Νιώθω απελπισία, γιατί αν αυτό ήταν τέλος της, ποιο θα είναι το δικό μου; Αν δεν γίνω ποτέ καλύτερα;
____________
H ιστορία της Απελπισμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα και αναγνώστες, με αφορμή την ευθανασία της Zoraya ter Βeek, ποια είναι η γνώμη σας για την ευθανασία στις ψυχικές αρρώστιες;
Για όποιον δεν γνωρίζει, η Zoraya ήταν μια κοπέλα 29 χρόνων, μόλις είχε γίνει 29, που είχε κάνει αίτηση για ευθανασία, έπειτα από πολύχρονη μάχη με ψυχικά νοσήματα. Τρία χρόνια πήρε η διαδικασία και έγινε δεκτή αυτόν τον μήνα. Πέθανε προχτές. Νιώθω απελπισία, γιατί αν αυτό ήταν τέλος της, ποιο θα είναι το δικό μου; Αν δεν γίνω ποτέ καλύτερα;
Δεν μπορώ να φανταστώ τι νιώθει ο δεσμός της, οι 3 αδερφές τις, και οι γονείς της. Δεν ξέρω γιατί έκανε αυτή τη διαδικασία δημόσια με προβολή στα media, αλλά με έχει γεμίσει απελπισία πως όλη η προσπάθεια μου θα καταλήξει σαν εκείνη. Νιώθω χάλια.
Η Zoraya από τα 18 της είχε δοκιμάσει πολλά, είχε κάνει ψυχοθεραπεία, είχε πάρει φάρμακα, και έκανε 30 ηλεκτροθεραπειες. Είχε σύντροφο και μια γατούλα, αν αυτό έχει κάποια σημασία.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απελπισμένη
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η δημόσια προβολή ενός ατόμου και των προβλημάτων που το ταλανίζουν μπορεί να κάνει καλό: να φέρει ορατότητα. Μπορεί να κάνει και (κάπως) κακό, υπό την έννοια κάποιοι σίγουρα θα επηρεαστούν προβάλοντας τις δικές τους προσωπικές ανησυχίες στην περίπτωση, όπως συνέβη με εσένα. Όμως κάθε περίπτωση δεν είναι ίδια.
Η der Teek είχε οριακή διαταραχή προσωπικότητας, τραύμα, αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη, δηλαδή ένα σωρό περιπεπλεγμένα ψυχικά προβλήματα που η στατιστική τους πιθανότητα εικάζω δεν είναι και τόσο υψηλή. Επομένως δεν αποτελεί πρόγνωση η δική της πορεία για την πορεία οποιουδήποτε άλλου ατόμου, καθένας ακολουθεί μια ατομική πορεία.
Η ίδια η έννοια της ευθανασίας έχει να κάνει με την βιοηθική και τα ζητήματα βιοηθικής σε όλους τους τομείς θα μας απασχολούν ολοένα και περισσότερο δεδομένης της θεαματικής ανάπτυξης της τεχνολογίας.
Η προσωπική μου θεώρηση είναι liberal και ως τέτοια δεν μπορώ παρά να αποδεχτώ το δικαίωμα ενός ατόμου να ορίζει όχι μόνο τη ζωή του αλλά και το θάνατό του. Φυσικά το νομικό πλαίσιο τίθεται πάρα πολύ προσεκτικά ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε παραβίαση, καταπάτηση, αυθαιρεσία, παράμετροι. Γι’αυτό κι η ευθανασία επιτρέπεται μόνο σε ελάχιστες χώρες σε όλο τον κόσμο. Από το 2024, η ευθανασία είναι νόμιμη στο Βέλγιο, τον Καναδά, την Κολομβία, τον Ισημερινό, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία, τη Νέα Ζηλανδία, την Πορτογαλία (δεν ισχύει ακόμη, εκκρεμεί ρύθμιση), την Ισπανία και τις έξι πολιτείες της Αυστραλίας (Νέα Νότια Ουαλία, Κουίνσλαντ, Νότια Αυστραλία, Τασμανία, Βικτώρια και Δυτική Αυστραλία).
Το πώς θα νιώθουν οι συγγενείς κι ο δεσμός της Zoraya είναι κάπως περιφερειακό, υπό την έννοια ότι κάποιος που ουσιαστικά αυτοκτονεί δεν είναι ότι δείλιασε και δεν σκέφτηκε τους άλλους, είναι ότι τόσον καιρό σκεφτόταν τους άλλους και δεν αυτοκτονούσε για να ησυχάσει από την ταλαιπωρία του. Τα ψυχικά νοσήματα μπορούν να είναι -φαντάζομαι- το ίδιο εξαντλητικά με τα σωματικά.
Στο ρεζουμέ όμως η ερώτηση εστιάζει σε μια θεμελιώδη αντίληψη ζωής, μιας κοσμοθεωρία που μας διαπερνά. Πώς αντιλαμβανόμαστε την ζωή ως έννοια. Υπάρχουν δύο κατευθύνσεις: να την δεις ως δώρο ή να την δεις ως δοκιμασία. Αν την δεις ως δώρο, τότε όλες οι δυσκολίες αξίζουν επειδή δεν υπάρχει τίποτα μετά τη ζωή, γυρνάς στην ανυπαρξία, ό,τι προλάβεις τώρα, δεύτερη ζωή δεν έχει. Αν την δεις ως δοκιμασία δεν έχει νόημα να αγκομαχά κάποι@, αφού η αποδοχή της δυσκολίας είναι μέσα στον ορισμό της ύπαρξης, επομένως αναγκαστικά την αποδέχεσαι, κάνεις ό,τι καλύτερο γίνεται κι ανοίγεις το νου σου στον στωϊκό φιλοσοφικό στοχασμό.
Με βάση τη γνώση του εαυτού σου και το πώς αντιμετωπίζεις την ίδια την έννοια της ζωής θα μπορέσεις να κατανοήσεις πώς θα βοηθηθείς στην αντιμετώπιση των ψυχικών σου προβλημάτων. Συμπεραίνω ότι ήδη σε παρακολουθεί ψυχίατρος ψυχοθεραπευτής (όχι απλώς ψυχολόγος). Αν όχι, πρέπει οπωσδήποτε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γραφουσα καταλαβαίνω την απελπισία σου και την αγωνία σου.Καταλαβαίνω πως αποζητάς τον έλεγχο των πραγμάτων, θες κάποιος να σου πει σαν να κοιτάει το μελλον με τηλεφακό πως θα σκέφτεσαι και θ αντιμετωπίζεις τη ζωή στο μέλλον-εάν βασικά θα νιώθεις καλυτερα. Δεν μπορεί κανείς να στο πει αυτό. Προς το παρόν αυτό που έχουμε όλοι είναι το σήμερα. Το αύριο,…..απο αύριο. Αλλά αυτό που θέλω να πω είναι πως εγώ πιστεύω ότι η συνοσηροτητα τραύματος, κατάθλιψης, και αγχωδων διαταραχών δεν είναι καθολου σπάνια.Και σε αυτό ακριβώς πάνω θα βασιστώ και θα σου πω πως πραγματικα πολυς κόσμος, υποφέρει από ψυχικά… Διαβάστε περισσότερα »
“οριακή διαταραχή προσωπικότητας, τραύμα, αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη” – τα έχω περάσει και παλεύω ακόμα με κάποια και έχω και κάτι άλλα επιπλέον. Έχω γνωρίσει πολλές και πολλούς στο ταξίδι αυτό. Που συν αυτών είχαν και διαταραχές πρόσληψης τροφής (ίσως το σοβαρότερο από όλα), τοξικοεξαρτήσεις, άλλοι είχαν επιπλέον πολλά σοβαρά προβλήματα με κακό οικογενειακό περιβάλλον, κακοποιητικές σχέσεις, φτώχεια, ρατσισμό, ομοφοβία, κ.λπ. Τα 4 προβλήματά της έχουν καλή πρόβλεψη και όχι απλώς είναι διαχειρίσιμα, αλλά θεραπεύσιμα. Όλο αυτό συμβάλλει στη διαιώνιση του στίγματος, στην ενίσχυση της απόγνωσης. Είμαι υπέρ της ευθανασίας όταν κάποιος δεν μπορεί ο ίδιος για λόγους κινητικότητας π.χ.… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ δε θα σταθώ τόσο αν πρέπει να έχει κάποιος δικαίωμα να αφαιρεί τη ζωή του ή οχι, γιατί κι γω πιστεύω ότι είναι δικαίωμα, θα σταθώ στο κομμάτι του κατά πόσο υποστηρίχθηκε αυτή η κοπέλα από το σύστημα υγείας της και την κοινωνία της, πριν αποφασίσει να αφαιρέσει τη ζωή της. Καλό είναι να έχουμε εξασφαλίσει ως σύστημα υγείας και ως κοινωνία, τη μέγιστη δυνατή και ισότιμη πρόσβαση για οποιονδήποτε πάσχοντα, καθώς και ότι έχει γίνει το καλύτερο δυνατό για κάποιον πριν του δώσουμε το δικαίωμα στην ευθανασία, αλλιώς αν υπάρχει ανισότιμη διαχείριση των ασθενών και δη των ψυχικά… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είμαι σίγουρη ότι κατάλαβα τι εννοείς όταν λές οτι αυτή ήταν η κατάληξη της? Εννοείς ότι ηθελε να πεθάνει και πέθανε ή ότι πέθανε με ευθανασία? Ο θάνατος είναι κάτι που θα συμβεί σε όλους, είναι το μόνο σίγουρο, εγώ πιστεύω οτι ο θάνατος της ήτανε ενας “καλός” θάνατος στα πλαίσια της αυτοκτονίας. Με αυτό εννοώ ότι θα μπορούσε να το είχε κάνει μόνη της με πολύ χειρότερο τρόπο. Το γεγονός ότι είχε το τέλος αυτό δεν σημαίνει οτι κάθε άνθρωπος με ψυχικό νοσημα θα έχει τέτοιο τέλος, δεν σημαίνει καν οτι άνθρωποι με παρόμοια ψυχικά νοσήματα με αυτήν… Διαβάστε περισσότερα »
Κατά την γνώμη μου σε τέτοιες περιπτώσεις θα έπρεπε να είναι νόμιμη η ευθανασία.Οπως όταν κάποιος υποφέρει σωματικά,ο ψυχικός πόνος είναι θεωρώ χειρότερος.Δεν ζητήσαμε να γεννηθούμε,θα έπρεπε να μπορούμε να αποφασίσουμε πότε θα πεθάνουμε.Η ζωή ανήκει σε μας.
Νομίζω συμφωνούμε όλοι ότι η ανυπαρξία είναι καλύτερη για όλους
“Το να μην έχεις γεννηθεί,
αυτό είναι το καλύτερο·
το δεύτερο καλό, αν έχεις
γεννηθεί, να πας το γρηγορότερο
εκεί απ᾽ όπου βγήκες.
Γιατί, μόλις περάσει η πρώτη νιότη,
με την ανέμελή της αφροσύνη,
ποιός, πες μου, ποιός μόχθος απέξω μένει;
ποιός κάματος δεν μπαίνει στη ζωή μας;
Φθόνος και στάσεις, μαλώματα και μάχες,
φόβοι, και τελευταίο εκείνο το επονείδιστο,
τα γηρατειά· άνευρα, άφιλα, ασυντρόφευτα,
όπου του κόσμου τα χειρότερα
κακά συγκατοικούν.”
Σοφοκλής, Οιδίπους επί Κολωνώ, γ’ στάσιμο
ΥΓ. Δε συμφωνώ όμως.
«να πας το γρηγορότερο
εκεί απ᾽ όπου βγήκες.»
αυτό εξηγεί καλά το πως και το γιατί αναλώνω τη ζωή μου
😂😂😂
Ουτε εγω
Εγω αναρωτιεμαι η συγκεκριμενη περιπτωση δεν ειναι περιεργο που την ενεκριναν? δηλαδη ηθικα δεν ειναι πολυ αμφιλεγομενο. Οχι γενικα η ευθανασια αλλα σε περιπτωση που εχεις καταθλιψη η’ στην συγκεκριμενη περιπτωση. γιατι πως κρινεις το ψυχικο πονο αντικειμενικα
Όταν κάποια κάνεις δικαστηρίου για χρόνια ούτως ώστε να γίνει δεκτό το αίτημα ευθανασίας,ο μόνος κριτής του πόνου είναι αυτός που το βιώνει.κανενας άλλος.
Απ’ τα 18 υποφέρει η κοπέλα,και ρωτάς στο αλήθεια πως κρίνεις τον ψυχικό πόνο αντικειμενικά?
ΝΑΙ! θεωρω πως δεν ειναι δυνατον να ξερεις αντικειμενικα πως δεν μπορεις να θεραπευσεις τον ψυχικο πονο σιγουρα. Αντιθετα με τον σωματικο που μπορεις να εισαι σιγουρος
υπάρχουν τόσα τεστ με κλίμακες πόνου. Θα είχε κάνει τα πάντα, και τα είχε το δικαστήριο. Αν εννοείς ότι σε όλα απαντάτε ψέματα, ενταξι αφού το θέλει τοσο ας πάει στο καλο της.
θεωρω πως οτι εχει να κανει με την ψυχη,οπως ψυχολογια και ψυχιατρικη δεν ειναι σαν τα μαθηματικα τα αποτελεσματα .Δεν πιστευω πως υπαρχει αντιστοιχη επιστημονικη σιγουρια για το αν εχεις ελπιδα να βελτιωθει η ζωη σου.
Δεν μπορει η ψυχη να κατανοηθει οπως η βιολογια
Φαντάζομαι ότι η κοπέλα είχε κάποιο ιστορικό γνωστό στους θεράποντες της και με βάση αυτό έκριναν. Είναι όντως πολύ δύσκολο, για μένα όχι τόσο για την μέτρηση του πόνου αλλά πως ξέρεις οτι όταν κάποιος λέει οτι θέλει να πεθάνει δεν είναι μέρος κάποιας κρίσης της ασθένειας και είναι οντως μια συνειδητή απόφαση? Είναι σύνηθες εν μέσω μιας κρίσης να λέγονται πράγματα που ο ασθενής δεν τα εννοεί και τα αλλάζει μετά.
Μου μοιάζει παράλογο που ενέκριναν αυτή την απόφαση. Αλλά κανείς μας δεν ξέρει πως περνούσε. Δεν ξέρουμε πολλά πράγματα για το ζήτημα της. Δεν ξέρουμε πως είναι αυτός ο πόνος.
Αχ εμένα ξέρετε τι με προβληματίζει πιο πολύ; το ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί κανείς να είναι καθόλου σίγουρος ότι η επιθυμία του θανάτου είναι επιλογή και όχι σύμπτωμα της ίδιας της ψυχιατρικής πάθησης. Αν δηλαδή αυτά από τα οποία έπασχε η κοπέλα είχαν ως χαρακτηριστικό τους τον έντονο και επίμονο αυτοκτονικό ιδεασμό (και στην περίπτωση κατάθλιψης και οριακής διαταραχής δεν είναι καθόλου μα καθόλου σπάνιο), ποιος γιατρός πήρε την ευθύνη να “βεβαιώσει” ότι η κοπέλα επιθυμεί (με σώας τας φρένας) να παύσει η ζωή της και ότι δεν συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή ότι το να θέλει να… Διαβάστε περισσότερα »
Κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και μοναδική όπως πολύ καλά γνωρίζεις άρα δεν υπάρχει σημείο σύγκρισης. Τώρα όσο αφορά την δημοσιοποίηση της περίπτωσης, εγώ καταλαβαίνω ότι έγινε για να δείξει ότι υπάρχει και αυτή η επιλογή που μέχρι πρότινος οι άνθρωποι δεν είχαν. Που για κάποιους ανθρώπους μπορεί να είναι απελευθερωτικός.
Εγώ διάβασα την απάντηση της στην ερώτηση για το αγόρι της, πώς θα είναι μετά. Και απάντησε τόσο ρηχά, χωρίς καθόλου κατανόηση, πως είναι “hot”, έχει δουλειά, και θα βρει αντικαταστάτρια. Εμένα από αυτήν την απάντηση δεν μου βγαίνει άνθρωπος που κάνει συνειδητή απόφαση, γιατί, αν είναι δυνατόν να δίνεις αυτήν την απάντηση για άνθρωπο με τον οποίο είχε σχέση 10 ΧΡΟΝΙΑ. Δέκα. Χρόνια. Και δεν δείχνει την παραμικρή συμπόνια. Δεν είπε ναι, θα του καταστρέψω την ζωή. Εκτός αν δεν ήθελε να σκεφτεί εκείνον και να παραδεχτεί τις συνέπειες των πράξεών της στους άλλους. Μα είναι δυνατόν να απαντάς… Διαβάστε περισσότερα »
για να πάρει τέτοιες αποφάσεις και να μείνει συνεπής, έχει σκοτώσει μέσα της κάθε συναίσθημα και ευαισθησία. Το οφείλει στον εαυτό της. Από την άλλη πρόκειται στην ουσία για αυτοκτονία και έχει αποδειχτεί ότι αυτή την πραγματοποιούν βασικά πολύ εγωιστικά άτομα που δεν αντέχουν να μην μπορούν να έχουν τις συνθήκες ζωής που θα ήθελαν . Κατάθλιψη σκέτη έχουν συνήθως ευαίσθητα άτομα. Σπάνια οδηγεί σε αυτοκτονία. Αυτοκτονούν κυρίως όσοι έχουν διπολική διαταραχή, που αφορά σκληρό εγωιστικό πυρήνα που δυσκολεύεται με το περιβάλλον και τον εαυτό του. Και κάνουν την πράξη στη φάση της υπομανίας, πολύ ανεβασμένοι , ανεξέλεγκτοι υπό την… Διαβάστε περισσότερα »
Ενδιαφέρουσα εξήγηση, δεν το ήξερα ούτε το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι. Εννοώ σε σχέση με τον εγωισμό
Καθώς στη Γαλλία ψηφίζεται αυτόν τον καιρό η ευθανασία, να προτείνω ένα ενδιαφέρον μακροσκελές κείμενο της ελληνικής έκδοσης της monde diplomatique πάνω σε αυτό το θέμα, το οποίο καλύπτει και παραμέτρους που δεν έχουν ποτέ τεθεί υπό συζήτηση στην Ελλάδα.
” Δημόσιος διάλογος για το τέλος της ζωής” https://www.monde-diplomatique.gr/2024/04/article1424.html