Ελπίζω να πάρεις κουράγιο αντί να κλαις και να τοποθετήσεις τους shamers εκεί που δεν σε αγγίζουν.
______________
Η ιστορία της Παπαρουνίτσας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γειά σας,
Έχω σχέση εδώ και 10 μηνες με ένα αγόρι με κάποια παραπάνω κιλά, γεροδεμένο σώμα αλλά με παραπάνω κιλά. Εγώ είμαι αρκετά μινιόν, και σε ύψος και σε κιλά, και εχω δει σε βλέμματα πολλών ότι σχολιάζουν αυτή τη διαφορά “κυβικών”… δεν έδινα σημασία, αν και με στεναχωρουσαν που τον έκριναν έτσι χωρίς να τον ξέρουν.
Αυτό που με πληγώνει όμως είναι ότι 2 άτομα από την οικογένεια μου, μπροστά μου τον χαρακτηριζουν χοντρό, και υπάρχουν φορές που για να με πειράξουν, όπως λένε, αντί να τον πουν με το όνομα του τον λένε “ο χοντρός”.
Τις πρώτες φορές που το άκουσα, πραγματικά, από το σοκ δεν μπορούσα να αντιδρασω… δεν πίστευα αυτό που άκουγα.. Σήμερα όμως, σε μια συζήτηση με το ένα άτομο από την οικογένεια μου που τον ξαναχαρακτηρισε έτσι γελώντας, βγήκα εκτός εαυτού… έκλαιγα για ούρλιαζα ότι δεν σέβονται τίποτα, ότι δεν είναι χαρακτηρισμοι αυτοί, και στην τελική δεν τους τρώει και το φαγητό…
Για αρκετή ώρα έκλαιγα μονη μου, αφού δεν μπορούσα να διαχειριστώ τοση στεναχώρια και τέτοια οργή.. Συν ότι μίλησα άσχημα σε ένα οικογενειακό μου άτομο που αγαπάω πάρα πολύ…Να σας πω ότι τις λίγες φορές που έχουν βρεθεί μαζί του μπροστά του είναι πολύ ευγενικοί.
Μην τα πολυλογώ, μετά από αυτό το σκηνικό έστειλα και ένα μεγάλο μήνυμα στο 2ο άτομο που του εξηγώ πως νιώθω όταν το κάνει αυτό και ότι με πληγώνει αυτή τους η συμπεριφορά… Δεν τα έχω πει σε κανέναν αυτά και έπρεπε να τα μοιραστώ με κάποιον!
Αναμένω τις απόψεις σας και τις συμβουλές σας και κυρίως τον λόγο που το κάνουν…
Ευχαριστώ εκ των προτέρων
ΑΠΟ ΤΟ – Παπαρουνακι
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Καλά έκανες και το μοιράστηκες μαζί μας.
Γιατί υπάρχει body shaming? Επειδή το κόμπλεξ πρέπει από κάπου να πιαστεί και τα παραπάνω κιλά φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού. Ενώ η λέξη χοντρός θα έπρεπε υπό νορμάλ συνθήκες να περιγράφει ιατρικώς απλώς μια πραγματικότητα χωρίς πληγωτική διάθεση, έχει χρησιμοποιηθεί για να κράξει. Πού όμως; Στις δυτικές κοινωνίες της αφθονίας, όπου η μόνη πείνα που γνωρίζουμε είναι αυτή μεταξύ των γευμάτων. Στις κοινωνίες όπου άνθρωποι αυτοχρίσθηκαν γκουρού μιας αόριστης αισθητικής που ποικίλει ανάλογα με τις μόδες.
Ένα νορμάλ λειτουργικό σώμα, με παραπάνω κιλά, ή με παρακάτω κιλά, δεν θα έπρεπε να είναι αντικείμενο σχολιασμού κανενός εκτός από τον ιδιοκτήτη του. Ούτε η δικαιολογία της έγνοιας της υγείας φτουράει: είναι η politically correct εκδοχή του “πώς είσαι έτσι, ρε άθλιε”. Κι είναι εξίσου άσχετη με την αισθητική. Η υγεία μας είναι θέμα τ@ γιατρού που μας παρακολουθεί, κανενός άλλου.
Το δε στερεότυπο “της χοντρής με τον Ζαχαρία” είναι παλιό και κατάπτυστο (δες περισσότερα εδώ, αποτελούσε ρουμπρίκα στο περιοδικό Θησαυρό επί δεκαετίες, έχει ενδιαφέρον από πού την ξεσηκώσαμε!!) Εσείς είστε το ανάποδο -ευτυχώς από μια άποψη, γιατί το “κανονικό” να δεις πώς θα πονούσε να το ακούσεις…
Τα άτομα που κάνουν αυτό το σαρωτικό body shaming του συντρόφου σου δεν έχουν προηγούμενα με το σύντροφό σου, ούτε τους ενοχλεί ο ίδιος σε κάτι. Και σε τι να τους ενοχλεί; Σωστά αναρωτιέσαι, το φαϊ τους τρώει; Έχουν μέγιστα θέματα με τον δικό τους έλεγχο σώματος, την δική τους έγνοια για την εικόνα τους που τους απασχολεί πάρα πολύ, και με σένα προσωπικά.
Βγάζουν μια επιθετικότητα προς εσένα για την επιλογή σου.
Γι’αυτό άλλωστε ήταν ευγενικοί μπροστά του. Η κακεντρέχεια κατευθύνεται σε σένα. Ίσως και να τον φοβούνται λιγουλάκι τον γεροδεμένο (έχει και τα καλά του το να έχει κανείς κυβικά, υποθέτω).
Έχει κάποια διαφορά αν είναι γονείς ή αδέρφια. Αν πρόκειται για γονείς, ασκούν έναν υπόγειο έλεγχο πάνω σου, ακυρώνοντας τις επιλογές σου. Θέλουν να μείνεις το κοριτσάκι τους που δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα ενώ εκείνοι ξέρουν τι είναι καλύτερο για σένα. Αν πρόκειται για αδέρφια, νιώθουν ανταγωνιστικά προς εσένα, για άσχετους λόγους ή ακόμη και θαμμένους στην ψυχανάλυση, και βάλλουν τον σύντροφο για να πλήξουν εσένα. Το παλιό τρυκ του τα λέω στη νύφη να τ’ακούει η πεθερά…
Δεν βγάζεις άκρη με το να εξηγείς και να στέλνεις μηνύματα. Κάνε σαφές μια για πάντα ότι οι επιλογές σου είναι εκτός ορίων ελέγχου τους. Όσο τους δείχνεις ότι στενοχωριέσαι, τόσο απολαμβάνουν τον έλεγχο που σου ασκούν. Η απομάκρυνση είναι ένα πολύ καλό φάρμακο για την θεραπεία του οικογενειακού ελέγχου των ζιζανίων εκεί που δεν τους σπέρνουν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Ωραία απάντηση περί ελέγχου από τους γονείς. Εμένα και οι δύο μου γονείς είναι ψηλοί και κάθε φορά που τους παρουσιάζω κάποιον σύντροφο που μπορεί να μην είναι κοντός αλλά όχι πολύ ψηλός (ακόμα και 1.85 δλδ όχι 1.90 σαν τον μπαμπά μου) τον αποκαλούνε ‘κοντό’ και ‘μικρόσωμο’ και τον θεωρούν όχι αρκετά καλό για μένα, επίσης επειδή κι εγώ είμαι ψηλή με χαρακτηρίζουν ως ανασφαλή κι ότι βρίσκω πάντα χειρότερους από εμένα εμφανισιακά συντρόφους. Τρέχα γύρευε, όλα πιστεύω βασίζονται με ψυχολογικά συμπλέγματα.
Πω πω περαστικά τους. Ευτυχώς είσαι συνειδητοποιημένη, μπράβο!