Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί εντοπίζουμε τα αδύναμα σημεία πάνω (και μέσα) στους ανθρώπους και τους τα χτυπάμε όποτε μας βολεύει;
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου, Ρένα!
Ελπίζω ότι είστε όλοι καλά.
Κάνω εισαγωγή:
Γράφω για να θέσω ένα ερώτημα που με απασχόλησε από καιρό και σκεφτόμουν να σου το απευθύνω. Ύστερα, άλλαξα γνώμη. Είπα στον εαυτό μου ότι το ερώτημα είναι κάπως χαζό στις μέρες μας. Ότι η απάντηση είναι αυτονόητη με όσα γνωρίζουμε πλέον για τις σχέσεις των ανθρώπων. Όμως, άλλαξα γνώμη όταν διάβασα το post της Ανασφαλής flat chested με το πάρα πάρα πολύ μικρό στήθος.
Στα σχόλια η Wandering έγραψε για αυτόν που την αποκάλεσε άβυζη ότι «είναι δικό του πρόβλημα».
Και τώρα το ερώτημα:
Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί εντοπίζουμε τα αδύναμα σημεία πάνω (και μέσα) στους ανθρώπους και τους τα χτυπάμε όποτε μας βολεύει; Το κάνουμε συνειδητά; Εξυπηρετεί την απόκτηση εξουσίας; Γίνεται για λόγους εκδίκησης; Γιατί άνθρωποι (με οποιαδήποτε σχέση μεταξύ τους), ενώ συζητούν για τα ένα θέμα, βρίσκουν την ευκαιρία να εκτοξεύσουν κατηγορίες για ατέλειες που δεν έχουν σχέση με την υπόλοιπη κουβέντα;
Αποφάσισα να σου κάνω αυτό το χαζό ερώτημα, ελπίζοντας ότι θα ξεκαθαρίσει το ποιος έχει πραγματικά το πρόβλημα. Για να μην κάνουμε δικό μας το πρόβλημα του άλλου. Για να πάψω κι εγώ να καταρρέω συναισθηματικα.
Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ. Καλή συνέχεια.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δήμητρα
_________________
Ας οργανώσουμε την συζήτηση
Παρακαλώ, να’σαι καλά.
Δεν υπάρχουν χαζά ερωτήματα, οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο να σκεφτούμε λίγο παραπάνω. Η ερώτησή σου έχει έρεισμα.
Οι άνθρωποι που σε ένα άσχετο με την κουβέντα πλαίσιο βρίσκουν αφορμή να πουν πράγματα με κακία μπορεί:
- να μην ελέγχουν τις παρορμήσεις τους, να είναι τύποι που αυτό που σκέφτονται το πετάνε προς τα έξω χωρίς κανένα κοινωνικό φίλτρο -αυτή είναι η καλή εκδοχή.
- να αντιδρούν έτσι επειδή νιώθουν ότι οι ίδιοι μειονεκτούν γενικότερα κι έτσι επιφέρουν μια «ισορροπία» εξουσίας στην αντιλαμβανόμενη σύγκριση με το άλλο άτομο
- να κάνουν την λεγόμενη «προβολή», ιδιαίτερα όταν έχουν το ίδιο στυλ ατέλειας οι ίδιοι για το οποίο φοβούνται για τον εαυτό τους (χαρακτηριστικά παραδείγματα η χοντροφοβία κι η ομοφοβία)
- να νιώθουν χειρότερα απ’ότι συνήθως για τον εαυτό τους εκείνη τη στιγμή, να νιώθουν προσβεβλημένοι από τον άλλο και το Εγώ τους να χρειάζεται (στρεβλή) τόνωση.
Όπως κι αν έχει, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στο γιατί κάνουν οι άνθρωποι αυτά που κάνουν, έχει νόημα να κατανοήσουμε και γιατί το θύμα της κακίας αντιδρά με τον τρόπο που αντιδρά. Η τυχόν εκτόνωση δεν είναι απαραίτητα «κλείσιμο» σε επίπεδο εσωτερικό, καθώς συχνά το νόημα αλλά και το ύφος της εκστομιζόμενης κακίας μπαίνει βαθιά μέσα στον ψυχισμό και δημιουργεί τραύμα. Το κυρίως ζήτημα είναι ότι γίνονται ευκολότερα πιστευτές οι κακίες και τα αρνητικά σχόλια, επειδή ως κοινωνικά όντα είμαστε εκπαιδευμένοι να αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας ως σύγκριση με τα άλλα άτομα. Επομένως είμαστε ευεπίφοροι στην ενσωμάτωση της κριτικής, στην αμφιβολία, στο αυτοσαμποτάζ. Να γιατί είναι πολύ σημαντικό ως γονείς να προσέχουμε τι λέμε και να μην ενοχοποιούμε.
Η εκλογίκευση με βάση τα παραπάνω μπορεί να μας βοηθήσει στη θεραπεία μας: δεν φταίμε εμείς που έχουμε πχ. φλατ στήθος, ντροπαλοσύνη, έντονη φωνή ή οτιδήποτε άλλο είναι ένα ακούσιο ή εγγενές χαρακτηριστικό, αλλά το απέναντι άτομο που δεν μπορεί να διαχειριστεί τον εαυτό του και μας αντανακλά αυτή του την αδυναμία διαχείρισης. Εξαίρεση θα ήταν κάτι που επηρρεάζει άμεσα τον απέναντι, αλλά αυτό πρέπει να το εκφράσει με οριοθέτηση και κοσμιότητα εφόσον θέλει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν, κι ασφαλώς να αφορά ένα χαρακτηριστικό που θα μπορούσε να αλλάξει. Το να αποκαλέσεις κάποι@ κοντ@ ή με φλατ στήθος δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, μιας κι η τυχόν αλλαγή θα προϋπέθετε τεράστια ταλαιπωρία κι αυτή αμφίβολη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
ποτέ δεν το καταλαβα, τι αναγκη καλύπτει καποιος πετωντας ασχετες κακίες. την πατησα κι εγω προχθες, στενοχωρηθηκα χωρις λόγο. Είχα παει το σαβατοκυριακο για μπανιο στη θαλασσα και, παρότι δεν την εχω εγκαταλείψει την παιδικη συνηθεια με το μαρτη στο χερι, ο ηλιος με εκαψε. Ηταν πολύ ωραια και ξεχαστηκα, εκατσα ωρα, και με εκαψε λίγο στα μαγουλα και στους ωμους. Τη δευτερα που με είδε μια καθηγητρια στο πανεπιστημιο μου λεει κατευθειαν: ‘καλέ πώς καηκες ετσι εσυ, παει το κατεστρεψες το δερμα σου, θα κανεις σημαδια’. Της το γυρισα στην πλακα, ότι μου αρεσουν τα ροζ μαγουλακια κτλ. Ούτε… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς γιατί είναι 50 και πλεον το μπορει..
Νομίζω εχει να κανεις ποιος το λεει κ πως το λεει. Στη δική σου περιπτωση με το κάψιμο, παίζει αν σε ήξερα να σου εβαζα κ τις φωνές που δεν εβαλες αντιηλιακό! Κ αυτό ξεκάθαρα γιατι το θέμα φακίδες παναδες με πονάει πολυ στο δικό μου δερμα, κ θα ήθελα να σε “προστατεψω” μην πάθεις τα ιδια με μένα. Για αυτο πιστεύω οτι μάλλον κ η καθηγήτρια έβγαλε τις δικες τις φοβίες κ ανασφαλές πάνω σου. Δεν έχουμε το δικαίωμα να το κανουμε αυτο, αλλα δυστυχως δεν ελέγχεται κ παντα.
δικιο εχεις, δεν το εγραψα καλα, η συγκεκριμενη μωρε το είπε με χαιρεκακια και συνεχισε ενώ με εβλεπε ότι ενιωσα αβολα. Δεν είναι η πρωτη φορα, εχει ανταγωνισμό με τον καθηγητη μου (τον επιβλεποντα), και με παίρνει και εμένα η μπαλα πού και πού. Παντως, ναι, δεν είμαι η συμπαθεια της για να της βγει προστατευτικότητα κιολας. Και η μανα μου, αν τυχει καμιά φορά να με δει μετα από παραλία, θα μου το πει: ‘δεσποινις μου, καηκες’ Υγ. αντηλιακο είχα βαλει ρε γαμωτο, με πενηντα δείκτη, κολύμπησα όμως πολύ ωρα και πιθανόν χρειαζόταν ενδιαμεση ανανεωση. Μετα έκατσα κιολας αρκετη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν σε ξερω, αλλα σε εκανα εικόνα στη παραλία κ σε ζήλεψα! Ελπίζω να το ευχαριστηθηκες το μπανάκι, κ να είσαι καλα να κανεις μπανακια κ για μας! 🥰
Τι ωραία ερώτηση και απάντηση. Όντας άτομο υπερευαίσθητο, κάποια σχόλια προς το πρόσωπό μου με πληγώνουν περισσότερο από όσο θα έπρεπε και φτάνω σε ένα σημείο να αμφισβητώ τον ίδιο μου τον εαυτό. Σκέφτομαι άραγε ήταν τόσο απρεπές/αγενές το σχόλιο ή μόνο εγώ το εξέλαβα έτσι; Γιατί εγώ πάντα σκέφτομαι αυτό που θα ξεστομίσω, μήπως και πειραχτεί ή πληγωθεί κάποιος και οι άλλοι δεν σκέπτονται όπως εγώ; Μήπως είπα κάτι που πλήγωσε άθελά μου; Έχω υψηλή ενσυναίσθηση ή απουσία θάρρους της γνώμης μου…
Εγώ δε κατάλαβα το ερώτημα. Απευθύνεται σε όσους κάνουν σχόλια για το μέσα και το έξω μας ή σε όσους απαντούν στα σχόλια που μας έκαναν λέγοντας ” το πρόβλημα είναι δικό του?” Δε κατάλαβα το ερώτημα ντιπ. Δεν είναι ανάκτηση εξουσίας προς τον άλλο να λες ότι αυτός έχει πρόβλημα που ενώ επιλέγει να είναι με κάποια/ κάποιον του/ της κάνει σχόλια για ένα εξωτερικό χαρακτηριστικό που δε δύναται να αλλάξει χωρίς το άτομο να μπει σε ταλαιπωρία, επειδή αυτός θα ήθελε κάτι αλλο. Δεν είναι η αυξητική στήθους το ίδιο με το δε σου πάει το καρέ. Ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάντως πολύ σπάνια θα δω το εξωτερικό ”ελάττωμα” του άλλου σαν κάτι άσχημο ή απωθητικό, συνήθως μου φαίνεται πολύ φυσιολογικό και ότι είναι απλά κομμάτι του προσώπου ή του σώματός του. Μόνο αν αντιπαθώ κάποιον αρχίζω και τον βλέπω απαίσιο. Σκέψου ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε ατέλειες, είναι αδύνατον να είσαι αψεγάδιαστος, ο μέσος άνθρωπος τουλάχιστον και επίσης αδύνατον να αρέσουμε σε όλους, και δεν χρειάζεται κιόλας, γιατί ούτε σε εμάς αρέσουν όλοι. Μία φίλη μου έλεγε ότι αν δεν έχεις ατέλειες (μέσα κι έξω) δεν σε ερωτεύονται, γιατί και οι ατέλειες είναι γοητευτικές και ανθρώπινες.
Όσο μεγαλώνεις τόσο you don’t give a fuck. Πάντα είχα αυτοπεποίθηση, αλλά πιο μικρή είχα αρκετές ανασφάλειες. Μακάρι στα 20 να είχα το mindset που έχω σήμερα, αλλά δυστυχώς δεν πάει έτσι. Δεν λέω ότι πλέον δεν με ενοχλεί ποτέ τίποτα επάνω μου αλλά ότι δεν το αφήνω να με επηρεάζει ή να καθορίζει την εικόνα που έχω για τον εαυτό μου. Δηλαδή ή το φτιάχνω ή αν δεν φτιάχνεται ή θέλει κόπο να φτιαχτεί, που δεν είμαι willing να καταβάλω, το προσπερνάω. Θυμάμαι στο γυμνάσιο λύκειο όταν αγοράκια προσπαθούσαν να βρουν δήθεν ελαττώματα με βάση ό,τι πρότυπο είχαν στο… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί έτσι είναι η φύση του ανθρώπου.
Πότε θα παίξει άμυνα, πότε επίθεση.
Στο project επιβίωση…
Νομίζω εχει να κανει ξεκάθαρα με τις ανασφάλειες που εχει ο καθε ενας κ δεν θέλει να τις παραδεχτεί. Πχ. Αν κάποιος το μονο που εχει να “αναγνωριστει” ειναι το μυαλο του, θα κανει οτι ειναι δυνατόν να σε βγάλει κατώτερου IQ, αν κάποιος εχει ανασφάλεια με τα κιλα του, το πρωτο που θα δει πάνω σου ειναι αν πήρες κιλα (αν έχασες παίζει να μην πει τιποτα καλο) κ θα στο σχολιάσει (του στυλ “α παχύνες βλεπω..” έλα ρε, δεν εχω ζυγαριά και ρουχα να το δω, εσένα περιμενα!). Δεν ειναι ευχαριστο γιατι χτυπάνε εκει που ποναμε κ εμεις… Διαβάστε περισσότερα »