Η Ρένα απαντά: Φιλία κι αυτισμός

Το να τους αφήσω και να βρεθώ πάλι στη μοναξιά, είναι ένας εφιάλτης για μένα. Έχω προσπαθήσει άπειρα να κάνω άλλες φίλες, αλλά δεν κάθεται τίποτα.

__________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρένα σοσ,
Οι μόνοι δύο άνθρωποι που έχω στη ζωή μου, φίλη και σύντροφος, είναι τοξικοί, μου φέρονται σα να είμαι χαζή, ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες.
Οκ όλοι λένε πρέπει να φύγεις. Γιατί δε φευγω; Υπάρχει ένα θέμα.

Έχω πρόβλημα είμαι στο φάσμα του αυτισμού, δυσκολεύομαι πολύ με τις κοινωνικές συναναστροφές, όλη τη ζωή την έχω περάσει μονη μου και όταν επιτέλους βρήκα το αγόρι μου (την φίλη την ξέρω από το σχολείο, δεν κάναμε παρέα αλλά προέκυψε και τώρα απλά την έχω στη ζωή μου ως διαδικτυακή φίλη, της οποίας λέω τα νέα μου απλά),
ειπα επιτέλους, είναι σα να άλλαξε η ζωή μου, επιτέλους ζούσα!! Το να τους αφήσω και να βρεθώ πάλι στη μοναξιά, είναι ένας εφιάλτης για μένα. Έχω προσπαθήσει άπειρα να κάνω άλλες φίλες, αλλά δεν κάθεται τίποτα. Έχω παρατηρήσει ότι εδώ γράφουν και κοπέλες που δεν έχουν πρόβλημα ότι είναι δύσκολο να βρουν φίλες, πόσο μάλλον εγώ που έχω και θέμα, καταλαβαίνετε.

Είμαι 31 χρόνων, η καθημερινότητα μου είναι ένας εφιάλτης με τη συμπεριφορά τους, ταυτόχρονα υπάρχουν κάποιες καλές στιγμές, όπως και παντού υπάρχουν και πάντα, οπότε μένω, αλλά μένω κυρίως γιατί ξέρω ότι δεν μπορω να γυρίσω στην απόλυτη μοναξιά. Ότι έζησα αυτά τα 5 χρόνια ήταν όλη μου η ζωή. Αλλά από την άλλη δεν αντέχω κιόλας να ξαναγυρίσω. Ξέρω ότι δε θα βρω κάτι. Αγόρι ίσως βρω, αλλά φίλη αδύνατο. Αλλά ειλικρινά δεν αντέχω άλλο να την έχω στη ζωή μου. Πείτε μου πως να το λύσω αυτό;
Είμαι σε αδιέξοδο :'(

ΑΠΟ ΤΗΝ – Σκασμενη

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Κατανοώ τη δυσκολία της κοινωνικοποίησης. Σιγά σιγά, τώρα που ο κόσμος ευαισθητοποιείται, πιστεύω ότι οι άλλοι θα είναι πιο δεκτικοί στις (όχι και τόσο φοβερές*) ιδιαιτερότητες ενός αυτιστικού ενηλίκου υψηλής λειτουργικότητας. Δεν υπάρχει όντως λόγος να υπομένεις υποτίμηση. Όχι μόνο δεν είσαι χαζή, αλλά επειδή ο εγκέφαλός σου είναι καλωδιωμένος με διαφορετικό τρόπο διακρίνεις πράγματα που άλλοι, νευροτυπικοί άνθρωποι ενδεχομένως δεν διακρίνουν: αόρατα στο βιαστικό μάτι μοτίβα, αμυδρούς ήχους, ποικιλία στις οσμές, λεπτότερες αποχρώσεις κάποιων διανοητικών εννοιών. Αυτό είναι πλούτος, δεν είναι ντεφώ. Πρέπει πρώτη η ίδια να το συνειδητοποιήσεις, ώστε να μην ανέχεσαι να σε πατρονάρουν.

Εφόσον η φίλη είναι απλώς διαδικτυακή σε αυτή τη φάση, έχεις τον απόλυτο έλεγχο της επικοινωνίας, το πώς να την οριοθετήσεις από δω και πέρα: κλείνεις την επαφή, ανοίγεις μόνο όταν συμπεριφέρεται με σεβασμό. Με αυτόν τον τρόπο μπορείς, αν το θες, να μην ξεκόψεις εντελώς, αλλά να φέρεις την σχέση στο επίπεδο που θεωρείς ορθότερο προς τις ανάγκες σου. Πιθανότατα η φίλη, έχουσα τις αναμνήσεις από το σχολείο, για εκείνην είσαι πάντοτε το ταπεινό χαμομηλάκι που ήταν περιθωριοποιημένο. Οι άνθρωποι όμως αλλάζουν ψυχοδυναμικά με τα χρόνια. Καλό για την ίδια είναι να το αντιληφθεί.

Ο σύντροφος, ειδικά εφόσον μένετε μαζί, είναι πιο δύσκολο να αντιληφθεί την κατάσταση, χρειάζονται κοινωνικές δεξιότητες που να μπορείς να ασκήσεις με τρόπο ώστε να επιφέρει διαφοροποίηση, πράγμα πάντοτε πάρα πολύ δύσκολο, έως αδύνατο. Πρέπει να το θέλει κι ο άλλος να αλλάξει, δεν αλλάζει για εμάς. Μπορεί ο ίδιος να πιστεύει ότι σου κάνει χάρη, σίγουρα όμως ο ίδιος επωφελείται σε διάφορα επίπεδα. Θα το καταλάβει εν καιρώ και θα καταλάβει τι χάνει. Στο μεταξύ έχε τα μάτια και τα αυτιά σου ανοιχτά. Και γράψου σε ομάδες στο διαδίκτυο με άτομα με τις ίδιες ιδιαιτερότητες, μπορεί να σε καταλάβουν καλύτερα.

  *Αν κάποιον για παράδειγμα (συνηθισμένο στην περίπτωσή μας) τον ενοχλούν οι έντονοι ήχοι, πόσο δύσκολο είναι για τις μεταξύ τους εξόδους να επιλέξουν όχι ένα κλαμπ με την ένταση στη διαπασών όπου ο αυτιστικός αποσυντονίζεται και νιώθει σχεδόν πανικό, αλλά ένα πιο ήσυχο μπαράκι με χαμηλή μουσική; Μπορούν να πάνε στο κλαμπ με άλλη παρέα, στο κάτω κάτω. Είναι θέμα απλής κατανόησης της αρχής της συμβίωσης.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News