Έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια ότι αυξάνονται τα διαζύγια σε μεγάλες ηλικίες .Πολλά ζευγάρια μαζί ή μόνο ο ένας αποφασίζουν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους .
_____________
Η ιστορία όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα ,ευχαριστούμε για τη συντροφιά που μας κρατάς και τις συμβουλές που μας δίνεις .
Έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια ότι αυξάνονται τα διαζύγια σε μεγάλες ηλικίες .Πολλά ζευγάρια μαζί ή μόνο ο ένας αποφασίζουν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους . Αναρωτιέμαι τί είναι αυτό που βαραίνει σε αυτή την απόφαση . Είναι τόσο δυσβάσταχτη η συμβίωση; θα ήθελαν μία δεύτερη ,τρίτη πιθανόν ευκαιρία στη ζωή αφού έχει αυξηθεί και το προσδόκιμο;
Ναι, δεν υπάρχει το για πάντα ,ίσως οι παλιότεροι έκαναν πολλές υποχωρήσεις ,ίσως είχαν λιγότερες απαιτήσεις ,ίσως υπήρχε και κάποια οικονομική εξάρτηση .
Πώς βγαίνεις ξανά στη ζωή στα εξήντα;
Επιλέγεις τη μοναχικότητα ή τη συντροφικότητα;
Ποιόν ευνοεί ο χωρισμός ;τον άνδρα ή τη γυναίκα ;για ποιόν είναι πιο εύκολος ;
Έχει γίνει ο κανόνας;
ΑΠΟ – Grey divorce
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Εγώ σας ευχαριστώ.
Είναι περίπου αυτό που λες. Έχει αυξηθεί το προσδόκιμο, εχουν αυξηθεί κι οι απαιτήσεις αυτοπραγμάτωσης. Παλιότερα (αρκετά παλιότερα) γίνονταν περισσότερες υποχωρήσεις, οι εναλλακτικές ήταν σαφώς λιγότερες, αν και δεν εξέλιπαν και τελείως. Θέλουμε περισσότερα, όπως το έλεγε το σλόγκαν μιας τράπεζας παλιά, “μεγαλώσαμε κι οι επιθυμίες μας έγιναν ανάγκες”.
Η συντροφικότητα στα γεράματα δεν είναι όμως απλώς μια επιθυμία, είναι κυριολεκτικά ανάγκη. Έχει αποδειχθεί ότι η μοναξιά είναι ρίσκο θανάτου. Δημιουργεί τέτοια πίεση στον άνθρωπο που φέρνει μαζί της κατάθλιψη και τάσεις πρωτόγνωρες. Αν βέβαια η συμβίωση ήταν αφόρητη, ή υπάρχουν εναλλακτικές, δεν το πολυσκέφτεσαι σε οποιαδήποτε ηλικία. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που σκέφτονται, αν πέσω, αν λιποθυμήσω, αν αρρωστήσω, ποιός θα μου φέρει ένα ποτήρι νερό; Η διαμονή μόν@ σε ένα διαμέρισμα έχει και τα μειονεκτήματά της. Αυτό το σκέφτονται ίσως πιο έντονα οι άντρες, όμως ίσως να βασίζεται στο ότι έχουν μάθει να τους φροντίζουν μια ολόκληρη ζωή και τους φαίνεται βουνό. Δεν ξέρω…
Ωστόσο τίποτα δεν σταματάει επειδή κάποι@ έφτασε στα 60. Έχει μια ολόκληρη εικοσαετία μπροστά, δεν είναι κρίμα να ζει με περιορισμούς και καταπιέσεις των θέλω; Ενώ θα μπορούσε να βρει κάτι διαφορετικό ή και να απαλλαγεί απλώς από κάτι που ενοχλεί και δημιουργεί δυσφορία; Κι αυτό δεν νομίζω ότι είναι έμφυλο. Ισχύει και για τους δυο. Όλοι δικαιούνται αυτοπραγμάτωση. Το πώς θα το πετύχουν όμως είναι απόλυτα προσωπική απόφαση, αυτό που δουλεύει για μένα ίσως να μην δουλεύει για σένα. Πρώτα απ’όλα λοιπόν πρέπει να γνωρίζεις τον εαυτό σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πιο ευκολος ειναι ο χωρισμος γι αυτον που εχει λιγοτερα κοινωνικα ταμπου και δεν φοβαται την μοναξια/δεν εχει αναγκη την συντροφικοτητα. 60 φαινεσαι ακομα αρκετα νεος ανθρωπος να ζησεις και να γνωρισεις καινουριους ανθρωπους ακομα και να ερωτευτεις οσο και αν φαινεται βουνο. Απλα στις παλιοτερες γενιες ηταν κοινωνικα κατακριτεο να χωριζεις και ντροπη ενω τωρα δεν ειναι και φαινεται ο πραγματικος εαυτος των ανθρωπων χωρις ταμπου. Ανεχονταν πολυ περισσοτερα απο οτι τωρα.Τωρα ειναι ελευθεροι να μην ανεχονται καμια κακοποιηση και αν δεν ειναι ερωτευμενοι η’ δεν αγαπανε τον αλλο να φευγουν πιο ευκολα. Επισης τι εγωιστικο και τρομαχτικο να… Διαβάστε περισσότερα »
Πότε, μα ποτέ δεν είναι αργά να ζήσεις ελεύθερος!
Ξέρεις τι σημαίνει ελευθερία? Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς ότι ώρα θες χωρίς να έχεις άγχος,στρες,φωνές και απαιτήσεις?
Να μπορείς να ζεις ήρεμα και χωρίς υποχρεώσεις?
Αυτό είναι το διαζύγιο σε μεγάλες ηλικίες.
Μια ανάγκη για να ξεφορτωθείς απ την πλάτη σου ότι σε βαραίνει.
Και ναι ,αν είσαι γυναίκα, το 99% των προβλημάτων συνήθως λύνεται με το διαζύγιο.
Δεν τα λέω εγώ,παγκόσμιες έρευνες δείχνουν ότι η πιο χαρούμενη πληθυσμιακή ομάδα είναι οι ελεύθερες γυναίκες χωρίς παιδιά.
Καθώς πολλές φορές βρίσκομαι να υπερασπίζομαι σε συζητήσεις αυτή την επιλογή πολλών γυναικών, μήπως έχεις πρόχειρη κάποια από αυτές τις έρευνες;
οι ίδιες παγκόσμιες έρευνες λένε και κάτι άλλο. οτι καθώς το προσδόκιμο των γυναικών είναι μεγαλύτερο (και μεγαλωνει διαρκώς καθώς ένα κορίτσι που γεννιέτε σήμερα στην ελλάδα έχει πάνω απο 50% πιθανότητες να υπερβει τα 100 αν δεν πεθάνει πχ απο κάποιο καρκίνο η ατύχημα κλπ) οι γιαγιάδες μας είχαν την τύχη να έχουν πάντα δίπλα τους τις δύσκολες ώρες 6-7 ενήλικες (παιδια εγγόνια δισεγγονα) χωρίς άλλες υποχρεώσεις πέραν από αυτές για τις μανάδες μας αυτό το νουμερο λογόστεψε και για σας θα είναι τύχη αν έχετε έστω εναν ενήλικα που μπορει να τρέξει για σας χωρίς να έχει άλλες… Διαβάστε περισσότερα »
Θα τον προσλάβουμε και θα τον πληρώνουμε αγαπητέ Στέφανε τον ενήλικα που θα τρέχει για εμάς και θα μας φροντίζει όταν θα είμαστε περιορισμένων ικανοτήτων ή ανήμπορες. Δεν θα αφήσουμε να μας κάτσει στο σβέρκο ένας ακατάλληλος ώστε να έχουμε παρέα στα γεράματα (με πολλά ερωτηματικά), ούτε θα κάνουμε ντε και σώνει παιδιά με τον ακατάλληλο για να έχουμε βοήθεια στα γεράματα (με ακόμη πιο πολλά ερωτηματικά). Ζήτω ο ωραιότερος εθνικός ύμνος του κόσμου, «Χαίρε, ω, χαίρε Ελευθεριά!» ❤️❤️❤️
Δεν διαφωνω αλλα ο ακαταλληλος ειναι παντα νεκρος ουτως η αλλως οταν ειστε περιορισμενων ικανοτητων. Ζητε πολυ περισσοτερο. Οι ενηλικες που τρεχουν ειναι παιδια και εγγονια που δεν εχουν κανει δικη τους οικογενεια. Γι αυτο χρειαζετε ο ακαταλληλος. Εχει πλακα αλλα η αν η μανα μου ξεπερασει ελαφρως το προδοκιμο για τις γυναικες κι εγω ελαφρως δεν πιασω το προσδοκιμο για τους ανδρες θα με θαψει αντι να την θαψω και θα με τρεχει αυτη στους γιατρους αντι να την τρεχω εγω. Οι ανδρες χρειαζονται γυναικες για τα γεραματα τους. Ειστε ζωντανες παντα οταν φτανει η ωρα μας. Οι γυναικες… Διαβάστε περισσότερα »
Εάν έχεις οικονομική ανεξαρτησία, έναν ικανό κύκλο γνωστών και δε φοβάσαι τη μοναξιά γιατί να μη χωρίσεις έστω και στα 60; Δε σταματάει η ζωή εκεί. Δεν είναι πλέον ούτε τόσο τραγικό ούτε τόσο ασυνήθιστο, όπως συνέβαινε παλαιότερα. Χαίρομαι πολύ όταν βλέπω μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες να συμμετέχουν σε ταξίδια και σε άλλες δραστηριότητες παρέα με άλλες γυναίκες, να φλερτάρουν, να δημιουργούν κάποια νέα σχέση, και γενικότερα να ζουν πράγματα που δεν είχαν ζήσει όλα τα χρόνια του γάμου. Εάν έχεις αξιολογήσει τον γάμο σου και δεν σου προσφέρει τίποτε πια, ούτε καν συντροφικότητα ή λειτουργικότητα στη συμβίωσή σας, νομίζω… Διαβάστε περισσότερα »
Χώρισα στα 52 από ένα μακροχρόνιο γάμο που απλά είχε βαλτώσει . Πέντε χρόνια μετά, αντιμετωπιζοντας εδώ και καιρό σοβαρό πρόβλημα υγείας, αν και πολύ κουρασμένη, θεωρώ ο χωρισμός οντως με εκανε-με σκληρό τροπο-να βρω ποια πραγματικά είμαι. Ωστόσο, ζώντας πλέον μόνη,με ενήλικα παιδιά σε άλλες πόλεις νιωθω συχνά και μοναξιά και ανασφάλεια, κι ας έχω φίλους ,καλή εργασία και σχετικά καλή οικονομική κατάσταση . Ειδικά το γεγονός ότι έχω να διαχειριστώ ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, που θα χειροτερεύει συνεχώς,ολομοναχη,είναι τρομακτικο. Συγχρόνως,χαίρομαι τόσο την αυτοδιάθεση μου,που δεν νομίζω ότι θα τη θυσιαζα για καμιά σχέση . Τελικά,όπως πάντα,κάτι χάνεις κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορείς να ζητήσεις συγκάτοικο..να δίνει ένα χαμηλό ποσό αλλά να της πεις πως αν χρειαστείς κάτι να είναι εκεί
Εγω περισσότερο αναρωτιέμαι όταν βλέπω ζευγάρια τα όποια πραγματικά δεν αντέχουν ο ένας τον άλλον αλλά δνε παίρνουν διαζύγιο. Και άντε όταν τα παιδιά είναι μικρά και έχπουν υποχρεώσεις κλπ άντε να καταλάβω τον λόγο (χωρίς να συμφωνώ). Αλλά στα 60; Κρίμα να μην αντέχεις τον διπλανό σου αλλά να τον υπομένεις για να μην πάρεις δαζύγιο και κάνει ένα κάποιο restart σε κάποιους τομείς της ζωής σου.
Είδα πρόσφατα την Νύχτα του Μεσοκαλοκαιριού στο Νετφλιξ, που δείχνει ένα ζευγάρι άνω των 60, όπου η γυναίκα αποφασίζει να πάρει διαζύγιο και το ανακοινώνουν στην γιορτή, με αγαπημένους ανθρώπους καλεσμένους στο υπέροχο σπίτι τους. Ομολογώ ότι δεν μου άρεσε τόσο η ιδέα. Ρίχνω στο τραπέζι στο εξής. Υπάρχει μια ερώτηση που αν η απάντηση είναι ναι, δεν αξίζει για εμένα να διαλύσεις έναν γάμο και θα μπορούσε να συζητηθεί το ενδεχόμενο της ανοιχτής σχέσης. Τον/την εκτιμάς;;;;;; Εάν έπρεπε να κάνεις μια θυσία, θεωρείς πως την έχει κερδίσει ως άνθρωπος με την συμπεριφορά του/της όλα αυτά τα χρόνια; Αν όχι,… Διαβάστε περισσότερα »
οι χήρες γιαγιάδες μας ειδικά στις επαρχίες της ελλάδας όντως άνθισαν μετά την χηρία. Αλλά υπάρχει λόγος γι αυτό. Κι ο λόγος είναι πως συνέχισαν να είναι χρήσιμες κοινωνικά ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΗΚΕ (ενω για τον άνδρα τους ήταν υποχρεωση να παρέχουν οσα παρέχουν) καθώς εξάρτησαν πάνω τους (και στις συντάξεις των πεθαμένων ανδρών τους) μια ντουζίνα παιδιά εγγόνια και δισέγγονα από το φαί έως το οτιδήποτε. Και επιπλέον ειδικά στην επαρχία καθώς σταδιακά τα χωριά άρχιζαν να θυμίζουν καταυλισμό υπερήλικων αμαζόνων αυτοοργανώθηκαν και συμμετείχαν σε διαφορα. Στην πρώτη μου ανασκαφή ήμουν σε ένα χωριο των 100 ψηφοφορών και 30 μονιμων… Διαβάστε περισσότερα »
Υπήρχε όμως και ο χρόνος να αναγνωριστεί, μπορεί και η προσφορά των παππούδων να ήταν εξίσου ορατή, εάν δεν πέθαιναν τόσο νέοι, λόγω δυσχερών συνθηκών μετά τον πόλεμο, εργασίας σε βαρέα επαγγέλματα και ίσως -μέσω δικής μου εμπειρίας-, καθημερινής κατανάλωσης αλκοόλ. Και ακόμα και αν δεν αναγνωρίζαμε την οικονομική τους συνεισφορά τότε που ζούσαν κι εμείς ήμασταν μικρά, θυμόμαστε ότι αυτοί οι σκληραγωγημένοι άνδρες (έστω κάποιοι) οριακά άλλαξαν χαρακτήρα, έγιναν “γλυκούληδες” για πάρτη μας.
Πλάκα έχουν αυτά με τους συλλόγους και τις γιαγιάδες καλλιτέχνιδες και φρουρούς των γάμων χαχα!
Το αλκοολ… η καταστροφη των ανδρων της επαρχιας που οσο πιο επαρχια τοσο πιο φτηνο και προσβασιμο στον καθενα. Μεχρι και φανταρος ηξερα πως κερναμε την κοπελα μας η κανα κολητο. Οταν αρχισα να γυρναω την επαρχια με ανασκαφες η ατακα στο σερβιτορο ηταν φερε μια σειρα. Οποιος παρηγγειλε παρηγειλε για ολους της παρεας και πληρωνε. Θα επινες αναγκαστηκα τουλαχιστον τοσα ποτα οσα τα μελη της παρεας. Το τσιπουρο μεσα στον ελληνικο καφε το εχεις δει? Με τις γιαγιαδες παντως οσο ημουν και πιο μικρος και ειχα ορεξη εχω κανει παπαδες. Μεχρι και αργαλειο στησαμε ξανα και το ενταξαμε σε… Διαβάστε περισσότερα »
Οι χωρισμοί σε αυτη την ηλικία γίνονται για τον ίδιο λόγο που έχουν αυξηθεί τα διαζύγια και σε νεότερες ηλικίες. Οι περισσότερες γυναίκες πλέον δεν είναι οικονομικά εξαρτημένες από τον άντρα τους για να ανέχονται κάποιες συμπεριφορές και το να πάρεις διαζύγιο δεν σε κάνει δακτυλοδεικτούμενος, η κοινωνία είναι πιο ανεκτική. Τώρα στο ποιος οφελείται εξαρτάται από το άτομο, το πόσο κοινωνικό είναι, πόσες γνωριμίες έχει κλπ. Η περιπτωση που εγώ ξέρω είναι τα πεθερικά μου. Χωρισαν μετά από σχεδόν 30 χρόνια γάμου λίγο πριν τα 60 τους. Ηταν ένας γάμος με πολλές εντάσεις και τσακωμούς και χωρισμούς που δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ενώ ο άνθρωπος θέλει βασικά πράγματα ,
φρόντισε κι αύξησε τις ανάγκες του .
Είναι μονίμως ανικανοποίητος ,θέλει το άπιαστο .
Όλο αυτό έρχεται και διογκώνεται στις μεγάλες ηλικίες ,νιώθεις το πεπερασμένο, μειώνονται οι ευκαιρίες .
Προσπαθείς να πιαστείς από όπου μπορείς, όσο προλαβαινεις .
Από την άλλη κάποιοι εκτιμούν τόσο τη ζωή ώστε να μη τη σπαταλήσουν κάπου που δεν αξίζει .
Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος .
Το ερώτημα παραμένει όμως , είναι η μακροχρόνια μονογαμική συζυγική σχέση ανάμεσα στα βασικά που χρειάζεται ο άνθρωπος ;
Αν προκύψει καλώς
Δεν το ορίζεις ,απαιτεί αρκετές υποχωρήσεις εκατέρωθεν
Κάθε επιλογή έχει το κόστος της
τι εννοεις …χρειάζεται ;
Αν οι συνθήκες της ζωής παρείχαν την εγγυημένη κοινωνικότητα των χωριών, όπου το μόνο που χρειάζεται είναι να πας μια βόλτα στο καφενείο μόνος χωρίς να κανονίσεις τίποτε για να βρεθείς με παρέα και όπου αν δεν πας θα σε πάρουν τηλ να δουν αν είσαι καλά, και την ευκολία της σεξουαλικής συνευρευσης του τίντερ και της αθήνας και μέσο μισθό που να εξασφαλιζει ικανή διαβίωση κανείς δεν θα χρειαζονταν τη μονογαμική συζυγική συσχέτιση. Στο σήμερα παρέα διαθεσιμη διαρκώς (η αλλιως συντροφικότητα), σεξ, μέσες οικονομικές συνθήκες αλλα και κοινωνική κινητικότητα εξασφαλιζονται μόνο μέσω ενός γάμου. ειδικά οικονομικά είναι τελειως ασύμφορο… Διαβάστε περισσότερα »
Αναλόγως τι ψάχνει ο καθένας.Παντως σε αρκετούς ισχύει αυτό.βλεπω κυρίως άντρες, συγκεκριμένης κατηγορίας ομως που οπότε θέλουν έχουν σεξ , είναι συνέχεια με σογια και φίλους και δεν αποζητούν την συντροφικότητα μιας μονογαμική σχέσης.αν τους ρωτήσεις για μοναξιά θα γελάσουν.μονο αν φτάσουν σε μεγάλη ηλικία και θέλουν παιδιά ίσως.βεβαια μεγάλο ρόλο παίζουν τα χρήματα.οι περισσότεροι είτε έχουν χρήματα και έχουν αυτήν την ζωή, είτε έχουν συγκεκριμένες συνθήκες..και άλλοι έχουν αυτή την ζωή αλλά όχι τόσο έντονα πχ αγόρια στο πατρικό που βγαίνουν από τιντερ και σαπίζουν στο φορτ ναιτ με φίλους.απλα εκείνοι δεν μπορούν συνέχεια να έχουν γυναίκες
Είναι στην ανθρώπινη φύση να είναι ανίκανοποιητος κάποιος, αλλιώς δε θα φτάναμε στη συγκεκριμένη τεχνολογική εξέλιξη. Όπως επίσης οι αρνητικές αναμνήσεις είναι πιο έντονες από τις θετικές. Εγώ θεωρώ απλά έχει αλλάξει ο τρόπος που μεταφράζουμε συγκεκριμένα συναισθήματα πλέον. Αν νιώθεις ανικανοποίητος σημαίνει ότι κάτι σου λείπει, λένε πλέον. Και είναι καθήκον σου να βρεις να γεμίσεις αυτό το κενό. Και αυτό ταιριάζει και με την καπιταλιστική εποχή που ζούμε, εννοείται ότι τα θέλω γίνονται ανάγκες γιατί πώς αλλιώς θα αγοράσουμε πράγματα. Από την άλλη μην ξεχνάμε ότι επειδή κάτι είναι πρότυπο είτε lifestyle, είτε ομορφιάς, σημαίνει ότι ο περισσότερος… Διαβάστε περισσότερα »
Αν δεν βλέπεις και δεν εκτιμάς τα θετικά στη ζωή σου είναι πολύ δύσκολο να πλησιάσεις την ευτυχία ,που πιστεύω ότι είναι ο απώτερος στόχος κάθε ανθρώπου
Αυτό με την μοναξιά δεν το καταλαβαίνω.ξερω άτομα πολύ νεώτερα, ειδικά γυναίκες που πάνε δουλειά, έχουν γνωστούς, φίλους και σεξ οπότε θέλουν, είναι χωρίς σχέση και νιώθουν πλήρεις.κι εγώ μια περίοδο πέρασα έτσι και δεν ένιωθαν καθόλου μοναξιά.ελευθερη ένιωθα και δυσκολεύτηκα μα δεχθώ κάποιον για σχέση γιατί είχα συνηθίσει στην ηρεμία μου.Ισως κάνω προβολή αλλά τι εννοείτε πολλές με τον όρο μοναξιά;την συντροφικότητα ναι την έχω ζήσει (όχι πολλά χρόνια)και κάποια στιγμή την αποζητησα αλλά και να μην συνέβαινε δεν θα με πείραζε.Μια γυναίκα που απ’ τα 20 συμβιώνει και χωρίζει στα 60,τι σόι μοναξιά μπορεί να βιώνει;εδώ θέλουμε 5+… Διαβάστε περισσότερα »
Με χώρισε ο πρώην πριν 3 χρόνια για να ζήσει με την γκόμενά που είχε,ήμουν 55 και τώρα στα 58 μου ενώ ζω μόνη μου έχω καλή δουλειά και ζω άνετα νιώθω ανασφαλής,μου λείπει ένας συνοδοιπόρος στο τρίτο στάδιο της ζωής μου.
Εύχομαι να βρεθεί ο κατάλληλος,η μοναξιά όταν πας στο σπίτι και δεν έχεις με κάποιον να ανταλλάξεις 2 κουβέντες ενίοτε είναι αφόρητη.
Τυχερος ειναι παντα οποιος φευγει απο οτιδηποτε. Οποιος μενει εχει να αντιμετωπισει την συνηθη ρουτινα αλλα μονος. Οποιος φευγει φτιαχνει εκ νεου ρουτινα αρα ειναι σ ενα σταδιο οπου ολα ειναι εφικτα. Αν εφυγε απ το σπιτι κι εμεινες εσυ ακομα και μια αλλαγη σπιτιου (να νιωσεις οτι φευγεις κι εσυ) κανει διαφορα. Οταν γυρνας σπιτι αντι για μοναξια σκεφτεσε πως να το φτιαξεις!
Νεα αρχη κανουν αυτοι που φευγουν οσοι μενουν συνεχιζουν. Ακομα κι οταν μας χωριζουν παντα μα παντα να δημιουργουμε την αισθηση οτι φευγουμε κι εμεις απ το παλιο. Σε μενα τουλαχιστον δουλευει παντα.
Στο εύχομαι ολόψυχα