Η Ρένα απαντά: Γιατί έχει αλλάξει η συνθήκη φιλίας με τις φίλες μου;

Είναι κάτι που αλλάζει μετά τα 25; Τι μπορώ να κάνω χωρίς να πέφτει όλο το βάρος της συνάντησης-επικοινωνίας πάνω μου;

___________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια χαρά Ρένα,
μάλλον έχει ξανασυζητηθεί το θέμα που θα θέσω. Παρατηρώ ότι από μια ηλικία και μετά (ας πούμε από τα 25 χοντρικά) ότι έχει αλλάξει η συνθήκη της φιλίας μου με όλες τις φίλες μου θα έλεγα. Μένουμε όλες στην Αθήνα, η καθεμία με το πρόγραμμά της και από εκεί που μπορεί να βρισκόμασταν κάθε εβδομάδα ή να μιλούσαμε κάθε μέρα στο τηλ., πλέον βρισκόμαστε μια φορά το δίμηνο- τρίμηνο, μιλάμε με κάποιες ανά μερικές μέρες, ενώ με κάποιες άλλες πολύ πιο αραία.

Από τη μια μου φαίνεται φυσική εξέλιξη των πραγμάτων το ότι η καθεμιά κάνει φόκους στη ζωή της, στις υποχρεώσεις της, στη σχέση της αν έχει και κατανοώ ότι υπάρχει το τρέξιμο της μεγαλούπολης. Από την άλλη βλέπω άτομα που με τις παρέες τους δεν συμβαίνει αυτό που περιγράφω, δηλαδή έχουν τους φίλους τους πιο συχνά στη ζωή τους, ενώ εγώ αν δεν στείλω μήνυμα ή δεν προτείνω έξοδο μπορεί να μην ενδιαφερθεί κανείς να δει τι κάνω ή να θελήσει να κάνει κάποια προσπάθεια να με δει.

Τις προάλλες μια φίλη μου έλεγε πόσο της λείπει που δεν βρισκόμαστε πιο συχνά και τα σχετικά, παρ’ όλα αυτά δεν θα βγει από το πρόγραμμα της για να έρθει να με δει πχ, μη σας πω ότι με μια άλλη κοινή μας γνωστή που βρίσκεται σε άλλη πόλη μιλάει πιο συχνά. Γενικά όλα αυτά μου έχουν δημιουργήσει μια ματαίωση και αναρωτιέμαι αν εγώ το βλέπω υπερβολικά, αν αυτή είναι απλώς η πραγματικότητα ή εάν οι σχέσεις που έχω, έχουν πλέον ξεφτίσει. Τι πιστεύετε πάνω σε αυτό; Τι μπορώ να κάνω για να βλέπω τους φίλους πιο συχνά, αλλά χωρίς να πέφτει όλο το βάρος της συνάντησης-επικοινωνίας πάνω μου; Σας ευχαριστώ.

ΑΠΟ ΤΗΝ – μάρω

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Αν πράγματι δεν υπάρχει επιθυμία επαφής με κανένα τρόπο και πρέπει να την κυνηγήσεις εσύ την επικοινωνία, τότε ναι, οι σχέσεις σου έχουν πια ξεφτίσει. Βέβαια το γεγονός ότι σου είπε η φίλη ότι της λείπει που δεν βρισκόσαστε συχνότερα είναι ένα παραθυράκι: αν ήθελε να σε αποφύγει, δεν θα το έθετε ως ζήτημα καν!

Ίσως δεν είναι θέμα προσωπικής απόρριψης πάντως, όπως ίσως φοβάσαι, ίσως έχουν αλλάξει ως άνθρωποι πια και έχουν προχωρήσει σε τομείς και φάσεις που δεν σας ενώνουν πια πολλά κοινά και γι’αυτό έχετε αραιώσει. Μετά τα 25 όπως λες, ή μετά το τέλος των σπουδών πιο συγκεκριμένα, είναι η φάση ενός γερού ξεκαθαρίσματος, όταν φιλίες ή καλύτερα παρέες που δημιουργήθηκαν λόγω ειδικών συνθηκών συγχρωτισμού πλέον λύονται γιατί επεμβαίνει η ζωή.

Καλώς ή κακώς ανάλογα τις φάσεις ζωής υπάρχει κι η επιθυμία να βρεθείτε ακριβώς για να πείτε τα νέα σας που αφορούν και τις υπόλοιπες φίλες. Αν η μία είναι κλεισμένη σπίτι θηλάζοντας και ξεσκατίζοντας, ενώ οι υπόλοιπες κυνηγάτε καριέρα, υπάρχει ένα (έστω προσωρινό) χάσμα. Από την άλλη οι πραγματικά γερές φιλίες είναι αυτές στις οποίες υπάρχει νοιάξιμο και ενδιαφέρον, ακόμα κι όταν έχει επέλθει ένα χάσμα φάσης. Θα στείλεις μήνυμα, θα τηλεφωνήσεις κι εκτός του ετήσιου «χρόνια πολλά», θα ενδιαφερθείς να μάθεις τι γίνονται.

Δυστυχώς δεν υπάρχει μαγική συνταγή για να έλθουν οι άνθρωποι κοντύτερα, κάποιος κάνει την χαμαλοδουλειά συνήθως, και οι υπόλοιποι ψιλοεπαναπαύονται. Δεν είναι κακό, ούτε σημαίνει απαραιτήτως κάτι. Κάποιοι άνθρωποι είναι πιο οργανωτικοί ή πιο κοινωνικοί ή πιο συντονισμένοι στις παρέες τους. Αν θεωρείς ότι με το να κυνηγάς την επικοινωνία γίνεσαι βάρος ή νιώθεις κορόιδο, τότε μπορείς να σταματήσεις. Αν έχεις πιο ειλικρινή επικοινωνία μπορείς να πεις ακριβώς αυτό στο άτομο πιο νιώθεις πιο κοντά σου: «όλο εγώ επικοινωνώ πρώτη όμως και τελικά νιώθω ότι γίνομαι βάρος…» και να δεις τι θα σου απαντήσουν. Θα κατανοήσεις πολλά. Αν αρχίσει τις δικαιολογίες «πνίγομαι, έχω το Χ, έχω το Ψ, κλπ.» αντί να πει «έχεις κάποιο δίκιο, θα σε πάρω εγώ τηλέφωνο την επόμενη φορά» τότε κάτι σου λέει με τον τρόπο της.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News