Η Lindsay Clancy σκότωσε τα τρία παιδιά της και προσπάθησε να αυτοκτονήσει, υπό καθεστώς επιλόχειας ψύχωσης, όπως ισχυρίζεται η υπεράσπισή της.
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα και παρέα! Τις προάλλες πήρε το αυτί μου (μάλλον ζω σε κάποια σπηλιά) για την υπόθεση της Lindsay Clancy και ότι γίνεται ένας χαμός γύρω από αυτήν την υπόθεση και την εκδίκασή της. Σε περίπτωση που και άλλες αναγνώστριες, εκτός από εμένα, ζουν σε σπηλιά και δεν γνωρίζουν την υπόθεση, να αναφέρω συνοπτικά ότι η Lindsay Clancy σκότωσε τα τρία παιδιά της και προσπάθησε να αυτοκτονήσει και η ίδια, υπό καθεστώς επιλόχειας ψύχωσης, όπως ισχυρίζεται η υπεράσπισή της. Ο χαμούλης στον οποίο αναφέρομαι είναι αυτός που γίνεται έξω από τις δικαστικές αίθουσες με το κοινό να έχει πάρει θέση υπέρ (φεμινιστικό κίνημα, δημοκρατικοί και τα παρελκόμενα) ή κατά (μισογύνηδες, ρεπουμπλικάνοι και τα παρελκόμενα). Το ερώτημά μου είναι: γιατί αυτός ο χαμούλης σε θέματα που έχουνε λυθεί εδώ και δεκαετίες; Ήμουνα νια και γέρασα απ’ όταν συζητιόταν (έστω και μπακαλίστικα) ότι η επιλόχειος κατάθλιψη αναγνωρίζεται ως ελαφρυντικό στα δικαστήρια και ότι μια μάνα που σκοτώνει τα παιδιά της υπό αυτές τις συνθήκες αθωώνεται.
Ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά είναι που συμβαίνει κάτι ανάλογο, οπότε τι τους έπιασε όλους τώρα και ασχολούνται με την συγκεκριμένη υπόθεση; Υπάρχει κάτι διαφορετικό στην συγκεκριμένη υπόθεση συγκριτικά με άλλες ανάλογες στο παρελθόν; Το ερώτημά μου δεν έχει ως στόχο να πιάσουμε συζήτηση πάνω στην συγκεκριμένη υπόθεση (φυσικά αν θέλουν οι σχολιάστριες μπορούν να κατευθύνουν την συζήτηση όπου θέλουν), αλλά να κατανοήσω γιατί χρειάστηκε να ανοίξει εξ αρχής συζήτηση πάνω σε ένα θέμα λυμένο εδώ και δεκαετίες και ποιος την ξεκίνησε. Είναι καθαρά πολιτικό το θέμα λόγο τον επικείμενων mid-term εκλογών στις ΗΠΑ (που εξαπλώθηκε παγκοσμίως λόγο διαδικτύου και της agressive τακτικής των ΗΠΑ να εξάγουν τις εσωτερικές τους αντιπαραθέσεις και σκοπιμότητες στο διεθνές πεδίο) όπως υποπτεύομαι ή υπάρχει και κάτι άλλο από πίσω; Να αρχίσω να ανησυχώ;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ας ξανανακαλύψουμε τον τροχό
_______________
Aς οργανώσουμε τη συζήτηση
Η παιδοκτονία τσιγκλάει προαιώνια συναισθήματα αποτροπιασμού κι ο λόγος βεβαίως δεν είναι δυσεξήγητος. Το να σκοτώνεις δικό σου άτομο, με το οποίο είσαι μάλιστα συνδεδεμένος με δεσμό αίματος (μητροκτονία, πατροκτονία, αδερφοκτονία) είναι από αρχαιοτάτων ισχυρότατο ταμπού, πιο ισχυρό από την σκέτη ανθρωποκτονία, εξ ου και υπάρχουν τόσοι μύθοι γι’αυτό, πχ. του Οιδίποδα, του Ορέστη, των Κάιν και Άβελ κ.ο.κ. Όμως το να σκοτώνεις το παιδί που δημιούργησες εσύ είναι κάπως σαν να γίνεσαι για δεύτερη φορά μικρός Θεός. Την πρώτη είναι όταν το δημιούργησες. Είναι ύβρις εις το τετράγωνο, εξ ου κι αποτελεί την υπέρτατη δοκιμασία του Γιαβχέ στον Αβραάμ: η θυσία του Ιακώβ, αλλά κι η δική μας θυσία της Ιφιγένειας. Και τις δυο φορές η θεϊκή πρόνοια παρεμβαίνει για να σώσει το παιδί και να προφυλάξει το γονιό από την υπέρτατη ύβρι. Την πρόνοια αυτή την βλέπουμε τελευταία στιγμή και στον Κρόνο που κατατρώει τα παιδιά του: o Δίας θα διασωθεί και θα εκδικηθεί. Όταν δεν διασώζεται το παιδί έχουμε τα Θυέστεια Δείπνα (ο Ατρέας θυσιάζει τα παιδιά του αδερφού του Θυέστη και τα προσφέρει ως δείπνο), την Πρόκνη που εκδικείται τον άντρα της σκοτώνοντας το γιό τους Ίτυ και σερβίροντάς του τον για δείπνο επειδή πλάγιασε με την αδερφή της Φιλομήλα, τον Ηρακλή που τυφλωμένος από την Ήρα σκοτώνει τα παιδιά του, ή ακόμη τον Τάνταλο που δοκιμάζει τους ίδιους τους θεούς σερβίροντάς τους ανθρώπινο κρέας κι όλοι θυμόμαστε τι έπαθε για να είναι τόσο αλαζόνας. Το υπέρτατο βέβαια μυθολογικό παράδειγμα είναι η Μήδεια και θα επανέλθω σ’αυτήν. Υπάρχουν όμως κι άλλα παραδείγματα. Όλα δείχνουν ακριβώς αυτό. Το ισχυρό ταμπού και τον κοινωνικό και ηθικό αποτροπιασμό.
Όπως εξηγεί η Άντζελα Δημητρακάκη, «Η θρησκεία λέει σε μία μάζα πιστών: «ο Θεός θέλει να φέρεστε έτσι και όχι αλλιώς». Οι απαιτήσεις δηλαδή αυτές απορρέουν από ένα μη ανθρώπινο ον, με εξουσία πέρα από την πολιτική. Κάθε οργανωμένη θρησκεία είναι ένα εκπληκτικό εργαλείο βιοπολιτικής για την καθίδρυση, πάνω απ’ όλα, της ιδέας της ανωτερότητας (ο θεός ως supreme being) και συνεπώς μιας πρωταρχικής ανισότητας. Στη βάση αυτής της πρωταρχικής ανισότητας εγείρονται και όλες οι υπόλοιπες.»
Στην περίπτωση της Lindsay Clancy που αναφέρεται ψυχωτικό επεισόδιο οπωσδήποτε εκτός της επιλόχειας κατάθλιψης έχουμε ενδεχομένως προηπάρχουσα ψυχοπαθολογία, επομένως είναι στ’αλήθεια μόνο δική της η ευθύνη αν (υποθέσουμε ότι) έχει τον καταλογισμό; Τι έκανε το περιβάλλον της και γιατί έκανε τρία παιδιά μαζί της και δεν περιορίστηκε στο πρώτο; Το πλέον βασικό ζήτημα όμως που ανακύπτει είναι η έλλειψη περιγεννητικής φροντίδας για την ψυχική υγεία των μητέρων κι αυτό είναι ένα πραγματικά καυτό ζήτημα, ιδιαίτερα όταν οι καιροί δημιουργούν περικοπές στις κοινωνικές υπηρεσίες που προορίζονται για τον πληθυσμό. (Περισσότερα γι’αυτό στο βίντεο παρακάτω).
Στην ουσία του η διένεξη για το ζήτημα αφορά ακριβώς στην πολιτική κι είναι ο λόγος που ανακινήθηκε τρία χρόνια μετά εκ νέου. Ο έλεγχος των γυναικών είναι στο επίκεντρο της alt right. H πιο παραδοσιακή δεξιά ιστορικά ουδέποτε επέδειξε τέτοια υστερία στα ζητήματα αυτά κι αποδέχτηκε τα ελαφρυντικά που έχουν νομοθετηθεί με δική της αν όχι συμφωνία, τουλάχιστον ανοχή. Ο γυναικείος εξαιρετισμός (αντίθετα από πατεράδες παιδοκτόνους) βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, συγκεκριμένα σε βιοχημικές ισορροπίες που διαταρράσονται από τη γέννα και την λοχεία. Σήμερα επικρατεί μια φοβικότητα στην δεξιά παράταξη μην τυχόν χαρακτηριστεί woke, φοβικότητα που φέρνει συνεπώς τον ακροδεξιό λόγο στο κέντρο με όλους εμάς να παίζουμε στο γήπεδο αυτού του λόγου. Πράγμα ολέθριο καθώς του δίνουμε ευρύτερο βήμα. Ο αντιφεμινισμός, όπως έχουμε γράψει, είναι στον πυρήνα της alt right που προσεγγίζει κι εφάπτεται με την φασίζουσα νοοτροπία. Ο στόχος για «συμμάζεμα» -όπως το αντιλαμβάνεται- της κοινωνίας ξεκινά με τον έλεγχο επί των γυναικών κι όποιων διαφέρουν. Των γυναικών επειδή αποτελούν το μισό πληθυσμό, αλλά που μέσω της γονεϊκότητας επηρεάζουν αναπόφευκτα και το άλλο μισό! Στην αγκαλιά της μάνας έμαθα πώς να υπάρχω στον κόσμο. Εξ ου κι η αναμόχλευση των αμβλώσεων στις ΗΠΑ (Στη χώρα μας εισήχθη ως νομικό δικαίωμα αρχικά για λόγους υγείας από δεξιά κυβέρνηση, καθιερώθηκε για όλους τους λόγους από σοσιαλιστική).
Ένα έντονα αποτρεπτικό παράδειγμα της παιδοκτόνου που τιμωρείται σκληρά από σύσσωμη την κοινωνία στέλνει ένα ισχυρό αποτρεπτικό μήνυμα στις γυναίκες απανταχού να είναι πειθήνιες γιατί αλλιώς… Ας σκεφτούμε όμως ότι η Μήδεια στον αρχαίο μύθο είναι από τις ελάχιστες εξαιρέσεις που δεν τιμωρείται από τους θεούς για την πράξη της. Η ιδιαίτερη θέση της (η ξένη ως το διαρκώς περιπλανώμενο Άλλο και πολλάκις προδομένη), την καταξιώνει ως κάτι το εκτός του ανθρώπινου: σε αντίθεση με άλλους τραγικούς ήρωες, η Μήδεια κερδίζει την αθανασία. Σύμφωνα με τον μύθο, μετά τον θάνατό της μεταφέρεται στα Ηλύσια Πεδία (τον παράδεισο των ηρώων), όπου παντρεύεται τον μυθικό ήρωα Αχιλλέα. H Clancy δεν είναι Μήδεια, περισσότερο για Ιφιγένεια των Ρεπουμπλικανών μου φαίνεται.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Παρακαλώ θερμά: ξεκαθαρίστε οτι τέτοια ειδεχθή εγκλήματα γίνονται υπό το κράτος Επιλόχειας ΨΥΧΩΣΗΣ και όχι Κατάθλιψης.Δεν είναι ανάγκη να τρομάζουμε κάθε λεχώνα γι’ αυτό – το πολύ κοινό- που της συμβαίνει!
Σε ποιό σύμπαν αθωώνεται μια γυναίκα με επιλόχεια κατάθλιψη και είναι λυμένο αυτό το θέμα.Σε ποιά χώρα και το αναφέρετε σαν κάτι συνηθισμένο να χάνονται 3 παιδιά.
Κηρύχθηκε κακοδικία και έγινε χαμούλης όπως λέτε…
Δεν θα κρίνω την απόφαση όσο τον ίδιο τον άνδρα της που είχε καταλάβει οτι η γυναίκα του περνούσε λοχειακή ψύχωση,του είχε εκμυστηρευτεί οτι έχει σκέψεις σκοτεινές για τα παιδιά και αψήφησε τον κίνδυνο.
Τίποτα δεν ειναι λυμένο λοιπόν γιατί κάθε περίπτωση είναι μοναδική.
Ψύχωση, οχι κατάθλιψη.
Ισχύει, αν εχει ακαταλόγιστο απαλλάσσεται της ποινικής ευθύνης. Όντως αθωώνεται. Θα μπει σε ίδρυμα ωστοσο, δεν θα κυκλοφορεί ελεύθερη.
Η κατάθλιψη οδήγησε σε ψυχωτικό επεισόδιο δεν καταλαβαίνω την παρατήρηση.
Η δολοφονία έγινε εξαιτίας του ψυχωτικού επεισοδίου όχι εξαιτιας της καταθλιψης. Εαν δεν καταλαβαινεις τη διαφορα ειναι σαν να λες οτι ολες οι γυναικες που εχουν επιλόχεια κατάθλιψη μπορεί να σκοτώσουν τα παιδιά τους και βασικά γενικά όποιος εχει καταθλιψη μπορει να οδηγηθεί σε ψυχωτικό επεισοδιο και να είναι επικυνδυνος για τους άλλους.
Επίσης όπως με διαφωτησε το ai μιλάμε για δύο διαφορετικές κλινικές περιπτώσεις. Άλλο κατάθλιψη και άλλο ψύχωση. Μπορεί να συνυπάρχουν ,αλλά δεν οδηγούνται οι γυναίκες από τη κατάθλιψη στη ψύχωση . Είναι σαν να μπερδεύεις τη κατάθλιψη με τη διπολική διαταραχή. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει και αδιαγνωστη διπολική διαταραχή αν μια γυναίκα πάθει ψυχωτικό επεισόδιο μετά τη γέννα.
Ετσι είναι.
Πέρα από τη συγκεκριμένη περίπτωση, στην οποία δεν αναφέρομαι, διότι ..δεν έχω ιδέα. Θεωρώ σημαντικό να διασαφηνίσουμε τα παρακάτω. Η παιδοκτονία είναι διακριτό έγκλημα στον ΠΚ και αφορά ΜΟΝΟ γυναίκες που σκοτώνουν τα παιδιά τους με πρόθεση, κατά τον τοκετό ή σε μεταγενέστερο χρόνο, αλλά υπό το καθεστώς της “διατάραξης του οργανισμού της από τον τοκετό”. Μάλιστα δεν ορίζεται αυστηρά το χρονικό διάστημα που μπορεί να ισχύει το καθεστώς διατάραξης. Η αποδοχή του ότι μία παιδοκτόνος τελούσε σε καθεστώς ψυχολογικής διατάραξης λόγω του τοκετού, άρα είναι παιδοκτόνος, ΔΕΝ σημαίνει ότι απλώς αναγνωρίζονται ελαφρυντικά. Δικάζεται με βάση άλλο άρθρο του ΠΚ… Διαβάστε περισσότερα »
Το γράφω,μάλλον δεν διάβασες όλο το κείμενο μου.
Τουλάχιστον αυτό το θέμα το γνωρίζω καλά και οι συνειρμοί είναι δικοί σου.
Ετσι οπως το εγραψες ειναι σαν να τα συνδέεις. Τα οποια δυο συνδέονται αλλά οχι παντα, και επισης το κατάθλιψη->ψύχωση->δολοφονία είναι επικινδυνο ετσι οπως το αφήνεις να εννοηθεί.
Δεν ειναι δικοί μου συνειρμοί αυτοί, στα γραφομενα σου βασίστηκα.
Τίποτα επικίνδυνο δεν έγραψα και το ξέρεις,μιλάω για τα συγκεκριμένα γεγονότα στην συγκεκριμένη υπόθεση,δεν αφήνω τίποτα να εννοηθεί.
Η γυναίκα έπασχε απο επιλόχεια κατάθλιψη,δεν αντιμετωπίστηκε όπως έπρεπε και εξελίχθηκε σε ψυχωτικό επεισόδιο.
Μήπως κάνω λάθος?
Δεν ξέρεις αν αντιμετωπίστηκε όπως έπρεπε και δεν μπορείς εσύ να το κρίνεις αυτό, η δίκη για τις ευθύνες των γιατρών τις εκκρεμεί.
Επίσης ακόμα και να μην έγιναν όλα βάσει πρωτοκόλλου, δεν ξέρεις αν το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό αν όλα είχαν γίνει σωστά.
Ναι.
Σου εξήγησα τα περι αθωωτικης απόφασης. Ρώτησες σε ποιο συμπαν αθωωνεται. Επίσης αλλο η επιλοχεια ψύχωση, αλλο η επιλοχεια κατάθλιψη. Βασικά καμία σχεση
Για αυτό τονισα το “μπακαλιστικα”. Πριν 20+ χρόνια που τα συζητούσαμε αυτά στις παρέες ούτε πρόσβαση στο διαδίκτυο είχαμε, ούτε γνώσεις ψυχολογίας και νομικής επιστήμης για να ξέρουμε ή καταλαβαίνουμε την διαφορά μεταξυ της επιλοχίας κατάθλιψης με την επιλοχια ψύχωση. Στην πορεία και χάρη στην ευρυα πρόσβαση στο διαδίκτυο κατανοησα ότι οι τότε συζητήσεις στις παρέες πυροδοτουντουσαν εμμεσα απο την υπόθεση της Andrea Yates που είχε δημιουργησει δικαστικό προηγούμενο, άσχετος που τότε το συγκεκριμένο περιστατικό δεν το ξεραμε λογο ελλειψη ευρυας πρόσβασης στην πληροφορια. Ε από τότε, εγώ προσωπικά δεν έχω ξανακουσει να πέφτει στο τραπέζι της επικαιροτητας ανάλογο θέμα.… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν καταλαβαίνω επίσης το σχόλιο σου.
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Παρακολουθώ τη δίκη από την αρχή και πραγματικά μου φαίνεται πολύ παράξενο που ο πρώην άντρας της δεν έχει ερευνηθεί καθόλου, και είναι βασικός μάρτυρας κατηγορίας. Περιληπτικά: είπε ότι τη βρήκε έξω, βαριά τραυματισμένη, και του είπε ότι σκότωσε τα παιδιά στο υπόγειο. Οι διασώστες που έφτασαν μετά από λίγα λεπτά είπαν ότι δεν μπορούσε να μιλήσει λόγω του σοβαρού τραύματος στο λαιμό, μόνο βογκούσε. Επίσης, 18 μέρες μετά το συμβάν ο πατέρας πήγε ταξίδι για σκι(ίσως για να πενθήσει). Τέσσερις μήνες μετά το συμβάν, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, και ένα χρόνο μετά ξαναπαντρεύτηκε… I rest my case
Βασικά αυτό για μένα τα λέει όλα. Ακόμα κι η ίδια όντως σκότωσε τα παιδιά της (που το θεωρώ αρκετά πιθανό) , ο άντρας της έπαιξε τεράστιο ρόλο σε αυτό, καθώς την έβλεπε πιθανόν απλά σαν σε ρόλο συζύγου -παιδομηχανης , κι όχι συντροφικα. Έκαναν τρία παιδιά, ενώ ήταν εμφανές ότι η ίδια δεν το άντεχε και αυτόν απλά δεν τον ένοιαζε, ήθελε τη συζυγο-παιδομηχανη δίπλα του. Δε φαντάζομαι να ήταν και πολύ υποστηρικτικός πατέρας και σύζυγος, να καταλάβαινε τι περνούσε η γυναίκα του ή να τον ένοιαζε.
Πολύ περίεργη αυτή η υπόθεση και η στάση του πατέρα σοκ…
Θα φανώ πολύ αιρετική αν σου πω ότι το σκι και η μετακόμιση (ο γάμος είναι άλλη υπόθεση*…) δεν δείχνουν αν ο άλλος πενθεί και πόσο; Ποιος έχει το μέτρο και μετράει τον πόνο κάποιου που πενθεί τα παιδιά του; Ποιος είναι αυτός που μπορεί με σιγουριά να πει ότι αυτός που είναι κλεισμένος στο σπίτι πονάει περισσότερο από τον άλλον που κυκλοφορεί έξω, πάει για σκι ή μετακομίζει σε άλλη πόλη; Υ.Γ. * Δηλαδή ο τύπος πήγε και γλέντησε και γιόρτασε τον γάμο του; Δεν ξέρω γι αυτό ρωτάω. Υ.Γ. Την υπόθεση αυτή ούτε την έχω παρακολουθήσει ούτε και… Διαβάστε περισσότερα »
Να δώσω ένα λίγο διαφορετικό σενάριο: Αν ο πατέρας είχε σκοτώσει τα παιδιά, και η μητέρα μετά από 18 μέρες πήγαινε ταξίδι για σκι, θα to θεωρούσαμε νορμάλ;
Προσωπικά αν ο πατέρας είχε σκοτώσει τα παιδιά (και το ήξερα σίγουρα) και κυκλοφορούσε ελεύθερος, θα τον είχα ξεσκίσει με τα ίδια μου τα νύχια και θα βρισκόμουν εγώ στην φυλακή κι όχι για σκι. Αν όμως βρισκόταν στη φυλακή , εγώ θα πενθούσα τα παιδιά μου. Κι αυτό το πένθος μπορεί να εκτονωθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Και κάνοντας σκι και με ταξίδια και με ότι άλλο. Πραγματική ιστορία : Όταν μία μάνα έχασε το παιδί της, μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο μετά από μία εβδομάδα με δύο φίλες της, έβαλε τέρμα την μουσική που άκουγε το παιδί της και οδηγούσε… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε παιδιά έλεος άλλο ελαφρυντικό άλλο αθώωση! 3 ανθρώπους σκότωσε, μην τα ισοπεδώνουμε όλα!!! Και ακριβώς επειδή είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες το θέμα της επιλόχειου κατάθλιψης, θα έπρεπε οι εμπλεκόμενοι να ζητήσουν βοήθεια (αμφότεροι οι γονείς) πριν… Και μακάρι να είναι η τελευταία φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο! Προφανώς και κάθε περίπτωση κρίνεται διαφορετικά (θα επικαλεστούν και οι δικοί μας με το βρέφος στην κατάψυξη επιλόχειο κατάθλιψη;)
Αθώωση δεν σημαίνει απαραίτητα πως κάποιος πάει σπίτι του, αλλά απαλλάσσεται από τον δόλο. Μπορεί να συνοδεύεται από εγκλεισμό σε κλινική υψηλού κινδύνου και μάλιστα για διάστημα μεγαλύτερο της ισόβιας κάθειρξης.
Ακριβώς αυτό. Και αυτό είναι σε αυτη τη περιπτωση το θέμα και οδηγηθηξε σε κακοδικία. Οτι ο ενας απο τους ενόρκους δεν συμφωνησε με αυτό. Η συγκεκριμενη αποκλειεται να παει σπιτι της.
Η ελλειψη καταλογισμού δεν ειναι ελαφρυντικό, οπως πχ ο πρότερος σύννομος βίος (ασχετως αν μειώνεται η ποινη). Εδω βέβαια το ζητούμενο ειναι αν εχει το ακαταλόγιστο, που πραγματι, δεν επιφέρει ποινή. Αυτο ομως δεν σημαινει οτι θα την αφήσουν και να κυκλοφορεί στον δρόμο! Ναι μεν δεν εχει ποινική ευθύνη, θεωρείται ομως ατομο επικίνδυνο- πρακτικά αυτο σημαίνει οτι δεν θα βγει απο το ψυχιατρειο
Ο σύζυγος και πατέρας των παιδιών πήγε ταξίδι λιγες μέρες μετά τη δολοφονία των παιδιών του. Ξαναπαντρεύτηκε στον χρόνο.
Η μητέρα που κατηγορείται βρέθηκε βαριά τραυματισμένη από τον σύζυγο, ο οποίος δεν ερευνήθηκε ποτέ από τις αρχές.
Η φωνή του υπερισχύει της γυναίκας του, ίσως οποιασδήποτε γυναίκας στην τραμπική Αμερική.
Η κακοδικία ευτυχώς ήταν μονόδρομος.
Ίσως στο μέλλον αποδειχθεί ότι η κοπέλα ήταν αθώα.
Καλά οτι ο συζυγος ειναι ολα αυτά δεν αναιρεί το οτι η αλλη είναι ένοχη, δεν ειναι απαραιτητο να συνδέονται. Και στην κακοδικια δεν οδηγήθηκαν (απ όσο καταλαβα) γιατι διαφωνησαν οι ένορκοι για την ενοχή της αλλά για το αν είχε ή όχι καταλογισμό (απο το οποιο εξαρτάται η ποινή της). Σημαντκό επίσης είναι να πούμε οτι μόνο ένας ένορκος διαχώρησε τη θέση του και επεμεν πως είχε καταλογισμό.
Ναι, η συγκεκριμένη δίκη. Στην οποία ο ένας από τις 9 γυναίκες και τους 3 άνδρες ενόρκους δεν πείστηκε να την αθωώσουν. (Πηγή: BBC) Για όλους πλυντήριο ενός ήταν αθώα λόγω ψύχωσης. Ίσως και διότι όντως ήταν αθώα γενικά;
Μου κάνει εντύπωση που δεν έγινε ποτέ έρευνα με κύριο ύποπτο τον σύζυγο. Ίσως αξίζει μια άλλη δίκη όλη δίκη του καθώς όλη η στάση του δημιουργεί σοβαρές υποψίες.
“Ίσως και διότι όντως ήταν αθώα γενικά;” αυτό είναι τελείως αυθαίρετο. Η υπερασπισή της εχει αναγνωρίσει ρητά οτι εκείνη προκάλεσε τους θανάτους. Η ιδια δεν ειναι σε θέση να καταθέσει τιποτα. Παρα πολυ δυσκολη και μπερδεμενη υποθεση πάντως.
Το ότι υπάρχουν διαφορετικές ποινές αναλόγως του καταλογισμού – δηλαδή κατά πόσο αντιλαμβάνεται κάποιος τι κάνει είναι ένα σχετικά λυμμένο θέμα. Το πως δικάζονται αυτές οι υποθέσεις είναι ένα άλλο. Από εκεί και πέρα μια τεράστια συζήτηση είναι ότι αν όντως υπήρχαν ψυχιατρικά προβλήματα (που προσωπικά αυτό πιστεύω, αλλιώς είναι υπερβολικά πολύ καλοστημένο το σχέδιο της) η τύπισσα ζήτησε βοήθεια με κάθε τρόπο και δεν της δόθηκε από πουθενά. Αυτό είναι πολύ σημαντικό θέμα και σε καμία περίπτωση δεν έχει λυθεί. Από όπου και να το πιάσεις είναι μεγάλο θέμα πάντως. Δικαστικά σίγουρα εφόσον έχεις mistrial, κοινωνικά ο καθένας μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Ο άντρας της είπε “She killed the fucking kids.” The Fucking Kids… Τόσο όσο εκείνη, πρέπει να ερευνηθεί και αυτός καθώς έχει ένα τεράστιο μερίδιο ευθύνης που πρέπει να αναλάβει. Δεν μπορώ να καταλάβω πως δεν μπορεί να θεωρηθεί αμέλεια και έκθεση παιδιών του σε κίνδυνο καθώς γνώριζε τι τραβούσε η γυναίκα του. Βέβαια δεν το έχω ψάξει το συγκεκριμένο τόσο αλλά την απορία την έχω. Για τα στοιχεία της έρευνας ότι έχω διαβάσει, αρκετά πράγματα δεν στέκουν. Ένα παράδειγμα είναι πως δεν έχουν βρεθεί δαχτυλικά αποτυπώματα στο μαχαίρι με το οποίο η Lindsay προσπάθησε να αυτοκτονήσει έπειτα από την… Διαβάστε περισσότερα »
Ρίχνω μεγάλη ευθύνη στον άνδρα της,ήξερε και υποτίμησε τον κίνδυνο.