Σχεδόν στο σύνολο του τρίτου χρόνου της σχέσης μας, η σύντροφος μου είχε παράλληλη σχέση με έναν συνάδελφο της. Έχω καταλάβει ότι ο άνδρας αυτός με τον οποίο με απάτησε η σύντροφος μου, πράττει τα ίδια προς τη γυναίκα του.
___________
Η ιστορία όπως την ξεχώρισα σήμερα
Είμαι άνδρας 40 χρονών σε σχέση(;) 3 χρόνια, με τη σύντροφο μου που είναι δέκα χρόνια μικρότερη μου. Συναντηθήκαμε, όταν είχαμε βγει και οι δύο από πολύ κακές προηγούμενες μακροχρόνιες σχέσεις και ερωτευθήκαμε παράφορα – μέχρι εκείνη τη στιγμή δε πίστευα ότι υπήρχε “κεραυνοβόλος έρωτας”. Συγκατοικήσαμε μετά από ένα χρόνο και στη συνέχεια αρχίσαμε να συζητάμε για παιδί, κάτι που μου το έθεσε ως πολύ σημαντικό για την ίδια πριν αποφασίσουμε να συγκατοικήσουμε. Στη δική μου ζωή το να κάνω παιδιά δεν ήταν ποτέ προτεραιότητα, αλλά κάπως με το συγκεκριμένο άνθρωπο ένιωσα και την ασφάλεια, και τη συναισθηματική ετοιμότητα, οριακά και την ανάγκη για να γίνω γονέας. Οπότε αρχίσαμε να κάνουμε πλάνα για το πώς θα στήσουμε το σπίτι μας, τη ζωή μας, τα οικονομικά μας για να προχωρήσουμε σε αυτό το βήμα.
Δυστυχώς, λίγους μήνες μετά έφυγε ξαφνικά και μετά από σύντομη ασθένεια η μητέρα της. Είχε χάσει και το πατέρα της λίγους μήνες πριν γνωριστούμε και ως μοναχοκόρη ήταν πολύ δύσκολο να διαχειριστεί και συναισθηματικά αλλά και πρακτικά όλη αυτή την ιστορία. Εγώ ήμουν παρών, με κάθε τρόπο που μπορούσα και συνεχώς εκτός από το να μου εκφράζει το πόσο ευτυχής νιώθει που είμαστε μαζί μου έλεγε και ότι εκτιμάει πάρα πολύ που τη φροντίζω μέσα σε αυτή τη δύσκολη συνθήκη, και ότι θέλει στο μέλλον να μπορεί και αυτή να με φροντίσει το ίδιο. Αποφασίσαμε, ότι λόγω της κατάστασης θα έπρεπε να καθυστερήσουμε λίγο τα πλάνα για το παιδί, γιατί δεν ήθελε κάτι τόσο χαρούμενο ως γεγονός να το κάνει εν μέσω πένθους. Συμφώνησα και της δήλωσα ότι εγώ είμαι εδώ και όποτε νιώσει ότι ήρθε η στιγμή προχωράμε.
Η σεξουαλική μας ζωή ήταν οργιώδης, το σπίτι το φτιάχναμε μαζί μήνα με το μήνα στα μέτρα μας, επαγγελματικά πηγαίναμε και οι δύο καλά – αν και λόγο του freelancing με μόνιμο άγχος για το τι θα συμβεί όταν έρθει το παιδί. Κάπως, χωρίς να το λέμε πολύ ανοικτά αποφασίσαμε ότι ίσως είναι και καλό να παντρευτούμε με πολιτικό γάμο, για να είναι πιο απλά τα πράγματα με όλα τα καθημερινά αλλά και για να έχουμε μια ευκαιρία μετά την απώλεια να γιορτάσουμε με τους φίλους μας τη ζωή μας. Αυτό ήρθε στην επιφάνεια και με το γεγονός ότι εγώ δε μπορούσα πραγματικά να βοηθήσω με τα γραφειοκρατικά, τα νοσοκομεία, τα κληρονομικά, γιατί τυπικά ήμουν απλώς ένας τρίτος άνθρωπος. Οπότε μέσα σε τρελό ενθουσιασμό αρχίσαμε να σχεδιάζουμε το γάμο μας και να υπολογίζουμε να αγοράσουμε σπίτι για όταν θα ερχόταν και το παιδί γιατί το διαμέρισμα μας ήταν μικρό και θα μας δυσκόλευε όταν θα είμασταν τρεις.
Όλα έμοιαζαν στη θέση τους και ότι είμασταν ομάδα σε όλα. Ταξιδεύουμε και οι δύο πολύ για δουλειά και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και πολλές φορές για εβδομάδες, αλλά ποτέ δεν ένιωσα ότι είμασταν αποκομμένοι μεταξύ μας. Οι φίλοι μας μας έβλεπαν και οριακά δήλωναν συνεχώς τη ζήλια τους για το πόσο λάμπαμε όταν μας έβλεπαν μαζί.
Όλα αυτά κατέρρευσαν τη πρώτη εβδομάδα της πρωτοχρονιάς. Εδώ και μήνες – από το καλοκαίρι – ένιωθα ότι κάτι δε πάει καλά. Ενώ όλα συνέχιζαν όπως πριν, υπήρχαν μικρά σημάδια ότι για ορισμένα θέματα μου έλεγε ψέμματα. Εγώ τη ρώταγα ευθέως αν συμβαίνει κάτι, αν θέλει να μοιραστεί κάτι μαζί μου και ότι νιώθω ότι μου κρύβεται. Πάντα με διαβεβαίωνε ότι απλώς είναι η πίεση από τη δουλειά και ότι ακόμα πενθεί. Τελικά, αυτό που βγήκε στην επιφάνεια και με το χειρότερο τρόπο γιατί ουσιαστικά μου το αποκάλυψε τρίτο άτομο, είναι ότι σχεδόν στο σύνολο του τρίτου χρόνου της σχέσης μας, η σύντροφος μου είχε παράλληλη σχέση με έναν συνάδελφο της, επίσης λίγο πάνω από τα σαράντα, παντρεμένο με παιδί.
Κάναμε μια μεγάλη συζήτηση όταν το έμαθα, της το είπα, το παραδέχτηκε. Μου είπε ότι ήταν ένα μεγάλο λάθος της. Αλλά ένιωθε ότι πνιγόταν και ότι μετά που αποφασίσαμε ότι θα παντρευτούμε σαν να έχανε την ελευθερία της και ότι θα κλεινόταν ένα ασφυκτικό περιβάλλον από το οποίο δε θα μπορούσε να βγει μετά. Αλλά ότι όλο αυτό ήταν ένα ξέσπασμα, και ότι θέλει να είναι μαζί μου, ονειρεύεται να μεγαλώσουμε μαζί τα παιδιά μας και να στήσουμε τη ζωή μας.
Την αγαπώ πολύ και ήξερα τη πίεση που πέρασε – και το παρελθόν της, στο οποίο δε θα αναφερθώ εδώ – και αποφασίσαμε ότι εφόσον ειλικρινά θέλουμε να το προσπαθήσουμε, να προχωρήσουμε. Μου ζήτησε μάλιστα η ίδια να μη σταματήσουμε τις προετοιμασίες για το γάμο, μιας και έχουμε πει και σε όλους ήδη ημερομηνίες κτλ. Και ότι το θέλει όσο τίποτε άλλο να παντρευτούμε. Εγώ έφυγα για λίγες μέρες από το σπίτι, για να πάρω κάποιες ανάσες, και επέστρεψα αποφασισμένος να το δουλέψουμε. Με μόνη απαίτηση να σταματήσει οποιαδήποτε επαφή με τη παράλληλη σχέση. Τρεις μήνες μετά ανακαλύπτω ότι όχι μόνο δε σταμάτησε, αλλά συνεχίστηκε πιο έντονα από πριν, ενώ μάλιστα εμείς κάνουμε σεξ χωρίς προφυλακτικό. Η προδοσία που ένιωσα νομίζω ήταν το ίδιο ισχυρή με τον κεραυνοβόλο έρωτα.
Η σύντροφος μου μου έχει ζητήσει να πάμε σε σύμβουλο, και ακόμα ισχυρίζεται ότι παλεύει με αυτή τη πλευρά της και φοβάται τη δέσμευση. Το πρόβλημα μου εμένα όμως δεν είναι το κέρατο. Είναι το gaslight και το ψέμα. Και ότι έβαλε την υγεία μου σε κίνδυνο χωρίς να μου δώσει το δικαίωμα να αποφασίσω για αυτό. Η ερώτηση που θέλω να κάνω εδώ όμως είναι άλλη. Έχω καταλάβει ότι ο άνδρας αυτός με τον οποίο με απάτησε η σύντροφος μου, πράττει τα ίδια προς τη γυναίκα του. Εγώ στη θέση της θα ήθελα να ξέρω νωρίτερα και δε θα είχα κανένα πρόβλημα να μου έλεγε κάποιος ότι με απατούσαν.
Πιστεύετε ότι οφείλω να ενημερώσω (ίσως και ανώνυμα γιατί έχω αποφασίσει να αποσυρθώ τελείως από αυτή τη σχέση και το δράμα) την άλλη γυναίκα; Καταλαβαίνω ότι μπορεί να μη γνωρίζω τις λεπτομέρειες του γάμου τους, όμως αν είναι σε open relationship τότε η ενημέρωση δε θα έχει καμία σημασία, αν όμως δεν είναι, τότε ίσως τη γλυτώσει από μήνες ή και χρόνια gaslight. Είμαι πραγματικά μπερδεμένος με το τι είναι το πιο σωστό και θα εκτιμούσα μια εξωτερική ματιά. Ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΟΝ – Gaslighted
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Συνήθως δεν συμβουλεύω να επεμβαίνουμε στις σχέσεις των άλλων ανθρώπων, μόνο των δικών μας. Άλλωστε η ισχύς μας να επιφέρουμε αλλαγές στους άλλους είναι μηδαμινές, μόνο στον εαυτό μας κι όσα μας αφορούν είναι που μπορούμε να επέμβουμε. Αυτό που σου συνέβη ορθώς το έχεις επεξεργαστεί μέσα σου κι έχεις αποφασίσει τον χωρισμό. Πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει ακριβώς την ίδια περιγραφή για άντρες συντρόφους κι έχουμε στραβώσει το στόμα μας σε ένα παρατεταμένο ΤΣ ΤΣ ΤΣ: «ένιωθε ότι πνιγόταν και ότι μετά που αποφασίσαμε ότι θα παντρευτούμε σαν να έχανε την ελευθερία της και ότι θα κλεινόταν ένα ασφυκτικό περιβάλλον από το οποίο δε θα μπορούσε να βγει μετά. Αλλά ότι όλο αυτό ήταν ένα ξέσπασμα, και ότι θέλει να είναι μαζί μου.» Πόσο βολικό! Η μονογαμία αποτελεί επιλογή, όποιος δεν αντέχει δεν την επιλέγει, τόσο απλά. Κι έπειτα ο γάμος δεν είναι φυλακή, όποιος δεν αντέχει χωρίζει, ευτυχώς ζούμε σε ελεύθερη χώρα.
Ταυτόχρονα, επειδή έχουμε μόνο την δική σου πλευρά της ιστορίας, κι εκείνο το αινιγματικό που όμως κρύβει τόσα «ήξερα το παρελθόν της» (η φαντασία μας τρέχει! κακοποιήθηκε; εκδιδόταν; τι τέλος πάντων;) θέλω να σκεφτείς κάτι ακόμα, για την δική σου ηρεμία συνείδησης και το κατόπιν.
Μήπως ενώ όλα τα κάνατε καλά, δεν ήταν η πίεση της δέσμευσης που την ώθησε στην αγκαλιά του συναδέλφου αλλά το υπαρξιακό κενό της που ενεργοποιήθηκε μέσω της απώλειας; Κάποιες στιγμές οι άνθρωποι μπορεί να αναρωτηθούν «αυτό είναι όλο; έτσι θα είναι η ζωή από δω και μπρος;». Αυτό είναι ένας πανίσχυρος λόγος απιστίας (καλώς ή κακώς). Παλεύουν να διαψεύσουν αυτή την συνειδητοποίηση, θέλουν να ξανανιώσουν ζωντανοί. Είναι όμως πανίσχυρος λόγος καθώς δεν προέρχεται ούτε από ανάγκη επιβεβαίωσης, ούτε από στέρηση, ούτε καν από εκδίκηση για κάτι. Γι’αυτό και συμβαίνει με τον πρώτο που βρίσκεται πρόχειρος. Δεν αφορά το τρίτο άτομο, δεν αφορά καν το σύντροφο, αφορά τον απατώντα/την απατώσα ΜΟΝΟ. Απορρέει από το μέσα-μέσα, από τον ανθρώπινο πυρήνα, και δεν «γιατρεύεται» με συμβούλους σχέσεων και ψυχολόγους, χρειάζεται μια συνολική αυτογνωσία που έρχεται μόνο με την ωριμότητα. Συνήθως περνάει μόνο του και δεν επανακάμπτει, μια φορά στη ζωή το περνάς αυτό, κατόπιν κάνεις ειρήνη με την θνητότητα. Βέβαια στο μεταξύ μπορεί να χαθούν πολλά μέχρι να συνέλθει κανείς.
Πιστεύω με βάση όσα μας λες ότι το τρίτο πρόσωπο, ο παντρεμένος συνάδελφός της με παιδί, δεν περνάει αντίστοιχη φάση, κι επομένως τα κίνητρα απιστίας του είναι κάπως διαφορετικά. Ίσως είναι απλό escapism από τις υποχρεώσεις και τη ρουτίνα, συνήθως κάτι τέτοιο παίζει. Πιθανότατα αυτό επηρεάζει την δυναμική με τη γυναίκα του, επομένως ακόμα κι αν εκείνη ενημερωθεί δεν θα αντιδράσει παρόμοια με σένα αναγκαστικά. Ειδικά επειδή υπάρχει το παιδί κι η ρουτίνα είναι ασφάλεια σε αυτή τη φάση. Εσύ αποφασίζεις βέβαια στο τέλος. Καλώς πάντως αποφάσισες να προχωρήσεις στην δική σου ζωή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ πάλι δεν πιστεύω ότι η απώλεια και η θνητότητα φέρνει απιστία. Και μάλιστα ένα ολόκληρο χρόνο. Και να συνεχίζεται μετά την αποκάλυψη. Είναι ένα άτομο που απιστεί για όλους τους γνωστούς λόγους που απιστούν όλοι και παράλληλα δε θέλει να χάσει τη βολή του, χωρίς να νοιάζεται για τον μέλλοντα σύζυγο και χωρίς να μετανιώνει όπως φάνηκε. Πολύ καλά έκανες και αποκόπηκες. Νομίζω δεν αξίζει να ασχοληθείς παραπάνω. Κάποια στιγμή θα το μάθει και η γυναίκα του άλλου. Αυτά δε μένουν κρυφά. Αν το αποκαλύψεις εσύ, θα φας και άλλο χρόνο σε αυτή την κατάσταση και δε σε συμφέρει.… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν την φέρνει με σχέση αιτίου-αιτιατού, δεν λέω αυτό, μη παρεξηγηθώ, βοηθά ωστόσο να εκδηλωθεί. Όπως είπα η μονογαμία είναι μια επιλογή.
απιστία χωρισμό ακόμα και μεγαλύτερο δέσιμο, φέρνει διάφορα αλλά τα περισσότερα είναι λάθος επιλογές και όσο πιο μικρός είσαι τόσο πιο λάθος οι επιλογές. Έχω αναφερθεί σε παρόμοια ιστορία μου με τον γράφοντα αλλά και συνολικά στην ποιότητα του χαρακτήρα της κοπέλας εκείνης που κανείς δεν περίμενε να φερθεί ούτε τόσο αυτοκαταστροφικά προς τα δικά της θέλω ούτε τόσο σκάρτα απέναντι σε έναν άλλον άνθρωπο ειδικά με την στήριξη που λάμβανε από μένα. Κατ ουσίαν είμαι και θα είμαι μέχρι να πεθάνει ο μόνος άνθρωπος στον οποίον φέρθηκε σκάρτα. Εγώ και ο εαυτός της. Η κοπέλα ήταν και πάντα θα… Διαβάστε περισσότερα »
Μάλλον φέρνει στην επιφάνεια αυτό που ήδη υπάρχει μέσα σου. Ήταν η σκάρτη συμπεριφορά accident waiting to happen. Δεν ξέρω από πού αντλείς τη σιγουριά ότι μόνο σε εσένα φερθηκε και θα φερθεί έτσι. Ο καλός χαρακτήρας και στα δύσκολα παραμένει καλός. Ζορισμένος αλλά καλός. Ο σκάρτος χαρακτήρας στα δύσκολα θα αποκαλυφθεί με λαμπρότητα.
εγώ πάντως που πέρασα ένα 2χρόνο μπακ του μπακ δυσκολα-ευτυχως όχι με απώλειες-ξεσπασα σεξουαλικα.
αντίδοτο στο θάνατο είναι η καυλα.
(δεν ήμουν όμως σε σχέση)
έκανα επιλογές που ποτέ δεν πίστευα πως θα ήμουν εγώ αυτή που βιώνει τέτοια πράγματα.
Και το συμπέρασμά σου, ποιό είναι;
Τώρα, αντίστοιχα, τί θα έκανες;
Αδούλευτοι χαρακτήρες που προσπαθούν να βρουν το νόημα της ζωής εκτός, στα εφήμερα.
Η ανάγκη σας να μπείτε πιο βαθειά στο πρόβλημα είναι αντίδραση στο άδειασμα που νιώθετε.
Δεν μπλεκόμαστε στα προσωπικά των άλλων δεν μας αφορούν.
Ανακατεύουν την τράπουλα μονάχα.
Προσωπικά θα έπαιρνα την αξιοπρέπεια μου και θα έφευγα μακριά,πολύ μακριά όμως…
Καταρχάς χωρίζεις άμεσα την σύντροφό σου. Δεν νοιάζεται ούτε στο ελάχιστο για εσένα και αυτό φαίνεται. Όσον αφορά το αν πρέπει να ενημερώσεις την άλλη γυναίκα, για εμένα πρέπει οπωσδήποτε να της το πεις. Είναι κρίμα και άδικο να ξέρεις ότι περνάει τα ίδια με εσένα και να μείνεις άπραγος.
Καταρχήν μπράβο που κατάφερες να τα ξεδιαλύνεις στο μυαλό σου και αποφάσισες να ξεμπερδέψεις.
Από εκεί και πέρα, αν έχεις το ψυχικό απόθεμα να μπλεχτείς παραπάνω, do it. Προσωπικά δεν μου αρέσει η λογική του “μη χώνεσαι”, “σίγουρα θα το ξέρει” κλπ. Μπορεί η γυναίκα να μην έχει ιδέα, μπορεί να νιώθει ότι κάτι πάει στραβά αλλά να μην έχει στοιχεία και να βγάζει τον εαυτό της τρελό. Εσύ μπορείς να δώσεις μια πληροφορία. Καν’το και μετά είναι στο χέρι της πως θα το διαχειρηστεί.
Θα έλεγα δράσε όπως θα ήθελες να σου φερθούν εσένα. Αντίστοιχα, θα ήθελες να σε ενημερώσουν για το κέρατο; Αν ναι, κάντο. Και η δικιά σου και ο άντρας της άλλης είναι μια χαρά revenge material. To πολύ το υπεράνω δεν χρειάζεται. Δεν είπα να της ρίξεις βόμβα ούτε να του απαγάγεις το παιδί. Απλά να πετάξεις όλα τα χαρτιά στην τσόχα. Η γυναίκα του θα δει τι θα κάνει με την πληροφορία.
Εφόσον σου λέει ψέματα τόσο καιρό και μάλιστα και στην ευκαιρία που της έδωσες έκανε πάλι τα ίδια, προχωρα τη ζωή σου χωρίς εκείνη. Αν δε μπορεί τις δεσμεύσεις ας μη δεσμευτεί. Όσο για την άλλη γυναίκα, όχι μην ανακατευτεις.
Δεν ξέρω αν είναι καλή ιδέα να επέμβεις, αλλά αν ήμουν η γυναίκα του θα ήθελα το γνωρίζω και θα σε ευγνωμονούσα. Στα υπόλοιπα έχεις δίκιο, απλά έχω μία απορία: γιατί δεν έχεις χωρίσει ακόμα;
Αν όντως θες να μείνεις μακριά από drama, δεν λες τίποτα. Προχωράς στη ζωή σου βλέποντας αυτή την ιστορία σαν μάθημα ζωής. Βρίσκεις ένα άτομο που να είναι άξιο της εμπιστοσύνης σου.
Με προβληματίζει και μένα να γνωρίζω από πρώτο χέρι κάτι (ποτέ από φήμες) και να θέλω να ενημερώσω για λόγους υγείας… διότι η γυνάικα του όπως κι εσύ, εκτίθεται σε άμεσο κίνδυνο.
Δεν έχεις καμμία δουλειά να ενημερώσεις την γυναίκα του άλλου. Το κίνητρό σου είναι αποκλειστικά να κάνεις κακό σε αυτόν που σου “εκλεψε” τη σχέση σου, παραδέξου το τουλάχιστον και άσε τα περί ηθικής και gaslighting απο τα οποία θες να την προστατέψεις..
Δεν είναι απαραίτητο αυτό. Πιθανότατα να υπάρχει και το αίσθημα εκδίκησης αλλά το ίδιο πιθανόν να βάζει τον εαυτό του στη θέση της συζύγου. Ή να συνυπάρχουν τα κίνητρα. Κι επειδή ήξερα άτομα που θα ήθελαν να το εχουν μάθει , νομίζω κι εγώ θα είχα αυτό το δίλημμα. Παλιότερα το θεωρούσα ποταπό, αλλά στην πορεία άλλαξα γνώμη. Ειδικά μετα από αυτό που έπαθε καλή μου φίλη, που αν το ηξερε νωρίτερα θα είχε γλιτώσει από πολλές περιπέτειες και θα είχε πάρει διαζύγιο ευκολότερα, το σκέφτομαι δίπλα.
Συμφωνώ, δεν είναι ποταπό να την ενημερώσει.. μπορεί η γυναίκα να κάνει σεξ και εκείνη χωρίς προφυλακτικό, δεν θα πρέπει να το ξέρει; Μπορεί το τρίτο πρόσωπο να κοιμάται και με άλλες πέραν από την τύπισσα που αναφέρει ο Gaslighted, δεν πρέπει να το μάθει η γυναίκα του; Υπάρχει περίπτωση να την προλάβει πριν της μεταδόσει κανένα σεξουαλικό νόσημα.
Πιστεύω στο δικαίωμα της άλλης γυναίκας να ξέρει. Μπορείς να την ενημερώσεις ΜΙΑ φορά (με πειστήρια, γιατί ο άντρας της θα κάνει τα πάντα για να σε βγ’αλει τρελό/stalker κτλ) και μετά κοβεις την επικοινωνια. Τι θα πει δεν επεμβαίνουμε στα προσωπικά των άλλων? Ο παντρεμένος επενέβη στα δικα σου προσωπικά πρωτος και χάλασε τον επικείμενο γάμο σου! Πώς είναι το ίδιο με το να μάθεις ότι ενας τυχαρπαστος απαταει τη γυναίκα του και να ανακατευτείς? Το λες!