Πώς ορίζουμε και πώς χειριζόμαστε την γυναικεία ηγεσία.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σου Ρένα ! Το θέμα μου είναι η γυναικεία ηγεσία. Εργάζομαι αρκετά χρόνια και πρώτη φορά μου έγινε σχόλιο από την προϊσταμένη μου ότι πρέπει να φαίνομαι περισσότερο αποφασιστική και με εμπιστοσύνη στον εαυτό μου ως senior.
Ήταν ο πρώτος χρόνος μου στη νέα εργασία και μέχρι να εγκλιματιστώ, κράτησα πιο χαμηλό προφίλ, ομολογώ όμως ότι με εξέπληξε το σχόλιο, γιατί στην προηγούμενη εταιρία που ήμουν είχα αντίθετα σχόλια (βέβαια εκεί με ξέρανε χρόνια και είχα την αυτοπεποίθηση ότι γνωρίζω για ποιο πράγμα μιλάω).
Έχω προφίλ καλοσυνάτο και δεν βοηθάει ότι δεν μου αρέσει να το παίζω ιστορία στους άλλους. Δεν έχω σκοπό να χάσω τον εαυτό μου, αλλά να προσαρμοστώ ώστε να μην χάσω τη δουλειά μου που μου αρέσει πολύ.
Να σημειώσω ότι δεν έχω άτομα από κάτω μου, αν και μου έχει ανατεθεί διαχείριση ομάδας με πολύ καλή ανατροφοδότηση από την προϊσταμένη μου. Συζητώντας μαζί της ομολογώ ότι δεν κατάλαβα πού είναι το πρόβλημα.
Έχεις εσύ ή οι σχολιάστριες να προτείνετε βιβλία ή γενικές συμβουλές που δούλεψαν στον εργασιακό σας χώρο;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Φεμινιστικότατο ζήτημα με προεκτάσεις σε (αμφιλεγόμενη) φυσιογνωμική.
Κατά πάσα πιθανότητα αυτό που περιγράφεις “προφίλ καλοσυνάτο” είναι ένα τρυφερό baby face: “παιδικά” χαρακτηριστικά (μεγάλα μάτια, στρογγυλό μέτωπο, μαγουλάκια, χειλάκια, μικρή μυτούλα). Aυτό το στυλ φυσιογνωμίας είναι διαπιστωμένο ότι δημιουργεί συναισθήματα τρυφερότητας, φροντίδας από τους άντρες και αυθόρμητης θετικής ανταπόκρισης (σε ψάχνουν οι άνθρωποι μέσα στο πλήθος για να ρωτήσουν εσένα συγκεκριμένα για βοήθεια σε κάτι) και σπανιότατα έως ποτέ δέος, αυστηρότητα και σεβασμό. Αυτά τα βάζεις με την προσωπικότητα, την γνώση, την αυθεντία σου, αλλά και την οριοθέτηση.
Είναι αμφισβητήσιμη πολύ η φυσιογνωμική για να κρίνουμε τον χαρακτήρα κάποιου (κι άδικη εξαιρετικά!) όμως οι αυθόρμητες αντιδράσεις των άλλων έχουν μετρηθεί επιστημονικά.
Aντιγράφω από άρθρο του BBC με τα επιστημονικά λινκς του και μεταφράζω ευθύς παρακάτω:
From literally getting away with murder, to monopolising parental love and seducing the opposite sex, the babyface is a potent social weapon.The doe-eyed look can help people win over their enemies, elicit help from strangers and get ahead in their careers. It makes politicians seem more trustworthy, crooks less likely to be convicted and sentencing less severe.
(Από την κυριολεκτική απόδραση από την κατηγορία του φόνου, μέχρι το μονοπώλιο της γονικής αγάπης και την αποπλάνηση του αντίθετου φύλου, το babyface είναι ένα ισχυρό κοινωνικό όπλο.Το βλέμμα με τα ελαφίσια μάτια μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να κερδίσουν τη συμπάθεια των εχθρών τους, να αποσπάσουν βοήθεια από αγνώστους και να προχωρήσουν στην καριέρα τους.<Κάνει τους πολιτικούς να φαίνονται πιο αξιόπιστοι, τους απατεώνες λιγότερο πιθανό να καταδικαστούν και τις ποινές λιγότερο αυστηρές.)
Συμπέρασμα, τα άτομα με μωρουδίσια χαρακτηριστικά θεωρούνται πιο ειλικρινή, αφελή, ζεστά, καλοσυνάτα, προσιτά, αξιόπιστα, συμπαθή, οικεία και χαρισματικά από τους υπόλοιπους.
Τη φυσιογνωμία σου δεν μπορείς και να θες να την αλλάξεις. Κι όπως είδες έχει και πλεονεκτήματα. Έχεις ένα κάποιο περιθώριο με μακιγιάζ και κούρεμα/χτένισμα να δείξεις σοβαρή (όπως επίσης με αυστηρό corporate ντύσιμο και ψηλά πατούμενα), αλλά η Ariana Grande φερ’ειπείν που είναι στο στυλ αυτό ποτέ δεν θα δείξει “σκύλα”, ό,τι και να κάνει.
Το φεμινιστικό ζήτημα έγκειται στο γιατί κάποια γυναίκα να πρέπει να δείξει bitchy boss για να επιβληθεί στον εργασιακό της χώρο! Κανονικά θα έπρεπε να είναι άμεσα αποδεκτή η προσωπικότητα και οι ικανότητές της στην διοίκηση. Oι γυναίκες κρινόμαστε υπερβολικά αυστηρά, και όταν είμαστε ζεστές και φιλικές, και όταν είμαστε αυστηρές και κοφτές. Είναι γεγονός ότι υπάρχει μεγαλύτερο εργασιακό burnout ακριβώς για τους λόγους αυτούς.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται να μην σου λείπει καθόλου το κύρος, όσο η αναγνώριση αυτού του κύρους. Πιθανολογώ ότι η προϊσταμένη σου εννοούσε ότι πρέπει να επιβάλλεις τις αποφάσεις για την ομάδα, να μην τους έχεις λυτούς. Αν η ηγεσία γίνεται γραπτώς και με τηλεφωνήματα κι όχι δια ζώσης, τότε τα εμφανισιακά θέματα είναι παρελκυστικά. Θα πρέπει να είσαι σαφής, συγκεκριμένη, χωρίς μήπως-ίσως-θα ήθελα, πάντοτε ευγενική. Η γλώσσα παίζει μεγάλο ρόλο στην πρόσληψη της επικοινωνίας: λιγότερες λέξεις και φράσεις που εκφράζουν συναίσθημα ή δισταγμό (νιώθω ότι, φοβάμαι ότι, νομίζω) και περισσότερες που εκφράζουν πεποίθηση, σιγουριά και λογικό συλλογισμό (προκύπτει ότι, συμπεραίνω, πιστεύω).
Ο ηγέτης της ομάδας προωθεί συγκεκριμένη γραμμή επειδή έχει προαποφασίσει ποιός είναι ο στρατηγικός στόχος και πώς θα πιαστεί αυτός ο στόχος, οπότε εργαλειοποιεί τις ικανότητες των συνεργατών του ανάλογα, όπως θα έκανε ένας στρατηγός με τους λοχαγούς του στη μάχη. Αυτό πρέπει να είναι ρητό και σαφές στην ομάδα, να θεωρείται με κάθε επαφή κι επικοινωνία δεδομένο.
Η γυναικεία corporate ηγεσία κατά την γνώμη μου δεν οφείλει να γίνει κακέκτυπο της αντρικής, όπου -ακόμη- η ματσίλα, ο ανταγωνισμός κι οι τρικλοποδιές και τα πισώπλατα μαχαιρώματα επικρατούν. Μαζί με την προσπάθεια να αναδιαμορφώσουμε τις ισορροπίες προς το συμφέρον μας και την αποκατάσταση της αδικίας οφείλουμε να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα πλεονεκτήματα του φύλου μας: το νοιάξιμο, η ευγένεια, η αλληλεγγύη μεταξύ ομοίων, όλα αυτά είναι θετικά χαρίσματα, όχι ελαττώματα. Μια ομάδα μπορεί να λειτουργεί καλά όταν επιβάλλεσαι αυστηρά, γιατί φοβούνται να κουνηθούν, όμως λειτουργεί ακόμη καλύτερα όταν τους εμπνέεις, τους εμπιστεύεσαι και τους φιλοτιμείς.
Θα βοηθούσε αν συζητούσες σε αυτό το πλαίσιο με την προϊσταμένη σου, ρωτώντας την συγκεκριμένα τι προτάσεις θα είχε (όχι απλώς σχολιασμό, αλλά bullet points) αν και πιστεύω πρέπει εσύ η ίδια να σκεφτείς πώς θα κάνεις ακριβώς αυτά τα τρία στους συνεργάτες σου. Τι άνθρωποι είναι; Πώς ανταποκρίνονται υπό πίεση; Δέχονται υποδείξεις ή είναι πολύ εγωιστές για κάτι τέτοιο; Τι θα τους κινητοποιούσε; Μήπως υπάρχει μεταξύ τους κάποια κοντρίτσα; Πώς θα μπορούσε να εξομαλυνθεί; Υπάρχει εκτός του corporate περιβάλλοντος επαφή για χαλάρωση ώστε να αναπτυχθεί κάποια συντροφική συνεργατικότητα ή κάτι τέτοιο θα έφερνε υπερβολική χαλάρωση και παραπάνω θάρρος (θράσος);
Και θέσε όρια στο τι δέχεσαι και τι όχι, γνωστοποιώντας την ενόχλησή σου με επιχειρηματολογία σύντομη, εύληπτη, μη αμφισβητήσιμη.
Στο μεταξύ μπορείς να διαβάσεις ΑΥΤΟ κι ΑΥΤΟ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ πάντως δεν κατάλαβα από το γράμμα της φίλης ότι είναι θέμα φύλου το σχόλιο της προισταμένης ούτε φυσιογνωμικό. Ίσως επειδή στο εργασιακό μου περιβάλλον υπάρχουν άντρες και γυναίκες που ενώ έχουν senior ρόλο βγαίνουν προς τα έξω ως λιγότερο αποφασιστικοί και λιγότερο σίγουροι/confident για αυτό που θέλουν/λένε οπότε μπορώ να καταλάβω where she (η προισταμένη) is coming from και δεν είναι θέμα φύλου σίγουρα αλλά ιδιοσυγκρασίας. Εξάλλου παραδέχεται η φίλη ότι τον πρώτο της χρόνο στη δουλειά κράτησε ένα πιο χαμηλό προφιλ άρα δεν μου φαίνεται μη σχετικό ή σεξιστικό το σχόλιο της manager. Τα άρθρα που έχει βάλει… Διαβάστε περισσότερα »
Και επίσης, μπορεί (πρέπει) να ρωτήσει την προϊσταμένη να γίνει πιο συγκεκριμένη και να ζητήσει τουλάχιστον ένα παράδειγμα για κάθε περίπτωση.
Αν και η επιστολή δεν είναι δική μου, ευχαριστώ Ρένα που ανέλυσες τόσο πολύ αυτό το baby face δυστυχώς η ευτυχώς το έχω και εγώ και αυτά συμβαίνουν όντως. Μέσα στο πλήθος εμένα θα διαλέξουν για βοήθεια, αλλά σε εταιρείες ουδέποτε είδα να ανεβαίνω οπότε τις άφησα. Πάντα περίμεναν να τους βγάλω τη δουλειά διότι με θεωρούσαν το καλό παιδί. Ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε εάν ο χαρακτήρας μου είναι το αντίθετο. Ομολογώ ότι το εκμεταλλευομαι κάποτε. Έχει και τα καλά του. Όπως και τα κακά του. Εδώ ανέχτηκα συμφοιτήτρια καμιά δεκαετία μικρότερη που νομίζει ότι είμαι πιο μικρή της να… Διαβάστε περισσότερα »
Επιτέλους Ρένα μου επιβεβαιωσες μια υποψία που είχα!! Ότι με σταματάνε πολλές φορές στο δρόμο για να με ρωτήσουν για κάτι!! Και το σκεφτόμουν αν το παρουσιαστικό μου συντελεί σε αυτό!