Η Ρένα απαντά: Γιατί είναι οι γυναίκες που θέλουν το κάτι παραπάνω;

Μια κάπως στερεοτυπική ερώτηση για το πώς σκέφτονται οι γυναίκες και οι άντρες.

______________

Η ιστορία της kiara όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητη Ρενα,
πως γινεται οι γυναικες πολλες φορες να ειναι αυτες που θελουν παραπανω σε μια ερωτικη σχεση; Και με το παραπανω εννοω την επικοινωνια ή τις συναντησεις ή ακομη και την αποκλειστικοτητα. Δε λεω οτι γινεται με ολες τις γυναικες αυτο, αλλα παρατηρω πως ειναι ο κανονας.

Οι αντρες απο την αλλη εχουν μια πιο χαλαρη λογικη και πολυ ευκολα θα ακουσεις απο το στομα τους οτι πιεστηκαν με κατι. Πως το εξηγεις;

ΑΠΟ ΤΗΝ – kiara

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Νομίζω είναι ένα ερώτημα παλιό, αλλά και πολύ επίκαιρο ταυτόχρονα, επειδή οι ερωτικές σχέσεις έχουν τόσο υποβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια, ώστε έχουν αποκτήσει ξεκάθαρα συναλλακτικό χαρακτήρα.

Η Ρένα απαντά: Γιατί δεν γεννιέται σε κάνενα άντρα συναίσθημα για μένα;

Αυτό που παρατηρείς είναι ότι μια μερίδα (οι γυναίκες κατά κανόνα, όπως λες) ζητά κάτι που δεν λαμβάνει. Έχεις όμως σκεφτεί ότι η άλλη μερίδα (οι άντρες, όπως λες) δεν ζητά επειδή ΗΔΗ λαμβάνει αυτά που χρειάζεται;

Σεξ θέλουν; Τσεκ. Δεν είμαστε στις εποχές των γιαγιάδων μας που έπρεπε να έρθουν γονυπετείς με τη βέρα για να εξασφαλίσουν το σεξ το επιούσιο.

Συντροφικότητα θέλουν; Τσεκ. Συγκατοίκηση, χουχουλιάσματα, καθημερινή επικοινωνία. Τι τους λείπει; Κι ας μην έχουν δεσμευτεί για κάτι. Ούτε καν για ερωτική αποκλειστικότητα αρκετές φορές.

Σύντροφο στις δυσκολίες θέλουν; Τσεκ. Οι περισσότερες γυναίκες “σκίζονται” να είναι ευήκοο ους σε κάθε τους πρόβλημα, δυσκολία με τα εργασιακά, τα οικογενειακά, τα υπαρξιακά. Όχι μόνον αυτό, τους ενθαρρύνουμε να μας ανοιχτούν, να μας τα πουν, να μας εμπιστευτούν, να ομολογήσουν τέλος πάντων τι στα διάλα τους προβληματίζει και δεν φέρονται όπως θα θέλαμε. Καταλαβαίνεις… Το κάνουμε για να εκμαιεύσουμε πάλι αυτό που μας λείπει.

Ακόμη και οικονομική στήριξη; Τσεκ κι αυτό, καθώς πολλές γυναίκες βγάζουν τα ίδια ή περισσότερα ενδεχομένως και έχουν την διάθεση να βοηθήσουν όταν χρειαστεί ώστε να “χτιστεί” η σχέση.

Με λίγα λόγια οι άντρες -στην πλειονότητα των περιπτώσεων, καθώς υπάρχουν εξαιρέσεις- δεν έχουν κάτι να τους λείπει στο παρόν πλαίσιο. Ως φύλο απολαμβάνουν διαχρονικά μεγαλύτερη σεξουαλική ελευθερία, δεν απολογούνται σε κανέναν για τις ορμές τους και τις ανάγκες ή επιθυμίες τους. Βασικά το σεξ τους απασχολεί πρωτίστως, άπαξ και το εξασφαλίσουν αυτό, καθώς δεν είναι δεδομένο, πιστεύω δεν πολυασχολούνται με τα υπόλοιπα. Εκτός όταν θελήσουν να αναλάβουν οι ίδιοι ευθύνες. Βλέπουν δηλαδή το σχετίζεσθαι ως βουτιά σε πισίνα.

Οι περισσότερες γυναίκες, που αναθρέφονται με όνειρο πότε θα βρουν τον πρίγκηπα, ή έστω πότε θα “βάλουν σε σειρά τη ζωή τους” (με απώτερο στόχο την δημιουργία οικογένειας, ένα κοινωνικό προαπαιτούμενο που παρά την σεξουαλική απελευθέρωση δεν έχει καταπέσει) είναι απόλυτα φυσικό να αντιλαμβάνονται το σχετίζεσθαι ως χτίσιμο πολυκατοικίας. Χρειάζονται τα θεμέλια, τα μπετά, οι όροφοι, η εξωτερική πρόσοψη, η εσωτερική διακόσμηση, η οικοσκευή… Είναι εργασία πλήρους απασχόλησης!

Τα μηνύματα, η επικοινωνία, οι συναντήσεις είναι λοιπόν τα θεμέλια και τα μπετά, ώστε να νιώσουν έτοιμες να ρίξουν ορόφους (συναισθηματική επένδυση). Αν λείπουν αυτά αποσυντονίζονται.

Επιπλέον επειδή ακριβώς κανένας ποτέ πουθενά δεν λέει σε ένα κοριτσάκι ότι το άπαν είναι να γίνει μια θεότητα του σεξ που θα απολαμβάνει με κάθε πόρο του κορμιού της την δική της ηδονή με όποιον τρόπο, με όποια φαντασίωση, με όποιον εκείνη θελήσει, η σεξουαλική απελευθέρωση των κοριτσιών δεν είναι ακριβώς απελευθερωμένη. Εστιάζουμε πολύ στο να γίνεται το σεξ ασφαλές, με συναίσθημα, με εγγυήσεις. Εγγυήσεις είναι η λέξη κλειδί.

Θέλουμε μηνύματα κάθε λίγο, γιατί αλλιώς νιώθουμε σεξεργάτριες. Θέλουμε αποκλειστικότητα επειδή κατακρημνίζεται η πεποίθηση ότι σημαίνουμε κάτι γι’αυτούς (ποτέ δεν ανησυχούμε που η δική μας αποκλειστικότητα θεωρείται τόσο δεδομένη!). Θέλουμε δώρα, φιλιά, δηλώσεις αγάπης ως αντιστάθμισμα στο ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ σεξ που συνήθως λαμβάνουμε. Όταν δεν τρως μιλφέιγ, αλλά βλέπεις τον άλλον να χλαπακιάζει και να ευχαριστιέται, θέλεις τουλάχιστον να γλείψεις την άχνη από το πιατάκι, σωστά; Θέλουμε, θέλουμε, θέλουμε, επειδή είμαστε τόσο ριγμένες στην μοιρασιά.

Λέμε στα κορίτσια μας με χίλιους έμμεσους τρόπους ότι η αξία τους είναι στο πώς θα αποτιμηθεί το σεξ τους: για κάτι παραπάνω ή μέχρις εκεί; Τους εντυπώνουμε ένα ιουδοχριστιανικό “εμετρήθης, εζυγίσθης, και ευρέθης ελλιπής” (Δανιήλ, κ.5). Με τον τρόπο αυτό υποτιμούμε το σεξ και την δική τους ηδονή. Τους μαθαίνουμε να είναι σεμνότυφες και ανηδονικές. Να έχουν κόμπλεξ με το σώμα τους, αν θα ικανοποιήσει τους άντρες για να τις διαλέξουν για κάτι παραπάνω. Τους μαθαίνουμε να κρίνουν ποιός είναι ο κατάλληλος, λες και παίρνουμε συνέντευξη για θέση εργασίας, κι όχι για ποιόν σπαράζει το λιμπικό τους σύστημα στον εγκέφαλο.

Η Ρένα απαντά: Οι όμορφες κι ανεξάρτητες γυναίκες βρίσκουν δυσκολότερα σύντροφο;

Το οποίο ωστόσο λιμπικό (μεταιχμιακό) σύστημα, μέσα στον κροταφικό λοβό παρακαλώ, εκτός από έδρα της σεξουαλικής μας διέγερσης είναι ΚΑΙ το κέντρο των συναισθημάτων μας. Τι άλλη απόδειξη χρειάζεται; Το σεξ ΕΙΝΑΙ συναίσθημα. Μην ξαναπείς “θέλω συναίσθημα για να κάνω σεξ”. Ομολόγησε στον εαυτό σου ακριβώς αυτό που είπα: θέλεις εγγυήσεις. Κι ομολόγησε στον εαυτό σου ότι έκανες χίλιες λάθος επιλογές ζωής επειδή ακριβώς ξέχασες να ακούσεις τι σου έλεγε το λιμπικό σου σύστημα επειδή ήθελε εγγυήσεις, που τελικά κι αυτές προδόθηκαν. Τι κέρδισες;

Και θέλεις εγγυήσεις ακριβώς επειδή ζούμε σε πατριαρχικό πλαίσιο. Ακόμη. Πατριαρχία λέγεται και κάνει τις γυναίκες λιγότερο ελεύθερες από τους άντρες. Τόσο απλά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News