Γιατί περνιέμαι τόσο αδιάφορη στις κοινωνικές σχέσεις αλλά και τις ερωτικές γνωριμίες;
_____________
Η ιστορία της Κοινωνικό Όν όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και αναγνωστικό κοινό,
Δεν βρίσκω απαντήσεις, είμαι αρκετά μπερδεμένη πλέον και χρειάζομαι τα φώτα σας και τις γνώμες σας. Το πρόβλημά μου αφορά τον κοινωνικό περίγυρο και τις διαπροσωπικές σχέσεις.
Εξηγούμαι όσο πιο κατανοητά και περιεκτικά μπορώ.
Είμαι γυναίκα, 32 ετών και ζω στο χάος της Αθήνας. Βλέποντας την ασχήμια της πόλης, χάνω μέρα με τη μέρα την πίστη μου στους ανθρώπους στη χώρα αυτή, νιώθω να πνίγομαι και θέλω να πάω ξανά στο εξωτερικό. Ωστόσο, θεωρούσα πως έχοντας ουσιαστικές διαπροσωπικές σχέσεις, θα μπορούσα να υπάρξω πιο σωστά και ώριμα στην κοινωνία στο εδώ και το τώρα.
Το πρόβλημα είναι πως όσο περνάει ο καιρός, απογοητεύομαι και από τους άλλους και από την ανατροφοδότηση που μου δίνουν για τον εαυτό μου. Όταν είμαι στις καλές μου, θεωρώ πως είμαι ένας μορφωμένος, εύστροφος, ταλαντούχος άνθρωπος με ενδιαφέροντα στη μουσική, τη λογοτεχνία, την τέχνη, τη γυμναστική, τα κοινά, και δεν μιλάω για την υψηλή διανόηση, μιλάω και για την υποκουλτούρα. Θεωρώ πως έχω χιούμορ, διάθεση, προσωπικό στυλ, διαπροσωπικές ικανότητες, και υγιή διάθεση για φιλίες και σχέσεις. Η λίμπιντό μου είναι ίδια με όταν ήμουν 20.
Γιατί τα λέω όλα αυτά? Γιατί νιώθω πως οι περισσότεροι άνθρωποι με βρίσκουν παγερά αδιάφορη και με βαριούνται. Ο αδελφός μου και κάποιοι φίλοι που παλιά κάναμε ατέλειωτες συζητήσεις, τα τελευταία χρόνια με αντιμετωπίζουν τελείως αδιάφορα.
Επίσης όσον αφορά τις ερωτικές σχέσεις, και πάλι παρατηρώ πως κανείς δεν με βρίσκει ελκυστική. Όταν γνωρίζω ανθρώπους σε παρέες ή σε οποιοδήποτε πλαίσιο που να μην είναι αυστηρά επαγγελματικό, νιώθω μια απόσταση από τους άλλους, και ειδικά όσον αφορά την έλξη, δεν μου ρίχνουν ούτε δεύτερη ματιά και ανταποκρίνονται ελάχιστα στη συζήτηση.
Τον τελευταίο χρόνο που αποφάσισα πως δεν θέλω να κάνω σεξ πολύ γρήγορα, όπως έκανα παλιά, είχα γνωρίσει δύο άτομα που νόμιζα πως υπήρχε έλξη, είχαν προτείνει και δραστηριότητες και τελικά αδιαφόρησαν, χωρίς να βρίσκω κάποιο πταίσμα σε εμένα (θεωρώ πως δηλαδή δεν έδειξα πως το θέλω πολύ, ώστε να ξενερώσουν). Πραγματικά γίνεται να κάνω κάτι λάθος και να μην ξέρω τι?
Εχθές βρέθηκα με μία φίλη μου σε μία παρέα με έναν φίλο μας και άλλους 5 φίλους – γνωστούς τους. Όλοι τους μια χαρά παιδιά φαινόντουσαν, και όλοι φαινομενικά ήμασταν παρόμοιο στυλ ανθρώπου όσον αφορά ενδιαφέροντα και προσωπικό στυλ. Είχαμε διάθεση για συζήτηση, άλλωστε στο ίδιο μέρος ήμασταν όλοι και είχαμε τόσα κοινά. Παρατήρησα λοιπόν πως ενώ εγώ και η φίλη μου φερόμασταν φυσιολογικά και με ανθρώπινο ενδιαφέρον, οι τύποι μιλούσαν κυρίως μεταξύ τους και δεν έδειξε κανένας ενδιαφέρον για καμία μας, ενώ εμείς μια χαρά ξεκινούσαμε την κουβέντα. Τονίζω πως δεν φαινόταν να θέλουμε κάτι από αυτούς, μια χαρά μιλάγαμε και οι 2 μας και μια χαρά μιλούσε ο φίλος μας μαζί μας. Το μόνο που μας χώριζε από αυτούς είναι πως είμαστε γυναίκες. Η φίλη μου επίσης έχει σύντροφο, και θεωρώ πως καμία μας δεν έκανε κάτι παράξενο.
Ένιωσα στο τέλος όμως πως είμαι μόνη μου και πως ότι και να κάνω, ακόμα και τώρα που είμαι ακόμα νέα, δεν υφίσταμαι ως γυναίκα.
Καταλαβαίνω πως έχω προσδοκίες από τους άλλους, αλλά ακομα και όταν δεν τις νιώθω συνειδητά, βλέπω αυτόματα πόσο αδιάφορη τους είμαι. Αναζητώ τη λύση στον καθρεύτη ή στο μυαλό μου. Είμαι βαρετή? Χαζή? Άσχημη? Αδιάφορη? Μα πώς γίνεται, αφού εγώ δεν με βρίσκω τίποτα από όλα αυτά. Είναι η εμφάνιση? Μα αφού είμαι πραγματικά μια χαρά, δεν καταλαβαίνω τι άλλο να κάνω. Τι λέτε και εσείς?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κοινωνικό ον
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Θα μπορούσα να ξεκινήσω την συζήτηση με ένα λογύδριο για την νεοφιλελεύθερη νοοτροπία που έχει επικρατήσει και στο κοινωνικό επίπεδο των σχέσεων κι ακόμη περισσότερο στο ερωτικό σχετίζεσθαι. Όπου καθένας παρουσιάζεται σαν μια μετοχή που παρέχει μέρισμα στον αγοραστή της, εφόσον συγκεντρώσει το ανάλογο επενδυτικό ενδιαφέρον. Όμως δεν θα το κάνω. Αφενός επειδή άλλοι είναι πιο εξ απαλών ονύχων γαλουχημένοι να προβαίνουν σε τέτοια λογύδρια, κι αφετέρου επειδή δεν πάει στη ρίζα του προβλήματος σου που είναι να σου παρέχουμε λύση. Πώς να παρέχεις πρακτική λύση λέγοντας ότι όλα οφείλονται στην επικράτηση του καπιταλισμού και μόνη διαφυγή είναι η διεθνής επανάσταση κι ανατροπή; Αυτά είναι καλά για αρθρογραφία σε στρατευμένες εφημερίδες κι εύκολες πτυχιακές διατριβές.
Ουσιαστικά παίζοντας το παιχνίδι με όρους ρεαλιστικούς λειτουργούμε μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο ήδη διαμορφωμένο, επομένως το να προσδοκούμε την ανατροπή του ξεπερνά το όριο της δικής μας ζωής.
Εικάζω ότι δεν αρκεί να μην σου λείπει τίποτα, πλέον. Πρέπει να διακρίνει ο απέναντι κάποιο χαρακτηριστικό που να τραβά την προσοχή και μάλιστα να αντιλαμβάνεται ότι κάτι έχει να κερδίσει δίνοντάς σου προσοχή. Επειδή ο χρόνος έχει τοποθετηθεί σε ένα βάθρο υπέρτατης αξίας, επειδή δεν περισσεύει πλέον σε κανέναν, κι επειδή δεν υπάρχει πλέον το περιθώριο της δημιουργίας δεσμών (οι οποίοι απαιτούν ακριβώς χρόνο και τριβή), όλα παίζονται πάρα πολύ γρήγορα. Σε λίγα λεπτά, μη πω δευτερόλεπτα, ο όποιος ή η όποια απέναντι μας μας αξιολογεί και μας ζυγίζει. Πόσο αξίζει να διαθέσω το χρόνο μου; Αυτό σκέφτονται.
Επομένως δεν αρκεί να κάνεις καλό chit chat, να είσαι εμφανίσιμη ή να μπορείς να συζητήσεις για κοινά ενδιαφέροντα και κοινές δραστηριότητες. Αυτά τα βλέπουν και στο feed των σόσιαλ τους, υπάρχει υπερπροσφορά πλασματικής κοινωνικοποίησης. Χρειάζεται κάτι να κεντρίσει το ενδιαφέρον, να ιντριγκάρει, ακόμη και να τσιγκλίσει συναισθηματικά, ώστε να δημιουργηθεί εκείνη η ένταση που φέρνει την επιθυμία λύσης.Στο μάρκετινγκ οι πιο πετυχημένες καμπάνιες είναι αυτές που φέρνουν μια συναισθηματική αντίδραση στο θεατή.
Όπως στην συγγραφή γράφοντας δημιουργούμε έναν ήρωα, αποκαλύπτουμε τις επιθυμίες του και κατόπιν βάζουμε ένα εμπόδιο σε αυτές ώστε να πυροδοτηθεί η πλοκή, έτσι και στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις πρέπει να δημιουργηθεί κι ένα μικρό τσίγλισμα ώστε να κινητοποιηθεί κάτι παραπάνω από απλή συνύπαρξη στον ίδιο χώρο. Αλλιώς με τα “πώς πάει; καλά”, δουλίτσα δεν γίνεται. Το τι θα είναι αυτό συγκεκριμένα πρέπει να το βρεις εσύ, ανάλογα με την προσωπικότητά σου, καθώς αυτά δεν γίνονται καθ’υπόδειξη, καθώς μοιάζουν αλλιώς ψεύτικα και δήθεν.
Το να είσαι πάντοτε ευχάριστη και πειθήνια ενδεχομένως να δημιουργεί την εικόνα της βαρετής. Με τι παθιάζεσαι; Τι σε εξιτάρει; Τι δεν δέχεσαι; Ποιά αντισυμβατική άποψη έχεις για κάποιο τρέχον θέμα και πώς το στηρίζεις λογικά; Όλα αυτά έχουν ενδιαφέρον για τ@ απέναντι να ακουστούν και να ακουστούν με ηρεμία και με επιχειρήματα, όχι με τσιρίδες και το χέρι στη μέση. Τότε θα υποθέσει ότι έχει ένα άτομο έξυπνο και με άποψη απέναντί του. Το λέω και επειδή το να έχεις κάποιο(α) πτυχίο(α) δεν πιστοποιεί ότι είσαι ενδιαφέρουσα προσωπικότητα για τους άλλους.
Όμως η κυριότερη και καλύτερη κοινωνική συμβουλή, κι αυτό πάει ιδιαιτέρως και στα ερωτικά, που κάνει οποιονδήποτε σχεδόν άνθρωπο ερωτεύσιμο είναι να δώσεις στον άλλον χρόνο κι άπλετο ενδιαφέρον. Χρόνο να σου παρουσιαστεί, χρόνο να σου μιλήσει για την προσωπική του Οδύσσεια (ειδικά οι άντρες τρελαίνονται να εξιστορούν κάτι τέτοια επειδή έχουν έτσι πατριαρχικά μεγαλώσει), χρόνο να σου ξεδιπλώσει τα δικά του ενδιαφέροντα, ενδιαφέρον για όλα αυτά και αποδοχή. Οι άνθρωποι συνηθέστερα τρελαίνονται να μιλούν για τον εαυτό τους και αποζητούν οποιαδήποτε ευκαιρία να το κάνουν. Κι εκεί κατόπιν μπορεί να πέσει και το τσίγλισμα που είπα παραπάνω. Οι άνθρωποι που είναι πάρα πολύ ελκυστικοί είναι αυτοί που μέσα στα μάτια τους καθρεφτιζόμαστε ως η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το παραπονο ειναι το δικο μου ειναι πως ναι ολοι να τους ακους θελουν.κανεις δεν θελει να ακουσει εσενα!! ειναι το θεμα. Αφου μαθεις πως να χειριζεσαι τους αλλους και να τους ακους ,ωστε να σε προσεξουν μετα θα παθεις resentment/Πικρια πως ποιος θα σε αγαπησει για τον αληθινο σου εαυτο και ποιος θα σε ακουσει εσενα. Παντως καταπληκτικη γενικα η πρωτη παραγραφος και το συμπερασμα. πως ειναι ολη η κοινωνια την σημερινη εποχη και τι συμβουλη να δωσουμε? να κανουμε επανασταση? xD ειναι θεμα που θα σκεφτω καθημερινα.Αντε να βρουμε πιο πρακτικες λυσεις. Δυστυχως εγω βρισκω δεν λειτουργει το… Διαβάστε περισσότερα »
Το να τους ακους αν είσαι γυναίκα σου δινει πλεονέκτημα. Πρωτον δειχνεις το ενδιαφέρον σου μ αυτον τον τρόπο και αφήνεις αυτόν να κάνει την αποκαλυπτήρια κίνηση. Δεύτερον μαθαινεις με ποιον έχεις να κάνεις. Δείχνε το ενδιαφέρον σου για έναν ανδρα ενθαρύνοντας τον να μιλαει για τον ίδιο και δειχνωντας θαυμασμό για οσα θεωρεις σημαντικά. Ακουγε προσεκτικά όσα σου λέει. Ποτέ δεν θα φάς απορριψη στη μουρη (αφου δεν χρειαζεται να ανοιχτεις παραπάνω) και σπανίως θα μπλέκεις με τον λάθος καθώς πάντα εσύ θα έχεις το δικαιωμα επιλογης εσύ θα αποδεχεσαι η θα απορριπτεις στη μουρη.
Δεν το είχα σκεφτεί το θέμα του χρόνου. Όντως οι επιλογές παίρνονται σε ζήτημα δευτερολέπτων, ωστόσο παίρνονται. Δεσμοί υπάρχουν. Οι άνθρωποι καψουρεύονται ακόμα. Ωστόσο, αν είσαι σκεπτικό και μορφωμένο άτομο με επίγνωση της πλασματικότητας της κοινωνίας, ίσως οι ιδιαιτερότητες και οι αμφισβητήσεις σου απομακρύνουν τους άλλους, κάτι που είναι φυσικό επακόλουθο και ίσως όχι και τόσο κακό τελικά. Ο έρωτας επίσης είναι επανάσταση στο υπό νεοφιλελέφθερους όρους καθεστώς των σχέσεων. Αν είσαι γυναίκα με πλήρη γνώση των αγκυλώσεων τις πατριαρχίας, και του ανταλλακτικού χαρακτήρα των σχέσεων, αντιλαμβάνεσαι πόσο δύσκολο θα είναι να συμβιβαστείς σε μία ετεροφυλοφιλική σχέση με κάποιον που… Διαβάστε περισσότερα »
“Θεωρώ πως δηλαδή δεν έδειξα πως το θέλω πολύ, ώστε να ξενερώσουν…” !!!??? Ε, μήπως για αυτό ξενέρωσαν βρε Κοινωνικό μου ον; Είμαστε κι εμείς που για να λειτουργήσουμε θέλουμε να βλέπουμε ότι ο άλλος τρελαίνεται και φλέγεται, ΑΛΛΙΩΣ ΞΕΝΕΡΩΝΟΥΜΕ! Τέλος πάντων, μπορεί να μην ψήνονταν πολύ ούτως ή άλλως, ό,τι κι αν έκανες, στο παιχνίδι της ζωής είναι κι αυτό. Εγώ βλέπω ότι προσπαθείς πολύ να κερδίσεις την αποδοχή, να τα κάνεις όλα “σωστά”, τα μετράς, τα ζυγίζεις, τα βάζεις σε κουτάκια, αποστηθίζεις “καλές πρακτικές φλερτ και αποπλάνησης” από αμφιβόλου ποιότητας εγχειρίδια, με λίγα λόγια χάνεις την αυθεντικότητά σου.… Διαβάστε περισσότερα »
Το κλασικό πια ερώτημα, με μια λίγο διαφορετική διατύπωση. Προσωπικά, η απάντηση της Ρένας δε με καλύπτει καθόλου, αν και αναγνωρίζω την καλή της πρόθεση φυσικά. Μου φαίνεται εντελώς αποκρουστική η ιδέα ότι είμαστε μετοχές που ο άλλος τσεκαρει αν θα επενδύσει ή όχι. Αν έτσι παίζεται το παιχνίδι, τι να πω.. μάλλον κάποιοι δε θα κερδίσουμε ποτέ. Πολλές φορές αναρωτιέμαι η ίδια, όπως κ εσύ Κοινωνικό Ον, με τη διαφορά ότι δε λέω πως δε μου λείπει κάτι. Προφανώς για πολλούς εκεί έξω, θα μου λείπουν διάφορα. Αυτό στο οποίο καταλήγω, είναι ότι παίζει μεγάλο ρόλο ο παράγοντας τύχη.… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαστε και μεις που δεν βλέπουμε κανένα χάος στην Αθήνα, και τη βρίσκουμε πανέμορφη. (και ναι έχουμε ζήσει σε Ευρώπη και ΗΠΑ ) . Αν το βιώνεις έτσι , μια ξινίλα θα τη βλέπουμε στο ύφος σου
Δεν είμαστε ξινοι όσοι θεωρούμε την Αθήνα άσχημη. Με κάτι τέτοιες υποθέσεις όμως, ξενερωνουμε.
Πραγματικά.
Η Αθήνα έχει κάποια όμορφα παλιά κτήρια και κάποιες πιο κυριλέ γειτονιές που τις περιποιούνται. Κατά τα άλλα είναι μία πόλη με πανάσχημα, πανβρώμικα κτήρια και τα πεζοδρόμιά της είναι ένα χάλι. Περπατούσα σήμερα στο πεζοδρόμιο και είχε τόση βρώμα που ήθελα να ξεράσω. Δεν έχει πλυθεί ποτέ. Σκόνη, κάτουρα, βρώμικα ξεραμένα νερά.Επίσης είναι σπασμένα και χάλια επισκευασμένα εκατό φορές. Για προσβασιμότητα σε άτομα με καροτσάκια ή άτομα με ειδικές ανάγκες μηδέν.
Τι το πανέμορφο έχει αυτό δεν ξέρω.
Μπορεί απλώς να μην ταιριάζεις με όλους αυτούς και να κινείσαι σε λάθος κύκλους. Μιλας σαν να ναι πάντα στο χέρι μας το πώς θα μας δουν οι άλλοι αρκεί να συμπληρώνουμε κάποια κουτάκια. Δεν ισχύει αυτό. Κι εγώ νομίζω πως είμαι εμφανισιμη, κοινωνική, ευχάριστη στην παρέα και με πολλά ενδιαφέροντα αλλά ξέρω πως με καποιους ανθρώπους και σε κάποιες παρέες θα περνούσα εντελώς αδιάφορη. Αυτά που λέει η Ρένα είναι πολύ σωστά αλλά έχει σημασία και ποιος είναι το άλλο άτομο. Εσύ βρίσκεσαι σε μια παρέα και έχεις την αγωνία αν κάποιος θα σου μιλήσει και γιατί δεν σου… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με αυτό που λέει η απάντηση της Ρένας για τις μετοχές αλλά θα το χοντρύνω λίγο παραπάνω. Πολλοί άνθρωποι αγαπητή αυτό που κοιτάνε για να σχετιστούν είναι που μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον άλλον. Τι μπορούν να πάρουν. Με βάση αυτό διαμορφώνουν συμπεριφορά και κοινωνικότητα. Σιχαμένη συμπεριφορά (γνωμη μου) αλλά για παρατήρησε το και θα με θυμηθείς.
Αφού έχεις έναν περιγυρο απευθύνσου σε αυτούς. Ρώτα τον αδελφό σου τι έχει αλλάξει. Ρώτα τους φίλους σου τι πιστεύουν ότι θα μπορούσες να βελτιώσεις. Ρώτα γύρω σου αν βλέπουν κάτι λάθος και άκουσε τους. Μόνο τότε θα ξέρεις. Εμείς εδώ δεν σε ξέρουμε ούτε σε έχουμε δει πως φέρεσαι σε παρέες.
Τι συζητούσαν μεταξύ τους οι άντρες; Για την μπάλα; Δεν το λέω με σκοπό να μειώσω τις συζητήσεις ή το οτιδήποτε απλά αν οι συζητήσεις τους ήταν εστιασμένες στα αθλητικά να είσαι σίγουρη ότι γενικά δεν θέλουν τη γνώμη μας.
Δώσε χρόνο στους ανθρώπους να σε γνωρίσουν. Δείχνε ενδιαφέρον στις συζητήσεις τους και μην διστάζεις να παίρνεις μέρος εάν ξέρεις για το θέμα εννοείται και όχι να το παίζεις ξερόλας.
Πιτσιρίκα είχα διαβάσει ένα άρθρο με τίτλο: “Σε αφήνω να μου μιλάς για εσένα, με σκοπό να με ερωτευτείς.”
Τότε δεν είχα καταλάβει τι σημαίνει. Τώρα τη θεωρώ τέλεια λύση, ώστε να δω αν μπορώ να ερωτευτώ εγώ εκείνον.