Ο άντρας μετά από κάποιο σημείο αξίωσε και αξιώνει (και άσκησε και βία) υποταγή για την υποταγή, χωρίς να μπορεί να προσφέρει κάποιο ουσιαστικό αντάλλαγμα, οπότε και η γυναίκα δεν έχει (πέρα από την βία) λόγο να υποταχθεί.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Έχει οδηγήσει/συμβάλει ο πολιτισμός στην «αλλοίωση» «καταστροφή» «αποπροσανατολισμό» -δεν ξέρω ποιος όρος είναι κατάλληλος-του άνδρα; Μπορεί εν μέρει να ερμηνεύσει, αιτιολογήσει, αλλά όχι να δικαιολογήσει την βία των αντρών προς τις γυναίκες; Εννοείται πως ΔΕΝ δικαιολογείται.
Υπήρχε άραγε μια “φυσική” “προ-πολιτισμ/τική”κατάσταση, σαν την ακόλουθη;
Η ζωή ήταν βίαιη, άσχημη και σύντομη, όπως θα έλεγε και ο Χομπς. Δεν υπήρχε καμιά προστασία και ασφάλεια. Η γυναίκα, ως φυσικώς πιο αδύνατη, είπε στον άντρα: “Θα με προστατεύεις με κάθε μέσο. Θα σε υπακούω και θα υποταχθώ σε σένα, γιατί μπορείς να με προστατεύσεις. Θα σε φροντίζω και το σώμα μου θα υπάρχει για να γεννήσω τα παιδιά σου και για την απόλαυση σου. Μπορείς να με έχεις όποτε θέλεις, όπου θέλεις, με όποιον τρόπο θέλεις από όποια τρύπα μου θέλεις” και ο άνδρας, ως φυσικώς δυνατότερος, είπε “Για να μπορέσω να σε προστατεύω με κάθε μέσο θα υποταχθείς σε μένα και θα με υπακούς. Θα με φροντίζεις, θα γεννήσεις τα παιδιά μου. Το σώμα σου υπάρχει για την απόλαυσή μου. Θα σε παίρνω όποτε θέλω, όπου θέλω με όποιον τρόπο θέλω από όποια τρύπα θέλω”. Δεν ξέρω αν ξεκίνησε ο άντρας ή η γυναίκα μπορεί και οι δύο ταυτόχρονα. Ο άντρας προστάτευσε την γυναίκα. Από το βγήκε και κυνήγησε, έφτιαξε εργαλεία και κατάλυμα (πρωτόγονα) μέχρι κυριολεκτικά σκότωσε και σκοτώθηκε για να την προστατέψει. Και ναι προφανώς στα πλαίσια της προστασίας «αστυνόμευσε» το σώμα της και την αυτοδιάθεσή του. Επέβαλε πώς θα ντυθεί, πώς θα κινηθεί κλπ.
Μετά, όμως, αποκαλύφθηκε/εφευρέθηκε/
Παραδόξως, δεν υπήρχε πρόβλεψη από την θεσμισμένη κοινωνία να μην υπάρχει ή έστω ξεφύγει η βία προς την ίδια του την γυναίκα. Ο πολιτισμός εξελίχθηκε και εξελίσσεται και η προστασία του εαυτού και του άλλου δεν σημαίνει απαραίτητα (τις περισσότερες φορές όχι) προσφυγή σε φυσική μέχρι και θανατηφόρο βία. Η εξέλιξη του πολιτισμού, της τεχνικής, τεχνολογίας και των επιστημών οδηγούν σε εξειδίκευση. Ο άντρας μπορεί να προσφέρει μόνο μερικώς. Δεν μπορεί να χτίσει, να φτιάξει εργαλεία, να βρει τροφή κλπ.
Φτάνουμε, λοιπόν, στο σήμερα, ένα σήμερα που έχει αρχίσει αιώνες πριν. Ας δεχτούμε, ως υπόθεση εργασίας, ότι η φύση της γυναίκας είναι να υποτάσσεται. Σε ποιον; Στον άντρα που δεσμεύεται από τον νόμο κλπ για τον τρόπο με τον οποίο θα την προστατεύσει; Η φαντασίωση, όμως, υποθέτω μιας γυναίκας αν κάνει σενάρια ότι κινδυνεύει είναι ότι ο άντρας της θα βγει και θα πολεμήσει τους κακούς, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής του. Θα τους κατανικήσει και θα τους φέρει προσφορά να τους πατήσει με τα πέλματα της. Δεν νομίζω η φαντασίωση να περιλαμβάνει πώς για όπλα έχει τον ποινικό και τον αστικό κώδικα και πως καλεί την αστυνομία. Ούτε τροφή μπορεί να βρει ή οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με την ποιότητα της ζωής αυτόνομα πλέον.. Το σπίτι το χτίζουν άλλοι και όλα τα παράφερνα για την λειτουργία του. Το να κάθεται ο άντρας σαν χάνος, μην ξέροντας τι να κάνει και κοιτώντας και δίνοντας τα εργαλεία στον όποιο τεχνίτη, πολύ πιθανόν να είναι αντιερωτικό και ξενέρωτο για την γυναίκα και πρέπει να είναι ό,τι πιο κοντινό σε real life “cuckolding”. Υποθέτω και εδώ η φαντασίωση των γυναικών είναι ο δυνατός άντρας, που πιάνουν τα χέρια του κλπ. Δεν νομίζω πως είναι ο χρηματιστής και ο οικονομολόγος ή ο φιλόλογος.
Ο άντρας, λοιπόν, μετά από κάποιο σημείο αξίωσε και αξιώνει (και προφανώς άσκησε και βία για αυτό) υποταγή για την υποταγή, χωρίς να μπορεί να προσφέρει κάποιο ουσιαστικό αντάλλαγμα, οπότε και η τελευταία δεν έχει (πέρα από την βία) λόγο να υποταχθεί. Σήμερα δε έχοντας εργασία και εισόδημα, σοφά σκεπτόμενη, μπορεί να το αποφύγει είτε περνοντας λελογισμένο ρίσκο, είτε αποφεύγοντας να συνάψει δεσμό με κάποιον άντρα. Αντίθετα η γυναίκα μπόρεσε να συνεχίσει να παρέχει φροντίδα, χωρίς να αξιώνει ή έστω να αξιώνει με περιορισμούς την όποια προστασία και αρωγή.
Αν ο πολιτισμός “αλλοίωσε” την φύση των ανδρών, ίσως τώρα να επεκτείνεται με πιο εντατικό ρυθμό από πριν και στις γυναίκες. Έχω διαισθανθεί άνδρες να παραπονούνται ότι δεν βλέπουν την φροντιστική πλευρά των συντρόφων τους για τον απλό λόγο ότι μεταξύ άλλων δεν μαγειρεύουν, αλλά περισσότερο ζεσταίνουν το έτοιμο φαγητό. Και όχι δεν πρόκειται μόνο για ανίκανους βουτυρομπεμπέδες που φοβούνται να ανοίξουν το ψυγείο να φάνε, έστω, κάτι πρόχειρο και είναι εξαρτημένοι.
Ήταν η προηγούμενη “φυσική” κατάσταση, αν υπήρχε, ιδανική; Όχι. Στο κάτω κάτω ούτε μπορούμε, ούτε και θέλουμε να γυρίσουμε σε αυτήν. Πρέπει να σχοινοβατούμε μεταξύ φύσης και πολιτισμού, αλλά και ονείρου και ελπίδας και γνώσης του πεπερασμένου μας.
Ποια είναι η άποψη σου;
Φυσικά δεν υπάρχουν μόνο οι ιεραρχικές/εξουσιαστικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, ασχέτως φύλου, υπάρχουν και οι συνεργατικές, οι βοηθητικές κλπ. Ποιός ανθρωπολόγος είχε πει ότι τα «σημάδια προσπάθειας θεραπείας σε ένα οστό δείχνουν την έναρξη του πολιτισμού» ; (Κάπως έτσι. Δεν θυμάμαι ακριβώς)
Προσοχή: Αναφέρομαι στον ίδιο τον πολιτισμό, όχι στην προνεωτερικότητα, η οποία αποτελεί και αυτή μέρος του πολιτισμικού/.πολιτιστικού συνεχούς και που για πολλές κοινωνίες -εκτός Δύσης- συνεχίζει να αποτελεί την ζώσα πραγματικότητα.
Και μια παρέκβαση, λοξοδρόμηση καθώς ο νους ταξιδεύει. Λέγεται ότι πλέον οι γυναίκες (τουλάχιστον στην Δύση) έχουν ξεπεράσει τους άντρες ακαδημαϊκά. Από την άλλη τώρα τελευταία προωθείται πολύ η ιδέα του να χάσει η «ακαδημαϊκότητα» την «λάμψη» της. Από την απαξίωση με τον θαυμασμό προς τους τεχνογκουρού που τα παράτησαν στην μέση για να ιδρύσουν τεχνολογικές εταιρίες, το “σπούδασε νομικά και βγάζει 3 και 60, ενώ ο/η Χ πήγε υδραυλικός/nail artist και βγάζει τα τριπλάσια κλπ”, μέχρι την θεωρητική τουλάχιστον στήριξη της κυβέρνησης στην τεχνική εκπαίδευση (με την ατυχή αναφορά του Πρωθυπουργού στο “παιδί από το Περιστέρι που θέλει να γίνει ψυκτικός”…). Μήπως αυτό γίνεται ΚΑΙ για να επαναποκτήσουν οι άντρες κάποια πρωτοκαθεδρία; Εδώ που τα λέμε ακόμα και η αναφορά του Πρωθυπουργού εικόνα νεαρού άντρα έφερνε στον νου.
Ποια η γνώμη σου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Man and Woman Interacting
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Θέτεις ένα θέμα επιστημονικό (κοινωνιολογικό, ανθρωπολογικό) και το αναλύεις ωστόσο καταλύοντας την επιστημονική μεθοδολογία. Αν κατάλαβα καλά ισχυρίζεσαι ότι ο πολιτισμός ξεκίνησε για να δώσει σχήμα και συμφωνία στην πρωτόγονη ύπαρξη, αλλά στην πορεία η προστασία του θηλυκού από το αρσενικό εξέπεσε ως ανάγκη, επομένως ανατράπηκε όλη η ισορροπία και η βία των αντρών προς τις γυναίκες ανακύπτει ως τρόπος να επιβληθούν εκ νέου; Και τώρα επανεπισκεπτόμαστε το κυρίαρχο αρσενικό ως φαντασίωση και επαγγελματική προοπτική για να επανέλθει η εξουσία που έχασε το αντρικό φύλο;
Ο συλλογισμός αυτός παίρνει κάποια πράγματα ως δεδομένα αυθαίρετα. Γιατί «να είναι η φύση της γυναίκας να υποτάσσεται» υπόθεση εργασίας; Γιατί να σχοινοβατούμε μεταξύ φύσης-πολιτισμού; Άραγε η θρησκεία τι είναι παρά θεσμισμένος εθιμικός νόμος; (Ο Μωσαϊκός νόμος δεν είναι κανόνες για να διαβιώσουν χωρίς να ξεσκίσουν τις σάρκες τους μια ομάδα πρώην σκλάβων στην έρημο;)
Προσωπικά περισσότερο με ενοχλεί το Βιβλικό ύφος που υιοθετείς στην απαρχή του κειμένου: «Η γυναίκα, ως φυσικώς πιο αδύνατη, είπε στον άντρα: “Θα με προστατεύεις με κάθε μέσο. Θα σε υπακούω και θα υποταχθώ σε σένα, γιατί μπορείς να με προστατεύσεις κλπ κλπ.» Θυμίζει το κεφάλαιο της Γένεσης από την Παλαιά Διαθήκη (με τα επαναλαμβανόμενα Και είπεν ο Θεός ως πράξεις δημιουργίας μέσω του Λόγου) κι αποδίδει μια αποκαλύπτική απόχρωση στα λεγόμενά σου, σαν να πρόκειται για την υπέρτατη αλήθεια. Η αποκαλύπτική αυτή διατύπωση αποδίδει στους ανθρώπους όμως προϋπάρχον σχέδιο (όπως θα ήταν ας πούμε το θεϊκό), ενώ η ιστορία της εξέλιξης βασίζεται περισσότερο στην διαδικασία trial and error (φυσική επιλογή, γονιδιακές μεταλλάξεις) κι όχι σε συνειδητή διαδικασία -εξ ου και η προσαρμοστικότητα δεν είναι αποκλειστικότητα των ανθρώπων.
Ο Hobbs θεωρεί ότι μόνο υπό την προστασία ενός ισχυρού κράτους μπορούν να αναπτυχθούν ο πολιτισμός, οι τέχνες, η γεωργία, το εμπόριο και τα γράμματα, καθώς οι άνθρωποι απελευθερώνονται από τον διαρκή φόβο του βίαιου θανάτου. Όμως ως τεχνητό οικοδόμημα έχει περιορισμούς: αν η κεντρική εξουσία καταρρεύσει, η κοινωνία θα διολισθήσει αμέσως πίσω στη βαρβαρότητα και τον εμφύλιο (εδώ και εδώ). H θέση του είναι πολιτική κι όχι τυχαία αφορά ακριβώς την νεωτερικότητα καθώς γράφει κατά την εποχή των αγγλικών εμφυλίων. Εκεί εντάσσεται άλλωστε και το «σοσιαλισμός (πολιτισμός) ή βαρβαρότητα» του Καστοριάδη, κριτική της πολιτικής πραγματικότητας της Σοβιετικής εφαρμογής ήταν.
Η ανθρωπολόγος Margaret Mead που υποτίθεται μίλησε για το θεραπευόμενο μηριαίο οστό ως ένδειξη πολιτισμού (εδώ ο αντίλογος για το ότι δεν είπε αυτό ακριβώς) το έθεσε σε πλαίσιο συνεργατικής συσχέτισης, αλληλεγγύης και συμπόνιας. Ας σκεφτούμε ότι η συνεργασία, η αλληλεγγύη κι η συμπόνια λειτουργούν ως έλλογη προέκταση της επιθυμίας επιβίωσης. Το τραυματισμένο θήραμα είναι το πλέον ευάλωτο. Επιπλέον καθυστερεί την ομάδα, επομένως δύο δρόμοι ανοίγονται: εγκατάλειψη (φύση) ή βοήθεια (πολιτισμός). Οι συνεργατικές ή αλληλλέγυες σχέσεις δεν στερούνται εξουσιαστικού πλαισίου ωστόσο. Η εξουσία δεν είναι οπωσδήποτε κατίσχυση κι υποταγή, μπορεί να παίρνει την μορφή της ευθύνης. Κάποιος παίρνει τις αποφάσεις πάλι κι υπόκειται στις συνέπειες, εκτός αν μιλάμε για αναρχικό κοινόβιο (και πάλι…). Η τεκμηριωμένη απάντησή της Mead ήταν πολύ διαφορετική: «Κοιτάζοντας το παρελθόν», απάντησε σε απευθείας ερώτηση, «αποκαλούμε τις κοινωνίες πολιτισμούς όταν είχαν μεγάλες πόλεις, περίπλοκο καταμερισμό εργασίας, κάποια μορφή τήρησης αρχείων. Αυτά είναι τα πράγματα που έχουν δημιουργήσει τον πολιτισμό». Δηλαδή συμφωνεί με τον Hobbs ως προς την συμπίληση κράτους, οργανωμένης δομής, πράγμα που υπονοεί εξουσία. Ταυτόχρονα δεν έχουμε ως είδος την αποκλειστικότητα ούτε στην «ιατρική» συνδρομή, ούτε ο πολιτισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως το ξέπλυμα καταστάσεων όπως η επιβολή της αποκοιοκρατίας ή της κατίσχυσης πάνω σε «πρωτόγονες» φυλές.
Η βία των ανδρών προς τις γυναίκες αναδύεται έντονα στις μέρες μας όχι μόνο λόγω της γενικότερης παρακμής των δεδομένων ρόλων και της ψυχολογικής αμφιβολίας που προέρχεται απ’αυτήν, αλλά και λόγω των περίπλοκων οικονομικο-κοινωνικών παραγόντων που απειλούν την παγιωμένη αντίληψη της καθημερινότητας. Δεν το βλέπω δηλαδή ως μια συνωμοσιολογική απόπειρα επανάκτησης του κόσμου από το κυρίαρχο αρσενικό. Αυτή η συνθήκη που ζούμε συμπεριλαμβάνει την κατακρήμνιση των ακαδημαϊκών επαγγελμάτων (οι ανθρωπιστικές σπουδές πρωτίστως), την ανάδειξη των τεχνολογικών κολοσσών, την έλλειψη τεχνικών επαγγελμάτων (τα οποία οι γυναίκες δεν προτιμούν επειδή δεν θέλουν να λερώσουν τα χέρια τους, αποκλειστικά, δεν έχει κάποια διάκριση ο/η ψυκτικός) και την αναδυόμενη ανάγκη δημιουργίας νέων τεχνολογιών (το ρομπότ αντί ο αγγειοπλαστικός τροχός ή ο πέλεκυς). Είναι γενικά ένα πολύ σύνθετο θέμα για να το εστιάσουμε στο «Θα σε παίρνω όποτε θέλω, όπου θέλω, με όποιον τρόπο θέλω, από όποια τρύπα θέλω». Άμα δεν θέλεις, μη το κάνεις. Η έμφυλη βία είναι κάτι μεγαλύτερο. Κατανοώ ωστόσο όπως κι ο Victor Turner ότι η στροφή σε μοιρασμένα βιώματα κι αφηγήματα κάνει τις περιόδους κρίσεως και μετάβασης πιο υποφερτές.
ΥΓ. Γράφεις «Υποθέτω και εδώ η φαντασίωση των γυναικών είναι ο δυνατός άντρας, που πιάνουν τα χέρια του κλπ. Δεν νομίζω πως είναι ο χρηματιστής και ο οικονομολόγος ή ο φιλόλογος.» Μπερδεύεις την σεξουαλική επιθυμία με το αντιλαμβανόμενο επαγγελματικό στάτους κι όσα αυτό αντανακλά. Δεν φαντασιωνόμαστε όλες τον Μπομ το Μάστορα, τουλάχιστον όχι σεξουαλικά!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εχει φτάσει η μη κατανόηση της ζωής σε τετοιο επίπεδο ώστε να γράφονται τέτοιες επιστολές ;
Ναι. Δεν ξέρω αν έχει χειροτερεύσει ή αν παλιά το κρατούσαν για τον εαυτό τους. Γράφονται έτσι δομημένα εδώ, γράφονται και ως παραληρήματα σε posts στο facebook, λέγονται σε όλες τις γλώσσες σε βίντεο στο τικτοκ.
Στο μεταξυ, ο αντρας που περιγραφει (ο κυνηγος ο πολεμιστης ο ηρωας ο τεχνιτης ο αυταρκης ο δημιουργος -ο πρόστυχος ο εξυπνος ο γοητευτικος και παει λεγοντας) πιο πολύ για μυθικό πλασμα ακουγεται. (κι εγω θα ηθελα έναν τετοιο, αν τον βρει) (μη σου πω και δυο). Οι περισσότεροι αντρες παντως στην ιστορια ηταν αγρότες, υποτελεις, εργατες, σκλαβοι, φτωχοι, στρατιωτες, εξαρτημενοι από την εκαστοτε αρχουσα ταξη και γενικότερα αναλωσιμοι (για τις αυτοκρατορίες παλιοτερα, για τον καπιταλισμό προσφατως). Η πατριαρχια δεν οφελουσε, ούτε οφελει, όλους τους αντρες εξίσου, η ταξικη εξουσια παντα διαπερνουσε την εμφυλη. Και είναι σημαντική αυτή η τομη,… Διαβάστε περισσότερα »
Ρένα κάνε μου την χάρη και την τιμή να απαντήσεις :ιδέα μου είναι ή οι τελευταίες ερωτήσεις πάμε να ξεπλύνουν τον μισογυνισμό των αντρών ;δε θα σταθώ στις απαντήσεις αλλά θα σταθώ στις ερωτήσεις.Τι έγινε ρε παιδιά;Σε φεμινιστικό site ,έρχεστε και θέλετε να αναλύσουμε γιατί μας ξυλοφορτώνει και μας σκοτώνει ο Μπάμπης;(Αχ Καρολάιν ψυχή μου ) Τι είναι αυτό τώρα;τι ξέπλυμα λευκών βίαιων αντρών με βιολογικό σαπούνι είναι αυτό; Τι με νοιάζει ρε εμένα αν είναι στην φύση των αντρών να επιβάλλονται και δεν μπορούν πλέον να κυνηγάνε δεινόσαυρους;θα πρέπει να κάτσω να τις φάω; Είμαι μαύρη .Μισή Αφροαμερικανιδα.Ε ωραία… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ευχαρίστως να σου απαντήσω, αλίμονο. Πιστεύω γυναίκα μας το στέλνει, πιθανότατα γυναίκα που διαβάζει αρκετά στα σόσιαλ, παρακολουθεί podcasts κι είναι ενήμερη για viral memes, περισσότερο απ΄ότι το’χει με το θεωρητικό διάβασμα. Ή τουλάχιστον αυτή την αίσθηση αποκομίζω, ζητώ συγγνώμη αν κάνω λάθος. Ωστόσο δεν είναι το κείμενο το επιστημονικό με την τεκμηρίωση πηγών, όπως αυτά που βάζει κατά καιρούς ο Στέφανος, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε η μεθοδολογία είναι συμπαγής. Η «φύση» των ειδών (βιολογικός ντετερμινισμός) είναι ένα ερώτημα που επανέρχεται σήμερα, ιδιαίτερα σε νεοσυντηρητικούς κύκλους, επειδή η εποχή μας έχει τόσο πολύ ξεκοπεί από την επαφή μαζί της.… Διαβάστε περισσότερα »
Συγγνώμη Ρένα, αλλά η μεθοδολογία του Στέφανου δεν είναι συμπαγής. Κάθε άλλο, μοιάζει με αέριο. Απλώς παραθέτει πηγές αλλά η ερμηνεία είναι δική του και τα γραπτά του δεν έχουν ούτε συνοχή, ούτε επαγωγική λογική. Ό,τι τον βολεύει (φύση ή πολιτισμός κατά το δοκούν) για να καταλήξουμε σε κυριαρχικά μοντέλα που γουστάρει. Με την υπόνοια πάντα ότι δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. Γιατί ο Στέφανος ξέρει καλύτερα τι μας μουσκεύει. Κι όταν του λέμε ότι κάνει λάθος πάλι ξερει καλύτερα γιατί είμαστε θύματα του μεταμοντερνισμού και αυτοσπαζόμαστε 1εκ. αλήθειες και όχι την μια και μοναδική που φυσικά κατέχει αυτός. Γιατί,… Διαβάστε περισσότερα »
Συγχωρεμένη🤣 Γι’αυτό είπα και διαφωνούμε (με το Στέφανο). Έχουμε κι αναγνώστριες με συμπαγή μεθοδολογία στην επιχειρηματολογία τους. Καλό είναι που υπάρχει διάλογος. Τώρα για το στρίψιμο στο D/s, το έχουμε εμπεδώσει και το προσπερνάμε νομίζω. Πάντως καλά κάνεις και το θέτεις, το mansplaining για το τι θέλουμε είναι καλό να τσεκάρεται. 👍
Νομίζεις…
Οι επιστημονικές τεκμηριώσεις είναι το προπέτασμα…
Απλά να πω άλλο η ιδεολογία, άλλο το θεωρητικό πλαίσιο, άλλο η μεθοδολογία. Ο συγκεκριμένος παραληρεί, δεν τεκμηριώνει και προσωπικά εκπλήσσομαι που του επιτρέπεται να πετάει μπούρδες συνέχεια.
Συμφωνώ Κλοκλό. Με ενοχλεί που η παράθεση πηγών, έτσι από μόνη της και ένα επιφανειακό αράδιασμα από εδώ κι από εκεί, χωρίς να βασίζονται σε έναν συμπαγή και συνεπή τρόπο σκέψης που να αξιοποιεί σωστά τις εν λόγω πηγές μπορεί ακόμα να παραπλανήσει και να πείσει ότι κάποιος είναι “διαβασμένος”. Για μένα, από τα πιο διαβασμένα άτομα εδώ μέσα, και με συμπαγή τρόπο σκέψης (όταν θέλει) είναι η pretty mess. “Χρησιμοποιώ την θεωρία για να σκέφτομαι, όχι για να πετάω ονόματα” είχε πει κάπου, και πολύ μ άρεσε.
Συνήθως δεν παω κατω απο τα σχόλια να γραψω Συμφωνώ, αλλα η ανάλυση ειναι 100% ακριβής.
#δεν μασάμε απο τις μικρές εκθεσουλες του Στεφανου
Δεν ξέρω αν το έχεις προσέξει αλλά…
3-4 φορές έχω διαβάσει ανταλλαγή μηνυμάτων ανάμεσα σε αυτόν και άλλες σχολιάστριες με κατάληξη αυτόν να γράφει “…αλλά εγώ είμαι αρρωστάκι. Μη μου δίνετε σημασία”. Κι αυτό επειδή οι σχολιάστ@ τον στρίμωξαν.
Μπορεί να είναι δεινός ρήτορας (…) αλλά παίρνει τη θεωρία και την κόβει και την ράβει στα βιώματά του. Τα τραύματά του είναι ολοφάνερα. Δεν μπορούν να αποτελέσουν τον κανόνα, όμως. Επιχειρεί να εξηγήσει όλο το γυναικείο φύλο βάσει των εμπειριών του.
Λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι, ατάκτως ερριμμένοι.
Εγώ θα πρότεινα το βιβλίο Η Αυγή των Πάντων του (αναρχικού) ανθρωπολόγου David Graeber, το οποίο επανερμηνεύει την ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού και καταρρίπτει διάφορους ισχυρισμούς περί της «αναγκαιότητας» μιας βίαιης επιβολής ή ενός αυταρχικού θεσμού για τη συγκρότηση κοινωνιών. Και, για πολλοστή φορά, θα προτείνω επίσης το Caliban and the Witch της Silvia Federici, στο οποίο μεταξύ άλλων εξηγεί ιστορικά πώς η συστηματική καταπίεση και εξόντωση των γυναικών —βιολογική και όχι μόνο— που δεν χωρούσαν στο καλούπι της αναδυόμενης εργατικής τάξης αποτέλεσε έναν από τους αναγκαίους παράγοντες για τη μετάβαση από τα παλαιότερα κοινωνικά συστήματα στον καπιταλισμό, κατά την… Διαβάστε περισσότερα »
Ααααα την αυγή των πάντων τη διάβασα καπάκι από το σάπιενς και με έκαψα.
Να τελειώσεις την μία γκουμούτσα και στο καπάκι να ξεκινήσεις μεγαλύτερη γκουμούτσα με εντελώς αντίθετη αφήγηση από την πρώτη, είναι σκληρό . Στο δίνω παντως, εγώ είμαι φουλ τεμπέλα λολ. Πάνω από χρόνο τον λιβάνιζα το Graeber μέχρι να το τελειώσω. To Sapiens ακόμα σκονίζεται στην βιβλιοθήκη μου χαχα
Άσε σου λέω…τώρα που θέλω να αλλάξω το σαλόνι και ξεσκονιζω βιβλία για να τα ξανατοποθετησω , κατέβασα τις γκουμουτσες και με πόνεσε ο εγκέφαλος και μόνο στην ανάμνηση. Τα έχω κάνει αχταρμα.
Θετικό σχόλιο στον Graeber : δεν υπάρχει καμμιά («αναγκαιότητα» μιας βίαιης επιβολής ή ενός αυταρχικού θεσμού για τη συγκρότηση κοινωνιών)
Έχει επιβεβαιωθεί στην πράξη ότι χρειάζονται μόνο μύθοι. Όχι το τι συνέβη, αλλά το τι λέμε και τι πιστεύουμε για ό,τι συνέβη
Πολύ καλό το Caliban and the Witch.
Να σου πω, δεν πιστεύω ότι υπήρχε και ποτέ εποχή όπου η αξίωση για υποταγή συνυπήρχε με κάοοιο ουσιαστικό αντάλλαγμα. Κι αυτό γιατί η αξίωση ήταν και υποχρεωτική και το ανταλλαγμα ήταν πάντα λειψό. Και ως προς τη φύση του, δηλαδή μου δινεις όλη σου την ελευθερια κι εγω θα σε προστατευω (από ποιους, άραγε;). Η υπόθεση ότι η γυναίκα είπε στον άνδρα τα περι προστασίας σε αντάλλαγμα με φροντίδα και υποταγή είναι εντελώς αυθαίρετη. Το πιθανότερο είναι οι άνδρες να δημιούργησαν αυτό το σύστημα υποταγής για να περιορίσουν τα αποτελέσματα της σεξουαλικής επιλογής που γιαορισμένους από αυτούς ήταν “ολέθρια”… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει περίπτωση σύγκλισης.
Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη.
Touch grass, περνάς υπερβολικά πολύ χρόνο με τέτοιου είδους περιεχόμενο.
Στο “cuckolding” έφτασα στο ίδιο συμπέρασμα με εσάς. Η OP χρειάζεται λίγο λιγότερο online.
Δεν ξέρω τι λες, εγώ επέλεξα σύζυγο με διδακτορικό και με τέτοιους κ@υλώνω. Νομίζω έχει καεί ο εγκέφαλός σου από τις τσόντες. Πάντως έχεις δίκιο σε κάτι, ότι όσο οι γυναίκες ανεξαρτητοποιούνται οικονομικά και κοινωνικά, μορφώνονται και βγαίνουν στην αγορά εργασίας, τόσο οι άνδρες αισθάνονται ότι χάνουν τον παραδοσιακό ρόλο που τους είχε δώσει η πατριαρχία.
Έχω παρελθόν με αυτό το είδος και συνήθως ο ναρκισσισμός τους ήταν αποπνικτικός και ζημιογόνοςγια τις ζωέςτων συντρόφων τους. Εν τέλει προτίμησα καλόψυχο muscle nerd, πραγματικό σύμμαχο στον φεμινισμό. Που δεν χρειάζεται βοηθό με διδακτορικό για να του παρέχει φροντίδα, καλογραμμένα Papers, και όποια άλλη ανάγκη εμπνευστεί συγκεκριμένη ώρα και μέρα.
Ο παραδοσιακός ρόλος των φύλων μέσα στην πατριαρχία, πόσο αρχαίος να είναι άραγε; και σε τί βασίζεται;
Πόσο πίσω στον χρόνο πάει η συλλογική μας μνήμη;
Εχω μία αδυναμία στα papers, τι να κάνω (αν και ο δικός μου έφυγε από το academia, εγώ από την άλλη σταθερή)
Απο τι προστατεύει ο αντρας τη γυναίκα ομως ; Ώστε να δικαιολογουνται οοολα αυτα που μας λεει. Δεν μας λεει η γραφουσα. Ποιά ειναι η απειλή που ελλοχευει εκει εξω
Οι κατσαρίδες.
Άλλο ένα πρόβλημα που λύνεται με γάτα.
Εξαρτάται από την γάτα. Εμείς αυτές που είχαμε παίζαν λίγο μαζί τους όσο ήταν μωρά και μετά περπατούσαν αδιάφορα δίπλα στα τέρατα.
Έχουν χαθεί οι ρόλοι.
Όταν όλοι τα κάνουν όλα, θα υπάρξει σύγχιση και σύγκρουση.
Όταν είμαστε αυτάρκεις δεν αφήνουμε χώρο για τον άλλο, δεν εκτιμάμε αυτό που μας δίνει, δεν το έχουμε ανάγκη.
Όλα έχουν ημερομηνία λήξης.
Τα σπιτικά έχουν γίνει περιορισμένης μίσθωσης.
Με απλά λόγια: η φύση του ανθρώπου είναι κοινωνική, όπως κ άλλων ζώων συμπεριλαμβανομένων θηλαστικών ειδικά πρωτευόντων. Ως κοινωνικό ζώο, οργανώνεται σε κοινωνίες. Οι ανθρώπινες κοινωνίες μπορούν να οργανωθούν σε διάφορες μορφές. Η μορφή οργάνωσης της ανθρώπινης κοινωνίας όπου η γυναίκα είναι ιδιοκτησία του άντρα βασίζεται σε σχέσεις εξουσίας κ λέγεται πατριαρχία. Υπάρχουν κ άλλες γνωστές μορφές οργάνωσης όπου η γυναίκα δεν αποτελεί ιδιοκτησία του άντρα. Για αυτές τις μορφές κοινωνικής οργάνωσης χωρίς σχέσεις εξουσίας πρέπει να παλεύουμε.
Η ερώτηση μου θύμισε απίστευτα ο έργο του Sigmund Freud “Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας” του 1930 (!!). Λέει ότι ανθρώπινος πολιτισμός, παρότι μας προσφέρει ασφάλεια, τάξη και πρόοδο, ταυτόχρονα “μας” κάνει πιο δυστυχισμένους, γιατί μας αναγκάζει να καταπιέζουμε βασικές επιθυμίες και ένστικτα (όπως επιθετικότητα και σεξουαλικές ορμές). Αυτή η καταπίεση δημιουργεί εσωτερική ένταση, ενοχές και άγχος, άρα η δυστυχία είναι σε μεγάλο βαθμό “μέρος” του πολιτισμένου τρόπου ζωής. Έβαλα το “μας” σε εισαγωγικά διότι αναφερόταν κυρίως στους άντρες στο βιβλίο, αν και όχι συγκεκριμένα, ο ίδιος θεωρούσε ότι η ψυχολογία των γυναικών διαφέρει από των αντρών με τρόπο δομικό. Προφανώς… Διαβάστε περισσότερα »