Ο φόβος μην μείνεις μόνη δεν πρέπει να σε απελπίσει για να μην πέσεις σε παγίδες.
_________________
Η ιστορία της Άννας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Φοβάμαι ότι θα μείνω μόνη μου. Πηγαιναμε για γάμο μετά από 3 χρόνια σχέση και τελικά χωρίσαμε στα 35 μου… πως το αντιμετωπίζω ;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Άννα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Φίλη Άννα, κατανοώ τον προβληματισμό και συμπονώ. Η συναισθηματική επένδυση τριών ετών δεν κατέληξε σε κάτι μονιμότερο συντροφικά.
Επιπροσθέτως ίσως νιώθεις ότι στενεύουν τα περιθώρια για τεκνοποίηση. Δεν το αναφέρεις, αλλά σε αυτές τις ηλικίες πολλές γυναίκες αγχώνονται, επειδή σκέφτονται ότι μέχρι να βρουν σωστό σύντροφο, να ρολάρει το πράγμα να συγκατοικησουν και να δεσμευτούν, τσουπ είναι λίγο πριν ή λίγο μετά τα 40. Αν το θέμα παιδί όντως καίει, διάβασε λίγο αυτό για την κρυοσυντήρηση ωαρίων.
Αν πάλι είναι ξεκάθαρα συντροφικό το ζήτημα, ααααχ, να’ξερες πόσες αναγνώστριες προβληματίζονται. Ακόμα κι όσες είναι ευχαριστημένες σε γενικές γραμμές από τη ζωή τους. Δες αυτό.
Η Ρένα απαντά: Και τι κέρδισα που έζησα τη ζωή μου; Είμαι μόνη.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Πέρα από την πανανθρώπινη ανάγκη για συντροφικότητα, υπάρχει η έμφυλη διάσταση ότι η γυναίκα “κατοχυρώνεται” και αποκτά άλλη διάσταση μέσα από τη σχέση. Μπούρδες, αν είναι όμως δυστυχής μέσα στη σχέση. Κι είναι πολλές. Κι όσο η απόγνωση της μοναξιάς κάνει πάρτυ, τόσο ευκολότερο να κολακευτείς από τα ψίχουλα ενδιαφέροντος κάποιου ακατάλληλου που θα σου φάει κι άλλο χρόνο…
Θα πρέπει να εκμεταλλευτείς αυτή την περίοδο να επανεφεύρεις τον εαυτό σου, αφού πρώτα ξεκαθαρίσεις μέσα σου τι σε ενοχλεί:
- η ρήξη με το στερεότυπο της άγαμης με τις γάτες;
- η απουσία οράματος οικογένειας;
- ο φόβος μην σου συμβεί κάτι και δεν έχεις κάποιον δικό σου στο μέλλον;
- η απουσία έρωτα;
- η δυσκολία σύναψης σχέσης στην εποχή μας;
Καθένα απ’αυτά χρήζει διαφορετικής αντιμετώπισης.
Στο μεταξύ ξεκίνα δραστηριότητες και χόμπυ ώστε να μην βυθιστείς στο “πένθος” του χωρισμού. Κι εκεί θα γνωρίσεις και νέο κόσμο.
Για ενδυνάμωση διάβασε κι αυτή την ιστορία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν τρέχει κάστανο Άννα μου, είσαι πολύ νέα και γενικότερα μην αγχώνεσαι, έχεις νιάτα και χρόνο. Μια ταπεινή συμβουλή, μη θρηνείς τον χωρισμό, βγες στην γύρα, φλέρταρε, ζήσε, πάρε τα ρίσκα σου, μια ζωή έχεις, αυτη είναι! Να την ζήσεις!
έξω! βγες έξω!!! τιποτα δεν έχασες.. κάθε τέλος, μια νέα αρχή!
Εγώ 34 και ελεύθερη, γνώρισα κάποιους και δεν ταίριαζαν με την καμία με εμένα, πρέπει να κάτσω να κλαίω; Πριν λίγους μήνες πειράχτηκα που αυτός που φλεταρα είχε άλλη και όμως είχε τα κότσια να έρθει να κάνει κίνηση, μολις το αντιλήφθηκα, δεν του ξαναμίλησα. Βρες πράγματα που σου αρέσουν να κάνεις, κοιτα τον εαυτό σου και θα γνωρίσεις κάποιον. Μην σκέφτεσαι έτσι.
Γνώρισα τον σύζυγό μου στα 31 μετά από απογοητεύσεις πολλές. Ήρθε αυτή η γνωριμία πολύ ύπουλα θα έλεγα, εντελώς από το πουθενά, δεν το ψήφισα καν… Πήρα το χρόνο μου, τον γνώρισα καλύτερα κι είμαστε μαζί ακόμα. Φαίνεται δύσκολο αυτό που περνάς, όμως στη ζωή τίποτα δεν είναι δεδομένο κι όλα πιθανά… Μην θλιβεσαι, έχεις πολλά χρόνια ακόμα να φτιάξεις τη ζωή που θες…