Γιατί όταν τελειώσει μια ιστορία είναι πολύ άσχημο να ανακαλύπτεις πως πολύ βασικά στοιχειώδη της καθημερινότητας του δεν ισχύουν και δεν υπήρξαν.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα.
Η ερώτηση μου :ποιο λόγο έχει ένας άγνωστος άνθρωπος που γνώρισες να πει ψέματα σχεδόν όλη την αλήθεια της ζωής του. Δεν θα άλλαζε τίποτα για παράδειγμα αν ήταν άνεργος ή αν δουλεύει.
Γιατί όταν τελειώσει μια ιστορία είναι πολύ άσχημο να ανακαλύπτεις πως πολύ βασικά στοιχειώδη της καθημερινότητας του δεν ισχύουν και δεν υπήρξαν.
Μεγαλύτερο κακό κάνει η εκ των υστέρων αποκάλυψη και δεν μένει καμία καλή ανάμνηση στο τέλος.
ΑΠΟ ΤΗΝ – IHPG
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλημέρα σου!
Είναι ωραίο το ερώτημα, καθώς έχεις δίκιο ότι στο αποτέλεσμα της διάδρασης το ψέμα αφήνει μακριά σκιά. Και χαλάει την ανάμνηση με την αποκάλυψή του.
Ωστόσο αυτό που παραβλέπεις είναι ότι οι άνθρωποι δεν ψεύδονται μόνο για να εντυπωσιάσουν, να αποφύγουν ή να γλιτώσουν καταστάσεις, που είναι οι πιο συνηθισμένες συνθήκες για να πουν ψέματα. Λένε επίσης ψέματα για να ζήσουν κάτι διαφορετικό από την προσωπική τους καθημερινότητα, να νιώσουν άλλοι, να ζήσουν την προσωπική τους Ιλιάδα όπου όλα είναι πιο ηρωικά, πιο μεγάλα, πιο υψηλά. Και όσο πιο πολύ νιώθουν την καθημερινότητά τους ανούσια ή αταίριαστη, τόσο βάζουν σάλτσα ώστε να πειστούν κι οι ίδιοι ότι ζουν κάτι πιο σπουδαίο απ’ αυτό που ζουν. Κι όταν ακολουθεί κι ο άλλος τόσο το καλύτερο, παρασύρονται και “το ζουν” στο κόκκινο. Είχα κάποτε ένα άτομο στον κύκλο μου που διηγούνταν πώς είχε γνωρίσει και ζήσει ένα έντονο φλερτ με μια πασίγνωστη διασημότητα του παρελθόντος. Ήταν μια ιστορία που είχα ακούσει πολλές φορές. Ένα μεθυσμένο βράδυ έσκυψε στο αυτί μου και ψιθύρισε “την έχω πει τόσες φορές αυτή την ιστορία, που την έχω πιστέψει κι εγώ”. Κι αυτό ήταν όλο το ζουμί.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν ξέρω. Εγώ πιο πολύ θα αισθανόμουν λύπη για τον άλλον, παρά άδειασμα που εξαπατήθηκα, αν και είναι μια απόλυτα λογική και μια τέτοια αντίδραση. Έχω την αίσθηση ότι άνθρωποι που δημιουργούν ολόκληρα κάστρα από ψέματα (όχι για κάποιον συγκεκριμένο στρατηγικό σκοπό), δεν το κάνουν για να βλάψουν τον άλλον, το κάνουν για να του “κλέψουν” αυτές τις αντιδράσεις που θα τους ικανοποιήσει. Θαυμασμός, λύπηση, ζήλια, το οτιδήποτε τους κάνει να ξύσουν το εκείνο το σημείο που τους τρώει. Είναι και η γαμημένη καθημερινότητα μπανάλ, υπάρχει και η υπαρξιακή ανάγκη να είμαστε σημαντικοί και να αφήνουμε αποτύπωμα στουα ανθρώπους γύρω… Διαβάστε περισσότερα »
Η πλάνη είναι ενα ξυλουργικό εργαλείο. Σμιλεύει το ξύλο, το λειαίνει, του δίνει σχημα. Καπως έτσι φαντάζομαι λειτουργει και αυτό που περιγραφεις, πολύ ωραια το είπε η ρενα, όπως και τα αλλα σχολια. Το ψεμα ερχεται να δωσει σχημα στη ζωη κάποιου. Να γεφυρώσει, ατσούμπαλα, το χασμα αναμεσα σε αυτό που ζει και σε αυτό που θεωρεί ότι θα επρεπε να ζει (?). Είναι μια φτωχη λυση για να αποφύγει κανείς να τριφτεί με τα ακατεργαστα κομμάτια του. Σαν να σβηνει τις ατελειες? το μέτριο? (λες και είναι καν εφικτό κατι τετοιο). χωρις το ακατέργαστο βεβαια, δεν υπαρχει ζωη, υπαρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Χαλάλι αν είναι άγνωστος άνθρωπος και δεν έχεις λόγο να συνεργαστείς μαζί του. Φαντάσου να ειναι συνάδελφος πχ όπως μου συμβαίνει εμένα; Ή ακόμα χειρότερα κάποιος σύντροφος; Πέρα από τους λόγους που λέει η Ρένα και συμφωνώ, εγώ πιστεύω ότι οφείλεται και στο ότι δεν πήραν την προσοχή που έπρεπε όταν ήταν παιδιά αυτοί οι άνθρωποι. Με αποτέλεσμα να λένε τις πατάτζες και τις υπερβολές του αιώνα. Χωρίς να τους νοιάζει ότι θα αποκαλυφθούν. Τόσο πολύ το έχουν πιστέψει. Το λες και τρομακτικό.
Ακριβώς αυτό. Ψέμα και υπερβολές. Έχω ακούσει τόσα ψέματα να λέγονται με τόση ευκολία που πλέον αμφισβητώ τους πάντες και τα πάντα γύρω μου…
Πρωτίστως λέμε ψέματα από ανάγκη για κοινωνική αποδοχή και την αποφυγή της απόρριψης.
Υιοθετούμε μια περσόνα για επιβίωση.
Το πρόβλημα ξεκινάει οταν ταυτιζόμαστε και μας παίρνει η μπάλα εκει έρχεται η κατάρρευσή και η αποστροφή.
Ζούμε τον “μύθο” μας.
Ο άγνωστος που γνώρισες ήθελε να παραμείνει άγνωστος για δικούς του λόγους. Πχ ήταν παντρεμένος που ήθελε να πηδήξει ελαχιστοποιώντας τις πιθανότητες να γίνει γνωστή η ταυτότητά του. Ή μπορεί να είχε ψυχολογικά προβλήματα και να έπλαθε ιστορίες. Ποιος ξέρει να σου απαντήσει με τόσα λίγα που μας λες.
Τα βασικά, τα στοιχειώδη, της καθημερινότητας είναι το λιγότερο να αποκρυφτούν.
Αυτά είναι και πολύ εύκολο να αποκαλυφτούν.
Τα άλλα, τα εσωτερικά, τα σημαντικά, είναι θλιβερό να μην τα γνωρίζεις…ακόμα κι αν είσαι χρόνια με έναν άνθρωπο.
( Οι άνθρωποι είμαστε αυτόνομες οντότητες.
Στις σχέσεις μπαίνουμε με ένα κομμάτι μας…, αυτό που θα επιλέξουμε κάθε φορά ή αυτό που θα δημιουργήσουμε…
Κάποια κομμάτια, πάντα, είναι αποκλειστικά δικά μας. )
Αν σου είπε πολλά ψέματα για τον ίδιο , τη δουλειά του κλπ μπορεί να είναι μυθομανης. Είχα τέτοιο φίλο και όταν αποκαλύφθηκε, του είπα ότι δε με νοιάζει που είπε ψέματα, αλλά αυτός εξαφανίστηκε από όλους κι από ότι μάθαμε βρήκε καινούργιο κύκλο να παραμυθιασει. Τότε είχα ρωτήσει ψυχίατρο και μου είχε πει πως οι μυθομανεις αλλάζουν κύκλο κάθε 5 χρόνια και το θέμα τους δεν είναι η αποδοχή όπως είναι, γιατί δεν τους αρέσει αυτό που είναι. Κατανοώ το σοκ όταν διαπιστώνεις κάτι τέτοιο, όμως είναι μάθημα για το μέλλον και κυρίως για τη δική σου αυτογνωσία