Οικονομικές ψευδαισθήσεις και κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία.
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σε όλη την παρέα!
Ρένα, με αφορμή αυτή την ερώτηση θυμήθηκα έναν γνωστό μου ο οποίος κινείται στο ίδιο μοτίβο με τον τύπο που περιγράφει η κοπέλα.
Έχει νιώσει στο παρελθόν ότι οι γυναίκες τον απέρριπταν επειδή δεν είχε λεφτά και τώρα που τα πάει καλά οικονομικά θέλει μια γυναίκα που να έχει ένα επάγγελμα κύρους (όπως γιατρός και δικηγόρος που αναφέρθηκε και στην παραπάνω ερώτηση), με λεφτά, για να είναι λέει η σχέση τους ισότιμη και να μην είναι αυτός που φέρνει τα λεφτά στο σπίτι, αλλά και οι δύο εξίσου.
Και παράλληλα, μέχρι να βρει μια τέτοια γυναίκα, βγαίνει με γυναίκες που υποτιμάει (λόγω δουλειάς και εμφάνισης…), χωρίς όμως να τους πει ανοιχτά ότι τις υποτιμά και ότι δεν τις βλέπει σοβαρά.
Τι πιστεύεις εσύ και οι αναγνώστριες για την οικονομική ισότητα στις σχέσεις;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Οικονομική ανισότητα
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αυτές οι αντιλήψεις περί οικονομικών δείχνουν πόσο μεσοσταθμικά πτωχοί είναι αυτοί που τις έχουν. Αν νομίζουν ότι θα πλουτίσουν με τον μισθό τους, πλανώνται πλάνη οικτρά. Αλλά και γενικότερα αν δεν έχεις από πίσω μια μακρά γραμμή πλούτου, ο πραγματικός πλούτος σου διαφεύγει, είναι ιστορικά τεκμηριωμένο. Τι να κάνουμε, δεν δουλεύουμε μόνο για πλουτισμό, κάποιοι ευχαριστιώμαστε την εργασία μας. Δηλαδή, αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο άνθρωπος που έχει πραγματικό πλούτο δραστηριοποιείται για να αυγατίσει αυτόν τον πλούτο του, να τον περάσει προσαυξημένο στους κατιόντες (γι΄αυτό λέγεται old money), δεν κάνει «οικονομία» στο ταίρι του μη τυχόν και πέσει έξω. Αυτή η τελευταία είναι σκέψη τσιγγούνη «φτωχού». Προφανώς ο σχεδόν φτωχός ή ο νεόπτωχος* ή αυτός που βγαίνει κάπως άνετα δεν σκέφτεται με την συλλογιστική ούτε του Γουόρεν Μπάφετ, ούτε του Μπερνάρ Αρνώ, αλλιώς δεν θα ήταν αυτός που είναι.
[*Υπήρχε πριν χρόνια σχολιαστής incel σε στήλη της lifo λίγο πριν τα 30 που περηφανευόταν ότι έχει 10 χιλιάδες πακτωμένες στην τράπεζα. Καταλαβαίνετε την πλάνη του, νόμιζε ότι αυτό είναι προσόν…]
Το επιχείρημα να δουλεύει η γυναίκα για να συμμετέχει ισότιμα στο σπίτι είναι παραπλανητικό, καθώς δεν καταμερίζονται όλα τα άλλα ισότιμα: οι καθημερινές εργασίες του σπιτιού, το βάρος της οργάνωσης ενός σπιτικού, η γραμματειακή υποστήριξη, η ανατροφή των παιδιών και τόσα άλλα… Αυτά δεν θα τα πλήρωνε ο κύριος αγάς σε επαγγελματίες ΠΟΛΛΑ χρήματα αλλιώς; Μόνο όπου τον συμφέρει μισά-μισά;
Όμως με λίγα λόγια, αγαπητές κυρίες, αν πιστέψατε ότι επειδή εργαζόμαστε είμαστε πιο ευνοημένες στην κατανομή ευθυνών από τις μαμάδες και τις γιαγιάδες μας, ξανασκεφτείτε το. Η οικονομική ανεξαρτησία μιας γυναίκας, εντούτοις, έστω κι αν αυτή κουράζεται διπλά, είναι θεμελιώδης, επειδή της δίνει τη δυνατότητα να σηκωθεί να φύγει ανά πάσα στιγμή! Επομένως, ναι, είναι σημαντική η γυναικεία εργασία σε όρους απόλυτων αριθμών: λεφτά στα χέρια.
Ας επιστρέψουμε όμως στην οικονομική πλάνη.
Ο πραγματικά πλούσιος δεν επιλέγει ταίρι με κριτήριο την οικονομική κατάσταση σε νούμερο μισθού ή αν θα ξοδέψει η γυναίκα το μερίδιό της στο εστιατόριο. Κοιτάει αν τα κοινωνικά ή επαγγελματικά κονέ της είναι γερά ώστε να επωφεληθούν αμοιβαία κι οι δυο. Ή αν αξιοποιείται ως καλή βιτρίνα για να κλείνει εκείνος business -περιπτώσεις Χρ#*%, Ν&€@6, Vodianova, είναι χαρακτηριστικές. Επομένως στα χέρια τις γυναίκες τις κοιτάνε μόνο τύποι σαν αυτόν που περιγράφεις, κατά βάθος τσιγγουνομαρίκες.
Δεν θα έλεγα ότι η ακριβής οικονομική αναλογία είναι προαπαιτούμενο στη σχέση. Η κάποια άνεση είναι πάντα καλή, κρύβει αποτελεσματικά κάποια ψεγάδια του χαρακτήρα και αποσοβεί καυγάδες. Δεν αρκεί βέβαια μόνη της η άνεση. Κι όσο για την οικονομική ισότητα βοηθάει κάπως να συμπίπτουν οι δραστηριότητες, αυτό ναι, μην θέλει ο ένας πεντάστερο στις διακοπές κι ο άλλος να φτάνει μόνο μέχρι κάμπινγκ. Όμως κυρίως θα έλεγα ότι το ζήτημα είναι ταξικό -δηλαδή δεν έχει να κάνει αμιγώς με τα χρήματα, είναι αρκετά πιο περίπλοκο και σύνθετο όπως υπονόησα πιο πάνω. Άλλωστε οι πραγματικά πλούσιοι δεν πάνε διακοπές, απλώς κάνουν business σε πολλά διαφορετικά μέρη του πλανήτη. Όλοι οι υπόλοιποι βολευόμαστε με ό,τι μπορούμε κάθε φορά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
τα φιλια μας στον φίλο που νομίζει πως μια γυναίκα κύρους θα γυρίσει να του ρίξει βλέφαρο για κοινό σπίτι.
το κύρος δεν είναι μόνο το εισόδημα,ειναι η μορφώση,οι κύκλοι που “περπατάς” και μέσα από εκεί μαθαίνεις να αξιολογείς γρήγορα άτομα.
μα πόσο μου αρέσει η αυτοπεποίθηση κάποιων…
επίσης επαγγέλματα κύρους δεν σημαίνει αυτόματα πως έχουν και χρηματικές απολαβές..δεν μιλάω καν για αποταμίευση..στα εξηγεί ωραία η Ρενα.
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΑ 😉
υγ.θα αρχίσω να λεω. και εγώ το τσιγγουνομαρικα (!!)
Ακριβώς..
Τσιγγουνομαρίκες!!
Καλά συμφωνώ με τη Ρένα. Αν και φυσικά μπορείς να γίνεις και πλούσιος χωρίς να σέρνεις πλούτο απο πίσω σου. Πολύ πιο δυσκολα αλλά γίνεται. Επιπλέον ελπίζω ο τσιγγουνομαρίκας (καλά το πα;) να γνωρίζει πως εαν θελει η γιατρός ή η δικηγόρος συζυγός του να βγάζει πραγματικά λεφτά να έχει υπόψη του οτι δεν υπαρχει περιπτωρη να συνεισφέρει με κανεναν αλλο τροπο στο σπίτι, στον ιδιο κλπ. Δεν βγαινουν οι ώρες, οποτε ελπιζω να μη τη θελει και νοικοκυρα και τα λοιπά.
Υπάρχουν και γυναίκες που σπούδασαν αυτά τα επαγγέλματα και δεν τα ακολούθησαν, είτε εργάζονται σε άλλους τομείς είτε είναι νοικοκυρές. Οπότε, δεν εξαρτάται καν από τη σπουδή. Ο τύπος μάλλον ζει στην εποχή του δεν ξέρω και εγώ τι.
Το κύρος και τα λεφτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Άπειροι δικηγόροι πχ ψωμολυσσάνε για χρόνια κάνοντας το παιδί για τις φωτοτυπίες. Επίσης το κύρος μπορεί να προυπάρχει και της εργασίας. Η παιδεία, η μόρφωση, ο κύκλος σου, ο τόπος κατοικίας κλπ είναι όλα πράγματα που μπορεί να σου προσδώσουν κύρος. Π.χ το παιδί ενός προθυπουργού μπορεί να έχει κύρος και στα 16. Η οικονομική ανισότητα μπορεί να δημιουργήσει τριβές στη σχέση. Ακόμα και με τις καλύτερες προθέσεις, υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες. Εγώ ας πούμε δεν θα ένιωθα οκ να πληρώνει ο σύντροφος μου όλες τις διακοπές ή τις εξόδους μας (άλλο… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως είπε και η Ρένα, είναι μεγάλο παραμύθι η ισότιμη εργασία στα δύο φύλα, ειδικά αν υπάρχουν στη μέση παιδιά. Το έχω ξαναπεί, ο άντρας μου αν του τη καπνίσει θα βγει έξω, αν είναι άρρωστος θα κρεβατωθει, αν γυρίσει κουρασμένος το θεωρεί δεδομένο ότι θα αραξει κι αν έχει να πάει κάπου, πχ σε οδοντίατρο, θέλει δύο ώρες πριν να μην τον απασχολεί κανένας, να μην κάνει τίποτα μέσα στο σπίτι, και να ετοιμαστεί με την ησυχία του λες και όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω του. Κοίτα τώρα κι εμένα στις αντίστοιχες περιπτώσεις: Δεν μπορώ να κάνω βήμα χωρίς… Διαβάστε περισσότερα »
μπράβο σου που είσαι τέτοια μάνα!
🙂 να είσαι πάντα καλά. πολύ δυνατή.
κατα τ άλλα έχεις δίκιο σε όλα με μοναδική ένσταση πως το κάτι καλύτερο είναι η γιατρός ή η δικηγόρος.
καμία σχέση μα καμία το επάγγελμα με το ποιόν του ανθρώπου.
εκτός αν κάνει η άλλη πάει σε πάρτυ στο dubai ή κάποιος είναι έμπορος ναρκωτικών κλπ
καταλαβαίνεις νομίζω τι θέλω να πω. σόρρυ για την δυσλεξία !
Κάτι καλύτερο εννοούσα στο δικό τους μυαλό, εγώ δεν συμφωνώ. Σ’ευχαριστώ!
Έτσι ακριβώς!
Θέλει γυναίκα με επάγγελμα κύρους ή με λεφτά; Αν δηλαδή είναι κομμώτρια από το Μπουρνάζι αλλά έχει και μια πολυκατοικία στο όνομά της να παίρνει ενοίκια του κάνει;
“Τι να κάνουμε, δεν δουλεύουμε μόνο για πλουτισμό, κάποιοι ευχαριστιώμαστε την εργασία μας.”.
Σε κάποιους τους κάνει εντύπωση αυτό. Μας κοιτούν σαν να είμαστε εξωγήινοι 😀
Βασικά το τραγικό είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν για την επιβίωση (λογικά οι περισσότεροι).
δηλαδή σου αρέσει να ξυπνάς πρωί πρωί καταναγκαστικά,
να οδηγείς μες στην κίνηση στο χάος,
να φτάνεις στη δουλειά και να αρχίζουν όλοι την παράνοια και το πρήξιμο; για 8 ώρες;;; κάθε μέρα; για καμία 45αριά χρόνια;
ενώ θα μπορούσες να κάνεις ό,τι γουστάρεις σπίτι σου, με αυτούς που θες και να κάνεις τα χόμπι σου ή να χαλαρώνεις και να διαβάζεις πχ
ή να πίνεις καφέ στην θάλασσα.
εξήγησε το μου σε παρακαλώ!
Πετάγομαι. Είναι απλό: Κάναμε το χόμπυ μας επάγγελμα!
μου ήρθε στο μυαλό η σταχτομαζώχτρα του παπαδιαμάντη!
Οί καιροί είναι δύσκολοι, μεγάλα κεσάτια.
τι να λέω τώρα… αν έκανα αυτό που αγαπώ μάλλον θα έτρωγα φύλλα ελιάς!
είστε πολύ τυχεροί όσοι το βρήκατε και δουλεύει!
επίσης το χόμπι επάγγελμα μου έφερε στο μυαλό αμέσως αμέσως παιδιά εκατομμυριούχων!
Κι εγώ πολλές φορές το σκέφτομαι ότι είμαι τυχερός σε αυτό το κομμάτι. Ιδιαίτερα δε, αν αναλογιστεί κανείς πόσο χρόνο από τη ζωή μας αφιερώνουμε στη δουλειά μας.
άστο ρε συ. πίκρα που δεν μπορώ να μεταβολίσω.
και δυστυχώς δεν είμαι και απ τα άτομα που παραμυθιάζονται να το πάρω αλλιώς…
Απλά κάποιες φορές πιάνει. Εγω πχ βρεθηκα στη θεση ένα από τα χόμπι να το κάνω επάγγελμα, το έκανα αρκετά χρόνια αλλά πλέον δεν έχει την ιδια ζήτηση το κρατησα μόνο ως χόμπι. Το άλλο χόμπι πάλι το πάλεψα, το σπούδασα κιόλας, ίσως κάποια στιγμή τα καταφέρω να δουλέψω σε αυτό.
Αυτό που είπε η Ρένα… έχω κάνει το χόμπι μου επάγγελμα. Το λατρεύω, δεν έχω θέμα να ζητήσω επιπλέον δουλειά (όποτε έχω το χρονικό περιθώριο) και ορισμένες φορές κάνω παραπάνω πράγματα από όσα ζητούν (με δική μου πρωτοβουλία) γιατί πολλές φορές μπαίνω στη θέση του χρήστη και κατανοώ τι θα τον βόλευε (είμαι προγραμματιστής). Και το χαίρομαι πραγματικά.
χαίρομαι και γω για ΄σενα 🙂
Πως βρήκες την πρώτη δουλειά στο αντικείμενο? Ψάχνω καιρό τώρα σλλα για entry-level ζητάνε εμπειρία 2 χρόνια και ένα σωρό γνώσεις που παραπέμπουν σε mid/senior
Ήταν πριν πολλά χρόνια όταν βρήκα την πρώτη δουλειά σε μία εταιρεία η οποία ζητούσε junior developer. Πέρασα από συνέντευξη στην οποία – έμαθα πολύ αργότερα – ότι έπαιξε ρόλο ότι ήμουν ευγενικός και ευδιάθετος (συν τα λίγα λεφτά που θα έπαιρνα βέβαια χαχα – 760 ευρώ καθαρά ήταν τα προβλεπόμενα τότε για πτυχιούχο ΠΕ χωρίς προϋπηρεσία).
Τώρα δεν έχω εικόνα τι γίνεται γιατί είμαι στο δημόσιο εδώ και αρκετά χρόνια.
συμφωνω και με τη ρενα και με τον wolfcry και με το ερωτηματικό. αν και εγω δεν κατάφερα να τον κάνω τον χορό επάγγελμα. Ό,τι λεφτά έβγαλα όμως από παραστάσεις (όσο χόρευα ημιεπαγγελματικα), όσο σκληρά κι αν είχα δουλεψει γι αυτές δεν το ένιωσα ποτέ σαν ‘δουλειά’. Θα μπορούσα να το κανω στο τερμα για πάντα -για όσο με κρατάνε τα πόδια μου έστω. Βασικά έτσι κι αλλιώς χορεύω πάρα πολύ. Και να σου πω, μετανιώνω που δεν το κυνηγησα όπως έπρεπε τότε, και άφησα ρε γαμωτο να με παρει από κατω ενας γαμημενος ξυλοδαρμός. Ήμουν πολύ μικρή, μια χαρά… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν βηματα βαριά: που κουβαλάνε το βάρος όσων δεν τολμήσαμε
πάρα πολύ φίλη μου…
είναι αργά να το κυνηγήσεις τώρα;
και γω μετανιώνω που δεν κυνήγησα το δικό μου και σκέφτομαι να ξεκινήσω τώρα αλλά είμαι ζορισμένη ήδη χρονικά.
αργα δεν είναι ποτέ είναι κι εκείνη η ελπίδα που πεθαίνει τελευταία από την άλλη, ξερεις, ζυγίζεις κιόλας: μη τυχόν και η ελπιδα στην προσπαθεια της να πεθανει τελευταία, σε σκοτώσει πριν την ώρα σου. Αυτά τα λεω για τη δική μου περίπτωση (γιατί είναι λίγο/καπως πολύπλοκη). Σ εσενα θα πω να το κυνηγησεις, έτσι κι αλλιώς εισαι καλη στο τρεξιμο νομίζω κι εγω μπορεί να τον κανω τον χορό επάγγελμα. Παραστάσεις δεν… δασκαλα όμως θα μπορουσα θεωρητικά, τις περνάω για πλακα τις εξετασεις. Απλά για την ώρα εχω ανοιξει πολλά μετωπα. Σκεψου, αυτή τη στιγμη κάνω διδακτορικό, +βαρια χειρωνατική… Διαβάστε περισσότερα »
μη τυχόν και η ελπιδα στην προσπαθεια της να πεθανει τελευταία, σε σκοτώσει πριν την ώρα σου. α ρε σύ❤️, πόσο σε νιώθω! “Σ εσενα θα πω να το κυνηγησεις, έτσι κι αλλιώς εισαι καλη στο τρεξιμο νομίζω “ έξυπνη! οπωσδήποτε πρέπει να γίνεις! άτομα με αυτή την ψυχή και αυτό το μυαλό πρέπει να διδάσκουν ρε συ. θα είσαι πάρα πολύ καλή. κράτα γερά, είσαι πολύ δυνατή. μόλις ξεμπερδέψεις και νιώσεις έτοιμη ξεκίνα! και γω έχω πιεστεί με διάφορα και νιώθω low, δεν έχω διάθεση για πολλά πολλά, από τα μαλλιά με τραβάω να μην καταρρεύσω. μόλις πατήσω καλύτερα θα… Διαβάστε περισσότερα »
όχι ρε, δασκαλα χορού εννοούσα
παρεπιπτόντως, με το πτυχίο και το ένα από τα δύο μεταπτυχιακα που εχω μπαίνω σε σχολική ταξη σε όλες τις βαθμίδες (από νηπιαγωγείο μεχρι λύκειο). Δε με ψηνει ωστόσο. Τα παιδιά μου αρεσουν, αλλά μου είναι πολύ δύσκολο να λεω στους άλλους τι να κάνουν, δε μου βγαινει να επιβαλλομαι. Βεβαια το εχω σαν μπακ-απ
(σ ευχαριστω γενικώς)
ναι το κατάλαβα! μα το θυμόμουν πως έχεις ξαναπεί για χορό και είχα σκεφτεί πως είσαι προσωποποιημένη η φράση του shaw: ” αν δεν μπορείς να απαλλαγείς από τους σκελετούς στη ντουλάπα σου, καλά θα κάνεις να τους μάθεις να χορεύουν”. να το έχεις σαν plan b,στάνταρ θα βρεις τον τρόπο να το φέρεις στα μέτρα σου και να λειτουργήσει. μόνο επιβολή δεν είναι, θα τα βοηθάς να πετυχαίνουν στόχους και όχι μόνο. εσύ το ξέρεις καλύτερα. σιγά. οι αλήθειες πρέπει να λέγονται. μου την σπάνε οι κομπλεξικοί άνθρωποι που δεν τα λένε. καλά ίσως δεν μπορούν και να αντιληφθούν… Διαβάστε περισσότερα »
Εκτός από αυτό που γράφει η Ρένα, δεν απαιτούν όλες οι δουλειές πρωινό ξύπνημα. Και ευτυχώς δηλαδή γιατί αλλιώς θα είχα πεθάνει από ασιτία.
χαχαχαχα
θέλω να το σπάσω μια μέρα το ξυπνητήρι
Θα πεταχτώ κι εγώ να εξηγήσω. Λοιπόν πρωινό ξύπνημα – είμαι έτσι κι αλλιώς πρωινός τύπος, επίσης ξεκινάω στις 9 όχι και στις 6. Δεν οδηγάω στην κίνηση γιατί πάω είτε με πόδια, είτε με ποδήλατο είτε με τρένα (όταν κάποτε δούλεψα στην Αθήνα πήγαινα ποδαράτο και ο πρωινός περίπατος στην πόλη πολύ μου άρεσε). Παράνοια και πρήξιμο υπάρχουν παντού, μόνο αν γίνεις ερημίτης τη γλιτώνεις.Συχνά οι καλύτερες ιδέες για κάποιο project, κάποιο paper ή μάθημα που διδάσκω μου έρχονται όταν χαλαρώνω ή πίνω τον καφέ μου στη θάλασσα. Α και το διάβασμα (τουλάχιστον επιστημονικών κειμένων) είναι μέρος της δουλειάς… Διαβάστε περισσότερα »
ναι βρε αγάπη μου και γω πρωινή είμαι αλλά για να κάνω όσα γουστάρω ΕΛΕΥΘΕΡΗ. όχι να νιώθω σαν πρόβατο του καπιταλισμού που το τραβάνε και το φυλακίζουν για να φέρει λεφτά. καλά φταίω και γω μωρέ , είμαι ένα μαλακιστήρι ζόρικο που κλωτσάει όπου περιορίζεται. πάντως και γω λατρεύω περιπατους! και κέντρο. άσε με ας πούμε τώρα να πάω πλάκα, εξάρχεια, μοναστηράκι και θα είμαι τρισευτυχισμένη αν είμαι ελεύθερη. αν περνάω πηγαίνοντας στην δουλειά, νιώθω σαν φυλακισμένη με εξιτήριο. ερημίτισσα θέλω να ξέρεις. όνειρο απατηλό! και εγώ αγαπώ όσα σου αρέσουν απλά φαίνεται μαγεία να τα κάνεις όσο γουστάρεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα μου αρέσει να αράζω και να τεμπελιάζω. Μετά από λίγο καιρό όμως με πιάνει θλίψη, γιατί δεν νιώθω ότι η ελευθερία μου κερδίζεται με το να κάνω ό,τι γουστάρω-όποτε γουστάρω, αλλά μέσα από κόπο και δρόμους πειθαρχίας. Μου φαίνεται λίγο περίεργο αυτό που συχνά κάποιοι (και εδώ μέσα), διαχωρίζουν την “ζωή” από την δουλειά, τύπου “να σταματήσω να δουλεύω και να αρχίσω να ζω”. Μα η ζωή είναι απασχόληση κυρίως, όχι διασκέδαση. Ακόμα και το γερμανικό κοινωνικό συνταξιοδοτικό του Μπίσμακ (που ακολουθούμε τα ευρωπαϊκά κράτη), ήταν κοινωνικό μεν, αλλά βασίστηκε στην ιδέα ότι δεν θα ζήσουμε πολλά χρόνια μη… Διαβάστε περισσότερα »
“Έχω την τύχη να αισθάνομαι ότι δουλεύω λίγες ώρες και πληρώνομαι πάρα πολύ καλά. Και στα μίτινγκ λέμε βλακειούλες με πανέξυπνος άνδρες όλων των ηλικιών. Και συναναστρέφομαι κόσμο από όλη την γη και μάλιστα ελίτ. Κι όταν βρίσκω λύση σε ένα πρόβλημα, μου το αναγνωρίζουν και χαίρομαι πάρα πολύ. Και όταν κάνω διακοπές και με εξυπηρετούν άλλοι άνθρωποι, ξέρω πως κι εγώ τους εξυπηρέτησα με έναν άλλον τρόπο. Οπότε ναι, μπορεί να είμαι τεμπέλα, αλλά η (όντως καλή) δουλειά μου, με κάνει σχεδόν ευτυχισμένη.” κυρίως έχεις την τύχη να έχεις αυτή την οπτική! είμαι κοντά σε όσα λες και πάλι… Διαβάστε περισσότερα »
Το θέμα είναι να πάψω να με θεωρώ τυχερή αλλά μέρος της νόρμας, για αυτό λέω πως είναι σημαντικά τα εργασιακά δικαιώματα.
“Ελίτ”, δεν θεωρώ τους γιάπηδες. Για μένα πχ. ο Τέσλα ήταν περιθωριακός αλλά σαφέστατα ανήκει στην ελίτ της ανθρωπότητας. Μπορεί να μην έσωσε άμεσα ανθρώπους ή ζώα (τα είχε με ένα Περιστέρι βέβαια) αλλά κάνοντας το ρεύμα κοινό αγαθό, αναβάθμισε αδιανόητα την ζωή όλων μας (και εμμέσως σώζονται και ζωές). Το σκέφτεσαι με στενά όρια το θέμα νομίζω. Όπως και με τους έξυπνους άνδρες συναδέλφους. Είναι όλοι μηχανικοί διαστήματος, τι να πω, ότι είναι χαζοί; Ε…δεν είναι…
όχι δεν είπα πως είσαι τυχερή λόγω εργασίας αλλά τυχερή για τον τρόπο που την βλέπεις!
(τα είχε με ένα Περιστέρι βέβαια) ;;
wtf ?
όντως τώρα; καλά, θα μου πεις όλες οι ιδιοφυίες είναι ψιλο εώς χοντροπειραγμένες.
ήμουν σίγουρη πως κάπου προς τα εκεί είσαι αλλά θες να μου πεις πως όσοι είναι πετυχημένοι στις δουλειές τους είναι και έξυπνοι σε real life;
εδώ που είμαι υποτίθεται είναι όλοι genius και όμως βλέπω χαζά πάλι…
καμία σχέση το πτυχίο με το μυαλό ρε συ.
ξέρω πολλούς χαζούς με PhD.
Τυχερή είμαι για αυτό που μου συμβαίνει, ο τρόπος που το αντιμετωπίζω είναι δική μου κατάκτηση! 😛 Θέλω να πω πως η εργασία είναι real life, δεν γίνεται σε παράλληλο σύμπαν. Είναι η συνεισφορά του ατόμου στο κοινωνικό σύνολο. Απασχολεί το μυαλό και το σώμα μας (για αυτό είναι φτιαγμένα άλλωστε) και καθορίζει το επίπεδο της ζωής μας σε πολύ μεγάλο βαθμό. Τώρα επειδή μάλλον εννοείς στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, πολλούς τους βρίσκω πολύ λογικούς και καλούς ανθρώπους κι έχουν κι αυτοί τα προβλήματα τους, όπως κι όλοι μας. Εγώ δεν μίλησα για διάνοιες (αλήθεια, ποιος τομέας έχει τόσες διάνοιες… Διαβάστε περισσότερα »
“Τυχερή είμαι για αυτό που μου συμβαίνει” Ναι έχεις δίκιο “ο τρόπος που το αντιμετωπίζω είναι δική μου κατάκτηση”! ναι και σε αυτό έχεις δίκιο αλλά υπάρχουν άτομα που όσο και αν προσπαθήσουν δεν θα το κατακτήσουν ποτέ αυτό τον τρόπο σκέψης οπότε στα μάτια μου είσαι καραlucky! ναι ρε συ, σόρρυ αυτό ήθελα να πω. λογικός δεν συνεπάγεται έξυπνος. έξυπνο θεωρώ αυτόν που βλέπει όσα η πλειοψηφία αδυνατεί να κατανοήσει. και δεν μιλάω για επιστήμονα πχ (από επιστήμονες περιτριγυρίζομαι) -δεν μπορώ να πω άλλα γιατί πιστευω πολύ συντομα θα αναγκαστω να σβήσω ολα τα σχολια 😂- σκέψου όταν ήρθα… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι γιατί η δουλειά μου δίνει νόημα στη ζωή μου. Αποδεδειγμένα, δουλεύω από το 1988 (έτος αποφοίτησης) κ θέλω να εξακολουθήσω να δουλεύω με τους ίδιους ρυθμούς για μια πενταετία, μετά με μειωμένους ρυθμούς για άλλη μια πενταετία κ μετά περιστασιακά . Εάν βέβαια μ το επιτρέψει η υγεία μου κ οι συνθήκες. Κ παρά το ότι δουλεύω πολύ, τα χόμπι μου (διάβασμα, εκθέσεις, ταξίδια) μια χαρά τα κάνω.
δεν είμαι από τους ανθρώπους που είναι αφοσιωμένοι στη δουλειά τους, που αισθάνονται ότι η δουλειά τους νοηματοδοτεί τη ζωή τους! κλωτσάω με οτιδήποτε μου στερεί ελευθερία. πάντως χαίρομαι που το γουστάρεις! εύχομαι να στο επιτρέψει και η υγεία σου και οι συνθήκες.
Θα το πω ειλικρινά! ΣΑΣ ΖΗΛΕΥΩ! Ελπίζω μια μέρα να βρω τη δύναμη να το κάνω κι εγώ.
Καλή δύναμη και καλή τύχη, γιατί εδώ που τα λέμε θέλει και τύχη
@Rafi, στο εύχομαι! Είναι πολύ σημαντικό να μη φαίνεται σε κάποιον η δουλειά αγγαρεία αλλά να την απολαμβάνει κιόλας.
Όλο το μοτίβο λάθος. Τον απέρριπταν. Τώρα απορρίπτει και υποβιβάζει ο ίδιος.
Δεν έχει σχέση με οικονομική ισότητα.
Ο φίλος προσπαθεί να στήσει κάτι σε σαθρά θεμέλια.
Η συνεισφορά σε μία σχέση δεν είναι μόνον οικονομική. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εισφέρει κάποιος.
“Έχει νιώσει στο παρελθόν ότι οι γυναίκες τον απέρριπταν επειδή δεν είχε λεφτά” αν όντως τον απέρριπταν γι αυτό ντρέπομαι για λογαριασμό τους. ” και τώρα που τα πάει καλά οικονομικά θέλει μια γυναίκα που να έχει ένα επάγγελμα κύρους (όπως γιατρός και δικηγόρος που αναφέρθηκε ..)” τόλμη και γοητεία και ναφθαλίνη. ας σταματήσει αυτή η σιχαμάρα να κατηγοριοποιούμε ανθρώπους με βάση το επάγγελμα. ΗΜΑΡΤΟΝ. και από προσωπική εμπειρία, δεν ξέρω πόσο τυχαίο ήταν αυτό. όλοι οι και γαμώ τις ατομάρες ήταν συνήθως φτωχοί σε αντίθεση με πλούσιους που ξέρω. και δεν εννοώ άτομα με καλούς μισθούς πχ 10Κ. Εννοώ… Διαβάστε περισσότερα »
Για την ιστορία της κοπέλας, επειδή τη διάβασα, δε νομίζω πως το θέμα τους είναι η οικονομική ανισότητα αλλά η ασέβεια και ο παραλογισμός. Τώρα αν όντως μπορεί να λειτουργήσει μια οικονομικά άνιση σοβαρή σχέση (γιατί αν είναι στο χαλαρό δε νοιάστηκε και κανείς) το βρίσκω λίγο δύσκολο αλλά ξεπερνιέται όπως και άλλα εμπόδια όταν το ζευγάρι έχει καλή επικοινωνία ή το προσπαθεί. Εγώ με το σύντροφο έχουμε φουλ οικονομική ανισότητα (εγώ πιο κάτω). Παρά ταύτα εγώ τις διακοπές μου τις πήγαινα και έξω έβγαινα και που και που για κάνα σπα με φίλους. Αντιθέτως εκείνος ζούσε το μοτίβο σπίτι… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ερωτήσεων π διαβάζω αναρωτιέμαι πόσο ρόλο παίζουν οι οικονομικές συνθήκες της Ελλάδας κ οι αξίες του καπιταλισμού, κ λιγότερο το καθεστώς πατριαρχίας. Τρου στορυ – φίλος χώρισε την κοπέλα του – π τον λάτρευε, τη γούσταρε πολύ, περνούσαν τέλεια- γιατί δεν είχε τπτ στο όνομα της κ ήταν χαμηλόμισθη, ενώ αυτός μεσαίος μισθός δημοσίου. Του έκανε κονε ένας φίλος δικηγορίνες με προοπτική δικαστικής δουλειάς κ υψηλό σχετικά μισθό. Οι οποίες τον απέρριψαν ή μια μετά την άλλη γιατί δεν είχε πτυχίο ούτε σοβαρά λεφτά. Εν πασει περιπτώσει. Ειδικά για εμάς τις γυναίκες είναι μεγάλη… Διαβάστε περισσότερα »