Τι μπορώ να κάνω για να το βελτιώσω; Αν θέλω πχ να γράψω μια εργασία , θέτω τα ερωτήματα και μετά το κενό.
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα καλησπέρα !! Εννοείται σε αγαπώ κι διαβάζω τη στήλη χρόνια και είναι για μένα μεγάλη παρέα!! Ξέρεις κάτι; Θέλω να θέσω έναν διαφορετικό προβληματισμό από αυτούς που θίγουμε εδώ!! Έχω ένα πρόβλημα( ανάμεσα σε πολλά άλλα 
) – αν και φιλόλογος, έχω πολύ λακωνικό λόγο και αυτό με έχει κουράσει. Δε ξέρω πού να το αποδώσω! Εντάξει σίγουρα ως ένα βαθμό το γραψιμο( δεν εννοώ συγγραφικό) είναι και ταλέντο, αλλά οκ. Τι μπορώ να κάνω για να το βελτιώσω; Αν θέλω πχ να γράψω μια εργασία , θέτω τα ερωτήματα και μετά το κενό 
.
Σε φιλώ Ρένα και αλήθεια keep up!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Η Φιλόλογος
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου! Με χαροποιείς ιδιαίτερα, το να κρατώ χρήσιμη παρέα είναι το καλύτερο κοπλιμέντο.
Φιλόλογος με λακωνικό λόγο. Μου’ρχεται να σε φιλήσω! Ξέρεις πόση άχρηστη λεξιλαγνεία και μπουρδολογία διαβάζουμε από ανθρώπους που έχουν μια κάποια καλλιέπεια και νομίζουν ότι κάτι κάνουν; Δεν λεγόταν τυχαία ότι το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Θυμάσαι που στο σχολείο πάντοτε, πάντα ρε παιδί μου, οι περισσότεροι τυπικοί φιλόλογοι βαθμολογούσαν με χαμηλότερο βαθμό τα μαθητικά γραπτά που, ενώ ήταν επαρκώς πλήρη σε ουσία κι απαντούσαν σαφώς, φείδονταν μήκους γραπτού; Ε, αυτό είναι λανθασμένη αξιολογική τεχνική! Επειδή σημασία έχει να λέμε κάτι με σαφήνεια και κομψότητα, όχι να πολυλογούμε. Επιστημονικά δηλαδή διατυπωμένο, επιλέγουμε τον συντομότερο δρόμο προς τη λύση. Άμα το μπλέκουμε με περικοκλάδες καταλήγουμε σε αυτό που ειδικά στο διαδίκτυο ονομάζεται tldr (too long, didn’t read). Γίνεται βαρετό το κείμενο, το μάτι θολώνει, διαβάζει διαγώνια. Ποιο είναι το νόημα λοιπόν;
Όταν γράφεις μια εργασία, ένα δοκίμιο, μια επιστολή αρχικά θέτεις τα ερωτήματα όπως λες. Έχεις όμως από πριν σκεφτεί πού θέλεις να καταλήξεις. Ποιος είναι ο σκοπός της συγγραφής; Τι θέλει να πετύχει; Και για να γίνει αυτό υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα. Πρέπει αυτά να είναι σαφή, κατανοητά και ευθέα στον αναγνώστη. Δεν είναι ο σκοπός να ζοριστεί ο αναγνώστης για να θεωρηθεί το κείμενο ικανοποιητικό. Το αντίθετο. Το δυσκοίλιο κείμενο είναι ελάττωμα. Ή το επιτηδευμένα πομπώδες. Για παράδειγμα, η φράση «Απαρχή του μία μυστηριώδης βοτανική θύελλα που παρεκτοπίζεται από μία αγγελική αύρα και δίνει τη σκυτάλη σε μία εμπρηστική ζέση». Ναι, μπράβο, τσουτσούρωσα.
Αν τώρα αυτό που σου λέω γίνεται κατανοητό (επειδή μη νομίζεις, δεν το κατανοούν όλοι) και παράλληλα θέλεις να βελτιώσεις την ικανότητα του λέγειν σου, την αποτελεσματικότητα προς την οργάνωση του γραπτού σου λόγου, υπάρχει μία και μόνο μία συμβουλή: αύξησε το διάβασμα και το γράψιμο που κάνεις. Με διάφορα είδη λόγου, δεν είναι ανάγκη να είναι λογοτεχνία: δημοσιογραφικές επιφυλλίδες, δοκίμια, επιστημονικό λόγο. Με την τριβή της γλώσσας επέρχεται η οικειότητα με το τι λειτουργεί και τι δεν λειτουργεί αναγνωστικά. Θα σου ταίριαζε λογοτεχνικά ο Hemingway. Δεν τον εμπόδισε να κερδίσει το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συνδέθηκα μετά από καιρό για να σου αφήσω σχόλιο ως παιδί που οι φιλόλογοι μονίμως μου έκαναν παράπονα ότι οι εκθέσεις μου είναι πολύ ωραίες αλλά πολύ πυκνές (η ακριβής διατύπωση που χρησιμοποιούσαν). Δεν εγκατέλειψα ποτέ τον τρόπο που γράφω, κι ας πήρα μόνο ένα ταπεινό 15,5 στην έκθεση στις πανελλαδικές. Δεν άφησα να με πείσουν ότι το προτέρημα είναι ελάττωμα επειδή οι ίδιοι ήταν μαθημένοι σε μια συγκεκριμένη μανιέρα. Είναι υπέροχο που δεν φλυαρείς. Πάρε αυτό ως βάση και εξέλιξέ το όπως σου λέει η Ρένα, με ευρεία ερεθίσματα και εξάσκηση στο γράψιμο. ΥΓ: Το «κενό» στο οποίο αναφέρεσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Σε νιώθω εμένα ακόμα μου λένε οι reviewer ότι είναι πυκνός ο λόγος μου στα επιστημονικά κείμενα που γράφω
Στα Ελληνικά ή στα Αγγλικά είναι τα επιστημονικά κείμενα; Γιατί στα Αγγλικά, με τους συναδέλφους Έλληνες που το έχω συζητήσει, μας την λένε για τις πολύ μεγάλες προτάσεις που χρησιμοποιούμε. Σε βαθμό που όταν είναι blind αναγνωριζόμαστε από τις μέγεθος των προτάσεων (αυτό το έχουμε ακούσει από ξένους συναδέλφους).
Αυτό με τον μακροπερίοδο λόγο το έκανα κι εγώ, να πω την αμαρτία μου, και επεδίωξα συνειδητά να το μετριάσω γιατί ήταν απ’ τα πράγματα που οι φιλόλογοι είχαν δίκιο: ακόμα κι όταν δεν υπάρχει κανένα συντακτικό ή νοηματικό λάθος, χαώνεται ο αναγνώστης. Δεν ήξερα όμως ότι είναι και σήμα κατατεθέν μας στο εξωτερικό 🤣
δεν γίνεται να είσαι λακωνική και με πυκνό λόγο χωρίς μακροπεριοδο λόγο και χρήση μετοχών. Αντικατέστησε όλες τις μετοχές με ρήματα και όλες τις δευτερευουσες με κυριες και αυτόματα η μια παράγραφος έχει γίνει δυο
Αυτό πρώτη φορά το ακούω, ίσως γιατί έχω ζήσει κυρίως σε γερμανόφωνες χώρες. Κι αν οι Έλληνες κάνουν μεγάλες προτάσεις τι να πουν οι γερμανοί…
¡No pasarán! 🤣 Τι επιστημονικό πεδίο, αν επιτρέπεται;
Καλη ερώτηση. Ας πουμε με θέματα του περιβάλλοντος σε γενικές γραμμες. Τώρα βέβαια έχω και μια ειδίκευση στις σπουδές φύλου, θα μου πεις πως κολλάει, έλα που κολλάει, μεγάλη συζήτηση. (Δεν έχει να κάνει με το πεδίο. Ή είσαι λακωνικός άνθρωπος ή δεν είσαι).
Εγώ δεν είμαι φιλόλογος, λακωνική όμως είμαι. Με βοήθησε το εξής: όταν είναι να γράψω κάτι το γράφω πρώτα όπως το σκέφτομαι σε 1-2 προτάσεις. Μετά το διαβάζω προσπαθώντας να μπω στη θέση κάποιου που δεν είναι το μυαλό μου. Αν είναι κατανοητό αυτό που έχω γράψει τότε είναι οκ και δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω. Αν όμως δεν είναι κατανοητό (που συχνά δεν είναι, γατί από τη συντομία παραλείπω πληροφορίες) τότε βρίσκω ποια σημεία χρειάζονται περισσότερη επεξήγηση και σε αυτά γράφω περισσότερα.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Πάντως και σε μένα παρατηρώ αυτό που λέει η Ρένα , οπότε πιάνω ένα βιβλίο εμπλουτίζεται ο προφορικός μου λόγος, ενώ σε περιόδους άγχους και στρες συνέβαινε το αντίθετο, σε σημείο που να αναρωτιόμουν μήπως χρειάζομαι λογοθεραπευτη. Ειδικά παλιότερα που νομίζα ότι ήμουν βαρετή επειδή ένιωθα ότι δεν μίλαγα πολύ και ότι δεν είχα τι να πω. Είχε τύχει να έχω στον κύκλο μου κάτι λόγο διάρροιες τότε και είχα επηρεαστει. Κοίτα να δεις όμως για έναν περίεργο λόγο όλοι με έκαναν παρέα. Είναι μάλλον που δεν γινόμουν κουραστική με πολλά λόγια και μπούρδες. Εγώ… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν αρκεί να θέσεις τα ερωτήματα.
Πρέπει να υπάρχει αρχή, μέση και τέλος στη σκέψη σου, στη δομή του λόγου, προφορικού και γραπτού.
Κάτι σε μαγγώνει, ίσως τα άλλα προβλήματα που αναφέρεις;
( Τα βιβλία, η ανάγνωση και η γραφή; θα πρέπει να είναι μέρος της πορείας ενός φιλόλογου και πριν και μετά το πτυχίο, όχι;)
Ως αναγνώστρια τον απολαμβάνω πολύ (και) τον λακωνικό λόγο. Προτιμώ χίλιες φορές το beige από το purple prose. Και πέραν του προσωπικού μου γούστου,πιστεύω πως εκτιμάται γενικότερα ο μινιμαλισμός στη λογοτεχνία. Τα haikus, οι μεταγενέστερες νουβέλες του ΜακΑρθυ, η πρόζα του Καμύ που ανοίγει τον Ξένο με κροσέ στη μούρη (“Η μαμά πέθανε σήμερα” κλπ κλπ), ο Χέμινγουεϊ που είπε και η Ρένα μερικά καλά παραδείγματα. Το αγαπημένο μου ποίημα είναι το In the dessert του Stephen Crane, μερικές αράδες όλο κι όλο. Αλλά δεν θα χάσει ποτέ την δύναμη που μου ασκεί. Αν έχεις κάποιο δείγμα γραφής και θέλεις… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαινω διαφορετικά το ζητημα της θεματοθετριας. Το προβλημα της δεν ειναι οτι γραφει λιγα και λακωνικά. Το προβλημα της ειναι οτι δεν γράφει αρκετά, ικανά δλδ ωστε να αποτελεσουν ενα ολοκληρωμενο εργο. Που ειναι βεβαια απορροιας αξιο για καποιον που εχει τέειωσει ανθρωπιστικη επιστημη σε πανεπιστημιακο επιπεδο αλλά ισως κι οχι αν αναλογιστει κανεις οτι υπάρχουν τμηματα στην Ελλαδα που μπορεις να τα ολοκληρωσεις απλά δινοντας εξεταστικες και χωρις να γράψεις καμια εργασια. Θεματοθεθετρια αν κοπιαζεις να τελειωσεις καποιο σεμινάριο/ μεταπτυχιακο τιτλο και δυσκολεύεσαι με τις εργασιες θαωσου πεοτεινα να διαβασεις επιστημονικές δημοσιεύσεις συναδέλφων σου και να σημειωσεις τη δομή… Διαβάστε περισσότερα »
Ο Haruki Murakami γράφει με πολύ λιτό τρόπο και είναι ένας απο τους κορυφαίους συγγραφείς παγκοσμίως. Δε χρειάζεται να γράφεις “υφαίνω τον ιστό της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης” για να σε πάρουν στα σοβαρά ως συγγραφέα. Ξεκίνα με το δικό σου τρόπο γραφής και στην πορεία θα δεις πώς εξελίσσεται. Δεν είμαι φιλόλογος αλλά έχω Blog στο Substack στα Αγγλικά με σημαντικό αριθμό αναγνωστών και δε χρησιμοποιώ δύσκολες ή ποιητικές λέξεις και με έχουν επαινέσει για αυτό! Το περιέχομενο είναι αυτό που μετράει προτίστως.
Φιλόλογε, δεν είσαι μόνη! Απ’ ότι φαίνεται από την απάντηση της Ρένας αλλά και από τα σχόλια, η λακωνικότητα μερικές φορές είναι αρετή, οπότε μη χάνεις το θάρρος σου! Από την άλλη, όντως μερικές φορές μπορεί να είναι εμπόδιο και να δημιουργεί το αίσθημα της ματαίωσης, οπότε είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, σε τι ακριβώς σε εμποδίζει η λακωνικότητα; Λες ότι αν θέλεις να γράψεις μία εργασία, θέτεις τα ερωτήματα και μετά το κενό. Νομίζω ότι πρέπει να δουλέψεις περισσότερο με τις λεπτομέρειες και να μας τις πεις και εδώ ώστε να σχηματίσουμε μια πιο ολοκληρωμένη… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά πάντα θαύμαζα όσους μπορούν με λίγα λόγια να σου λένε την ουσία του θέματος, είναι κάτι που δεν το έχω και το ζηλεύω. Από την άλλη, αυτό το επιτηδευμένα πομπώδες που αναφέρει η Ρένα το σιχαίνομαι. Το σίγουρο όμως είναι, ότι ακόμα και να μην έχει κάποιος έμφυτο ταλέντο όπως λες, ο λόγος καλλιεργείται σε μεγάλο βαθμό με το διάβασμα, οπότε θα σε βοηθήσει πολύ.
Οκ αν πρέπει να κάνω υπόψη μου τον προπτυχιακό μου τίτλο, μάλλον είμαι δημοσιογράφος, έπρεπε να μιλάω ακατάπαυστα; Σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα βαριόμουν τους συμφοιτητές που φλυαρούσαν και καυχιόντουσαν διάφορα εν ώρα μαθήματος ή ακόμα και εν ώρα εξεταστικής. Μακάρι να ήταν λακωνικός ο λόγος τους κι ας μην πετούσαν την μια μπούρδα μετά την άλλη.