Η συμπεριφορά δεν ήρθε ουρανοκατέβατη, έχει υπόβαθρο και υπαγορεύεται κοινωνικά.
_________________
Η ιστορία της Λύρα όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπέρα αγαπητή Ρένα. Θαυμάζω πολύ το έργο σου και ευχαριστώ για αυτό που έχεις δημιουργήσει.
Εγώ είμαι 20 και στα ερωτικά μου έχω σχεδόν μηδαμινές εμπειρίες. Τελευταία δυστυχώς με έχει πιάσει ένα έντονο αίσθημα μοναξιάς, μελαγχολίας και κατάθλιψης γιατί θα ήθελα να είμαι σε μία σχέση. Σκέφτομαι αρκετά ένα παιδί από την δουλειά, μόνο και μόνο επειδή πιστεύω πως του αρέσω και μεγαλοποιώ τα πιο μικρά σημάδια που βλέπω από αγόρια γύρω μου, επειδή θέλω να έχω με κάτι να ασχοληθώ.
Όλο αυτό με ρίχνει ψυχολογικά και νιώθω πως κάποιες φορές έχω συμπεριφορά χαζογκόμενας για να με προσέξει ο άλλος παραπάνω. Πώς μπορώ να το σταματήσω όλο αυτό; Ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λύρα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Όλο αυτό σου συμβαίνει επειδή παντού γύρω σου κυριαρχεί το αφήγημα you’re nobody till somebody loves you. H βαρύτητα που δίνεται στη ΣΧΕΣΗ είναι επειδή ακριβώς στον δυτικό κόσμο, και μέχρι την πανδημία και τον πόλεμο στην Ουκρανία, είχαν ικανοποιηθεί ο βασικές ανάγκες της Πυραμίδας του Μάσλοου. Οι ανάγκες επιβίωσης, εργασίας, ασφάλειας κλπ. καλύπτονται κι έμενε το σχεσιακό κι η αυτοπραγμάτωση.
Το αφήγημα μας βομβαρδίζει από παντού: ταινίες, τραγούδια, βιβλία πρακτικής βοήθειας, ιστοσελίδες, newsletters, ό,τι θες.
Είναι νορμάλ να θες να υπάρχει αποδοχή και συντροφικότητα, ως ένα βαθμό. Άνθρωποι είμαστε, θέλουμε να αρέσουμε, θέλουμε να μας δέχονται γι’αυτό που είμαστε. Είναι επίσης εντελώς φυσιολογικό να θέλεις σεξ. Κι είναι και σεβαστό να θες οι δυο ανάγκες να κουμπώσουν η μία στην άλλη -αν μη τι άλλο, η οικονομία δυνάμεων είναι μεγάλη υπόθεση.
Αυτό που δεν είναι τόσο λογικό και φυσιολογικό είναι να εξαρτάς την διάθεσή σου από το ζητούμενο αυτό, επειδή είσαι πάρα πολύ νέα.
Οι γύρω σου κι αυτοί ψάχνονται, είναι σε διαδικασία αναζήτησης, κι ακόμη κι όσοι κι όσες φαίνονται ευχαριστημέν@ θα ψαχτούν ακόμη αρκετά πριν πούμε ότι γνώρισαν τον εαυτό τους και τους άλλους ώστε να καταλήξουν. Είναι γεγονός ότι όσο μπαίνουμε σε εμπειρίες, κι ανθρώπινες σχεσιακές εμπειρίες, δηλαδή σε κοινωνική διάδραση, μαθαίνουμε τον εαυτό μας, κι αν δεν τριφτείς με αυτές πώς θα μάθεις τον εαυτό σου; Όμως έχει μια απόσταση με το να σε παίρνει από κάτω και να αγχώνεσαι. Γιατί τότε υποκύπτεις σε μεγάλους κινδύνους να επενδύσεις συναισθηματικά στον πρώτο τυχόντα που θα σου δώσει προσοχή. Και να σπαταλήσεις χρόνο κι ενέργεια που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την καλύτερή σου διασκέδαση και προσωπική ανάπτυξη.
Η Ρένα απαντά: Σε ένα πολύ μικρό διάστημα με έκανε να νιώσω όσα δεν ένιωσα ποτέ με κανέναν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Για αρχή, μπορείς να αφήσεις στην άκρη χαρακτηρισμούς όπως “χαζογκόμενα”.
Πέρα απ’ αυτό, οκ καταλαβαίνω την ανάγκη σου, αλλά αν δεν τυχαίνει, τι να κάνουμε; Να κάτσουμε να σκάσουμε;; Γιατί θεωρείς ότι (εκτός από το σεξ) η σχέση θα σου δώσει απαραίτητα κάτι παραπάνω από τις φιλικές σου σχέσεις; Είσαι 20 χρονών, βγες, ζήσε, γνώρισε κόσμο, μάζεψε εμπειρίες. Η σχέση είναι το κερασάκι στην τούρτα, δεν είναι η τούρτα ολόκληρη.
Εγω θα έσκαγα γιατι στην ηλικια της ετσι ενιωθα και μετα με συνοδευε αυτη η απελπισια για ολα τα μετέπειτα χρόνια. Ωσπου εφτασα στα 35 και νιωθω οτι τελειωσε η ζωη μου που δεν ετυχε ποτέ ως τωρα και ουτε προκειται φυσικά αφου πλεον γερασα.
Ή έστω “γέρασα”. Δεν εχει καμία σημασία παντως με ή χωρίς τα εισαγωγικα, γιατί δεν έχω κατι να περιμενω πανω στο θεμα αυτο.
Κι εγώ κοντά στην ηλικία της είμαι, ούτε εγώ είχα ποτέ κάτι μακροχρόνιο παρόλο που θα ήθελα κάποια στιγμή να το ζήσω κι αυτό, θέλω να πω ότι δεν τα λέω αυτά χωρίς να καταλαβαίνω την κατάστασή της. Αυτό που λέω είναι ότι αρνούμαι να βασίζω την διάθεσή μου και την ζωή μου στο αν θα βρεθεί κάποιος να μου δώσει το κάτι παραπάνω. Έχω φίλους που τους αγαπάω και με αγαπάνε πολύ, έχω κοινωνική ζωή, αν θέλω έχω και σεξουαλική, εεε τώρα αν θέλει κι η σχέση ας έρθει. Δεν θα κάτσω όμως να την κυνηγάω μετά μανίας λες… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα όσα γράφεις σωστά.Δεν μπορεί κανείς να εκβιάζει τις καταστάσεις,μετά οδηγεί τον εαυτό του σε λανθασμένες επιλογές με κόστος σε χρόνο και κόστος ευκαιρίας.
Για να βρεις αυτόν που πραγματικά σου ταιριάζει, πρώτα πρέπει να μαθεις τον εαυτό σου. Καλώς ή κακώς, στις ηλικίες αυτές όσο ανάγκη και να υπάρχει για συναισθηματική κάλυψη οι εμπειρίες είναι της ίδιας βαρύτητας με τις απλές φιλικές σχέσεις: καποιες είναι πραγματικά καλές και αντέχουν στους κλυδωνισμούς, καποιες άλλες έχουν σύντομη ημερομηνία λήξης. Οι «σοβαρές σχέσεις» μας διαμορφώνουν. Μπορεί να κανεις λοιπόν μια αλλά να είναι κακή, να σου δημιουργήσει ανασφαλειες από εκεί που δεν υπάρχουν, να σε τραυματίσει. Μην έχεις την «σοβαρή σχέση» ως σκοπό. Θα πρότεινα πρωτίστως να βρεις τρόπους να περνας καλά με τον εαυτό σου.… Διαβάστε περισσότερα »