Η Ρένα απαντά: Για την κακή σχέση μαζί της

Ο ανταγωνισμός πεθεράς με νύφη είναι φεμινιστικό θέμα κι υπάρχει εξήγηση γι’αυτό.

____________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα εκτιμώ πολύ την σκέψη σου.

Θέλω να σου μιλήσω σχετικά με την μαμακιαση που μιλήσατε της προάλλες.

Ο αντρας μου έχει και εμενα από αυτό και είναι σοβαρό το πρόβλημα, μιλάνε καθημερινά ότι και να γίνει όπου και με οποίους και αν είμαστε. Και αν δεν πάρει αυτός θα πάρει αυτή.

Το θέμα είναι πως της περισσότερες φορές φαίνεται ότι το κάνει γιατί πρεπει και όχι γιατί πραγματικά το θέλει.

Και πιστεύω ακράδαντα πως με αυτό δεν γεννιέσαι, σε γαλουχουν μέρα με την μέρα να γίνεις έτσι.

Και φυσικά είναι πολλά αυτά που του έχει περάσει σαν φυσιολογικά, ενώ δεν ειναι.

Παράδειγμα έχει η πεθερά μου μια θεία αδερφη της μαμάς της και επειδή αυτή της έχει αδυναμία περνάει και στα παιδιά της το ίδιο.

Τον άλλο της γιο που μένει εξωτερικό τον ανάγκασε μόλις είχε έρθει Ελλάδα να ταξιδέψει στην άλλη άκρη της Ελλάδας να πάει να την δει, γιατί λέει θα πεθάνει και θα έχει τύψεις ο γιος που δεν θα την δει. Στο άντρα μου έχει πει ότι άμα πεθάνει να πάει οπωσδήποτε στη κηδεία και ας είναι 8 ώρες ταξίδι από εδώ, γιατί λέει και αυτή και ο αντρας μου ότι αυτή τους μεγάλωσε.

Το κουλό είναι βρε Ρένα ότι αυτή δεν τους μεγάλωσε γιατί απλά πάντα ζούσε στην άλλη άκρη της Ελλάδας, όπως ειπα, και τα παιδια τα έβλεπε κάποια καλοκαίρια μόνο αυτό.

Ευτυχώς εγώ ξεμπέρδεψα με τις αναγκαστικές συναντήσεις τα σαββατοκύριακα γιατί μετακόμισαν ευτυχώς, όμως αναγκάζομαι να τους βλέπω μια φορα τον χρονο πλέον και παρόλο που θα μου πουν, οκ δεν έγινε κάτι, εγώ βγάζω σπυράκια μόνο και μόνο που θα ακούσω την φωνή της πεθεράς μου μου χαλάει την διάθεση είναι πολύ τοξικος άνθρωπος και μου γεμίζει αρνητική ενέργεια.

Η ζωή μας έχει αλλάξει πολύ προς το καλύτερο, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο όμορφα νιώθω όταν είναι μακριά μου.

Και μπορεί να ακούγομαι εγωίστρια και κακια, αλλά δεν έχετε ιδέα τη έχω περάσει μαζί της.

Το πασχα τους πήρε ο αντρας μου για της ευχες με βιντεοκληση κάποια στιγμή μπήκα και εγώ στο πλάνο για να ευχηθώ αφού ήρθε ο αντρας μου κοντά μου.

Και ξέρεις τι έκανε η πεθερά μου!
Αυτό που κάνει πάντα σε αυτήν την περίπτωση, κάνει ότι δεν με βλέπει δεν με ακούει κάθεται παγωμένη και με κοιτάει σαν άγαλμα, μετά από μερικά δευτερόλεπτα μπορεί να βγάλει μια ξεψυχισμενη φωνή τύπου ευχαριστώ.

Και το αστείο σε αυτό είναι ότι η πεθερά μου δεν είναι από αυτές που ντρέπονται η δεν μιλάει.

Αντίθετα μιλάει ακατάπαυστα όταν μιλάει με τον γιο της η με άλλους.

Κάτι άλλο που κάνει συχνά είναι όταν θα ρωτήσει τον αντρα μου τι φαγητό φάγαμε σπίτι μας και ο αντρας μου για να με πενεψει στα μάτια της κάποιες φορές λέει ότι μαγείρεψα το τάδε φαγητό και είναι καταπληκτικό και φτιάχνω απίστευτα νόστιμα φαγητα για το εγγόνι της, εκεί ξαφνικά που μιλούσε ακατάπαυστα σταματά να μιλά και αλλάζει θέμα.

Και μάντεψε αν τύχει να έχει μαγειρέψει ο αντρας μου θα ρωτήσει πως το έκανε τι υλικά έβαλε ποση ωρα το έψησε και ότι είναι φοβερός και σίγουρα θα το κάνει και αυτή.

Το ίδιο κάνει και οταν θα τύχει να της έχω προσφέρει εγώ κάτι που έχω μαγειρέψει η δεν θα το φάει καθόλου ή θα φάει μια δαγκωνιά με το ζόρι.

Την άλλη φορά είχα φτιάξει κεικ και μου λέει δεν μπορώ εγώ να φαω τέτοια πράγματα γιατί θα πεθάνω μου ανέβενει το ζάχαρο. Μετα από λίγες μέρες φτιάχνει ο αντρας μου το ίδιο κεικ και της λέει εσύ θα φας η θα σε παράξει αν φας και του λέει, ε φυσικά και θα φάω, χαζή είμαι να μην φαω.
Το είχε ξεχάσει αυτό που μου είχε πει εμένα.

Τοσο καλουλα ειναι μωρε..

ΑΠΟ ΤΗΝ – Καμένη με το χυλο

________________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Αφού εκτιμάς την κρίση μου, άκουσε και τι θα σου πω και βάλε το καλά στο μυαλό σου για να μην αγανακτείς χωρίς να χρειάζεται και σπαταλάς ενέργεια και χρόνο από τη ζωή σου.

Η πεθερά σου, για κάποιον άγνωστο σε μας λόγο, έχει αγκιστρωθεί πάνω στον γιο της. Το θέμα αυτό είναι απόλυτα φεμινιστικό. Η ματαιωμένη γυναίκα, ιδιαίτερα σε παλαιότερες εποχές που δεν είχε διεξόδους επειδή η γυναικεία απελευθέρωση δεν έδινε εναλλακτικές, αγκιστρωνόταν πάνω στο γιο για να υποκαταστήσει με αυτόν τον σύζυγο. Από κει απορρέει αυτό το ενήλικο Οιδιπόδειο κι όχι από κάποια εκ γενετής ψυχολογική τάση (η φροϋδική τάση περιγράφει την άφυλη κατάσταση του νηπίου και μόνο, με το που γίνεται το παιδί πέντε πρέπει να έχει ξεπεραστεί κανονικά). Η μάνα συνειδητά στρέφεται στο γιο για να υποκαταστήσει τον άντρα. Πολύ σωστά το λες: «πιστεύω ακράδαντα πως με αυτό δεν γεννιέσαι, σε γαλουχουν μέρα με την μέρα να γίνεις έτσι.» Μα και βέβαια!

Tέτοιου είδους μανάδες εμφυσούν το αξίωμα «κανένας δεν θα σε αγαπήσει σαν τη μάνα σου». Είναι να απορείς κατόπιν που στους γιούς είναι αδύνατον να ξεχωρίσουν την πατρική τους οικογένεια και την μανούλα από την οικογένεια που οι ίδιοι δημιουργούν με τη γυναίκα που επιλέγουν; Πάντα θα φοβούνται ότι η άλλη η κάργχια δεν θα τους αγαπήσει «όπως η μανούλα» (μερικοί το πιστεύουν κιόλας ότι αυτό είναι αγάπη, αυτό άλλωστε γνώρισαν ως μοναδική αγάπη). Είναι η ρίζα του μισογυνισμού που εμείς οι ίδιες οι γυναίκες ριζώνουμε στην ψυχή των αγοριών. Η άλλη δεν θα σε αγαπήσει, μόνο εγώ η μάνα σε αγαπώ όπως σου αξίζει… Θλίψη κι οργή.

Φαντάσου από την πλευρά της πεθεράς. Φαντάσου τώρα εσύ να έρχεται μια άλλη γυναίκα και να αρπάζει μέσα από τα χέρια το κελεπούρι και να έρχεται πλέον σε σύγκριση με μια άλλη άγνωστη γυναίκα, που επιπλέον θα κάνει και σεξ μαζί του! Και δικά του παιδιά! Τα οποία ως έννοια τα έχει ήδη υπερυψώσει λέγοντας ότι είναι όλο το σύμπαν της μάνας, καταλαβαίνεις, πώς να το ξεπεί μετά αυτό; Αφού πάνω εκεί στηρίζεται όλο το οικοδόμημα που έκτιζε τόσα χρόνια, ότι η σχέση γονιού-παιδιού είναι η πιο σημαντική και ακατάλυτη και ότι προέχει όλων των άλλων! Πώς να την συναγωνιστεί λοιπόν την σύζυγο (και σε δεύτερο subtext τo ότι τα παιδιά που έκανε έχουν το μισό δικό της γενετικό υλικό και την δική της πανίσχυρη επιρροή, όπως ασκούσε κι η ίδια επιρροή στον άλλοτε μικρό γιό!); Δεν γίνεται. Έρχεται λοιπόν κι η δεύτερη ματαίωση, υποσυνείδητα αλλά και συνειδητά. Και μπαίνει σε έναν ανούσιο ανταγωνισμό, καιι αυτή και η σύζυγος που παρασύρεται γιατί νιώθει την εχθρότητα. Αντί να κοιτάξουν ότι είναι γυναίκες κι οι δυο, υποτίθεται αγαπούν τον ίδιο άντρα και θέλουν το καλό του, επομένως ας δουν πώς θα το πραγματοποιήσουν με συνεργασία κι όχι με πατριαρχικές λασπομαχίες, κάθονται και αναλώνονται για τον άντρα-τρόπαιο! Και του δίνουν προστιθέμενη αξία χωρίς να χρειάζεται. Φουσκώνει κι αυτός σαν διάνος και δεν κόβει το κακό χούι, γιατί κολακεύεται. Κοίτα πώς κάνουν για μένα, πρέπει να’μαι πολύ σπουδαίος! Γι’αυτό λέω είναι φεμινιστικό ζήτημα. Το πατριαρχικό αφήγημα βάζει τις γυναίκες να μαλώνουν μεταξύ τους για τα ανούσια ώστε οι άντρες να ωφεληθούν απερίσπαστοι στα ουσιαστικά. 

Στην συγκεκριμένη περίπτωση πιστεύω η πεθερά σου επιπλέον δεν σε θέλει εσένα ως άτομο, όχι απλώς ότι νιώθει ματαίωση από τη όποια νύφη της. Δεν σε εγκρίνει, δεν σε συμπαθεί, δεν σε γουστάρει. Χ3στήκαμε, δικός της λογαριασμός, ποιός ξέρει τι της φταίει, δεν θα σκάσεις κιόλας. Όμως δεν είναι κι όλα τόσο φριχτά όσο σου φαίνονται. Οι ερωτήσεις τι φάγατε δεν είναι αναγκαστικά ανταγωνιστικές, μπορεί να είναι απλώς για να γεμίσει τα κενά, μια κλισέ μαμακίστικη ελληνική ερώτηση ή επειδή η ίδια λιγουρεύεται κάτι (ιδιαίτερα αν όντως έχει σάκχαρο, όπου κανείς σκέφτεται δεκαπέντε φορές τη μέρα το φαγητό). Το λέω επειδή το ακούω συχνά πυκνά σε οικογένειες. «Τι φάγατε». Ακούγεται ηλίθιο, αλλά οι περισσότερες μανάδες μεγάλης ηλικίας που το ρωτάνε δεν έχουν την δυνατότητα να ρωτήσουν πιο εξειδικευμένα κι ουσιαστικά πράγματα επί της δουλειάς, της ζωής, της επικαιρότητας. Δεν τα καταλαβαίνουν ίσως, τις έχει ξεπεράσει η εποχή. Ρωτούν λοιπόν τα ανούσια για να γίνεται κουβέντα, να νιώθουν relevant στις ζωές των παιδιών τους. Να τις κρεμάσουμε; Δεν είναι απαραίτητο.

Για το άλλο μικροζήτημα με το κέικ, πιστεύω όντως δεν ήθελε να φάει κέικ επειδή έχει σάκχαρο (ή έχεις ή δεν έχεις, είναι εύκολο να διαπιστωθεί άλλωστε, θα παίρνει αγωγή). Και έκανε εξαίρεση στο γιο της επειδή ήταν «από τα χεράκια του», ενώ σ’ εσένα που δεν σε πολυσυμπαθεί δεν θέλει να κάνει την παραχώρηση. Εγώ εκπλήσσομαι που κάθεσαι και της το προτείνεις, την επόμενη φορά όχι μόνο να μην της προτείνεις καθόλου κέρασμα, αλλά να το προλογίσεις λέγοντας «δεν σας προσφέρω εσάς γιατί θα ανέβει το σάκχαρό σας» και τέλος. Εκεί θα καταλάβεις, αν υποθέσουμε ότι όντως υπάρχει κάτι να καταλάβεις. Αν και προσωπικά βρίσκω παντελώς ανούσιο να ψάχνεις την αποδοχή της. Αφού δεν έχετε αγαπητικές σχέσεις και την αντιπαθείς και σε αντιπαθεί, πάψε επιτέλους να ψάχνεις το μπράβο και την επιδοκιμασία. Δεν θα την πάρεις, ξοδεύεσαι αδίκως. Παίρνει χρόνια να το καταλάβουν πολλές γυναίκες, και με τους γονείς τους τους ίδιους συχνά, αλλά άπαξ και το πάρουν απόφαση όλα φτιάχνουν εκθετικά, φεύγει το βάρος. Μη μπαίνεις σε μάχες που θα τις χάσεις, επίλεξε για τι θα πολεμήσεις, το’πε κι ο Σουν Τζου. (Κι η Marie von Brühl δια λογαριασμό του συζύγου της, von Clausewitz)

Όμως αλλού είναι το κυρίως ζήτημα.

Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μετακομίσει μακριά σας. Τους βλέπετε μια φορά το χρόνο. Η επιρροή που έχουν πάνω σας είναι κατά πολύ μειωμένη. Μπορείς να αφήσεις το γιο να αποστασιοποιηθεί στο μέτρο που όντως ο ίδιος το επιθυμεί με το να μην είναι απίκο στα τηλέφωνα. Αν είναι απασχολημένος με άλλους ευχάριστους τρόπους δεν θα τραβάνε εις μάκρος τα τηλεφωνήματα. Το να κοπεί η αναγκαστική καθημερινή συνήθεια είναι πιο δύσκολο, όπως λες κι εσύ επιβάλλεται με τα χρόνια, αλλά αν ο μαμάκιας το θέλει πραγματικά μπορεί να το πραγματοποιήσει. Ο ίδιος. Δεν πρέπει εσύ να τους κάνεις τη δουλειά ευκολότερη. Είναι δική του δουλειά. Εκείνος πρέπει να βάλει την ενηλικίωσή του και την αποκοπή του λώρου ως προτεραιότητα. Ας της βρει κάποιο χόμπυ τέλος πάντων, κάτι να ασχολείται. Οι δραστήριες πεθερές έχουν δική τους ζωή, δεν αναμένουν να ζήσουν μέσα από τα παιδιά τους.

Όσο για την θεία (?) που είναι μακριά και «πρέπει να πάνε στην κηδεία της», θα έλεγα ότι καλό είναι να αφήσεις τους ανθρώπους να πενθήσουν όπως επιθυμούν (όταν τέλος πάντως χρειαστεί, ζωντανή είναι ακόμη η γυναίκα, την πεθάναμε πριν της ώρας της…) Δεν υπάρχει υπόδειξη στο πώς πενθεί κάποιος. Ας κάνει λοιπόν ό,τι νομίζει. Εσύ κάτσε πίσω σπίτι σου, δεν χρειάζεται να ακολουθήσεις. Αυτά τα ολίγα. Ελπίζω σε βοήθησα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News