Το βασικό δεν είναι να το παραδέχεται ενώ είναι εμφανές αλλά να είστε καλά, πράγμα που δείχνει να μην είναι πια δυνατόν.
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα
Δε θέλει να χωρίσουμε, θέλει παιδιά και γάμους, αλλά η συμπεριφορά του δείχνει κάποιον που έχει βαρεθεί, που πνίγεται. Δεν παραδέχεται τίποτα από όλα αυτά.
Λέει δε θα χωρίσουμε, είμαστε μια χαρά κλπ.
Προσπαθώ να του κάνω κουβέντα και δεν μπορώ απλα. Βρίσκω ένα τοίχος. Δεν μπορείς να συζητήσεις μαζί του.
Τι να κάνω;;;
Έχω εκφράσει επανηλειμενως τα παράπονα μου σε σημείο που αρχίζω και γίνομαι πολύ κουραστική. Δεν παραδέχεται τίποτα καί με καθησυχάζει ότι είναι όλα καλά. Εγώ δεν νιώθω καλα.
Πώς να το χειριστώ; Γιατί δεν παραδέχεται τιποτα, ενώ είναι εμφανές;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγανάκτηση
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι πολλοί οι λόγοι που παραμένει κανείς σε μια τελειωμένη σχέση. Ο βασικότερος ψυχολογικά (ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν μπλεγμένα οικονομικά/επαγγελματικά και/ή παιδιά) είναι ότι δεν μπορεί να “πετάξει” τον χρόνο και το συναίσθημα που επένδυσε σε αυτήν.
Έχω αναφερθεί και προηγουμένως στην έννοια του sunk cost fallacy (επιστημονική ανάλυση εδώ), δηλαδή αυτό που στα οικονομικά και τον τζόγο λένε “don’t throw good money after bad money”, κοινώς μην συνεχίζεις να ποντάρεις σε κάτι που δεν σου βγαίνει. Eίναι ο λόγος κόστους-ωφέλειας, δηλαδή κατά πόσον το όποιο κόστος αξίζει την επένδυση, αν τα πλην είναι λιγότερα ή λιγότερο σημαντικά από τα συν.Σύμφωνα με τις υπάρχουσες μελέτες, η μεγαλύτερη επένδυση σε ρίσκο χαμηλής απόδοσης είναι πιο πιθανό να προκαλέσει την sunk cost fallacy, την πλάνη του χαμένου κέρδους. To λεγόμενο δηλαδή loss aversion, η ψυχολογική έννοια ότι πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγουμε τη χασούρα, μας κάνει -σύμφωνα με τους Kahneman και Tversky (1992, εδώ)- να υπολογίζουμε διπλά τις αντιληπτές απώλειες από τα αντιληπτά ωφέλη!
Κάθεται λοιπόν εκείνος κι υπολογίζει ότι όπως είστε λαμβάνει σεξ, συντροφικότητα, προοπτική γάμου κι οικογένειας κι αν χωρίσετε θα τα χάσει όλα αυτά…και πού θα τα ξαναβρεί; Για εκείνον αυτά βαρύνουν επομένως ΔΙΠΛΑ και γι’αυτό δεν παραδέχεται ότι δεν είστε καλά και πρέπει να χωρίσετε. Οι αντιληπτές απώλειες είναι μεγαλύτερες από τα αντιληπτά κέρδη αλλά “τσούζουν” περισσότερο. Είναι δηλαδή σε άρνηση, δεν μπορεί ούτε στον εαυτό του να το παραδεχτεί. Αυτό φυσικά συμβαίνει και σε πολλές γυναίκες που δεν χωρίζουν, είναι ακριβώς η ίδια ψυχολογική αρχή.
Προφανώς, κι αυτό είναι το καλό της υπόθεσης, εσύ δεν σκέφτεσαι με τον ίδιο τρόπο, επειδή δεν αντιλαμβάνεσαι ως μεγάλη απώλεια σε περίπτωση χωρισμού αυτό που έχετε. Κι αυτό διευκολύνει το επόμενο βήμα. Το οποίο είναι φυσικά να χωρίσετε. Η σχέση σας έφτασε ως εδώ προϊόντος του χρόνου, όπως συμβαίνει με πολλά ζευγάρια που παντρεύονται και κάνουν οικογένεια ενώ ασφυκτιούν, επειδή δεν μπορούν να φανταστούν να πετάνε την επένδυση που έκαναν. Η συνέχεια είναι γνωστή.
Δεν χρειάζεσαι ούτε άδεια, ούτε κοινή συμφωνία για να χωρίσεις. Αρκεί να το θέλει ένας εκ του ζεύγους. Με το στανιό δεν γίνεται συνύπαρξη. Πάρε τις αποστάσεις σου και κάποια στιγμή θα σε ευγνωμονεί κι εκείνος. Θα το καταλάβει αφού απομακρυνθεί, να είσαι λοιπόν προετοιμασμένη να εκδηλώσει απογοήτευση κι οργή γι’αυτό που αντιλαμβάνεται ως χαμένα χρόνια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν το παραδέχεται για να τικάρει μαζί σου όλα τα κουτάκια των κοινωνικών συμβάσεων – γάμοι, παιδιά – να μην του προκαλεί άγχος αυτό του καημένου, και μετά να μπορεί να έχει παράλληλες σχέσεις για να σπάει τη ρουτίνα του, να κάνει το γούστο του. Φύγε, φύγε, φύγε. Αφού το βλέπεις και το νιώθεις έτσι είναι, μην αμφισβητήσεις την εαυτή σου.
Γιατί θέλει αρετή και τόλμη το ξεβόλεμα. Δεν τις έχουν όλοι (την αρετή και την τόλμη).
Ούτε η κοπέλα απ ότι φαίνεται
Κι αν τα παραδεχτεί; Θα αλλάξει κάτι; Αν τα παραδεχτεί θα σε αναγκάσει να πεις τέλος στη σχέση αυτή. Το καταλαβαίνεις ότι πρέπει να μπει ένα τέλος. Τι είναι όμως αυτό μέσα σου που σε εμποδίζει να το τελειώσεις; Γιατί περιμένεις εκείνον να πάρει τη βαριά απόφαση;
Μην περιμένεις να βγεις το άβουλο “θύμα” αυτής της ιστορίας. Γράψε το τέλος με δική σου πρωτοβουλία. Γράψε την ιστορία της ζωής σου με δικά σου γράμματα!
Κι ερωτώ εγω:Εσύ παραδέχεσαι ότι δεν πάει άλλο κ θες να χωρισετε;Μήπως να δοκιμάσεις αντί να του συζητάς πόσο εμφανές είναι απ τη δική του συμπεριφορά πως δεν πάει καλά η σχέση σας, να του πεις ότι ΕΣΥ νιώθεις να πνίγεσαι πια; ότι ΕΣΥ έχεις αρχίσει κ βαριεσαι;Να πάρεις δηλαδή το δικό σου μερίδιο ευθύνης του πράγματος ώστε να νιώσει άνετα να πάρει κ εκείνος το δικό του ; Εξάλλου τις ερμηνείες των συναισθήματων του μπορεί να τις αμφισβητεί όσο θέλει. Αλλά στα δικά σου συναισθηματα φίλη μου δεν χωραει αμφισβήτηση κ τρελιτσα.
Ετσι ακριβως “εχασα” δυο χρονια απτη ζωη μου, ουσα σε 4ετη σχεση με εναν κατα τα αλλο υπεροχο ανθρωπο. Με τον οποιο ερωτευτηκαμε πολυ, ζησαμε υπεροχες στιγμες, ομως οταν αυτο ολο ξεφουσκωσε, δεν υπηρχε κατι να μας κραταει μαζι, το συγκολιτικο στοιχειο που λεμε. Και κανοντας (εκεινος κυριως) τα στραβα ματια, τιποτα δε διορθωθηκε, αλλα φτασαμε σε εναν κατα τα αλλα βελουδινο χωρισμο. Αν με ρωτησεις ομως πως περασαν αυτα τα δυο χρονια για εμενα, θα σου πω οτι ολο αυτο που εβλεπα να εξελισεται μπροστα μου, και κυριως το γεγονος οτι εκεινου δε του φαινοταν τιποτα να εχει αλλαξει,… Διαβάστε περισσότερα »
δυο χρονια κραταει. Μετα τι κανουμε; Εχει ο ενας το δικαιωμα να θελει να κατσει και ο αλλος να φυγει. Οχι ομως να κατηγορεις για συναισθηματικη κακοποιηση τον αλλο επειδη δεν φευγει. Ασε τον ορο κακοποιηση για τους πραγματικα παθοντες και βαλε καλυτερα “ζορισμα” . Καλα εκανες που εφυγες , αλλα να θυμασαι τα δυο χρονια διαρκεια, καθε φορα που θα ερωτευεσαι για παντα .
Ασε τις στοχευμενες γενικευσεις για καταστασεις που ησουν μπροστα, και μη κουνας το δαχτυλο νομιζοντας πως ξερεις πραγματα που απλα εφτιαξες ενα σεναριο στο μυαλο σου μεσα απο δυο γραμμες. Δεν ειναι μονο το ξυλο βια και δεν μπορεις να ξερεις τους λογους που καποιος φτανει μεχρι και στον ψυχιατρο επειδη ο “ενας εχει το δικαιωμα να θελει να κατσει”… Δεν εχουν ολοι τις ιδιες αντοχες και την ιδια ψυχοσυνθεση. Προσεχε πως αντιμετωπιζεις αυτους που θεωρεις οτι απλως “ζοριζονται” γιατι μπορει να μαθεις και να δεις πραγματα που ισως δε θα σου ειναι και τοσο ευχαριστα.
Παλι καλα που μαθαμε οτι υπαρχει και το βιαιομετρο, ας το βαλουμε διπλα στο ηθικομετρο, το ομορφομετρο κλπ.
Το πρόβλημα σου είναι γιατί δεν το παραδέχεται?!?! Το πρόβλημα σου θα πρέπει να είναι πως θα γίνεις ευτυχισμένη και θα περνάς καλά. Αυτό που θα σου πρότεινα είναι να αρχίσεις να κάνεις αυτά που σε ευχαριστούνε, αν ακολουθήσει καλώς, αν όχι τότε έχεις την απάντηση σου για το μέλλον της σχέσης. Αγαπητή, οι πράξεις είναι πιο ηχηρές από τα λόγια και να δίνεις έμφαση σε αυτές.
Μπορεί η γραφουσα να προσπαθεί να επιλύσει τις όποιες διαφορές τους, μπορεί να προσπαθεί να το παλέψει, κάτι να αλλάξει, όταν όμως ο άλλος δεν παραδέχεται κανένα πρόβλημα πώς να τον κάνει να αλλάξει κάτι; Η παροιμία λέει δεν μπορείς να ξυπνήσεις αυτόν που παριστάνει πως κοιμάται. Εγώ μαζί με όσα λέει κι η Ρένα για την ψυχολογία με τις απώλειες, πιστεύω πως είναι και αυτό το μέλημά της.
Κατά τ άλλα, ούτε εγώ πιστεύω πως υπάρχει εδώ μέλλον και πως θα χωρίσουν τελικά, και μάλλον σύντομα. Καλή τύχη γραφουσα, μην ανησυχείς πολύ, δεν είναι τόσο βουνό όσο φαίνεται τώρα.
Έτσι θα συνεχίσει η κατάσταση στην οποία εσύ και μόνο εσύ θα είσαι σε δέσμευση, εκείνος όταν θα έρθουν οι κατάλληλες συνθήκες να συνεχίσει αλλού, θα φύγει, απλά θα φύγει…. και αφού φαίνεται πως είναι άτομο που δεν συζητάει επί της ουσίας τα θέματα , αλλά τα κρύβει και τα αναβάλλει, θα φύγει χωρίς εξήγηση, με εξαφάνιση και ας έχετε παιδιά και όπως και να είσαστε
Εσένα θέλει να δεσμεύσει, μέχρι να βρει κάτι πιο βολικό…
Έχω ζήσει ακριβώς το ίδιο. Ένα θα σου πω, τρέξε και μη γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω. Εμένα πάρα λίγο να με τρελάνει. Αυτό είναι ακραίο gaslighting. Υπήρχε σαφώς πρόβλημα φωναζε, δεν ήταν ιδεα μου, αλλά ήθελε γάμους και παιδιά. Εκτός από τους λόγους που είπε η Ρένα συχνά συμβαίνει γιατί ο άλλος θεωρεί ότι ηρθε η ώρα να σοβαρευτεί, κανεις τικ στα κουτάκια του, έχει βολευτεί και σε θεωρεί κατάλληλη για μάνα των παιδιών του οπότε γιατί να χωρίσει και αντε να βρει άλλη. Τα προβλήματα φυσικά και θα γιγαντωθουν αλλα δεν τον νοιάζει γιατί μπορεί και να εχει παράλληλες… Διαβάστε περισσότερα »
ενω θέλει δύο ανθρωπους για να γινει μια σχεση, για το χωρισμό, αρκει να θελει μονο ενας. Και να μην το παραδεχτει ποτε και να πεσει κατω να κλαιει και να φωναζει, εάν εσενα σου εχει τελειωσει, απλα θα το ανακοινωσεις. Με ενσυναισθηση ναι, με ηπιο τροπο ναι. Αλλα δεν εχει σημασία τί παραδεχεται και τί λέει, ουτε εχει νοημα να του ριχνεις ευθυνες τις οποίες μετα προσπαθεις να τον πείσει να τις αναλάβει. Από οτι φαινεται η σχεση σας εκανε τον κυκλο της
Χρειάζεται να το παραδεχτει πρώτα για να κάνεις εσύ κάτι για αυτο;