Η Ρένα απαντά: Έχασα τη σχέση μιας ζωής και δεν μπορώ να προχωρήσω

Η σχέση μιας ζωής έχει τη δική της ζωή. Όταν πεθάνει αυτή η ζωή, δεν πεθαίνεις εσύ μαζί της.

______________

H ιστορία της Ετών 32 Χωρισμένης και Χάνοντας την Σχέση μιας Ζωής όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλησπέρα,
Μαρεσει η προσέγγιση σου σε πολλά θέματα γι’αυτό αποφάσισα να γράψω κ εγώ. Είμαι 32. Εδώ κ 2χρονια χωρισμένη από κάποιον που θεωρούσα κ ήταν σχέση ζωής. Μαζί από τα 17μας, μαζί σχολείο, μαζί πανεπιστήμιο, μαζί μεταπτυχιακό, συγκατοίκηση κ τελικά γάμο που κράτησε μόνο 1.5χρονο. Στο πρώτο λοκ ντάουν έπαθε ψυχολογικά κ αποφάσισε να φύγει από το σπίτι. Το πάλεψα πολύ, αλλά ανένδοτος έφυγε κ με έβαλε στην αναμονή, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για μένα.

Έχοντας άρρωστη με καρκίνο τη μάνα μου, είχα εξαντληθεί να περιμένω κάτι που δεν θα έρθει κ μετά από κάποιους μήνες είπε καλύτερα να βγάλουμε διαζύγιο να κλείσει ο κύκλος (λες κ ήταν κούρσα), κ αργότερα μπορεί να το μετανιωνε κ να με ξανά διεκδικούσε όπως είπε. Ναι προφανώς έλεγε αρλουμπες, ο ψυχολόγος δεν βοήθησε κ εγώ δεν μπορούσα να κάνω τιποτα άλλο (κ τι δεν έκανα) από το να δεχτώ την απόφαση του. Βγήκε κ αυτο. Ευτυχως δεν υπήρχε παιδί.

Το θέμα είναι ότι εδώ κ 2χρονια βιώνω το ίδιο μοτίβο. Νιώθω προδομένη από έναν άνθρωπο που αγάπησα κ εμπιστεύτηκα παρά πολύ. Αρκετά ελκυστική, μένω μόνη αφού δν εμπιστεύομαι. Μου λείπει η συντροφικότητα, το ποσό όμορφα περνάγαμε,τα ταξίδια μας, η φιλία του, όλα. Αλλά κυρίως το πώς ένιωθα κ πως ήμουν εγω. Από τη μια νιώθω τυχερή που το ένιωσα, από την άλλη πέφτω στη λούμπα κανείς κανενός κ τι οικογένεια κ κουραφεξαλα. Γίνομαι πολύ ρεαλιστρια, στα όρια του κυνισμου.

Όλοι μου λένε ότι τα καλύτερα έρχονται όταν δεν τα περιμένεις. Αλλά έχω γίνει κλειστη κ επιλεκτική κ δεν νομίζω τα καλύτερα να έρχονται στο σαλόνι σου. Αυτό θέλω να διορθώσω αλλά δεν βρίσκω τρόπο.

Αυτά τα ολίγα γιατί θα μπορούσα να γράφω ώρες

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ετών 32 κ χωρισμένη χάνοντας μια σχέση ζωής

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Καμμιά φορά απελπίζομαι που πάτε σε ψυχολόγο για αυτά που είναι προφανή και σας κοιτούν στα μάτια, ενώ δεν πάτε σε ψυχολόγο για πράγματα που χρήζουν βοήθειας επαγγελματία.

Ο λόγος που έγιναν όλα αυτά είναι προφανής: Είστε μαζί αποκλειστικά από τα 17 και φτάσατε μαζί 30. Ο χριστιανός ήθελε να δει αν έχει κι αλλού πορτοκαλιές που βγάζουν πορτοκάλια, τι μπορεί να χάνει, πώς είναι με άλλην. Στα λέω πολύ κυνικά ρεαλιστικά για να είμαι απολύτως σαφής σε σημείο χειρουργικής ακρίβειας.

Το πρώτο λοκντάουν ήταν ο καταλύτης για να καταλάβει ότι βρίσκει ασφυκτική μια ζωή χωρίς ποικιλία.

Προδόθηκε από την ατάκα “μπορεί να το μετάνιωνε και να σε ξαναδιεκδικούσε”.

Κορίτσια, την προσοχή σας. Όταν άντρας σας λέει αυτό το πράγμα εννοεί “πιέζομαι με τη μονογαμία, θέλω να δω πώς είναι με άλλη, αλλά θέλω να’χω και το δικαίωμα να ξαναγυρίσω κατόπιν.”

Όλοι αυτό δεν θέλουμε στην ζωή; Να κάνουμε τα λάθη αλλά να μην υποστούμε τις συνέπειες; Δυστυχώς δεν πάει έτσι. Οι αποφάσεις έχουν κόστος κι όσο νωρίτερα κάποιος το αντιληφθεί και μάθει να κάνει αποτίμηση ρίσκου-αποτελέσματος, τόσο πιο καλά θα εκπληρώνει τους στόχους ζωής που βάζει και δεν θα νιώθει ριγμένος.

Η σωστή κίνηση δεν ήταν να το αποδεχτείς. Ήταν να του πεις “ώρα καλή στην πρύμνη σου κι αέρα στα πανιά σου, κι αν το μετανιώσεις εγώ μπορεί να μην είμαι πια εδώ”. Δεν χρειαζόταν να περιμένεις, δεν υπάρχει παράθυρο ευκαιρίας, δεν έχεις υποχρέωση κι ιδιαίτερα σε μια τόσο δύσκολη στιγμή με την αρρώστεια της μητέρας σου. Το ότι δεν γύρισε δεν σημαίνει κάτι για την προσωπικότητά σου, σημαίνει ότι έκανε αυτό που ήθελε κι εσύ έχασες το χρόνο σου.

Τώρα αυτό πάει κι είναι καλό να το δεις στις διαστάσεις του. Δεν τον καταδικάζω. Συμβαίνουν αυτά. Μας μαθαίνουν ότι το όνειρο ζωής είναι να βρεις “το άλλο σου μισό” και το πασάρουν τόσο πιεστικά ώστε ακόμα κι όταν το βρεις καταστρέφεται η ιστορία ακριβώς επειδή δεν λαμβάνονται υπόψιν τα απρόοπτα της ζωής. Δεν σε πρόδωσε με πρόθεση εσένα ως σύντροφο, πρόδωσε το όνειρο της κοινής ζωής, κι αυτό πονάει, γιατί το κατάπιατε κι οι δυο γερά.

Ναι, ήσουν τυχερή που το βίωσες όσο κράτησε. Η σχέση έκανε τον κύκλο της κι όντως καλύτερα που δεν υπήρξε παιδί. Τα καλύτερα θα έρθουν όταν θα είσαι ανοιχτή να τα δεις και να τα καρπωθείς, όμως. Έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα λες κι οι φίλοι σου αναπαράγουν κλισέ για να σε παρηγορήσουν. Είσαι νεότατη στα 32 σου. Απλώς σου φαίνεται βουνό γιατί για 13 χρόνια εκείνος ήταν η ζωή σου. Eπειδή επένδυσες συναισθηματικά.

Πώς θα βγεις από αυτή την μαύρη τρύπα;

Συνειδητοποιώντας όλα όσα σου έγραψα ήδη και εφαρμόζοντας όσα έγραψα σε αυτήν εδώ την απάντηση. Οι άνθρωποι έρχονται σε οποιαδήποτε στιγμή όταν είμαστε έτοιμοι να τους δεχτούμε και το κυριότερο, δεν έρχονται με εγγυητικές επιστολές: κάθε σχέση είναι το δικό της ρίσκο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News