Η Ρένα απαντά: Φταίω εγώ για την ζωή μου;

Η ζωή δεν είναι κατάντια για να φταίμε. Η ζωή είναι ευκαιρία και δώρο.

_______________

Η ιστορία της Ωρoσκόπος Σκορπιός όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Γειά! Είμαι 29 ετών. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας έμεινα άνεργη και αναγκάστηκα να επιστρέψω στο πατρικό μου. Τον τελευταίο χρόνο έκανα πολλές προσπάθειες να βρω απασχόληση χωρίς επιτυχία. Για να μην πολυλογώ, αποφάσισα να κάνω δεύτερο μεταπτυχιακό στη Σουηδία, αλλάζοντας αντικείμενο και αναζητώντας νέες ευκαιρίες. Θέλω να κάνω μια νέα αρχή στη ζωή μου. Χωρίς να επαναλάβω τα λάθη του παρελθόντος.

Ίσως ακούγεται χαζό, αλλά εν μέρει θεωρώ πως έχω μερίδιο ευθύνης που δεν προνόησα για την πανδημία που ήρθε ή για το ότι απέτυχα στο να προσαρμοστώ άμεσα στα νέα δεδομένα.

Επίσης, πιο παλιά, όταν ήμουν προπτυχιακή φοιτήτρια ακόμα, είχα διαγνωστεί με αγχώδη διαταραχή και με κατάθλιψη, κι έτσι άργησα να βγάλω τη σχολή. Για κάποιο λόγο αισθάνομαι ότι “φταίω” που δεν είχα μιλήσει νωρίτερα, ή που δεν πήγα σε ειδικό νωρίτερα. Φαίνονται συγκεχυμένα όλα αυτά, αλλά το ερώτημα, ή βασικά τα ερωτήματα μου, είναι αν έχω όντως μερίδιο ευθύνης, ή αν είναι όλα απλά στο μυαλό μου, γιατί γονείς και φίλοι μου λένε δεν θα μπορούσα εύκολα να κάνω αλλιώς και να μη στεναχωριέμαι.

Επίσης, θεωρούμαι αρκετά μεγάλη στα 29 για μια νέα αρχή; Ένα νέο αντικείμενο, μια νέα ζωή; Τέλος, νιώθω επίσης ενοχές ότι παρόλες μου τις σπουδές δεν κατάφερα να στεριώσω και με βοηθάνε ακόμα οι γονείς μου. Όμως θέλω πραγματικά να φύγω από το πατρικό και να ξαναρχίσω, χωρίς να επαναλάβω τα λάθη του παρελθόντος. Είναι όμως αργά;

Βλέπω και συνομήλικους μου να ζορίζονται όμως για κάποιο λόγο κατηγορώ τον εαυτό μου ως ανεπαρκή και όχι αρκετά προνοητικό. Μου αξίζει άραγε μια δεύτερη ευκαιρία στην ηλικία και στη κατάσταση που βρίσκομαι;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ωροσκόπος Σκορπιός

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή φίλη, πώς θα μπορούσες να προβλέψεις την πανδημία! Ούτε όσοι παρακολουθούμε από μαζοχιστικό ενδιαφέρον τον Bill Gates και τις προβλέψεις του για την εξέλιξη του μέλλοντος δεν είχαμε πιστέψει καλά καλά ότι αυτό που έλεγε για μεγάλες πανδημίες, κρίσεις ενέργειας/επισιτισμού και φαινομένων κλιματικής αλλαγής θα επιβεβαιωνόταν τόσο δραματικά και τόσο σύντομα.

Όλοι βρεθήκαμε προ απροόπτου, όλοι πιαστήκαμε εξαπίνης. Δεν είσαι η μόνη.

Το γεγονός όμως ότι ρίχνεις ευθύνες στον εαυτό σου, δραματοποιείς και μέσω των τύψεων προεξοφλείς την αποτυχία των νέων σου προσπαθειών για το καινούργιο επάγγελμα που θα προκύψει από τις νέες σπουδές, δείχνει ότι πράγματι χρειάζεσαι τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας. Δεν είναι έγκλημα που δεν σκέφτηκες ότι το χρειαζόσουν πρωτύτερα. Να την αναζητήσεις τώρα, ώστε να ενδυναμωθείς στο νέο σου ξεκίνημα. Είσαι νεότατη. Η αυτομαστίγωση δεν οδηγεί κάπου. Δεν μπορούμε να προβλέπουμε επαρκώς τα πράγματα, καθώς υπάρχουν κι αστάθμητοι παράγοντες. Έχει σημασία να προσαρμοζόμαστε και να αντιδρούμε με τον βέλτιστο τρόπο που μπορούμε την εκάστοτε στιγμή. Για όλους είναι δύσκολα στον έναν ή στον άλλον τομέα. Εύχομαι καλή δύναμη και αισιοδοξία από δω και μπρος.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News