Σαν να υπήρχε κάποιος φόβος ή δισταγμός που την έκανε να απομακρύνεται όταν τα πράγματα πήγαιναν καλά.
________________
H ιστορία όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αναζητώντας την Ισορροπία: Μια Ιστορία Σχέσης και Χωρισμού
Εγώ (47 χρονων) και η Μαρία (47 χρονων) γνωριζόμαστε από τα χρόνια του πανεπιστημιου, αν και οι δρόμοι μας είχαν χαθεί για αρκετό καιρό, όταν ξαναβρεθήκαμε, υπήρξε αυτή η έντονη σύνδεση. Από την αρχή, υπήρχε κάτι αυθόρμητο και αληθινό στην επικοινωνία μας. Είχαμε κοινά ενδιαφέροντα, όπως η μουσική, το θεατρο, και τα ταξίδια, και η σχέση φαινόταν να εξελίσσεται φυσικά. Ωστόσο, καθώς περνούσε ο καιρός, άρχισα να παρατηρώ κάποιες συναισθηματικές μεταπτώσεις από την πλευρά της Μαρίας .
Η Μαρία είναι μια γυναίκα που παλεύει με πολλά μέσα στη ζωή της — μια δύσκολη καθημερινότητα, δουλειά, παιδί (αγορι 10 χρονων) , ανασφάλειες και τραύματα από το παρελθόν (χειριστικές σχέσεις , απιστίες, παρεμβατικοί γονείς, άσχημο διαζύγιο), . Κάποιες φορές, ένιωθα ότι τα δικά της εσωτερικά προβλήματα επηρεάζουν την σχεση μας. Αυτό το παρατηρούσα ιδιαίτερα όταν η Μαρία, ενώ φαινόταν να εκφράζει ενδιαφέρον και αγάπη, πολλές φορές έκανε αποστάσεις και δεν μπορούσα να καταλάβω τι ακριβώς ήθελε. Σαν να υπήρχε κάποιος φόβος ή δισταγμός που την έκανε να απομακρύνεται όταν τα πράγματα πήγαιναν καλά.
Με τον καιρο αισθανόταν πίεση από την σχέση κλπ, κάτι που μου ήταν δύσκολο να αποδεχτώ, γιατί πάντα προσπαθούσα να την καταλάβω και να την υποστηρίξω. Παρά τις προσπάθειές μου να ειμαι δίπλα αυτό δεν φαίνεται να βοήθησε τόσο όσο περίμενα.
Ο χωρισμός μας ήρθε αργά μετα απο 4 χρονια , και παρόλο που το θεωρούσα αναπόφευκτο, εξακολουθούσα να ελπίζω ότι θα βρούμε έναν τρόπο να συνεχίσουμε με έναν πιο υγιή τρόπο. Η Μαρία αποφάσισε να απομακρυνθεί, και, αν και δεν συμφωνούσε μέσα της (μου το ειπε) γιατί δεν μπορούσε να διαχειριστεί τον εαυτό της.
Μετά τον χωρισμό, παρατήρησα κάποιες κινήσεις της (λίγο αντιφατικές) Το αν αυτό ήταν κάτι συνειδητό ή απλώς μια κίνηση αμηχανίας, δεν το κατάλαβα ποτέ, αλλά σίγουρα άφηνε να εννοηθεί ότι κάτι “αιωρούνταν” ακόμα μεταξύ μας.
Έκτιμώ υπάρχουν ακόμα συναισθηματικά υπόλοιπα μεταξύ μας, παρά τον χωρισμό μας.
Τώρα αναρωτιέμαι, πώς βλέπετε την ιστορία μας; όλο αυτό ήταν μια αναπόφευκτη πορεία η ότι ίσως υπήρξε κάποια απόφαση ή λάθος που μπορούσαμε να αποφύγουμε; Ίσως έχουν δει κάτι που εμείς δεν καταλάβαμε από την αρχή; Και πόσο η δική μου διαχείριση της κατάστασης ήταν σωστή ή αν υπήρχαν σημεία που θα μπορούσα να είχα αντιδράσει διαφορετικά.
ΑΠΟ ΤΟΝ – James Th. 47
_________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Γιατί χωρίζουν οι άνθρωποι; Επειδή οι σχέσεις είναι εκ φύσεως θνησιγενείς.
Πιθανότατα όλο το συγκεκριμένο εδράζεται όχι σε λάθη αλλά σε αυτό που γράφεις στην αρχή: «αν και οι δρόμοι μας είχαν χαθεί για αρκετό καιρό, όταν ξαναβρεθήκαμε, υπήρξε αυτή η έντονη σύνδεση». Όταν κάποιοι γνωρίζονται νωρίς στη ζωή και κατόπιν χωρίζουν οι δρόμοι τους, όταν ξανασυναντιώνται είναι δυο αλλαγμένοι άνθρωποι, στους οποίους όμως η επανασύνδεση ξυπνά τις προσδοκίες της νεότητας. Όμως η νεότητα έχει φύγει οριστικά. Υπάρχουν τα όσα παρεμβλήθηκαν. Κι αυτά είναι απαράγραπτα.
Δεν ξέρω πώς το έβλεπε η Μαρία επειδή δεν είμαι η Μαρία. Πιθανώς η ύπαρξη του παιδιού μέσα σε ένα άσχημο διαζύγιο, όπου δεν ξέρουμε τι ισορροπίες απαιτούσε εκ μέρους της για να μην υπόκειται σε αθέλητες τιμωρητικές διαθέσεις εκ μέρους του πατέρα το ίδιο το παιδί, να βάρυνε περισσότερο στο μυαλό της. Υπάρχουν φυσικά κι άλλοι λόγοι, αρκετοί. Μια σχέση πάντοτε έχει λόγους που λύεται. Η επανασύνδεση διατηρείται ως ελπίδα, μόνο όμως αν υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις να αρθούν οι λόγοι που λύθηκε. Όποιες κυρίες έχουν ανάλογες εμπειρίες ας μας πουν στα σχόλια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα δώσω μία εξηγηση που βασιζεται στα δικα μου βιωματα και στα οσα μου λενε και φιλεναδες μου, εκει στα 50, χωρισμενες με παιδια. Ενω απο τη μία, ειναι πολύ πολύ δυσκολο να βρεις ενα συντροφο να πορευτεις, απο την αλλη, οι αντρες που ειναι συναισθηματικα διαθεσιμοι να μπουν σε μια σχεση, πιεζουν. Τί εννοω. Περιμενουν να ειναι προτεραιοτητα η σχεση ή ακομα χειροτερα οι ίδιοι, ενω η γυναικα εχει παλεψει θεους κ δαιμονες, εχει κακοποιηθει και μεγαλωνει και παιδια. Εχει μαθει να διαχειριζεται το χωρο της κ το χρονο της. Θελει ελευθερια μεσα στη σχεση και οχι το στερεοτυπο… Διαβάστε περισσότερα »
Ετών 42 ,με δύο παιδιά 19 και 13 χρόνων, κουρασμένη από τη ζωή και απο τις ατελείωτες υποχρεώσεις…ξημερώνει βραδιάζει και ούτε καταλαβαίνω πως περνάνε οι ώρες οι μέρες ο χρόνος, στις λίγες ήρεμες στιγμές κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι δίπλα μου κάποιον για τον οποίον σιγο καίω εδω και χρόνια, ανοίγω τα μάτια θυμάμαι πως δεν με θέλει…. αλλά και να με ήθελε που να χωρέσει στην δική μου καθημερινότητα …
Αχ βρε Μαρία πληγώνεις κόσμο!
Πιστεύω δεν ήταν 100% στην σχέση σας ή μάλλον ήταν τόσο όσο έκρινε ότι νιώθει ασφαλής για προσωπικούς λόγους.
Ενοχικα να μην νιώθεις,οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεφύγουν από το παρελθόν τους χωρίς δουλειά και θέληση.
Είστε 47 χρόνων…οι άνθρωποι χωρίζουν.
Είτε γιατί υπάρχουν άλυτα θέματα,είτε γιατί τους τελειώνει.
Η Μαρία είχε θέματα σοβαρά και είναι δικιά της δουλειά να τα λύσει και να αφήσει άνθρωπο να μπει στη ζωή της.
Αποδεχτειτε ο τι σας είπε ή τελος πάντων ο τι εξήγηση σας έδωσε.
Αν σας ζορίζει η επικοινωνία μετά τον χωρισμό και οι αντιφατικές της κινήσεις,θα πρέπει να την κόψετε.
Αν η Μαρία ήθελε κάτι διαφορετικό από εσάς,θα έπρεπε να σας το ζητήσει.
Εμεις ούτε μέσα στην σχέση ήμασταν αλλά και ούτε η Μαρία για να θελουμε τα ίδια πράγματα.
ο έρωτας είναι μια μάχη που συμβαίνει μεταξύ δυο διαρκώς αξιών αντιπάλων.
αν ο ένας κάποια στιγμή βυθιστεί στα προβλήματα του, θα τα λύσει με φίλους και συγγενείς και ειδικούς. οχι με το αντικείμενο του ερωτα του. Όταν συνέλθει ξαναστέκεται σαν άξιος ερωτικός αντίπαλος απέναντι του και ο έρωτας συνεχίζεται.
Δυστυχώς οι άνθρωποι μετατρεπουν σε συντρόφους ζωής αυτούς που ερωτευονται
Τί είπες τώρα;
Έτσι εξηγείται…
Ίσως διαισθανοταν κάτι γιατί ξέρεις Εμείς οι Γυναίκες έχουμε μια πιο ενστικτωδώς πλευρά και εάν αυτό την κράτησε σε απόσταση από Εσένα ήταν για να σε προστατέψει,πάντως όπως και να έχει καλό θα ήταν να υπήρχε διαχείριση συναισθημάτων από την πλευρά της με βοηθεια από ψυχολόγο.
Ελπίζω να σε βοήθησα κάπως.
Έπρεπε να βοηθήσει τον εαυτό της και μακριά από Εσένα,σε απόσταση.
Συν όλα τα υπόλοιπα,παιδί,σπίτι κτλπ .
Καλή τύχη και καλή συνέχεια.
Τα περισσότερα έχουν ήδη ειπωθεί από τοὺς προηγούμενους σχολιαστές. Κοίταξε να το δεις λογικά και να προχωρήσεις στη ζωή σου. Συμβαίνουν αυτά..
Είπες πως ήταν σαν να υπήρχε κάποιος φόβος,γι’αυτο σου γράφω ξανά ότι από κάτι σε προστάτευε,γι’αυτο απομακρυνθηκε από Εσένα.
Αυτό όμως δεν πάει να πει ότι δεν σε αγαπαει,πως δεν σε εκτιμάει.
Κράτα αυτό που σου είπα για το ενστικτο της.
Θα σου κάνει καλό αν σκεφτείς πιο πολύ το προστατευτικο κομμάτι.
Μπορεί στην αρχή να νευριάσεις,έχεις κάθε δικαίωμα μόνος σου όμως να το ξεσπάσεις και όχι στην ίδια.
Ακόμη και να κλάψεις .
Μια χαρά είναι η ιστορία σας. Προφανώς κι έγιναν λάθη, όπως σε όλες τις σχέσεις. Προφανώς και θα μπορούσε να γίνει διαφορετική διαχείριση, όπως σε κάθε σχέση. Αλλά…James, θεωρούσες αναπόφευκτο το χωρισμό, για κάποιους λόγους προφανώς. Είστε εδώ που είστε τώρα. Οι ζωές προχωράνε. Τα συναισθηματικά κατάλοιπα που λες μάλλον θα μηδενιστούν σιγά σιγά. Αλλά…υπάρχει και η περίπτωση η Μαρία να δυσκολεύεται με όλα αυτά που έχει στη ζωή της, να τα συνδυάσει με μια σχέση. Και γι αυτό βλέπεις αυτά τα σκαμπανεβάσματα στη συμπεριφορά της. Απαιτείται πολύ μεγάλη θέληση και δύναμη από μεριά σου για να της σταθείς, για… Διαβάστε περισσότερα »