαστε και συμμεριζόμαστε την ανησυχία σου. Έχει διαφορά.

Η ερώτηση-απάντηση για τον Fipster είναι εδώ κι από κάτω ακολουθεί η υπόλοιπη απάντησή μου στο σημερινό ερώτημα.

Η Ρένα απαντά: Η ιστορία βιασμού στο ΑΧ ΒΑΧ του Fipster

Νομίζω αυτό που αποδίδεις ως παράγοντα αποδοχής της κακοποίησης έχει βάση ψυχολογικά κι είναι συχνό -αν και δεν έχει εφαρμογή σε κάθε περίπτωση βιασμού ή κακοποίησης, όλες κινδυνεύουμε θεωρητικά. Δηλαδή το “καλό κορίτσι” που έχει γαλουχηθεί από την οικογένεια να υποκύπτει στην ανώτερη εξουσία των γονιών, σχεδόν όπως στην ανωτέρα βία όπως το λέει αποκαλυπτικά η διαδεδομένη φράση, είναι πιο πιθανό να κακοποιηθεί. Οι γονείς με την καταπιεστική και αποκλειστική αγάπη τους (και την ίδια αγάπη προσδοκούν να εισπράξουν) τα αποξενώνουν από τον έξω κόσμο, τα εμποδίζουν στο να κάνουν φιλίες και γνωριμίες και τέλος τα παιδιά αυτά γίνονται ενήλικες μοναχικοί, εσωστρεφείς, με προβλήματα κοινωνικής συμπεριφοράς και συναναστροφής. Είναι πιο πιθανό το κορίτσι σε μια προσπάθεια να κοινωνικοποιηθεί να “κρεμαστεί” από τον πρώτο που θα την προσέξει. Κι έτσι να βρεθεί με ακατάλληλο σύντροφο. Σε παλιότερες εποχές πολλοί νεανικοί γάμοι μάλιστα γίνονταν ακριβώς για να ξεφύγουν τα κορίτσια από την καταπιεστική τους οικογένεια.

Το τρομακτικό είναι πως ουσιαστικά η καταπίεση συμβαίνει θεωρητικά για να προλάβει την κακοποίηση υποτίθεται! Είναι όμως τελείως αναποτελεσματικός τρόπος ανατροφής παιδιών επειδή όταν θέτεις μια απαγόρευση με έντονο τόνο και χωρίς την επιχειρηματολογική τεκμηρίωση ενός θεωρητικού υπόβαθρου το μόνο που κατορθώνεις είναι να κάνεις τον απαγορευμένο καρπό επιθυμητό κι άρα στοχεύσιμο. Για να μην πω ότι η καταπίεση εκπαιδεύει το παιδί να λέει ψέματα. Είναι πολύ απλό. Εφόσον αυτό που επιθυμεί, επιδιώκει, σκέπτεται θεωρείται απαγορευμένο, στρέφεται σε αυτό κρυφά, αντί ανοιχτά και φανερά. Κι αυτό το σημείο φέρνει το επόμενο που είναι κρίσιμο στο θέμα που συζητάμε.

Η απόκρυψη φέρνει μαζί της μέσα ντροπή, ενοχή, αίσθηση παράβασης μαζί με της παραβίασης κι επομένως είναι λιγότερο πιθανό να αποκαλυφθεί το περιστατικό, να ληφθεί βοήθεια, καθοδήγηση, οδηγία και εν τέλει και ψυχική ανακούφιση. Ότι δεν φταίει το θύμα, φταίει πάντα ο θύτης.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο κόλλημα των κοριτσιών με τον πρώτο τους, με την έννοια που το εκφράζεις. Αποτελεί άλλη μια κλισέ μπούρδα που λέγεται γενικά γύρω τριγύρω (από αυτές που υποσχεθήκαμε θα αποδομήσουμε ανελέητα μέσα από αυτή την ιστοσελίδα του A μπα). Eίναι πολύ βολική όμως και γι’αυτό επαναλαμβάνεται κι ανακυκλώνεται. Επειδή πρώτον απεκδύει την κολπική επαφή από το βιολογικό της περίβλημα και την κοινωνικοποιεί ως ιερή τελετή μετάβασης σε μια αχαρτογράφητη θηλυκότητα (“να σε κάνει γυναίκα”), επομένως την επιφορτίζει με ένα σωρό σύμβολα. Σύμβολα μονογαμίας, σύμβολα θρησκευτικής ηθικής, σύμβολα ρομαντισμού. Ο κόλπος γίνεται έτσι το ιδιοκτησιακό οικόπεδο εκείνου που τον διεκδίκησε πρώτος. Και ταυτόχρονα βολεύει το αφήγημα αυτό επειδή πατριαρχικά αποδίδει τόση φοβία, ενοχή και σημασιολογία σε μια απλή πράξη που το κορίτσι θα σκεφτεί δυο και τρεις και χίλιες δεκατρείς φορές πότε να προβεί σε αυτήν, με αποτέλεσμα να μαντρώνεται η γυναικεία σεξουαλικότητα. Που είναι και το πατριαρχικά επιθυμητό, ώστε να υπάρχει έλεγχος των γυναικών.

Επομένως εξηγούνται όλα και καμμία δεύτερη σκέψη δεν χρειάζεται να σου περνά από το μυαλό. Έγινε αυτό που έγινε επειδή κάποιος έφταιγε. Κι αυτός ο κάποιος μόνο εσύ δεν ήσουν! Mπράβο που το ξεπερνάς λίγο λίγο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News