Η Ρένα απαντά: Για το μαθητικό reunion

Το καλοκαίρι οι παλιοί μου συμμαθητές κάνουν reunion στην πόλη που μεγαλώσαμε και αποφοιτήσαμε. Μόλις μου το είπε ο αδερφός μου μου κόπηκαν τα πόδια!

_________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γειά σου Ρένα όμορφη ψυχή! Έχω ένα προτότυπο πρόβλημα για το οποίο θα ήθελα αν μπορείς τη σοφή συμβουλή σου.

Το καλοκαίρι οι παλιοί μου συμμαθητές κάνουν reunion στην πόλη που μεγαλώσαμε και αποφοιτήσαμε. Εμένα δεν μπορούσαν να με βρουν και το είπαν στον αδερφό μου που ζει ακόμα εκεί να μου το μεταφέρει για να πάω αν μπορώ. Μόλις μου το είπε μου κόπηκαν τα πόδια! Συνειδητοποιώ πως ανήκω στους τύπους “κάνω ghosting και με μισείτε όλοι, επιτείνω τα ψυχολογικά σας”.

Αυτην η πρόσκληση ήταν η αφορμή για να σκεφτώ μια σκοτεινή και μυστηριώδη και για μένα την ίδια πλευρά του εαυτού μου. Δεν έχω κανένα sosial, δεν κρατάω καμία επαφή με παλιούς φίλους πλην απειροελάχιστων εξαιρέσεων που σχεδόν το επέβαλλαν οι ίδιοι, δε βγάζω καν φωτογραφίες, πρέπει να έχω καμιά δεκαριά από όλη τη ζωή μου εκτός των παιδικών που μου βγάζαν οι γονείς μου. Στο παρελθόν είχα έντονη σεξουαλική ζωή, έκανα και κάποιες σχέσεις, αλλά φυσικά δεν έχω κρατήσει με κανέναν επαφή. Βοήθησε και το ότι λόγω εργασίας μετακόμισα πολλές φορές στη ζωή μου. Έτσι, ενώ πραγματικά υπήρχαν κάμποσοι άνθρωποι που παίξαν μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση ακόμα και του χαρακτήρα μου, τους έχω αφήσει πίσω. Θα πιστεύεις ίσως πως δεν έχω συναισθήματα αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Αγάπησα πολλούς ανθρώπους και κατά καιρούς έχω την περιέργεια να μάθω πως είναι και τι κάνουν, και χρησιμοποιώ το διαδύκτιο για να βεβαιώνομαι πως είναι καλά. Αλλά δε θα σηκώσω το τηλέφωνο να τους πάρω. Αν τώρα αυτοί θελήσουν να με βρουν, απλώς δεν μπορούν. Ή αν μπορουν είναι πολύ δύσκολο. Κάποιο εξ αυτών πιθανότατα δε θα με συμπαθούν πλέον, επειδή απλά μια ωραία πρωία εξαφανίστηκα.

Γιατί το κάνω αυτό το πράγμα; Γιατί νιώθω σαν φόβο και ντροπή να πάω να βρω τους συμμαθητές μου; Δεν είχα πρόβλημα με κανέναν τους ποτέ. Τι σόι κόμπλεξ είναι αυτό; Ο συμμαθητής-οργανωτής της συνάντησης έδωσε ο άνθρωπος τα στοιχεία επικοινωνίας του στον αδερφό μου να μου τα δώσει. Ένα εξαιρετικό πλάσμα απ ότι θυμάμαι, με λαμπρή σταδιοδρομία απ ότι μαθαίνω. Ε, δε θέλω να τον πάρω τηλέφωνο. Λες να ντρέπομαι που εγώ δεν κατάφερα και τίποτα σπουδαίο επαγγελματικά; Θα το πίστευα, αλλά δεν έχει να κάνει μόνο με τα επαγγελματικά, το κάνω συνέχεια. Να σου πω επίσης πως είμαι κοινωνικό άτομο, λένε πως έχω ωραίο χιούμορ, γνωρίζω εύκολα ανθρώπους και με την ίδια ευκολία συνδέομαι μαζί τους. Με μεγαλύτερη ευκολία όμως αποσυνδέομαι και δε μιλάω για άτομα που δε συμπαθώ ή που μου κάναν κάτι. Τέλος να σου πω πως η καύση είναι η επιλογή μου για όταν φύγω από αυτόν τον κόσμο. Σα να μη θέλω να αφήσω ούτε ίχνος της υπαρξης μου. Ευχαριστώ πολύ που με διάβασες.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Το φάντασμα

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Σε ευχαριστώ. Για να δούμε το πρωτότυπο πρόβλημα, ίσως να μην είναι και τόσο πρωτότυπο τελικά, να το έχουν βιώσει κι άλλοι.

Για κάποιο περίεργο λόγο που δεν έχει λογική εξήγηση ο τυχαίος συγχρωτισμός (γιατί τύχη είναι πού θα λάχεις, σε ποιο σχολείο ή σε ποιό στρατώνα) με ένα μάτσο άλλους συνανθρώπους φαίνεται να δημιουργεί έναν τεχνητό «δεσμό» ανάμεσά σας, επειδή υποτίθεται περάσατε χρόνο σε ευαίσθητη ηλικία μαζί. Ναι, περάσατε χρόνο μαζί, όμως τι έμεινε από αυτό; Δημιουργήθηκαν όντως κοινές εμπειρίες ή απλώς παρακαλούσατε να φεύγουν ανώδυνα οι μέρες; (Αρκετά σύνηθες και στο σχολείο και στο στρατό) Ή ακόμη κι αν κάνατε παρέα, ήταν αυτή η παρέα κάτι που αναπολείς με ευχαρίστηση κι όχι την κουτσή νοσταλγία της ανεμελιάς εκείνης της ηλικίας –που δεν σχετίζεται με τα άτομα καθ’εαυτά αλλά με την έλλειψη ευθυνών;

Όπως φαίνεται επέλεξες να αποκοπείς. Θα είχες τους λόγους σου, οι οποίοι δεν σημαίνουν ότι κακοπερνούσες αναγκαστικά, ή ότι έχεις πρόβλημα κοινωνικότητας (βρε μανία με την κοινωνικότητα!), αλλά ότι δεν έβρισκες λόγο, βρε αδερφέ. Δεν σημαίνει ότι άμα δεν θέλω να φάω μπάμιες ότι έχουν κάτι οι μπάμιες, ας πούμε στην Ινδία τις φτιάχνουν καταπληκτικές με καρύδα, αλλά ότι ενδεχομένως δεν πεινάω.

Αν ήθελες να κρατήσεις επαφές, θα είχες κρατήσει. Η εποχή μας με την τεχνολογική διασύνδεση (αλλά την ειρωνικά ταυτόχρονη αυξημένη μοναξιά) επιτρέπει να κρατήσεις επαφές με οποιονδήποτε μοιράζεται παρόμοιο στάτους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως ξεχνάνε να μας πούνε ότι δεν είναι υποχρεωτικό. Γιατί να κρατήσω επαφές με ένα σωρό κόσμο που πέρασε και δεν ακούμπησε; Όλοι αυτοί θα μας θυμηθούν άραγε σε μια στιγμή που θα είναι πιο ιδιαίτερη από την ονομαστική γιορτή μας ή τα γενέθλια που τους ειδοποιεί το ίδιο το μέσο κι εκείνοι ανταποκρίνονται από τυπικότητα κι αίσθηση καθήκοντος; (Ή για να μην τους πουν -φευ!- αποσυνάγωγους; Τι λύσσα κι αυτή να είμαστε χαχαχούχα κι εξωστρεφείς.)

Τα δε reunion φυσικά κι έχουν σκοπό τις συγκρίσεις, που εν μέρει σε ανησυχούν ως προς τα επαγγελματικά (ενώ πιο πριν ενδεχομένως να μην ένιωθες άσχημα γι’αυτά, αξίζει να εξετάσεις εσύ πώς νιώθεις η ίδια ανεξαρτήτως τι κάνουν οι άλλοι). Στα reunion κοιτάει ο ένας τον άλλον εξονυχιστικά και σκέφτεται, πώς γέρασε, τι έκανε στα επαγγελματικά, τι έκανε στα προσωπικά, αν έχει οικονομική άνεση, αν κράτησε κάτι από τον εφηβικό εαυτό και τα λοιπά και τα λοιπά. Προφανέστατα σκοπός είναι η σύγκριση, ώστε αρκετοί να νιώσουν καλύτερα με τον εαυτό τους, αλλιώς γιατί να οργανωθεί έτσι δια ζώσης μετά από ένα εκατομμύριο χρόνια (υπερβάλλω) κι όχι να έχετε κρατήσει επαφές όλα αυτά τα χρόνια; Κι είναι κι αναπόφευκτη η σύγκριση όχι μόνο μεταξύ σας, αλλά και με το τότε. Δηλαδή θα αντιπαραθέσεις την Φάντασμα του τώρα με την Φάντασμα του τότε. Σίγουρα η Φάντασμα του τώρα είναι σε καλύτερη μοίρα, έστω και μόνο επειδή ωρίμασε και κατάλαβε διάφορα πράγματα για τη ζωή. Αυτό είναι σίγουρο. Όπως ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος και δεν τον σπαταλάμε σε περιστάσεις που δεν επιθυμούμε. Κι εσύ δεν φαίνεσαι να θέλεις. Γιατί να πιεστείς να κάνεις κάτι που δεν θέλεις, το οποίο δεν βλάπτει κανέναν και δεν επιτελεί κάποιο φοβερό απώτερο σκοπό; Σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλες απουσίες από το reunion, αν αυτό σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα. Κι αν τυχόν είσαι τελικά η μόνη απουσία, τότε σημαίνει ότι δεν θα δώσουν ιδιαίτερη σημασία σ’αυτήν. Άλλωστε και να δώσουν, πού θα σε βρουν για να το εκφράσουν; Αφού δεν κρατάς σόσιαλ! Σε μια κουταλιά νερό πνίγεσαι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News