Μήπως εγώ έχω τον φόβο δέσμευσης; Αναρωτιέμαι.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Έχω φόβο δέσμευσης? Το ερώτημά μου έιναι αυτό. Να σημειωσω οτι κανω συμπεριφορικη ψυχοθεραπεια. Έχω να κάνω κανονική σχέση 4 χρόνια. Με προσεγγίζουν πολλοί, βγαίνουμε ραντεβού και πάντα θέλουν να ξανβγούν, μου στέλνουν μηνύματα, από ότι φαίνεται τους αρέσω, εμένα όμως όχι, το ένα μου ξινίζει, το άλλο μου βρωμάει.
Αυτά τα τέσσερα χρόνια ενθουσιάστηκα με τρεις άντρες, με τον έναν γίναμε για καιρό fuck buddies, αλλα τα σπάσαμε όταν μου ξεκαθάρισε οτι η σχέση μας δε θα γίνει κανονική ποτέ, ένας που ζήσαμε ένα σύντομο love story και του έφυγε ο έρωτας ξαφνικά όπως είπε και ένας τρίτος που μου έκανε γκοστινγκ. Όλοι οι άλλοι που αριθμητικά είναι περισσότεροι δε με συγκινούν σχεδόν καθόλου ή έστω πολύ λίγο.
Πλέον μετά από τέσσερα χρόνια μοναξιάς αναρωτιέμαι αν έχω φόβο δέσμευσης και ίσως και αυτοί οι τρεις αν με ήθελαν για σχέση να μην τους ήθελα εγώ, αλλιώς δεν ξέρω πώς εξηγείται τόση γκαντεμιά. Τέσσερα χρόνια να μη βρήκα κάτι αμοιβαίο. Πλέον αποφάσισα να πιέζω τον εαυτό μου να βγει δυο τρία ραντεβού παραπάνω πριν απορρίψει με την αιτιολόγηση ότι δε με συγκινεί ο άλλος. Εσείς τι πιστεύετε?
ΑΠΟ ΤΗΝ – μοναχική καβαλάρισσα
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σίγουρα έχουμε ψυχολογοποιήσει τον καθημερινό εσωτερικό μονόλογο όταν αναφέρουμε πιθανό φόβο δέσμευσης για να πούμε ότι σε τέσσερα χρόνια δε βρήκαμε κάτι ικανοποιητικά αμοιβαίο. Ενώ επανειλλημένα έχουμε αναλύσει πως το σύγχρονο σχετίζεσθαι είναι δύσκολο για όλους. Κι ότι οι άντρες δεν δεσμεύονται για πληθώρα παραγόντων.
Αλλά και λογικά να το πιάσουμε, ο ένας απέκλεισε τη δέσμευση για δικούς του κοινωνικο-οικονομικούς λόγους, ενώ κι αυτός του ghosting κάποιο δικό του λόγο είχε. Επομένως πώς ακριβώς φταις εσύ; Και πώς τυχόν δικός σου φόβος δέσμευσης συνέβαλε; Δεν είναι κακό να είμαστε επιλεκτικές και να ενθουσιαζόμαστε με μέτρο. Δεν είναι φόβος δέσμευσης, είναι αυτοπροστασία και ρεαλισμός. Δεν είναι εύκολο να ταιριάξεις με έναν σύντροφο, ποτέ δεν ήταν, απλώς παλιά γίνονταν πολλοί συμβιβασμοί. Αυτό θα ήθελες; Αυτό είναι εύκολο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ωραία η απάντηση της Ρενας ωραία τα σχόλια .Ναι ενδυναμωτικα και έτσι θα έπρεπε. Θέλω σήμερα να μιλήσω για εμάς ,έχω στολίσει τους άντρες και θα συνεχίσω αλλά σήμερα θα πω κάτι βαρύ , αποκαρδιωτικό το ξέρω ,αλλά εν τέλει ρεαλιστικό : Κάποια στιγμή ,θα πρέπει να αντιληφθούμε σε ποιο πλαίσιο ,υπό ποιες συνθήκες και με ποια δεδομένα ψάχνουμε συντρόφο ή έστω φλερτ όπως τα λέω εγώ ή γκόμενους. Εδώ να κάνω γρήγορα γρήγορα την παρένθεση λέγοντας ότι για πατέραδες των παιδιών μας κατ εμέ τα κριτήρια πρέπει να είναι κανονικά στον Θεό γιατί θα την πληρώσουν και τα παιδία… Διαβάστε περισσότερα »
Ελα ρε ποκαχόντας Εγώ τους βρίσκω στις καταλήψεις, τα καλύτερα παιδιά . Αυτοκίνητο δεν έχουν συνήθως, αλλά έτσι κι αλλιώς μου αρέσουν οι μηχανές. Αδιαπραγμάτευτος όρος να με αφήνουν να τις οδηγώ όποτε γουστάρω. Συνάντησα πρόσφατα έναν πρώην μου τυχαία, με ξέμπλεξε από μια δύσκολη φάση. Ήταν με τη μηχανή, και επειδή με είδε που ήμουν ψιλοταραγμένη, μου έδωσε τα κλειδιά και μου την άφησε “για όσο θέλω” είπε. Του την επέστρεψα την επόμενη μερα. Να σου πω ότι έχει κρατήσει ακόμα (γιατί την ψαχούλεψα τη μηχανή) κάτι γράμματα που ανταλλάσσαμε και μια πατέντα που είχε φτιάξει για να κρύβουμε… Διαβάστε περισσότερα »
“όμορφος πλούσιος με καλούς τρόπους και να θέλει γάμο και παιδία στο 5ο ραντεβού έχει εξαφανιστεί σαν είδος για την μεσαία τάξη”. Αυτό το είδος δεν υπήρχε ποτέ για την μεσεα τάξη στον πραγματικό κόσμο. Οι ταινίες ΔΕΝ είναι ο πραγματικός κόσμος.
Η σχέση θέλει δύο. Το τι θες και πως το αντιμετωπίζεις εσύ είναι σαφώς το ένα κομμάτι. Εγω καταλαβαίνω ότι ρωτάς έμμεσα «πειράζει που θέτω τους κανόνες μου/ ακολουθώ αυτό που μ’αρέσει/ δε νερώνω το κρασί μου;» Και η απάντηση είναι ότι ‘όχι απλά δεν πειράζει, αλλά έτσι πρέπει’. Οταν ο άλλος θέλει να είναι μαζί σου θα είναι. Δεν θα μένεις μόνη σκεπτόμενη τι έκανες λάθος κ ΑΝ είχες ψηλά τον πήχη και ΑΝ έχεις πολλά θέλω κλπ. Θυμίσου, ακούγεται απλοϊκό κ χιλιοειπωμένο αλλά αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια. Αν θέλει να μείνει θα μείνει, αν δυσκολεύεται κάπου θα… Διαβάστε περισσότερα »
όταν μας απορρίπτουν επανειλλημένα αυτοί που θελουμε, παίρνουμε το μυνημα. Εσυ το πήρες και δεν ξέρεις τι να το κανείς
θα σου πω εγώ. άρχισε να βάζεις νερό στο κρασί σου. αλλά. . . σταγόνα σταγόνα . Η προσαρμογή είναι ευφυΐα
Ρε φίλε, τι ρόλο επιτελείς εδώ μέσα;
Συμφωνώ με τη ρένα. Επίσης, τι πάει να πει φόβος; Η απροθυμία δέσμευσης είναι συνήθως επιλογή (πλην ελαχιστων εξαιρεσεων ενδεχομενως στις οποιες μπορει να υπεισερχεται πραγματι φοβος απο καποιο τραυμα). Ακόμη κι αν πράγματι τους αποφεύγεις για περαιτέρω δεσμεύσεις, γιατί αυτό να είναι αποτέλεσμα φόβου; Και όχι μια επιλογή σου απλώς; Το να μιλάμε για φόβο δέσμευσης αυτομάτως όταν αυτή απλώς δεν έρχεται είναι σαν να κανονικοποιούμε τη δεσμευση ως την default ρυθμιση των σχέσεων (?), ως απώτερο ζητούμενο (?), σαν να αποδίδουμε κάποιο πρόβλημα τελοσπάντων στο υποκείμενο που δεν θέλει να δεσμευτεί. Η δέσμευση, η αφοσίωση είναι πραγματικά καταπιεστική,… Διαβάστε περισσότερα »
εγώ βλέπω οτι η κοπέλα λεει οτι ισως αν και αυτοί οι τρεις την ήθελαν να μην τους ηθελε αυτή , οπότε από ο,τι καταλαβαίνω εννοει οτι ισως την τραβανε οι unavailable
Κοίταξε, το πήγα πάνω κάτω τρεις φορές για να καταλάβω αν ήσουν μόνη σου 4 χρόνια ή αν είχες 3 γνωριμίες (πες το όπως θέλεις).
Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω αν δε σου αρέσει κανείς αλλά ήσουν με κάποιους, που μάλλον αυτοί δεν το συνέχισαν.
Τί είναι η σχέση; κονκάρδα για το πέτο;
Αν τη θέλεις διακαώς τί να πω;
Να είσαι ο εαυτός σου και να ενδιαφέρεσαι να γνωρίσεις τα άτομα με τα οποία βγαίνεις, να έχετε κοινά, να κυλάει.
Καλή τύχη.
Επίσης να αισθάνεται ότι είναι κι εκείνη ενδιαφέρον σαν άτομο. Όχι μόνο να κρίνει και να βάζει τικ.
Δε μας λες την ηλικία σου. Πάντως δεν έχει και τόσο σημασία. Να είσαι προετοιμασμένη ψυχικά ότι μπορεί να περάσουν κι άλλα 4 χρόνια έτσι. Κι εμένα είχαν αρχίσει κάποια στιγμή να με απασχολούν τέτοιες λέξεις, ταμπέλες, ψυχολογίες. Παρόλα αυτά ο έρωτας είναι όντως χημεία κι όντως υπάρχει μέσα στο κεφάλι μας ένα κουμπάκι που θα κάνει ‘το κλικ’ όταν δεις και γνωρίσεις κάποιον. Είναι η περιοχή του εγκεφάλου, αυτή της ανταμοιβής. Οπότε. Θρέψε τη ψυχή σου και το πνεύμα σου, βγάζε τα χρήματα σου να είσαι ανεξάρτητη και δυναμική, κι όλα θα σου έρθουν. (Μόλις καταλάβεις και πόσο γαμάτη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν βλέπω κάποιο φόβο δέσμευσης σε αυτά που λες. Κάποιοι δεν σου άρεσαν καθόλου και με κάποιους που σου άρεσαν απλά δεν προχώρησε. Τι πιο συνηθισμένο. Αν έλεγες ότι δεν σου αρέσει κανένας ή ότι κάθε φορά που ξεκινά κάτι, το λήγεις αμέσως να το καταλάβω να μιλήσεις για φόβο. Όμως αυτά που περιγράφεις τα ζούμε πολλές. Δεν είναι κάτι αξιοπερίεργο. Έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση να λέω πως γίνεται να μην βρίσκω κάτι αμοιβαίο και μηπως να το προσπαθήσω με κάποιους που δεν μου άρεσαν αλλά δεν έγινε τίποτα. Έχασα τον χρόνο μου. Αν δεν σου αρέσει κάποιος… Διαβάστε περισσότερα »
Μπερδεμένα μας τα λέτε και μάλλον ζορίζεστε να αποδεχθείτε την απόρριψη.
Δεν σημαίνει οτι φταίτε ίσα ίσα το μοτίβο αυτό πλέον τείνει να γίνει κανονικότητα.
Και εγω εχω φοβο δεσμευσης, και απο οτι διαβαζω, ειναι κλασικο σε αυτες τις περιπτωσεις να ελκεσαι απο ατομα που επισης δεν θελουν δεσμευση και να νοιωθεις πιο εντονη ελξη (σου θυμιζει το δικο σου τραυμα που δεν εχεις επουλωσει ). Και οσοι την θελουν ,συχνα σε απωθουν, χωρις να το καταλαβαινεις,γιατι αντανακλουν το δικο σου φοβο.Μολις νοιωσεις καποιος πραγματικα διαθεσιμο,υποσυνειδητα σου ξυπναει το φοβο. Υπαρχουν και διαφορετικοι τυποι φοβου δεσμευσης,και αν βρεις το δικο σου μπορεις να το καταλαβεις και ακομα πιο συγκεκριμενα. εγω πχ εχω αυτο που θελω δεσμευση αλλα την φοβαμαι. και οχι αυτο που δεν θελουν… Διαβάστε περισσότερα »
Λίγο μπερδεμένα τα λέτε.
Ή θα αφήσετε την ανάλυση στην άκρη και θα συνεχίσετε τη ζωή σας ήρεμα και χαλαρά.
Ή θα ξεκινήσετε θεραπεία για να τα ξεδιαλύνετε λιγάκι.
Δεν είναι μπερδεμένο . είναι ανθρώπινο. Το να προσπαθείς να καταλάβεις τον εαυτό σου δεν σημαίνει ότι δεν ζεις ή ότι χρειάζεσαι “σωτηρία”. Ο καθένας έχει τον ρυθμό και τον τρόπο του. Για μένα, η αναζήτηση νοήματος και η αυτοπαρατήρηση είναι τρόπος ζωής, όχι πρόβλημα. Ξέρω, το να αναλύεις τον εαυτό σου δεν είναι για όλους,χρειάζεται μια ελάχιστη αντοχή στην πολυπλοκότητα. Δεν πειράζει, δεν την έχουν όλοι Αν εσύ προτιμάς να ζεις σε “ηρεμία” χωρίς να ακουμπάς τίποτα από αυτά, είναι απολύτως θεμιτό. Αλλά μην ενοχλείσαι που κάποιοι άνθρωποι μπορούν να σκεφτούν λίγο παραπάνω .ξέρω, δεν είναι για όλους. Η… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι αναγνωρίζετε στον εαυτό σας μια πολυπλοκότητα είναι βήμα αυτογνωσίας.
Παρεμπιπτόντως το χαλαρά απαιτεί μεγάλη προσπάθεια και γνώθι σεαυτόν.
Το να αναζητά κάποιος το νόημα, να αναλύει τον εαυτό του είναι ανάγκη, τρόπος ζωής.
Ο απώτερος στόχος είναι η γαλήνη, η ηρεμία ψυχής.
Αν η υπερανάλυση μπλέκει περισσότερο τα πράγματα στο μυαλό μας, ίσως λίγη αποστασιοποίηση να βοηθούσε.
Επισης να συμπληρώσω .Αυτό που περιγράφει η μοναχική καβαλάρισσα επανω και εγω, όχι μόνο δεν είναι “μπερδεμένο”, αλλά είναι ακριβώς ό,τι αναλύεται στη σχετική βιβλιογραφία για τον φόβο δέσμευσης. Υπάρχουν χιλιάδες άρθρα, βιβλία και ψυχολόγοι που μιλούν ξεκάθαρα για το μοτίβο του να αποφεύγεις αυτό που πραγματικά θέλεις, επειδή σε φέρνει αντιμέτωπο με βαθύτερα τραύματα. Το ότι κάποιοι βαριούνται να σκεφτούν πέρα από το “ζήσε τη ζωή σου απλά” δεν σημαίνει ότι οι άλλοι είναι μπερδεμένοι . σημαίνει απλώς ότι οι ίδιοι είναι αστοιχείωτοι. Οπότε, να συνεχισει θα την συμβούλευα. Είvαι πολύ πιο κοντά στην αλήθεια απ’ όσο μπορούν να… Διαβάστε περισσότερα »
Τα χιλιάδες άρθρα πολλές φορές αποπροσανατολίζουν.
Αγωνιούμε να δούμε τον εαυτό μας κάπου, να αναγνωρίσουμε συμπεριφορές.
Αν στην καλύτερη έχουμε ανακαλύψει ένα πρόβλημα δε σημαίνει ότι μπορούμε να βρούμε και τη λύση του.
( Αυτά τα βαθύτερα τραύματα χρειάζονται επούλωση )
θα μας δωσεις καποιο βιβλιο σχετικο?