Γενικότερα α πα πα, είμαστε αξιολυπητοι. Αλήθεια τώρα; Ας ασχοληθούν με τα δικά τους να αφήσουν τους υπόλοιπους να πορευτούν. Σε τί βοηθάνε όλα αυτά τα σχόλια;
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γειά σου φανταστική Ρένα!
Έχω παράπονο για αυτό και σου γράφω.
Είμαι 28 χρονών και αρχίζω να εκνευρίζομαι με μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους που είτε θα κατηγορουν τη γενιά μου, που δεν έχουμε μια σταθερή δουλειά, που δεν κάνουμε παιδιά, που μένουμε ανύπαντροι μέχρι τώρα, που μένουμε κάποιοι με τους γονείς ή που μας βοηθάνε οι γονείς ακόμη, που δεν ξέρουμε να φερθούμε, που είμαστε “ελεύθερων ηθών”, που έχουμε τα μυαλά πάνω από το κεφάλι, που φταίμε εμείς στην ουσία που δεν βγήκαμε αλώβητοι από τις απανωτές κρίσεις, που τολμάμε να χαμογελάμε και δε μιζεριάζουμε όλη μέρα για το σημερινό χάος που βιώνουμε κοινωνικά και οικονομικά, που, που, που… Και που είτε θα μας λυπούνται, αφού είμαστε οι καημένοι που δεν θα πάρουμε ποτέ σύνταξη, ζούμε με χαμηλό μισθό σε υψηλά ενοίκια, δεν έχουμε δικό μας σπίτι (οι περισσότεροι τουλάχιστον), δεν έχουμε ένσημα, δεν έχουμε ασφάλεια, μας εκμεταλλεύονται , είμαστε σε αναζήτηση εργασίας συχνά και πως θα ανοίξουμε σπιτικό έτσι (σνιφ), ειδικά τώρα που μπαίνεις δύσκολα στο Δημόσιο, ήρθε και το ai και μας τα κάνει όλα οπότε κινδυνεύουμε και από αυτό και γενικότερα α πα πα, είμαστε αξιολυπητοι.
Αλήθεια τώρα; Ας ασχοληθούν με τα δικά τους να αφήσουν τους υπόλοιπους να πορευτούν. Σε τί βοηθάνε όλα αυτά τα σχόλια; Ξέρουμε πολύ καλά τί περνάμε και ποιές δυσκολίες υπάρχουν σήμερα. Δε χρειάζομαστε υπενθύμιση ή κούνημα δαχτύλου. Υποστήριξη και ένας ενθαρρυντικός λόγος ή μια συμβουλή επί της ουσίας δε θα έβλαπτε.
Σας ευχαριστώ πολύ που το διαβάσατε και να σημειώσω ότι μιλάω για το ποσοστό των ανθρώπων που συμπεριφέρονται ετσι και με βάση των εμπειριών που έχω εγώ και κοντινοί μου άνθρωποι σε παρόμοια φάση.
Εσύ Ρένα τί λες για αυτό και που πιστεύεις ότι εδράζουν τέτοιου είδους σχόλια;
Θα με ενδιέφερε η ανάλυσή σου αλλά και η οπτική των αναγνωστών εννοείται.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Gen ?
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Πού εδράζουν τέτοιου είδους σχόλια…Χμ. Ας κάνω μια παρέκβαση.
Όταν ήταν στο τέλος της ζωής του ο Alain Delon, κι ιδιαίτερα αφού πέθανε ο επιστήθιος φίλος του Jean Paul Belmondo, τελευταίος σε μια μακρά σειρά θανάτων όλων των αγαπημένων του, είχε εκδηλώσει μια απύθμενη απογοήτευση για την κατακρήμνιση του παρελθόντος, εκείνου που στα μάτια του και της γενιάς του ήταν τόσο πολύ καλύτερο από το τώρα, σε σημείο να επιθυμεί διακαώς την ευθανασία. ««Δεν φοβάμαι το θάνατο. Εζησα και αγάπησα πολύ. Έχω δει τα πάντα και έχω βιώσει τα πάντα. Eτσι κι αλλιώς, δεν μου αρέσει πια αυτός ο κόσμος. Oλα είναι ψεύτικα και χωρίς νόημα. Δεν υπάρχει νόημα. Ο κόσμος ενδιαφέρεται μόνο για ανόητα πράγματα, όπως την εξωτερική εμφάνιση και τα χρήματα. Οπότε ο θάνατος θα είναι για μένα μια ανακούφιση. Οταν πεθάνω, θα πεθάνω γεμάτος από τη ζωή που έζησα.»
Ουσιαστικά οι μεγαλύτεροι, από τη γενιά X και πάνω, έρχονται μέσω αυτής της σεισμικής αλλαγής του κόσμου που ήξεραν τα τελευταία 80 χρόνια, από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σε αντιπαράθεση με την δική τους θνητότητα. Νιώθουν χαομένοι, πως τίποτα δεν έχει νόημα πια. Νιώθουν απόγνωση για το μέλλον και νοσταλγία για το παρελθόν, όταν όλα έμοιαζαν απλούστερα. Αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος «χάλασε», καθώς δεν μπορούν πλέον να τον κατανοήσουν. Τίποτα απ’ όσα γνώρισαν ως αναγκαία δεν έχει πια χρησιμότητα όπως την ήξεραν: σπουδές, ενηλικίωση, γάμος, δουλειά, εξέλιξη.
Δεν έχουν πρακτική συμβουλή να σου δώσουν, επειδή δεν ξέρουν τι μέλλει γενέσθαι. Και μπορεί η ιστορία κύκλους να κάνει, όμως είναι τέτοια η διαφοροποίηση των επιμέρους συνθηκών που χρειάζονται νέα εργαλεία για νέες κατασκευές. Αναλύουμε κι εμείς εδώ, στο ελάχιστο που μπορούμε, το φαινόμενο, μήπως και κάποια βρει σημεία να στηριχτεί και να προχωρήσει χωρίς τις βεβαιότητες ενός ψευδεπίγραφου μελλούμενου «μέλλοντος». Έχει μοιραστεί κακό χαρτί, το έχω πει πολλές φορές, θέλει μεγάλη επιδεξιότητα πώς θα το χειριστεί. Αλλά και τι να κάνεις; Δεύτερη ζωή δεν έχει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προς την κα Ρενα και την κα Gen. Μα αυτά που λέτε δεν ισχύουν. Κάνετε το λογικό σφάλμα που λέγεται «λήψη του ζητούμενου». Παίρνετε ως δεδομένο κάτι που δεν ισχύει, και διατυπώνετε μια ερώτηση «γιατί αυτό είναι έτσι»; Μα δεν είναι έτσι. Αν εσείς στο περιβάλλον σας αντιμετωπίζετε τέτοιες συμπεριφορές, αν οι δικοί σας άνθρωποι σας κουνάν το δάχτυλο, δεν σημαίνει ότι είναι η καθολική αλήθεια. Ολες οι γενιές αντιμετωπίζονται και αντιμετωπίζονταν πάντα στερεοτυπικά από ορισμένους όμως μόνον ανθρώπους. Και λοιπόν; Και εγώ αισθάνομαι αδικημένη όταν κατηγορείτε τη γενιά μου, όλους τους ανθρώπους της γενιάς μου, για τέτοιες συμπεριφορές, και… Διαβάστε περισσότερα »
”Ολες οι γενιές αντιμετωπίζονται και αντιμετωπίζονταν πάντα στερεοτυπικά από ορισμένους όμως μόνον ανθρώπους. Και λοιπόν;”
Αυτό ακριβώς!
Όταν οι νέες γενιές θέλουν να γκρεμίσουν το παλιό αλλά δεν έχουν υλικά για να χτίσουν το καινούργιο θα προχωρούν στα χαλάσματα.
Ποιοι είναι αυτοί οι μεγαλύτεροι που σας τα λένε; Αυτά τα έλεγαν οι γέροι για τους νέους πριν 50 χρόνια. Μηπως γενικευεις λίγο; Κι εγώ μεγαλύτερη είμαι τέτοιες ανοησίες δε σκέφτομαι. Ποιος λέει σε κάποιον που είναι μόνο 28 πως θα έπρεπε να παντρευτει και να έχει παιδιά; Στο 1950 ζει;. Δεν βρίσκετε δουλειά και δεν μπορείτε να μείνετε μόνοι σας γιατί τα οικονομικά είναι χάλια και οι μισθοί πείνας. Το ότι δεν ξέρετε να φέρεστε είναι κάτι που το ακούω γιατί έχω συναντήσει αγενείς συμπεριφορές στη Gen Z γιατί έχουν αλλους κωδικες επικοινωνίας αλλά ελευθέρων ηθών; Τι θα πει… Διαβάστε περισσότερα »
ακριβώς είναι η μόνη γενιά που είναι πιο συντηρητική κι από τους γονείς της τόσο πολιτικά όσο και σχεσιακά σεξουαλικά.
Εγω ως millenial θεωρω πως εμεις ειμαστε η γενια που εχει μοιραστεί κακό χαρτί. Εσυ είσαι στα όρια, και είσαι gen z. Τα δημιουργικά χρόνια που εχεις μπροστα σου ωστε να ελπιζεις να αλλαξουν τα πραγματα προς το καλυτερο είναι περισσότερα απο εμάς συν του οτι δεν έχεις και τις αναμνήσεις των πλασματικών ωραίων εποχών, που πολλοι, παραπανω απο οσους ήταν λογικό, απολαμβαναν ώστε να εχεις αλλες, πλασματικές απαιτήσεις φυσικά, απο τη ζωή σου. Και για να μην παραοξηγηθώ, δεν πιστευω πως δεν είναι δύσκολα, αλλά ίσως σταθήτε πιο τυχεροί, δεν το ξέρουμε ακόμη αυτό. Όμως, σχετικά με αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ, δυστυχώς εμείς οι millennials φάγαμε τα πάντα στη μούρη και συνεχίζουμε να τα τρώμε. Βλέπεις, σε κάποιες δουλειές, μπορεί τώρα να μας θεωρούν μεγάλους. Μην ξεχνάς, μας θεωρούσαν μεγάλους ήδη από τα 25. Τρέχαμε να αποδείξουμε τι αξίζουμε και σκ@τ@ κι αν κερδίσαμε κάτι. Μάλλον ήμασταν ανασφαλείς.
Είμαι 2 χρόνια μεγαλύτερη σου και δεν έχω ακούσει ΠΟΤΕ στη ζωή μου τέτοια πράγματα. Δεν ξέρω αν ο κύκλος σου είναι εξτρα συντηριτικός και “επιθετικός” ή αν έχεις μπει σε κάποιο τριπάκι αυτοεπιβεβαίωσης online αλλά είσαι αρκετά μεγάλη για να καταλάβεις ότι δεν είναι κάποια γενική κατάσταση αυτή – τουλάχιστον όχι στο βαθμό που το παρουσιάζεις. Επίσης ποια γενιά δεν έχει κάποιο “στίγμα”; Η γενιά της κρίσης, του πολυτεχνίου, οι boomers κλπ, όλοι συνδυάζονται με κάποιο αρνητικό στερεότυπο. Η γενιά σου τρώει μάλλον less shit από τις προηγούμενες γιατί ακόμα και οι μεγαλύτεροι είναι αρκετά εξοικιομένοι με ένα έυρος… Διαβάστε περισσότερα »
Eίμαι μία boomer,ναι από αυτούς,στους οποίους απευθύνεται το γνωστό απαξιωτικό: Ok,boomer! Δεν ξέρω τι λένε οι συνομηλικοί μου,είμαι λίγο μπαινάκης-βγαινάκης σε ότι αφορά τις απόψεις τους,αλλά προσωπικά έχω να πω τούτο: Οπως πολύ σωστά ειπώθηκε, έχει μοιραστεί κακό χαρτί,και ειλικρινά πιστεύω, πως τα σημερινά νιάτα,για να διαχειριστούν την κατάσταση που τους έλαχε,που είναι πανδύσκολη,πρέπει να αναπτύξουν δεξιότητες που εμείς ούτε στον ύπνο μας δεν τις βλέπαμε. Οχι να κουνάμε το δάχτυλο,να ξεστραβωνόμαστε να μαθαίνουμε, θάπρεπε. H Δύση έτσι όπως την ξέραμε,όπως διαμορφώθηκε από το τέλος του ΒΠΠ και μετά,πνέει τα λοίσθια. Σε τι θα μεταλλαχθεί;;Ελα μου ντε! Μέγας άγνωστος Χ.… Διαβάστε περισσότερα »
Τώρα, ένας στόχος είναι η διατήρηση των κεκτημένων.
Αμφισβητώ αυτά που λέτε και τα θεωρώ υπερβολικά να ειπωθούν έτσι όπως τα περιγράφετε από τυχαίους η φίλους.
Μάλλον προσωπική η αγανάκτηση και το τσουβάλιασμα αφορά τον στενό σας οικογενειακό κύκλο.
Μου φαίνεται λίγο στερεοτυπική η ερώτηση, σαν να βγήκε από έκθεση ιδεών της δεκαετίας του 80 ή από τη βουλή των εφήβων.
Πάνω κάτω, οι παλιότερες γενιές κατηγορούν τις νεότερες. Τις δεκαετίες 00-10 ήταν οι millennials, τώρα είναι οι gen z, μετά θα είναι η gen alpha και οι υπόλοιπες μετά από αυτήν.
Μην μπαίνεις σε αυτόν τον ανούσιο πόλεμο. Οι μεγαλύτεροι δεν μπορούν να σε καταλάβουν, αλλά ούτε και εσύ τους μεγαλύτερους. Όταν θα μεγαλώσεις ούτε εσύ θα καταλαβαίνεις τους μικρότερους. Το θέμα είναι να έχουμε τα αυτιά και τα μάτια μας ανοιχτά και να ακολουθούμε τις εξελίξεις και όχι να μένουμε στο παρελθόν.
Φίλη, εδώ μιλένιαλ, σε χαιρετώ αγωνιστικά! Επί χιλιετίες, οι μεγαλύτεροι βλέπουν με κριτικό μάτι τους νεώτερους, άρα είναι σχεδόν νορμάλ αυτό που περιγράφεις. Από την μεριά των νεαρώτερων υπάρχει άγνοια, από την μεριά των μεγαλύτερων υπάρχει νοσταλγική ωραιοποίηση της νιότης τους, ενώ η αλήθεια είναι αρκετά απλή: κάθε γενιά έχει διαφορετικές προκλήσεις να αντιμετωπίσει (η (προ)γιαγιά σου, έπρεπε να φάει ό,τι κρέας βρει για να επιβιώσει τις συνέπειες του πολέμου, εσύ πρέπει να περιορίσεις πολύ το κρέας, λόγω περιβαλλοντικών προβλημάτων). Ας μην κρίνουμε λοιπόν αυστηρά ο ένας τον άλλον. Κάποια πράγματα γίνονται καλύτερα, κάποια χειρότερα. Πχ. εγώ τεχνολογικά κοιτώ πάντα… Διαβάστε περισσότερα »
Η μόνη γενιά που είναι αόρατη και την προσπερνάνε είναι αυτοί που γεννήθηκαν στο τέλος της X και στην αρχή των Millenials. Που φάγαμε όλο το σκατό του σήμερα ,αλλά δε προλάβαμε και την εποχή ΠΑΣΟΚ. Καθόμαστε και σας κοιτάμε και δεν είμαστε και τόσο μεγάλοι σαν τον Άλεν Ντελόν να περιμένουμε το χάρο ρε γμτ. Έχουμε άλλο τόσο .
Κι έδωσε και πανελλήνιες με δέσμες!
Που είχε δάνεια, μικρά παιδιά όταν έσκασαν τα Κάπιταλ κοντρολς. Που είδε την αλλαγή από δραχμές σε ευρώ . Που χρεοκόπησε με το χρηματιστήριο. Που της είπαν να αγοράσει όροφο διαμέρισμα και της το πήρε η τράπεζα. Που δεν την χάιδεψαν ποτέ . Που θυμάται τα γλέντια των γονιών , αλλά δε πρόλαβε να γλεντήσει. Που τη πέταξαν να ζήσει με φράσεις όπως ” η ζωή είναι ωραία” και τις είχε πιστέψει γιατί είχε προλάβει μια γλυψιά από το γλειφιτζουρι ,αλλά της το άρπαξαν από τα χέρια.
Ναι μωρέ. Late GenX-early millenials. Σαν να μας έφτυσαν ένα πραμα.
Εμένα το χειρότερο μου φαίνεται, που βγήκαμε στην αγορά εργασίας όταν η ανεργία ήταν στα ύψη. Μας έκοψε όλα τα όνειρα στην μέση. Και κυρίως στεναχωριέμαι για κάτι που δεν είμαι εγώ: για ανθρώπους με όραμα, σοβαρούς (και ουχί του κώλου) επιχειρηματίες, που θα βοηθούσαν στην ανάπτυξη της χώρας και την κίνηση της αγοράς. Κρίμα.
αχαχαχα επιτέλους πες τα! και που εν τέλει είναι και η μόνη υπεύθυνη για όσα από τα ενδιαφέροντα ζει η γράφουσα ως γυναίκα γιατί οι γυναίκες αυτής της γενιάς και μαζί τους και οι άνδρες που συμπορευόταν έφεραν κυρίως την αλλαγή στους έμφυλους ρόλους
Πες τα lioness! και προσθέτω: … που είναι η πρώτη γενιά που σπούδασε κι έκανε μεταπτυχιακά με πολύ κόπο και Πανελλαδικές τύπου δέσμες ή 100 μαθήματα μεταρρύθμισης Αρσένη, για να τα δει να απαξιώνονται εν μία νυκτί. Που της είπαν ότι θα βρει δουλειά και βρέθηκε να δουλεύει με stages την στιγμή που οι γονείς της δουλεύαν όπου λαχταρούσαν με απολυτήριο Λυκείου. Που έζησε 10 χρόνια αδιοριστίας και κατάρρευσης των πάντων στα 25- 35 της. Που βρέθηκε να ψάχνει δουλειά όπως – όπως στο εξωτερικό στα 30 και στα 35. Και που τέλος της χρεώθηκε και η δημογραφική κατάρρευση, γιατι… Διαβάστε περισσότερα »
Για του γονείς των millenial βέβαια να συμπρηρωσω ότι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε μια μεταπολεμική Ελλάδα και κάποιοι μάλιστα κατά την διάρκεια του εμφυλίου. Πέρα από το γεγονός ότι τα παιδικά τους χρόνια ήταν τραυματικά είχαν να αντιμετωπίσουν και τα, ακομα που πρόσφατα, διαγενιτικα τραύματα δύο μεγάλων και καταστροφικών πολεμων και προσφυγιάς. Προσωπικα το χαρτί που μοιράστηκε στην δικιά μου γενιά (ως μιλενιαλ) το θεωρώ πολύ καλύτερο από τα αντίστοιχα των προηγούμενων γενεων.
Όλες οι γενιές μωρέ κουβαλάνε τραύματα. Ε αρκετοί από αυτήν την γενιά κατέπνιξαν τον τραύμα τους στα μπουζούκια και…άλλα μαγαζιά. Έδινε και ο Άνδρεας παλμό σε όλα αυτά τα ωραία. Κοίτα, βλέποντας την μαμά μου και την γιαγιά μου σήμερα (γεννήθηκαν και οι δύο στο χωριό στην Φλώρινα), για μένα, δεν πολυέχει νόημα να μιλάμε για τραύματα. Και η μαμα μου πάμφτωχη γεννήθηκε, αλλά το επίπεδο και η εξέλιξη της ζωής της, είναι ασύγκριτα καλύτερα από της γιαγιάς μου, βασικά μιλάμε για το χάος ανάμεσα τους. Ενώ εγώ με την μαμά μου έχουμε πάνω κάτω τις ίδιες παραστάσεις ζωής (ειρήνη,… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά η διαφορά των δυσκολιών που πέρασαν η προηγούμενη με την προπροηγιυμενη γενιά είναι ούτως η άλλος τεράστια. Τίποτα όμως δεν μπορεί να συναγωνιστεί την φρίκη του πολέμου. Και ενώ κάποιοι μπορεί να τα έχουμε στο μυαλό μας πιο κοντά (όσοι δηλαδή μας έχουνε διηγηθεί της φρίκη του πολέμου από πρώτο χέρι, όπως πχ έχω τα έχω ακούσει από τις γιαγιάδες και τους παππούδες μου) οι καινούριες γενιές τα βλέπουμε τόσο μακρυά που δεν τα βάζουνε καν στην ζυγαριά. Όμως δεν θέλω να σκέφτομαι πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι κάτι τέτοιο. Η καταστροφή που επέφερε ο δεύτερος παγκοσμίος πόλεμος οδήγησε… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς. Εν τω μεταξύ (καλά τώρα εσύ δεν ζεις νομίζω και στην Ευρώπη και δεν ξέρω πως βλέπεις τα πράγματα), δεν κλονίζεται για πρώτη φορά η “βεβαιότητα” πως δεν θα ζήσεις ποτέ πόλεμο;
Το 2011 παρηγορουσαμε (εγώ και η φιλη μου η Olga) τον φίλο μας τον Khalil από την Συρία (που έφυγε από την χώρα του για ένα μεταπτυχιακό ενός χρόνου και δεν επέστρεψε ποτέ γιατί στο ενδιάμεσο ξεκίνησε ο πόλεμος) κάθε φορά που χτύπαγε το τηλέφωνο και μάθαινε ότι ακόμα μια βόμβα έπεσε στην γειτονιά του. Δέκα χρόνια μετά ο εγώ με τον Khalil παρηγορουσαμε την Ρωσίδα Olga που είναι πλέον και η ίδια πρόσφυγας μετά τον πόλεμο που ξέσπασε και εκεί. Όχι δεν μου κλονίζεται για πρώτη φορά η “βεβαιότητα” πως δεν θα ζήσω ποτέ πόλεμο. Μπορεί να συμβεί οπουδήποτε… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι. Κι εμένα μου έκανε εντύπωση αυτό για τους γονείς των millenials. Εκτός αυτών που λες , έζησαν πραγματικά δύσκολα γιατί πέρασαν και μια δικτατορία και ένα “Πολυτεχνείο”. Μάλλον η Kloklo αναφερόταν σ’ εμάς (gen X 1965-1980) γονείς της gen Z.-
Ναι, και κάποια χρόνια πριν-αυτοί δεν είναι λογικά οι γονείς των μιλένιαλς, που είναι οι γεννηθείς μεχρι το ’95;
Το στίγμα που άφησε εκείνη η γενιά, το περιγράφει ωραία η Lioness. Υπήρχε μια επίφαση καλοζωίας χωρίς να είχαν σηκωθεί μανίκια για να την κερδίσουν. Και κάποιοι θα πουν για αγρότες και χειρώνακτες, αλλά όσοι είμαστε κι από αγροτικές περιοχές, ξέρουμε τι γινόταν τότε με επιδοτήσεις και άλλα ωραία.
Δεν λέω ότι εμείς οι μιλένιανς θα αφήσουμε σοβαρό στίγμα. Αλλά ότι πληρώνουμε σπασμένα (πιάτα στα μπουζούκια), ισχύει.
Κοίτα, εγώ που είμαι μιλενιαλ, οι γονείς μου γεννήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 50, καθαρόαιμοι boomers δηλαδη.
Ζήσε τη ζωή σου όσο καλύτερα μπορείς και μην δίνεις τόση σημασία στα λεγόμενα των άλλων. Οι προηγούμενες γενιές πάντα έλεγαν κάτι για τις επόμενες-όχι όλοι βέβαια, αλλά κάποιοι. Δεν έχεις νόημα να προσπαθείς να τους πείσεις για το αντίθετο. Αυτό που έχει νόημα είναι να προσπαθήσεις να κάνεις ο, τι καλύτερο μπορείς για τον εαυτό σου και μάθε να κλείνεις τα αυτιά σου σε σχόλια ανθρώπων που τις περισσότερες φορές μιλάνε εκ του ασφαλούς.