Όχι χωρίς λόγο, αλλά γιατί ασθένειες σε κάνουν όχι απλώς να μην έχεις ποιότητα ζωής, αλλά να μην ξέρεις αν θα έχεις ζωή και δεν συγκαταλέγεται σε αυτές μόνο η επάρατη νόσος.
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα και Αμποπαρεα γειά σου.
Θα θέσω ένα ζήτημα που δεν ξέρω αν είναι “νομιμο” να τεθεί.
Η ζωή. Το αν δεν θες να ζήσεις άλλο, πως να το πω κομψά. Όχι χωρίς λόγο αλλά γιατί ασθένειες σε κάνουν όχι απλώς να μην έχεις ποιότητα ζωής αλλά να μην ξέρεις αν θα έχεις ζωή και δεν συγκσταλεγεταο σε αυτές μόνο η επάρατη νόσος.
Με εισαγγελική εντολή βρέθηκα όταν απλώς εξέφρασα την άποψη μου και μίλησα για νόμιμη ευθανασία στο μέλλον. Στο άκυρο χωρίς θυμό εποθετικοτητα κλπ ειδοποίησε η οικογένεια συγκεκριμένα ένα άτομο της οικογενειας την αστυνομία και με πήγαν που λέτε για ψυχιατρικη εκτίμηση. Έτσι όπως ήμουν εξσνυλημενη και πονεμένη από τις ασθένειες. Ο ψυχίατρος λέει Μα η κοπέλα έχει παθολογικά είστε καλα; Στους αστυνομικούς αυτά. Λέει ο αξίωμα η εισαγγελέας εγώ δεν φταίω. Η εισαγγελέας εν το μεταξύ από ότι ενημερώθηκα από την κοινωνική υπηρεσία του δήμου μου δεν ενημερώθηκε ότι είμαι ασθενής. Λέει η βοηθός ψυχιατρου. Δηλαδή δεν θέλετε να πεθάνετε με αυτοκτονία; Όχι με ευθανασία αν επιτρεπόταν ναι. Μετά με ταλεπορησαν γιατί με είχαν σε θέση που δεν επιτρέπεται για την σπονδυλική στηλη και πλέον κοινωνικό μόνο τα άνω άκρα και τα μάτια μου. Ποιος καθαρίζει την ζωή μου; Με ποιο δικαίωμα σημαίνει ψυχοπσθολογια αν κάποιος δεν θέλει να ζήσει αν δεν ζει ποιοτικά ή αν έχει λίγες πιθανότητες να ζήσει; Τι δουλειά έχει ο κάθε αξιωματικός , ο κάθε εισαγγελέας να αποφασίζει. Ο ψυχίατρος εννοείται δεν δέχτηκε εισαγωγή με κρατησε μόνο για εξετάσεις κλπ για,τα άλλα ζητήματα όμως 12 ώρες σε καθιστή θέση μου διέλυσε την σπονδυλική στηλη όταν είχα χαρτί από κεπα ότι δεν επιτρέπεται να μμετακινηθω. Την γνώμη σας!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λενη
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μας γράφεις τακτικά, αλλά είναι πεπερασμένο το όριο βοήθειας που μπορούμε να σου προσφέρουμε και με κάθε επιπλέον επιστολή αρχίζει να ισχυροποιείται η εντύπωση ότι ενυπάρχει κάποια ψυχική πάθηση, ενδεχομένως λόγω και της σωματικής κατάστασης. Το τονίζω επειδή πιθανώς αγωγή με την παρακολούθηση γιατρού να σε βοηθούσε.
Για να απαντήσουμε με συνέπεια στο ερώτημα. Η ευθανασία δεν είναι ακόμη δυνατή με νόμιμο τρόπο στην Ελλάδα, αλλά στο εξωτερικό σε συγκεκριμένες χώρες είναι θεσμοθετημένη. Η ευθανασία και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία στην Ευρώπη διέπονται από διαφορετική νομοθεσία ανά χώρα. Ενεργή ευθανασία επιτρέπεται σε Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ισπανία και Πορτογαλία, ενώ η υποβοηθούμενη αυτοκτονία είναι νόμιμη στην Ελβετία, την Αυστρία και τη Γερμανία υπό αυστηρές προϋποθέσεις, όπως ανίατη ασθένεια και αφόρητος πόνος. Η παθητική ευθανασία ως άρνηση ή διακοπή της θεραπείας εντούτοις επιτρέπεται σε περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Τώρα για το ζήτημα της ψυχιατρικής εκτίμησης και της απόφασης, προφανώς πρέπει να υφίσταται κάποιο θεσμικό πλαίσιο για την καταλληλότητα, καθώς τότε θα υπήρχαν τραγικές, επικίνδυνες κι εγκληματικές ενέργειες για την λήξη ζωής πολλών «ανεπιθύμητων» συμπολιτών μας. Για σκέψου. Δεν πρέπει να υπάρχει η ασφαλιστική δικλείδα ώστε να μη μπορεί καθένας να «στέλνει» όποιον να’ναι; Για την ακούσια ψυχιατρική εισαγωγή, κατανοώ και συμπονώ στην απόγνωση, έχω όμως να πω ότι οι ψυχίατροι γνωρίζουν και δεν κρατούν άνευ λόγου. Πρέπει να επικοινωνήσεις με δικηγόρο πάντως για το ζήτημα των συγγενών ώστε να υπάρχει προφύλαξη για το μέλλον. Θα σε συμβουλέψει πώς να αμυνθείς. Εύχομαι δύναμη για την ασθένειά σου και να βρεθεί άκρη με τους γιατρούς των δημοσίων νοσοκομείων.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καρφιτσώνω σχόλιο από την γράφουσα, αντιγράφω όπως μου το ζήτησε. ___________________ “Ρένα η Λένη είμαι δεν έχω γράψει για ευθανασία εγώ όμως έχει γραφτεί άλλο ζήτημα μου σοβαρό ναι. Είχα έγγραφο απαγόρευσης μετακίνησης πλέον κατάντησα εντελώς κατάκοιτη και μου λέει σχολιασττρια κακώς σας αφησε να φύγετε. Έχω πολλά νοσήματα και όχι τα χάπια δεν βοηθούν έχω δώσει μάχες να καταφέρω πολλά. Ο ψυχίατρος έκρινε και μέχρι και ανώτεροι του αξιωματικού είπαν σε εμένα κινησου νομικά. Πρώτον δεν επιχείρησα ποτέ να αυτοκτονήσω, δεύτερον πρέπει να ακολουθώ ειδική διατροφή και συμπληρώματα έπειτα δεν επιτρέπεται να είμαι σε οχλαγωγια. Με κατάντησαν κατάκοιτη εντελώς… Διαβάστε περισσότερα »
Λένη, η ποιότητα ζωής είναι πολύ σχετική.
Κανείς δεν ξέρει τί θα του φέρει η ζωή.
Ζωή είναι να είσαι εδώ, στην παρέα μας, να μας διαβάζεις, να μας γράφεις.
Πάντως Λένη, εφόσον δεν χρειάζεσαι ψυχίατρο, ένας ψυχολόγος ίσως να είναι χρήσιμος (ή ένας ψυχίατρος για ψυχοθεραπεία). Η σκέψη σου φαίνεται πολύ χαοτική. Είναι πραγματικά σαν να ξεσπας μέσα από ένα κείμενο χωρίς να ξέρεις τι ακριβώς θέλεις να μας πεις. Ακόμα και να επιτρεπόταν η ευθανασία, φαντάζομαι ένα από τα κριτήρια θα ήταν να είναι μια λογική, συγκροτημένη απόφαση τους ασθενούς.
Αν σε ανακουφίζει έστω και στο ελάχιστο η δική μου άποψη , θα σου πω, πως ναι , προσωπικά είμαι υπέρ της νομιμοποίησης της ευθανασίας στην Ελλάδα και παντού στον κόσμο (κάτω υπό προϋποθέσεις). Είναι ένα θέμα που το έχω σκεφτεί πολύ τον τελευταίο καιρό. Σου εύχομαι, πολλή δύναμη και κουράγιο! Υ.Γ. Το ότι ο ψυχίατρος σε κράτησε για τις εξετάσεις του 12 ώρες χωρίς εσύ να το αντέχεις σωματικά, αυτό έγκειται στο πρωτόκολλο του. Οι γιατροί , οποιασδήποτε ειδικότητας, κάνουν αυτό που πρέπει, σύμφωνα με την ειδικότητα τους. Επικεντρώνονται στο δικό τους κομμάτι και συχνά δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν… Διαβάστε περισσότερα »
Λενη μου, λυπάμαι που περνάς αυτες τις δύσκολες κ κακοποιητικες καταστάσεις. Ζω σε χώρα που ειναι νόμιμη η ευθανασία κ εκτιμώ οτι ειναι σωτήριο εφόδιο για ανθρώπους που υποφέρουν. Την μεγαλύτερη ζημια κανουν οι συγγενείς που με προσχημα την αγαπη(?), ανακατευονται κ παρατεινουν τον πονο του ασθενούς. Αν ο ασθενής εκφράσει σε νοσοκόμα ή γιατρο οτι θελει να κανει ευθανασία ή το σκέφτεται, ξεκινάει η διαδικασία αξιολόγησης. Τότε πέφτει πανω η οικογένεια “Δεν το εννοει, πανω στον πονο το ειπε κτλ” Ο ασθενής εχει να παλέψει με τα προβλήματα του, τον πονο, τις δύσκολες αποφάσεις που θελει να πάρει κ… Διαβάστε περισσότερα »
Να μιλήσετε με ψυχίατρο ίσως χρειάζεστε φαρμακευτική αγωγή να αντιμετωπίσετε τις σκέψεις που σας βασανίζουν.
Κακώς δεν ασχολήθηκε μαζι σας ο ψυχίατρος του νοσοκομείου και σας άφησε να φύγετε.
Διαβαζοντας και την απάντηση θα σου πρότεινα να κάνεις συνεδρίες με κλινικό ψυχολογο, στα χρόνια και σοβαρά προβλήματα υγείας παραβλεπουμε συχνά την ψυχολογική υποστήριξη. Αυτό να το κάνεις για σένα, για να βρεις κάποιο νόημα στη ζωή όσο ανυπόφορη κι αν είναι, επίσης να σε βοηθήσει συμβουλευτικα στη διαχείριση των θεμάτων που έχεις με τους συγγενείς.
Για την ευθανασία απάντησε η Ρένα, στη χώρα μας δεν είναι νόμιμη ούτε η ευθανασία ούτε η υποβοηθουμενη αυτοχειρία, το αν θα έπρεπε ή όχι είναι άλλο μεγάλο ζήτημα και δύσκολο να απαντηθεί.
Εύχομαι βελτίωση της υγείας σου και ύφεση των συμπτωμάτων.