Στις συναναστροφές μου είτε επαγγελματικές, είτε φιλικές, είτε ερωτικές, αποφεύγω πάντα τα άτομα που θυμώνουν εύκολα γιατί μου κάνουν triggering.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρενα!
Καλή χρονιά εύχομαι με αγάπη, ευτυχία και πάνω απ όλα υγεία.
Έχω θέμα με τον μπαμπά μου. Είναι πάρα πολύ νευρικός και υπερβολικά αγχώδης τύπος. Είναι σε ένα μόνιμο άγχος και με το πάρα μικρό θα έχει νεύρα και θα αρχίσει να φωνάζει. Κάθε μέρα στον δρόμο βρίζει οδηγούς και τσακώνεται. Δεν έχει γίνει ποτέ βίαιος, αλλά ποτέ δε ξέρεις ποιον έχεις απέναντι σου και τι μπορεί να κάνει ή τι μπορεί να κουβαλάει. Στη μαμά μου φωνάζει για το σπίτι, την καθαριότητα κλπ. Σ εμένα δε φωνάζει συχνά, παραδόξως. Ίσως επειδή λείπω αρκετές ώρες από το σπίτι .
Από μικρή θυμάμαι κάθε φορά που ερχόταν σπίτι ηλπιζα να χει καλή διάθεση αλλιώς κλεινόμουν στο δωμάτιο μου ώστε να μην ακούω άλλο την γκρίνια για τα πάντα. Κι έτσι, σιγά σιγά βγαίνουν προβλήματα ψυχοσωματικά, πίεσης και καρδιάς στα 50+ του..
Πλέον, στις συναναστροφές μου είτε επαγγελματικές, είτε φιλικές, είτε ερωτικές, αποφεύγω πάντα τα άτομα που θυμώνουν εύκολα γιατί μου κάνουν triggering και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Κάθε φορά που κάποιος μπορεί να μου φωνάξει το παίρνω πολύ προσωπικά, στεναχωριέμαι, παγώνω και θέλω να εξαφανιστώ.
Φοβάμαι μη μου πάθει τίποτα. Πόσες φορές του χω πει να πάει σε ψυχολόγο αλλά δεν ακούει. Είμαι φοιτήτρια με μια part time δουλειά οπότε δεν μου ναι εύκολο να φύγω. Αλλα και αν φύγω από το σπίτι πάλι θα τον σκέφτομαι, δεν είναι κακός άνθρωπος αλλά δεν ξέρει πως να διαχειριστεί τα προβλήματα.
Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Παναγιωτα
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλή χρονιά να’χουμε, σ’ευχαριστώ!
Δυστυχώς δεν μπορούμε να σώσουμε κάποιον άλλον, είναι μια άβολη αλήθεια που μαθαίνουμε με τον δύσκολο τρόπο. Ο πατέρας σου, που σωματοποιεί το άγχος, το θυμό, τις ματαιώσεις του, κινδυνεύει όντως. Η ηλικία των 45-55 είναι η κρίσιμη που συμβαίνει η πλειοψηφία των έκτακτων καρδιαγγειακών προβλημάτων. Οι μεγαλύτεροι, ως μεγαλύτεροι, προσέχουν πιο πολύ, η συγκεκριμένη ηλικία θεωρεί ακόμη ότι «το’χει». Αυτά είναι τα γεγονότα.
Εντούτοις πρέπει ο ίδιος να κινητοποιηθεί για να μάθει να διαχειρίζεται το συναισθηματικό του κουβάρι και πολύ φοβάμαι ότι αν δεν συμβεί κάτι έντονο, επείγον και τρομακτικό δεν θα το κάνει επειδή έχει ήδη περάσει δεκαετίες μέσα στις οποίες οι φωνές κι η γκρίνια αποτελούν την βαλβίδα αποσυμπίεσης των συναισθημάτων του. Οι προειδοποιήσεις των γιατρών ποιές ήταν; Μήπως του χορήγησαν ελαφριά ηρεμιστική/αγχολυτική αγωγή αλλά αρνήθηκε να την πάρει; Κακώς, θα τον βοηθούσε. Μοιάζουν με συμπτώματα αγχώδους διαταραχής αυτά που περιγράφεις, χωρίς φυσικά να κάνουμε διαγνώσεις από μακριά, πάντως οπωσδήποτε οι γιατροί αυτά τα διακρίνουν και συστήνουν ανάλογα ψυχιατρική αποτίμηση και πιθανώς κατάλληλη αγωγή. Ωστόσο δεν μπορείς να επιβάλλεις σε άλλον ενήλικα να πάρει τα φάρμακά του, έχει αυτοδιάθεση του σώματός του, εκτός αν σε απειλεί άμεσα σωματικά (εκεί πάμε σε άλλες καταστάσεις με ακούσιες ψυχιατρικές νοσηλείες κλπ, το λέω για να κατανοήσουμε ότι δεν έχουμε τέτοια περίπτωση εδώ).
Μπορείς, όπως κι η μαμά σου, να αποστασιοποιείστε όταν βλέπετε την κρίση να έρχεται: να φεύγετε εκτός σπιτιού, να πηγαίνετε σε άλλο δωμάτιο, να μην κάνετε καθόλου engagement (να μην διαδράτε εξηγώντας/διαμαρτυρόμενες/ζητώντας ηρεμία κλπ.) Αυτό θα σας προστατεύσει αφενός από τα νεύρα του, αφετέρου θα τον κάνει να ηρεμήσει γρηγορότερα, γιατί όσο ρωτάμε ή εξηγούμε τόσο ο άλλος κουρντίζεται και κατόπιν επιμηκύνει την φάση κρίσης. Θα μου πεις κι είναι ζωή αυτή; Όχι. Όμως προς το παρόν δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο. Αν μπορέσει να βρει ένα χόμπυ ή μια σωματική δραστηριότητα που τον αποσυμπιέζει, θα του κάνει πάρα πολύ καλό, καλύτερο κι από το να πήγαινε στον ψυχολόγο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή Παναγιώτα, αυτό που μπορούσατε να κάνετε για τον πατέρα σας, το κάνατε. Του έχετε πει και του έχετε δείξει τί προκαλεί στον εαυτό του και στους ανθρώπους γύρω του.
Κοιτάξτε τώρα εσάς. Απομακρυνθείτε και προστατευθεί από κακοποιητικές συμπεριφορές (ναι, η απρόκλητη και απρόβλεπτη εκρηκτικότητα είναι κακοποίηση). Ελπίζω ο πατέρας σας να κοιτάξει να αλλάξει – με βοήθεια. Είναι, όμως, αμφίβολο. Προσέξτε τον εαυτό σας.
Ούτε εγώ δεν αντέχω όσους βάζουν τις φωνές με το παραμικρό. Βασικά, δεν θέλω να το κάνουν καθόλου.
Ο πατέρας μου με είχε κάνει να μη θέλω να παντρευτώ ποτέ, τουλάχιστον όσο ήμουν μικρή. Έτρεμα ότι μπορεί μέσα σε αυτό το πλαίσιο να μου συνέβαιναν τα χειρότερα.
Μεγαλώνοντας είδα πως δεν πρόκειται να αλλάξει, απλά μεγάλωσε και δεν έχει πια δυνάμεις. Ίσως να μαλακώσει, ίσως να γίνει χειρότερος, αλλά τέτοια άτομα δεν ακούνε ποτέ.
Αποκλείσατε να έχει κάτι παθολογικό?
Ξέρω απο τον πατέρα μου που επίσης ειχε πολλά νεύρα οφειλόταν σε διαταραχή του θυρεοειδή αδένα ήταν ορμονικό και λύθηκε.
Τουλάχιστον αποκλείστε κάποια παθογένεια πρώτα και μετά βλέπετε.
Νομίζω αν αρχίσετε να τον αγνοείτε όταν θυμώνει σιγά σιγά θα καταλάβει,τι πια με τον εαυτό του θα μαλώνει?
Πωπω… Διάβασα την επιστολή και χτύπησε μια μεγάλη καμπάνα…για ΜΕΝΑ! Ετσι είμαι εγώ τη μισή μέρα σχεδόν. Έχω ένα ζωηρό νήπιο, κι ένα μωρό. Το μωρό θέλει να κοιμάται κι είναι συνεχώς γατζωμενο πάνω μου. Το νήπιο έχει απίστευτη ενέργεια, δεν κοιμάται το μεσημέρι που να γυρίσει η γη ανάποδα, κάθε βήμα του είναι και μια ζημιά, συν ζηλιες με το μωρό συν συν συν… Το αποτέλεσμα; Να φωνάζω κάθε λίγο και λιγάκι. Εχθές μου είπε “Μαμά, όταν φωνάζεις, φοβάμαι”. Τι να κάνω η κακομοιρα; Δεν προλαβαίνω καν να φάω.. Στην τουαλέτα χύνει συνέχεια νερά, στην κουζίνα ανακατεύει όλα τα… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι συνειδητοποιήσατε τί συμβαίνει είναι η μισή μάχη. Δεν υπάρχει μαγική συνταγή, αλλά σας δίνω μερικές ιδέες, σε τυχαία σειρά: – ζητήστε, απαιτήστε, βρείτε βοήθεια στην ανατροφή των παιδιών, ώστε να έχετε χρόνο για εσάς. Ο πατέρας, γονείς σας ή, ακόμα καλύτερα, παιδικός σταθμός. – βρείτε και χρησιμοποιήστε χρόνο για εσάς. Χωρίς παιδιά. Κάντε κάτι που αγαπάτε, μόνη ή με άλλες/άλλους. Δεν είναι ανάγκη να είναι με τις ώρες – ακόμα και μικρές δραστηριότητες δίνουν ενέργεια. Dates, αν έχετε ταίρι, φίλοι, μπορεί επίσης να σας γεμίσουν τις μπαταρίες. – βάλτε δομή στη ζωή σας. Έχετε πολλά να κάνετε, το… Διαβάστε περισσότερα »
Δε μπορείς να κάνεις κάτι για το μπαμπά.
Είναι γλυκό που τον σκέφτεσαι.
Για τον εαυτό σου όμως μπορείς να κάνεις.
Μια θεραπεία για να αντιμετωπίσεις τις επιδράσεις της συμπεριφοράς του επάνω σου. Καλή Χρονιά.
Αχ κοριτσάκι μου τα ιδια και χειρότερα έχω περάσει, έτρωγα και ξύλο οχι μονο φωνές. Έχω το ίδιο πρόβλημα. Ο πατέρας μου συνταξιούχος πια ακομα έτσι συμπεριφερεται. Η μανα μου παρολο που τη φώναζε δεν τον χώρισε. Ακομα της γκρινιάζει ολη την ωρα. Μια χαρά υγιεστατος είναι. Κοίτα τη ζωή σου δεν είναι δική σου ευθύνη. Πήγαινε σε ψυχολόγο εσύ, για σένα, να γιατρέψεις τα τραύματα σου. Οι γονείς σου είναι μεγάλοι άνθρωποι, ας πάρουν μόνοι τους τις αποφάσεις που τους αφορούν.