Η Ρένα απαντά: Γιατί δεν με ερωτεύονται ποτέ;

Το να σε ερωτεύονται ίσως το ερμηνεύεις με έναν συγκεκριμένο τρόπο που δείχνει κάτι περισσότερο για την προσωπικότητά σου.

_________________

Η ιστορία της Κοπέλας που δεν την Ερωτεύονται όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρένα,

σε διαβάζω καθημερινά, με έχουν βοηθήσει πολύ οι απαντήσεις σου, ξεμπερδεύοντας τις σκέψεις μου, κάνοντας με να σε θαυμάζω για τον τρόπο με τον εντοπίζεις τόσο το πραγματικό πρόβλημα όσο και τις πρακτικές λύσεις.

Το δικό μου θέμα, έχει να κάνει, με το ότι δεν με έχει ερωτευτεί ποτέ κανείς, δεν έχω νιώσει ότι πραγματικά αρέσω σε κανέναν, ότι έχει συναισθήματα κάποιος για ‘μένα. Είμαι 27 χρόνων, και παρόλο που κατά καιρούς γνωρίζω ανθρώπους, προσπαθώ να συνδεθώ, να σχετιστώ μαζί τους, πάντοτε από την άλλη πλευρά δεν είναι αμοιβαίο, δηλαδή μπορεί να έχουμε επικοινωνία, να κάνουμε σεξ, να βρισκόμαστε για καιρό, αλλα ποτέ δεν εχει τύχει να αναπτύξει συναισθήματα ο άλλος για ‘μενα, να εκφραστεί, οτιδήποτε τέτοιο.

Κάνω ψυχοθεραπεία 2 χρόνια, και προσπαθώ να βρω τι είναι αυτό που κάνω λάθος, τι δεν πάει καλά με εμένα, διότι για να συμβαίνει αυτό με όλους, το θέμα προφανώς το έχω εγώ.

Θεωρείς ότι υπάρχουν άνθρωποι που απλά δεν το έχουν; Για να μην μου συνέβη μέχρι τώρα, τι πιθανότητες υπάρχουν να συμβεί μετά;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κοπέλα που δεν την ερωτεύονται

________________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.

Δεν ξέρω αν είσαι η ίδια με την παρακάτω αναγνώστρια, αν είσαι και σου ξέφυγε στην  καθημερινή ανάγνωση, διάβασέ το ξανά.

Η Ρένα απαντά: Γιατί δεν γεννιέται σε κάνενα άντρα συναίσθημα για μένα;

Έχει ενδιαφέρον όμως να πούμε ορισμένα πράγματα ακόμη, γενικότερα για τις αναγνώστριες που μας διαβάζουν.

Πολλές φορές πίσω από τον καημό της σχέσης (κι άρα της συντροφικότητας) διακρίνω και κάτι άλλο: τον καημό της άσκησης εξουσίας. Κι αυτό είναι απολύτως μέσα στο πλαίσιο της φεμινιστικής συζήτησης.

Τι θέλω να πω.

Αφενός μια κοπέλα μεγαλώνει με την αντίληψη ότι όταν δεν είναι “μόνο για κρεβάτι” σημαίνει ότι της αναγνωρίζουν σεβασμό και μια εκτίμηση (καθώς στην συγκεκριμένη πατριαρχική θεώρηση το σεξ είναι βρόμικο, άρα με κατωτάτου επιπέδου επιτελείται) . Μια ακόμη έκφραση του συμπλέγματος Παναγία-πόρνη. Αφετέρου η σχέση υποτίθεται ότι απορρέει από τον έρωτα, σύμφωνα και σύμφυτα με την παραπάνω αντίληψη:  αφού ως άντρας  τις σεξουαλικές ανάγκες τις καλύπτεις έτσι κι αλλιώς με τις κοπέλες με τις οποίες συνευρίσκεσαι, τότε γιατί να μπεις στο “βάσανο” της σχέσης; Από έρωτα. Υποτίθεται. Οι αιτίες είναι πολλές άλλες, αλλά αυτή τη στιγμή εσύ αυτό πιστεύεις. Ότι αν σε ερωτευτούν θα βιώσεις κάτι που έχεις συγκεκριμένα στο μυαλό σου.

Επομένως αυτό το παράπονο, το “δεν με ερωτεύονται” διακρίνω ότι είναι παράπονο ότι δεν μπορούμε να ασκήσουμε εξουσία πάνω στους άντρες (εν προκειμένω), να τους κάνουμε να μας αποδώσουν το σεβασμό που δικαιούμαστε. Ίσως ακόμη ακόμη να νιώσουμε ότι αποδίδουν ενός είδους υποταγή επειδή ερωτεύτηκαν, ότι έγιναν ευάλωτοι. Στις αμιγώς σεξουαλικές “σχέσεις” το πάνω χέρι το έχει ο άντρας αφού. Βέβαια αλίμονο, σεβασμό δικαιούμαστε ούτως ή άλλως, και το φεμινιστικό κίνημα γι’αυτό παλεύει. Δεν χρειάζεται να μας ερωτευτούν για να μας σέβονται, έλα όμως που βλέπεις ότι δεν συμβαίνει… Είδες, είναι πιο περίπλοκο απ’ότι δείχνει αρχικά.

Το θέμα όντως το έχεις εσύ, αλλά εντελώς διαφορετικά απ’ότι νομίζεις.

Πιστεύω εφόσον κάνεις ψυχοθεραπεία αυτό είναι μια παράμετρος που μπορείς να φέρεις μέσα στις συνεδρίες. Πόσο νιώθεις ότι κυριαρχείς γενικότερα στη ζωή σου; Πώς θα γίνεις πιο κυριαρχική; Πώς θα ενδυναμωθείς;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News