Αν κάποια φορά από αμέλεια ή λόγω συνθηκών δεν βρεθούμε όσο θα περίμενα απογοητεύομαι (βουβά), κυρίως γιατί ίσως δίνω πολύ βάρος να είναι “ποιοτικός” ο χρόνος που θα περάσουμε μαζί.
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα και παρέα!
Μένω στο εξωτερικό πολλά χρόνια και η στήλη μου κρατάει συντροφιά. Μένω με το φίλο μου και λόγω της δουλειάς μου έχουμε μετακινηθεί πολλές φορές αλλά είναι κάτι που μου αρέσει ως τώρα. Στην Ελλάδα έχω πολύ καλές φιλίες, δεν έχω καταφέρει να κάνω τόσο στενές ξανά. Δεν με πειράζει στην καθημερινότητα μου και είμαι αισιόδοξη ότι θα προκύψει στο μέλλον. Απλά κάποιες φορές με αγχώνει ότι οι φίλες μου στην Ελλάδα θα με ξεχάσουν. Μιλάμε από τηλ/μηνύματα αλλά ίσως όχι τόσο συχνά όσο θα ήθελα (έχουν βέβαια τις ζωές τους και εντατικές καθημερινότητες). Όπως είναι λογικό είμαι απέξω σε κάποια πράγματα και κάποια νέα τα μαθαίνω τελευταία. Αν όμως εκδηλώσω ενδιαφέρον να τα πούμε 99% θα βρουν λίγο χρόνο. Όταν επισκέπτομαι δείχνουν χαρά και κανονίζουμε πράγματα μαζί. Απλώς με πιάνει ένας φόβος ότι κάποτε θα με ξεχάσουν. Αν κάποια φορά από αμέλεια ή λόγω συνθηκών δεν βρεθούμε όσο θα περίμενα απογοητεύομαι (βουβά), κυρίως γιατί ίσως δίνω πολύ βάρος να είναι “ποιοτικός” ο χρόνος που θα περάσουμε μαζί. Όταν πλησιάζει κάποια επίσκεψη με πιάνει πολύ άγχος να βελτιστοποιήσω το πρόγραμμα και να κανονίσω πράγματα. Από την άλλη εκείνες μπορεί να προτιμούν/μπορούν να μην κανονίσουν πχ εκδρομές μέχρι τελευταία στιγμή (ενώ εγώ λόγω δουλειάς αλλά και ιδιοσυγκρασίας προτιμώ να έχω ένα πλάνο από νωρίς). Δεν θεωρώ ότι κάνουν κάτι λάθος, και δεν ευθύνεται κανείς για τις δικές μου επιλογές. Δεν έχω ακριβώς ερώτηση, θέλω απλώς να μοιραστώ αυτό μου τον φόβο και ίσως να ακούσω κοινές εμπειρίες.
Ευχαριστώ πολύ!
ΑΠΟ ΤΗΝ – viajera
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλή χρονιά! Οι φίλες είναι ένα πονεμένο θέμα, καθώς κανένας πλέον δεν μπορεί να αφιερώσει τον χρόνο που μπορούσε να αφιερώσει όταν η ζωή ήταν πιο χαλαρή, πιο συντονισμένη, πιο της γειτονιάς, όταν οι αποστάσεις ήταν μικρότερες κι οι υποχρεώσεις πολύ λιγότερες. Κάποτε κάποιος που ξενιτευόταν ήταν για χρόνια και δεκαετίες μακριά, δεν έβλεπε φίλους και δικούς. Σήμερα η τεχνολογία μας επιτρέπει να είμαστε σε επαφή και να διατηρούμε επικοινωνία ακόμα και στην άλλη άκρη του κόσμου. Είναι κοσμογονικό και θαυμάσιο. Δεν έχει μόνο κακά η τεχνολογία, έχει και πολλά καλά. Πιστεύω ότι οι φίλες σου δεν θα σε ξεχάσουν, εφόσον μοιράζεστε κάποιες στιγμές που και που, όσο μιλάτε για όσα σας απασχολούν και κάποια νέα της. Κι ότι θα βρεις νέες φίλες στο εξωτερικό, οι κοινότητες expat είναι ένα πρώτο βήμα, αλλά κι ο ντόπιος πληθυσμός δεν είναι αποκομμένος, στο περιβάλλον σου σίγουρα υπάρχει κόσμος που θα θελήσει να δημιουργήσει δεσμούς. Στο εύχομαι. Θα μοιραστούν κι οι αναγνώστριες τις εμπειρίες τους.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Με το ίδιο σκεπτικό μπορεί να τις ξεχάσετε κσι εσείς όταν αναπτύξετε τον κύκλο σας.
Και μη μου πείτε όχι…
Έφυγα από την Ελλάδα εδώ και 2.5 + δεκαετίες. Κράτησα κοντινές φιλίες, άλλες εκεί φιλίες έγιναν κοντινότερες, βρήκα εδώ ανθρώπους π έγιναν με τη σειρά τους πολύ κοντινοί κ αγαπητοί. Όντας workaholic, ταξιδεύοντας συχνά για δουλειά, όντας ο άνθρωπος π χρειάζεται να μείνει μόνος με τον εαυτό του για να χαλαρώσει. Μη το φοβάσαι. Δε θα μείνουν όλοι οι άνθρωποι κοντινοί γιατί όλοι κάπως αλλάζουμε με το χρόνο, αλλά αφού επενδύεις στη φιλία, δε θα μείνεις χωρίς φίλους, αντίθετα θα βρεις κ καινούριους.
Γεια σου, Viajera, και καλή χρονιά! Fellow expat εδώ. Σε νιώθω απόλυτα, να ξέρεις. Είναι ένα από τα τιμήματα του να ζεις στο εξωτερικό αυτό. Χάνουμε ορκωμοσίες, πάρτι-έκπληξη γενεθλίων, καθημερινά σκηνικά που γίνονται inside jokes και ό,τι άλλο είναι αποτέλεσμα της καθημερινής τριβής με τον άλλο άνθρωπο. Αλλά αυτό δεν μας κάνει λιγότερο σημαντικούς για τους ανθρώπους μας· απλώς η σχέση αναγκάζεται να έχει άλλη χωροχρονική μορφή, όχι άλλη σημαντικότητα. Από αυτά που λες, οι φίλες σου και σε αγαπάνε και σε σκέφτονται. Και πίστεψέ με, όταν δεν είσαι εκεί, σε μνημονεύουν και σε έχουν στο μυαλό τους. Δεν ξεχνιέται… Διαβάστε περισσότερα »
Ο χρόνος είναι το μεγάλο μυστήριο του ανθρώπου. Είναι αυτός που φθείρει τα πάντα (εκτός από τις κακές συνήθειες, αυτές τις συντηρεί με θρησκευτική ευλάβεια) και ταυτόχρονα αυτός που ιεροποιεί και καθαγιάζει τα πάντα με την πατίνα του. Είναι ο μεγάλος αφηγητής που μετατρέπει τη ζωή σε ιστορία και την ιστορία σε μύθο. Έτσι μια σχέση, φιλική ή ερωτική, αποκτά βάθος και βαρύτητα μόνο όταν αντέξει χρόνια. Ένα κομοδίνο στα 100 χρόνια γίνεται πολύτιμο, ενώ στα 10 είναι απλώς για πέταμα. Και ακόμα και το πιο ποταπό σκουπίδι, όπως ένας κοπρόλιθος (κουράδα), αποκτά ανεκτίμητη αξία αν είναι 2.500 ετών. Στην… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω την αγωνία σου, θα σου μιλήσω από τη μεριά των φίλων. Έχω φίλες πολύ στενές που ζούν στο εξωτερικό. Εδώ και 20 χρόνια. Υπάρχει η καλή θέληση να επικοινωνούμε πολύ και να μην αφήνουμε κενά. Και ναι όταν έρθουν είναι η απόλυτη προτεραιότητα. Κάνουμε πολλά πράγματα μαζί για τις λίγες ημέρες που βρίσκονται εδώ. Ειδικά με την μία που κάποτε δουλέυαμε μαζί και ήμασταν κάθε μέρα μαζί και μετά έφυγε, έιναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Καλησπέρα viajera βρίσκομαι και γω στην ίδια φάση ζωής(και στην ιδια χωρα αν καταλαβαινω καλα χαχ)και συμμερίζομαι απόλυτα τους προβληματισμούς σου. Προφανώς και νιωθω το φοβο της απορριψης και της απωλειας δεσιματος με τα φιλα μου, προφανως και δεν εχω καποιο silver bullet σαν λυση, ωστοσο παραθετω καποια πραγματα που για μενα εχουν βοηθησει. α. Να κανετε ρουτινες παρεα, ειτε αυτο ειναι οτι πχ καθε σαββατο πρωι εκτοσ απροοπτου θα εχει κολ για σουσου ειτε να διατηρησετε ονλαιν ενα κοινο σας χομπι πχ να παιζετε καποια γκειμ μαζι, να κανετε χειροτεχνιεσ μαζι σε βιντεοκληση κτλ β. (Να προσπαθεις) να εισαι… Διαβάστε περισσότερα »
Γραφούσα, ωραίο όνομα διάλεξες. Milaya viajeral del Alma λοιπόν, αν κι είναι πολυ ανθρώπινο αυτο που περιγράφεις απλώς νομίζω αγχωνεσαι περισσότερο απο οτι χρειάζεται. Τόσες ωραίες λύσεις σου έδωσαν ήδη και για το πρακτικό του θέματος αν το ζητούμενο είναι η επαφή κι οχι το αγχος οτι κάποια στιγμή θα ξεχαστείς. Κι αν δεν δουλέψουν αυτές, θα βρεθούν άλλες. Καλη διάθεση να υπάρχει κι ολα βρίσκονται. Αλλωστε το λες, κι εσυ μετακινείσαι συνέχεια, οπότε για την ωρα πολυ καλά κάνεις να ρίχνεις βάρος στην ποιότητα. Αυτο που θα πρόσεχα μόνο (κακως κατα την ταπεινή μου αποψη αλλα…) είναι να μην… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου κι από μένα. Ανήκω κι εγώ στην ίδια κατηγορία με σένα. Σχεδόν 15 χρόνια στο εξωτερικό έχω χάσει πολλά πράγματα από την ζωή των φίλων μου. Και φίλες μου που ζουν εξωτερικό και πλέον έχουν παιδιά έχω να τις δω πολύ καιρό αλλά έτσι είναι όταν ζεις μακριά από την χώρα σου, κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις. Δεν μιλάω όσο συχνά θα ήθελα με τις φίλες μου γιατί με μια 8ωρη εργασία και μικρο παιδί ο χρόνος είναι περιορισμένος. Ομως όταν είμαι Ελλάδα κανονίζουμε και προσπαθούμε να περνάμε χρόνο μαζί. Δεν θα σε ξεχάσουν απλά η φιλία σας… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαρτάται από την ποιότητα της φιλίας. Αλλά, όσο κι αν φοβάσαι κάποτε συμβαίνει και το αναπόφευκτο, τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή.
Μια χαρά φαίνεται η φιλία σας.
Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα, που πρέπει να ξεριζώσεις από μέσα σου, γενικά.