Πως σας φαίνεται η επιλογή γυναικών να παντρεύονται έναν άντρα ο οποίος αποδεδειγμένα έχει κακοποιήσει μια άλλη γυναίκα;
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή μου Ρένα και αγαπητές φίλες του Αμπα,
Σας ευχαριστώ όλες αρχικά για την παρέα. Μου κάνετε πολύ καλό: μαθαίνω, προβληματίζομαι, νιώθω να ενδυναμώνομαι.
Η ερώτησή μου προς τη Ρένα και προς όλες σας φυσικά, για να το συζητήσουμε.
Πως σας φαίνεται η επιλογή γυναικών όπως π.χ. η νέα σύζυγος του Λύτρα (του απαίσιου δικηγόρου που είχε ξυλοκοπήσει πριν 2 χρόνια τη γυναίκα του και είχε γίνει σούσουρο στα κανάλια) να παντρεύονται έναν άντρα ο οποίος αποδεδειγμένα έχει κακοποιήσει μια άλλη γυναίκα; έχει πάει φυλακή μάλιστα, έχει γίνει ρεζίλι στο πανελλήνιο και αν θυμάμαι καλά του είχαν αφαιρεθεί και επαγγελματικά δικαιώματα.
Το σημαντικότερο όμως: πως και γιατί επιλέγουν να παντρευτούν έναν τέτοιο άνθρωπο;
Άντε πες, ας αφήσουμε την αλληλεγγύη απ έξω, οκ, πολλές γυναίκες δεν την έχουν καλλιεργήσει, δεν φοβούνται όμως για τους εαυτούς τους; ότι θα πάθουν τα ίδια; το κάνουν για το χρήμα; την προβολή; γιατί;
Στο μυαλό μου είναι τρελές… πιο πολύ από τον θύτη ακόμη
ΑΠΟ ΤΗΝ – Τζένη
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Το να μην τα φτιάξεις με αποδεδειγμένο κακοποιητή δεν είναι θέμα αλληλεγγύης τόσο (δε βοηθιούνται οι άλλες γυναίκες, απλώς λαμβάνει αίσθηση κοινωνικής ατιμωρησίας ο δράστης), όσο αυτοπροστασίας. Όμως η αυτοπροστασία δεν είναι ψηλά στην ατζέντα πολύ κόσμου. Τους λες “μη καπνίζεις, προκαλεί αποδεδειγμένα καρκίνο”, “μη κάνεις bunjee jumping χωρίς να ελέγξεις τα πάντα δυο και τρεις φορές”, “μη βασίζεσαι στην κρατική αποζημίωση, κάνε αν μπορείς κι ιδιωτική ασφάλεια στο σπίτι σου”, “βάλε κράνος, σώζει ζωές”, “βάλε μια μάσκα στα ΜΜΜ, κυκλοφορεί τάδε ιός” και δεν σε ακούνε. Γιατί δεν σε ακούνε;
Επειδή πάρα πολύς κόσμος πιστεύει ότι διαφέρει. Ότι σε εκείνον δεν θα συμβεί αυτό που συμβαίνει σε όλους τους υπόλοιπους. Γιατί να μου συμβεί;, ρωτάνε μέσα τους. Σε μένα θα γίνει; Ναι, σε σένα. Γιατί να μη γίνει σε σένα; Τι σε κάνει τόσο διαφορετικ@; Τίποτα, αν το καλοσκεφτούμε. Όμως η σκέψη επιμένει. Είναι μέρος της νοοτροπίας “έλα μωρέ τώρα”.
Σε ορισμένες περιπτώσεις που σε άλλες εποχές θα χαρακτηριζόταν ιστριονική διαταραχή, αλλά πιστεύω έχουμε μάθει να το αναγνωρίζουμε και να το ονοματίζουμε πλέον ως εσωτερικευμένο μισογυνισμό, η αίσθηση διαφοροποίησης έγκειται στο αφήγημα της pick me. Αυτής που “δεν είναι σαν τις άλλες”, αυτή που είναι πιο δυνατή και δεν μοιάζει με τις “γυναικούλες”. Επομένως “θα τον φτιάξει αυτή”, “θα τον μεταμορφώσει”, “δίπλα της θα ανθίσει” κι άλλα τέτοια φαιδρά και επικίνδυνα. Κάποιες φορές δεν είναι απλώς υποτίμηση των άλλων γυναικών αλλά αυτοπαραμυθιάζονται κιόλας, ότι με την δύναμη της ρομαντικής αγάπης τους θα τον βγάλουν από το τέλμα της παλιανθρωπιάς τους. Και τους παντρεύονται κιόλας, εναγκαλιζόμενες την στέφανο της οσιομάρτυρος. Όμως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν στον πυρήνα τους, παρά μόνο αν αντιμετωπίσουν μεγάλες και σοβαρές συνέπειες κι εφόσον οι ίδιοι το προσπαθήσουν σκληρά και συνειδητά. Τι να ευχηθώ, καλή της τύχη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολλοί κακοποιητες είναι χαρισματικοι άνθρωποι που έχουν μάθει να παιζουν το παιχνιδι της χειραγώγησης στα δάχτυλα και σε πείθουν ότι είσαι τυχερή που είσαι μαζί τους και δεν θα βρεις άλλον τέτοιο. Προφανώς δεν είναι κακοποιητικοι από την αρχή αλλιώς δεν κολλάς. Ο συγκεκριμένος μπορεί να το έπαιξε είτε ότι αδικήθηκε είτε ότι έμαθε το μάθημα του, δεν γνωρίζω. Και φυσικά δεν πρεπει να αγνοουμε ότι οι περισσότερες μάλλον γυναίκες δεν είναι συνειδητοποιημενες ή ενημερωμένες ακόμα δυστυχώς σε θέματα κακοποίησης, ή επίσης μπορεί να υπάρχουν άλυτα θέματα – πχ να έχεις μεγαλώσει σε κακοποιητικη οικογένεια και αυτό το περιβαλλον και… Διαβάστε περισσότερα »
Στην περιπτωση που αναφέρεται στο ποστ ως παραδειγμα ειναι και η οικονομικη επιφανεια. Ο τυπος ειναι πλούσιος. Η γυναικα που ξυλοκοπηθηκε ηταν η 2η του συζυγος. Προς υπερασπιση του προσετρεξαν οι κορες απο τον πρωτο του γαμο ΚΑΙ η πρώτη συζυγος, η οποια τον ειχε χωρισει για παρομοιους λογος αλλά ακόμα επωφελουνταν οικονομικα απο αυτον βασει συμφωνιας.
Ειναι πολλά τα λεφτα…
Ο τύπος ειναι γνωστος λέρας και χυδαιος και ομως…
Εκπληκτική απάντηση 🌟
Τέλεια απάντηση!
Σύντομη, περιεκτική και περιλαμβάνει όλους τους παράγοντες που μπορεί να καθορίζουν την επιλογή.
👏👏👏
Επίσης, πολύ σημαντικό που αναφέρεις: η κακοποίηση τάση δε φαίνεται με το ‘Καλημέρα σας’.
Εκτός από τα παραπάνω που αναφέρει η Ρένα υπάρχει και η εξοικείωση με την τοξικότητα και το τραύμα. Άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει σε δυσλειτουργικά ή κακοποιητικά περιβάλλοντα συχνά εξισώνουν την ένταση, τον έλεγχο και τον κίνδυνο με το «πραγματικό πάθος». Η ηρεμία και η ασφάλεια τους φαίνονται βαρετές, οδηγώντας τους ασυνείδητα σε γνώριμα, επικίνδυνα μοτίβα.
Είναι πολλοί οι λόγοι, και οικονομικοί και ψυχολογικοί. Υπάρχουν όντως εκείνες που το κάνουν αν ο δράστης έχει κάποια οικονομική δύναμη. Υπάρχουν άλλες που το βλέπουν καθαρά ρομαντικά, η μπορεί να είναι και συνδυασμός διαφόρων παραγόντων. Θα μου πεις, γιατί δεν φοβούνται; Και πάλι οι λόγοι ποικίλουν. Υπάρχει σίγουρα η μεροληψία της αισιοδοξίας, όπου οι γυναίκες αυτές θεωρούν ότι δεν θα τους συμβεί το ίδιο κακό. Αυτό φυσικά συνδέεται άμεσα με την πατριαρχία που έχουν εμπεδώσει, η οποία πάντα δικαιολογεί και υπερασπίζεται τους άντρες με την αντίληψη του “δεν μπορεί, η άλλη κάτι θα του έκανε, εγώ που είμαι καλό… Διαβάστε περισσότερα »
Το βρήκα το βιβλίο, αναφέρομαι στο “Παράφορο πάθος” (Asylum o πρωτότυπος τίτλος), του Patrick McGrath. Αξίζει να το διαβάσετε.
ελα ρε σεις, εμένα η πενταμορφη και το τέρας παιζει να ηταν και το αγαπημενο μου παραμυθι όταν ημουν μικρη. μη μου το χαλάτε. εβρισκα πολυ μεγαλο ενδιαφερον στο τερας και στο πώς τον αγαπούσε, ακομα κι όταν την είχε αιχμαλωτη στην αρχη. ή εκείνη τη στιγμη που η πενταμορφη φευγει, και μετα ξαναγυρίζει από μόνη της. τον εχει ηδη γνωρισει και καταλαβαίνει οτι τον θελει, και προσπαθει να διαχειριστεί την επιθυμία της. και ο φοβος της είναι μερος της διαδρομης προς την επιθυμία….ειχε ‘κατι’ ολο αυτο, δεν ξερω.. (λετε να είμαι αρρωστακι?, δεν το αποκλειω). κι εχει ενδιαφερον κι… Διαβάστε περισσότερα »
Μα κι εμένα είναι το αγαπημένο μου παραμύθι. Το είχαμε δει και σε θεατρική παράσταση παλιά με το σχολείο. Αυτό έχουν τα παραμύθια, σε γοητεύουν γιατί όλοι μας έχουμε ανάγκη να ξεφεύγουμε που και που από την πραγματικότητα. Αλλά ταυτόχρονα όλα τους έχουν και μια άλλη διάσταση, δεν βγήκαν τυχαία, γι’αυτό άλλωστε βγήκαν αρχικά για ενήλικες κι όχι για παιδιά. Αυτό το κρυφό, βαθύτερο επίπεδο αναλύω εδώ, δεν χρειάζεται να το πάρεις τοις μετρητοίς και να πάψει να σου αρέσει το παραμύθι! Το ρομαντικό της υπόθεσης είναι μόνο η επιφάνεια, κατά βάθος τα παραμύθια εξυπηρετούσαν την πατριαρχία (όπως και κάποιες… Διαβάστε περισσότερα »
ενταξει, το 1700 δε γραφόταν λογοτεχνια για παιδιά ετσι κι αλλιως, τα παραμυθια είναι κατασταλαγματα προφορικών λαικων αφηγησεων, αντανακλουσαν τις αγωνίες και τις επιθυμίες -επιφανειακοτερες βαθυτερες ή σκοτεινότερες- του κοσμου των ενηλίκων και μαλιστα πολλών εποχων σε συσσωρευση (μεχρι να κατασταλλάξουν και να παγιωθουν κάπως σε μια ορισμένη ιστορία -και να τυπωθουν σε γραπτή μορφη, εστω και με διάφορες εκδοχες). Δεν προορίζονταν βεβαια για πλυση εγκεφαλου στα παιδια, αν και προφανως αναπαραγουν χιλιάδες στερεότυπα (ρατσιστικα, εμφυλα κτλ), όπως και ολη η λογοτεχνια εξαλλου σε βαθος χρόνου, το αποτυπωμα όμως που εχουν αφησει, ή εξακολουθουν να αφήνουν, δεν ειναι μονοσημαντο -δε… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραία ανάλυση!
Ναι όντως πολύ ωραία αναλυση. Και πόσο διαφορετικά τα παραμύθια στην αρχική τους μορφή, από αυτά που μας έχουν μείνει με τη παρέμβαση του Ντίσνεϊ ( γνωστός σε όλες ο σεξισμός του ).
(να σου πω εμένα με έψησε τωρα μια γαλλική βερσιον που βρηκα με αφορμη την ερωτηση της phoenix, παμφθηνη ποκετ, ειμαι και σε αναρωτικη, γιατι οχι?)
πολύ όμορφο! την πρωτότυπη εκδοχή του παραμυθιού μπορώ να τη βρω κάπου;
είναι το la belle et la bete (της suzanne barbot de villeneuve, του 1740). ειναι η παλαιοτερη εκδοχη απο ολες οσες σωζονται, και είναι αρκετα εκτενης (νουβελα αν θυμαμαι καλα), και λεγεται οτι ηταν εμπνευσμενο απο αληθινη ιστορία (ενός αυλικού?, με υπερβολικη τριχοφυια). ελληνικη μεταφραση δεν υπαρχει από οσο βλεπω. υπαρχει αγγλικη, και το πρωτότυπο στα γαλλικα, αυτα φαντάζομαι θα πωλουνται (απο ξενογλωσσα βιβλιοπωλεια). ελευθερο βρηκα μόνο ενα audiobook στα γαλλικα
Πολύ θα ήθελα να μάθω πως μεταμορφώθηκε ο αυλικός με την τριχοφυία… Αποτρίχωση με κερί; Η είχαν ανακαλύψει τίποτα επαναστατικές μεθόδους οι Γάλλοι;
χαχα δεν την ξερω η αληθεια ειναι την κοσμετολογια της προεπαναστατικής γαλλιας, (δεν πρεπει να ειχε διαδοθει και η χαλαουα τοτε ακομα στην ευρωπη). ρε συ, εμένα αυτο που μου αρεσε πολυ στο αρχικο παραμυθι ειναι πώς σκιαγραφείται η σχεση της μπελ με το τερας. εκεινη εχει μια ανιδιοτελεια στους τροπους της (δεν ειναι η τσαουσα που εχει φτιάξει ο ντίσνευ που δεν ‘πέφτει’ παρα μονο οταν το τερας διακινδυνευσει για να τη σωσει απο τους λυκους). αντιθετα εχει κάτι αδολο στην ολη προσφορά της, εναν πηγαιο τροπο να διατηρει την ευγενεια, τη δικη της και του τερατος. και το… Διαβάστε περισσότερα »
Galini, σ’ ευχαριστώ για την αναφορά στα παραμύθια. Γίνομαι γραφική να συνδέω συμπεριφορές της ενήλικης ζωής με τις επιρροές στην παιδική ηλικία. Διαμορφώνουν συνειδήσεις…
Παίζει ρόλο, βέβαια, και ο χαρακτήρας.
@daria
Ξέρω, θα γράψεις ότι αυτά τα έχουμε ξαναπεί και ότι πρέπει να πάμε παρακάτω.
Απ’ ό,τι φαίνεται, πρέπει να τα ξαναπούμε γιατί δεν το έχουν πάρει χαμπάρι όλοι.
🫤
Γιατι ετσι μας εχουν μαθει, οτι καπου κατω απο την “επιφανεια” του κακοποιητη, υπαρχει μια αγνη ψυχη και καρδια, που περιμενει το καταλληλο ερεθισμα ωστε να βγει στην επιφανεια. Κι εμεις ειμαστε οι εξυπνες που θα την ανακαλυψουμε, οχι σαν τις αλλες τις χαζες, που ποιος ξερει τι τους εκαναν και τους προκαλεσαν ή δεν ηταν αρκετα προσεκτικες. Μας εχουν πεισει οτι αν ψαξεις αρκετα μεσα στα σκατα, θα ανακαλυψεις το διαμαντι. Κουνια που μας κουναγε. Εχω βαρεθει να βλεπω γυναικες να θεωρουν οτι αν τα κανουν ολα σωστα, θα κερδισουν. Το κελεπουρι, το βραβειο, την ευτυχια. Δεν υπαρχει περιπτωση… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιός μας έχει μάθει έτσι βρε Ρόζαλιν,προσωπικά δεν θυμάμαι για άτομο παραβατικό με κακή φήμη να μου είπανε φιλοι, καταβάθος έχει καλή ψυχή ,πόσο μάλλον οι γονείς.
Εξηγεί το πλαίσιο πλήρως η Galini17.
Πραγματι το εξηγει εξαιρετικα η Γαληνη. Σ ευχαριστω για την υποδειξη, με γλιτωσες απο μεγαλο σεντονι 😋
😘
Γραφεις στο δικο σου σχολιο οτι θεωρουμε πως εχουμε το μαγικο ραβδακι που θα τους μεταμορφωσει (και συμφωνω). Γιατι πιστευεις οτι εχουμε αυτη την εντυπωση; Δηλαδη πως εχουμε πειστει οτι το διαθετουμε;
Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας” O.Wilde
Και πόσο τραγικό που για τα φράγκα, ΓΥΝΑΙΚΕΣ, δεν σέβονται γυναίκες που κακοποιήθηκαν.
Αυτά τα σκουπίδια θα έπρεπε να έχουν μόνο την παλάμη τους. Και κάποιοι δεν θα έπρεπε να έχουν ούτε χερια.
Καλό μήνα
Με εχει προβληματίσει και εμένα αυτό το ζήτημα. Ειναι κατι που μεχρι σημερα δεν μπορω να το εξηγήσω. Είναι pick me? Ειναι μισογυνισμός; Σιγουρα. Σε κάποιες περιπτώσεις ομως (γνωρίζω μια τετοια περίπτωση) ειναι και η μη αισθηση κινδύνου, δεν θα πω ακριβως άγνοια, γιατι αν σου τον ξερεις τον κινδυνο δεν μπορεις να την επικαλεστεις. Απλα δεν τους ενδιαφέρει.
Γιατί θεωρούμε οτι έχουμε το μαγικό ραβδάκι που θα τους μεταμορφώσει σε καλούς συζύγους και πιστούς εραστές.
Θα χρησιμοποιήσω το αξεπέραστο “ήταν ενα στιγμιαίο λάθος” που κολλάει σε κάθε κακοποίηση και φόνο.
Η ευθύνη των αποφάσεων βαραίνει εμάς και μόνο όταν γνωρίζουμε που πάμε να μπλέξουμε.
Να ξεκαθαρίσω πρώτα ότι παντα ήμουν της άποψης ότι ο άνθρωπος που έχει σηκώσει μια φορά χέρι σε σύντροφό του θα το ξανακάνει και σε οποιαδήποτε άλλη σύντροφό γιατί δεν έχει να κάνει με την σύντροφό αλλά με τον ίδιο. Ομως η προσωπική μου εμπειρία (που ακόμα προσπαθώ να επεξεργαστω) μου έχει δείξει ότι καλό είναι να μην είμαστε απόλυτοι στο ότι μια φορά κακοποιητης, πάντα κακοποιητης, και δίνω ένα μικρό περιθώριο ότι οι άνθρωποι αν το θέλουν μπορούν να αλλάξουν. Δύο φορές στην ζωή μου έχει τύχει να κάνω σχέση (και να το μάθω) με ανθρωπους που είχαν σηκώσει… Διαβάστε περισσότερα »
εγώ πάντως έμαθα σε ντειτ πως είχε πιάσει από τον λαιμό την πρώην ‘όχι για πολύ όμως” έτσι μου είπε και δεν τον ξαναείδα.
Γιατί πιστεύει ότι θα τον αλλάξει. Η έφαγε παραμύθι για τις προηγούμενες κάργιες που τα έστησαν όλα για να τον παγιδεύσουν και να του τα πάρουν. Ή δεν την πειραζει να πέσει και λίγο ξύλο γιατί τα λεφτά είναι πολλά. Ή ελπίζει να κακοποιήσει και την ίδια για να του πάρει τα σώβρακα. Ποιος ξέρει… εδώ βρίσκουν γυναίκες κακοποιητες-δολοφόνοι φτωχάτζες, αυτός δεν θα έβρισκε;
Και κάνουν και παιδιά, αριστερά, δεξιά, για να δέσει το γλυκό.
Ευυπόληπτοι πολίτες. Θλίψη.