Η Ρένα απαντά: Για το ερωτικό καθρέφτισμα

Ποιά ανάγκη εξυπηρετεί το ερωτικό καθρέφτισμα και τι γίνεται όταν η αυτοεικόνα που λαμβάνουμε δεν είναι όπως τη θέλουμε;

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σου Ρενα και παρέα. Ρενα θα ήθελες να αναφερθείς λίγο παραπάνω στο «ερωτικο καθρέφτισμα». Το έθιξες πρόσφατα στην απάντηση σε μια επιστολή και μου γέννησε σκέψεις. Από τη μια (στα θετικα) μου φαίνεται φυσικό και αναγκαίο ώστε να νιώσουμε οτι ταιριάζουμε με κάποια άτομα. Από την άλλη (στα αρνητικά) μπορω να σκεφτώ οτι είναι εμπόδιο αν γίνει αυτοσκοπός και καθορίζει την ερωτικη συμπεριφορά με βάση την εξυπηρέτηση της εικόνας ή εντυπώσεων και όχι πραγματικών αναγκών. Όμως -ένα γρήγορο ερώτημα- πχ πού είναι τα όρια; Σαφώς το καθένα ορίζει τη συμπεριφορά του όπως μπορεί, υπάρχουν όμως κ κάποια αντικειμενικά dead ends? Γενικά θα χαρώ να διαβάσω οποιαδήποτε προσέγγιση και πέρα του ερωτήματος που σκέφτηκα αμέσως αμέσως.
Σε ευχαριστώ για τη συμβολή σου και τη δοτικότητά σου! Καλή συνέχεια σε όλ@!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Φούξια

________________

Aς οργανώσουμε τη συζήτηση

Σε ευχαριστώ εγώ για τα όμορφά σου λόγια.

Για να βοηθήσουμε τις αναγνώστριες να πούμε ότι συγκεκριμένα είπα “ο λόγος είναι ότι δεν καθρεφτίστηκε στα μάτια σου όπως θέλει να καθρεφτίζεται” για την αυτοεικόνα ενός άντρα που μετά το σεξ που ήταν κάπως χλιαρό απομακρύνθηκε (εδώ).

Εστιάζουμε στις ανάγκες που έχουν οι άνθρωποι και τις καλύπτουν μέσα από τις σχέσεις και τις επαφές που δημιουργούν. Εξ αυτών νομίζουμε ότι οι συναισθηματικές ανάγκες, δηλαδή το μοίρασμα συναισθημάτων είναι οι ανώτερες ιεραρχικά. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η αγάπη, ακόμη κι η σαρκική αγάπη, για να δωθεί πρέπει πρώτα να καλυφθεί μία πρωταρχική ανάγκη που ιεραρχείται πάνω απ’όλες τις άλλες. Η αυτοεκτίμηση. Κανονικά αυτή χτίζεται ήδη από την παιδική ηλικία από την οικογένειά μας και μας συντροφεύει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας κατόπιν. Ειδικά όμως στο ερωτικό, στο σεξουαλικό η ανατροφοδότηση από την οικογένεια είναι για ευνόητους λόγους ανύπαρκτη. Περιορίζεται -σε υγιείς καταστάσεις- στα κολακευτικά σχόλια για την εμφάνιση και την αύρα του παιδιού/εφήβου με αποτέλεσμα να αναζητούμε την αυτοεικόνα μας στις ερωτικές μας επαφές, στο φλερτ, στα κοιτάγματα που δεχόμαστε. Μέσα σε αυτά καθρεφτιζόμαστε και δομούμε την ερωτική μας πανοπλία.

Πέραν των συναισθημάτων που νιώθουμε για το άλλο πρόσωπο, πάντα μα πάντα η προτεραιότητα είναι από την δομή της ίδιας της ύπαρξης το Εγώ μας. Όπως λένε στο αεροπλάνο όταν είναι να δώσουμε μάσκα οξυγόνου στο παιδί μας, πρώτα πρέπει εμείς να τοποθετήσουμε τη δική μας ώστε να μην λιποθυμήσουμε πριν προλάβουμε να βοηθήσουμε. Ο ενήλικας που έχει σίγουρο Εγώ κι αυτό δεν είναι γεμάτο ρωγμές μπορεί να προσφέρει αγάπη, έρωτα, έλξη και καλό σεξ με καλύτερες πιθανότητες και μεγαλύτερη σιγουριά. Δεν είναι περίκλειστος στο πώς θα φανεί, δεν τον τρώει η αγωνία να καλύψει την παιδική ανάγκη της αποδοχής. Δεν εξαρτάται τόσο έντονα από το ερωτικό καθρέφτισμα στα μάτια του άλλου, τουλάχιστον δεν εξαρτά την αυτοεκτίμησή του από μεμονωμένες επαφές. Δεν εξαρτά την επιτυχία του ως άντρας από τη στύση του αποκλειστικά, ούτε από το πώς δείχνει το κορμί του ή το ύψος του καταθετικού του λογαριασμού. Έχει στέρεη προσωπικότητα.

Για τον λόγο αυτό λέμε ότι άνθρωπος που έχει από νέος τριφτεί στο φλερτ (όχι αναγκαστικά στην διείσδυση, δεν λέω αυτό) κι έχει λάβει ικανό ποσοστό θετικής ανταπόκρισης, έχει μεγαλύτερη επιτυχία να βρει και να ξεσκαρτάρει υποψήφιους. Έχει αναπτύξει κριτήριο. Το ίδιο κι ένας άνθρωπος που έχει τριφτεί μέσα σε μια πολύχρονη μονογαμική σχέση, ακόμα κι αν αυτή είναι η μοναδική! Γιατί έχει χτίσει αυτοεικόνα και δεν κινδυνεύει να γκρεμιστεί το οικοδόμημα από μία ή δυο ατυχείς συγκυρίες που μπορεί να συμβούν. Και σίγουρα θα συμβούν, καθώς άνθρωποι είμαστε, δεν γίνεται να αρέσουμε σε όλους, θα ήταν παράλογο να προσμένουμε κάτι τέτοιο. Ούτε παράλληλα ένας τέτοιος άνθρωπος θα κρεμαστεί από τα κολακευτικά λόγια ή ακόμα χειρότερα το negging κάποιου επιτήδειου (“καλή είσαι, αλλά πόσο καλύτερη θα ήσουν αν έκανες το Χ ή αν έφτιαχνες το Ψ χαρακτηριστικό…”)

Στις μέρες μας πολλές γυναίκες χτίζουν ερωτική αυτοεικόνα από την ανταπόκριση που βρίσκουν στα σόσιαλ μίντια (όχι χωρίς παράπλευρες απώλειες, εδώ η μελέτη) κι αυτό τους δίνει ένα πλεονέκτημα. έναντι των αντρών, που τις κακίζουν γι’αυτό. Επειδή ένας ημίγυμνος γυναικείος κώλος τραβάει την προσοχή σε άντρες και γυναίκες, ενώ ένας αντρικός τραβάει γυναίκες (κάποιες) και κυρίως gay. Η κατανομή είναι ανισοβαρής. Οι ίδιοι οι άντρες, περίκλειστοι σε έναν κόσμο χωρίς φλερτ και δια ζώσης επαφή πλέον, καθώς όλοι κι όλες είναι πάνω από τα κινητά τους, αν δεν είναι Chad στην γλώσσα της manosphere (δηλαδή “όμορφοι μπρατσωμένοι προσοντούχοι κι ίσως με οικονομική άνεση” όπως οι ίδιοι λένε), το θετικό τους ερωτικό καθρέφτισμα στα μάτια των γυναικών δεν γίνεται. Κι όσο δεν λαμβάνουν αποδοχή, τόσο γκρεμίζουν τις πιθανότητες να αποκτήσουν κοινωνικές κι ερωτικές δεξιότητες. Φαύλος κύκλος. Κι έχουμε όλο αυτόν τον άκρατο μισογυνισμό κατόπιν… Φταίνε γι’αυτό οι γυναίκες όμως που δεν τους θέλουν ή μήπως φταίει ακριβώς όλη η δόμηση της κοινωνίας μετά το τεχνολογικό μπουμ και την επίπλαστη αυτοεκτίμηση; Τροφή για σκέψη. Εμείς εδώ ξέρουμε την απάντηση. Μένει να την ανακαλύψουν κι εκείνοι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News