Η αγένεια κι η χυδαιότητα που έχουν κανονικοποιηθεί.
______________________
Η ιστορία της Κριτσίνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γειά σου Ρένα. Θέλω να μοιραστώ μαζί σου μια συζήτηση που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου.
Παθαίνω σοκ κάθε μα κάθε φορά με την αγένεια του κοσμου και την κακία. Δεν μπορώ με τίποτα να θωρακιστώ απέναντι σε όποια χοντράδα ακούω. Τη σκέφτομαι μετά όλη μέρα και κατατάσω το άτομο που την είπε σε κατηγορία αναίσθητου γομαριου, με το οποίο δεν θέλω να ξαναμιλησω.
Σου δίνω ως παράδειγμα αυτή τη συζητηση:
Είμαι σε κάποια μαθήματα χορού που παρακολουθώ. Δίπλα μου είναι μια άλλη κυρία, Μυρτώ ας τη πω.
Έρχεται μια καινούρια κοπέλα, τη κοιτάει η Μυρτώ και μου λεει
-λες να είναι φυσική ξανθιά?
-τι να σου πω, δε ξερω.
Και απαντάει η Μυρτώ
-Το κεφάλι της ξανθό είναι, αλλά δεν έχουμε δει και το ΠΡΑΜΑ της τί χρωμα τρίχες έχει.
Με έχει πιάσει αηδία. Νιώθω ότι η κακία και η μιζέρια τέτοιων ανθρώπων μου αλλάζει και εμένα τη ψυχούλα, πως να στο πω δε ξέρω.
Τι να κάνω για να αγνοώ τέτοιες καταστάσεις? Προφανώς, δεν ξέρω ποιος, πότε και πως θα τη πετάξει τη πατάτα. Ούτε φαίνονται όλοι ότι λένε τέτοια πράγματα.
Έχεις κάτι να μου πεις;
Σε ευχαριστώ, φιλιά
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κριτσίνα
_______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Τεράστια συζήτηση ανοίγεις Κριτσίνα μου και θα χρειαστούμε καφέ, βάλε να στα πω.
Πιστεύω ότι ένα μέρος του λαού μας έχει γαλουχηθεί σε μια αλλοιωμένη έννοια “ενδιαφέροντος”, “κοινωνικού σχολιασμού” και “ειλικρίνειας” και παρεκτρέπεται όπως λες σε δυσθεώρατα ύψη κουτσουμπολιού, χολής και χυδαιολογίας. Ενώ ταυτόχρονα όλα αυτά τα θεωρεί και προτέρημα! (Αν τους εγκαλέσεις θα σου πουν ότι είναι φιλαλήθεις κι ότι έχουν το θάρρος της γνώμης τους).
Προσωπική ιστορία: Έχω φτάσει στο αμήν με τα χυδαία αστεία του
Δυστυχώς οφείλεται εν μέρει σε ιστορικούς λόγους. Ελλείψει παραδείγματος αριστοκρατίας (που στοιχειοθετείται από έναν κώδικα συμπεριφοράς “του σαλονιού” μαζί με την κατοχή γης) αλλά κι ισχυρής αστικής τάξης αργότερα, λόγω της Τουρκοκρατίας και των ιδιαίτερων συνθηκών που ακολούθησαν στην οικοδόμηση του ελληνικού κράτους, δεν υπήρχε κάποιος πήχης στην συμπεριφορά. Δεν εννοώ σε καμμία περίπτωση ότι η ευγένεια είναι ταξικό χαρακτηριστικό, κάποιοι άνθρωποι την έχουν έμφυτη κι ας είναι τσοπάνηδες σε απομακρυσμένα χωριά. Όμως ένας κώδικας κοινωνικής συμπεριφοράς γαλουχείται ως σύγκριση με τους άλλους ανθρώπους.
Αν ήσασταν Αγγλοσάξονες, ανατεθραμμένοι με στενή οριοθέτηση τι επιτρέπεται να πείτε και πώς, θα λέγατε ότι αναρωτιέστε αν η μοκέτα ταιριάζει με τις κουρτίνες. Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. 😉
Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι διακρίνω και μια σεξιστική απόχρωση, έναν εσωτερικευμένο μισογυνισμό, σαν να κατηγορεί η “Μυρτώ” την άλλη γυναίκα για το αν έβαψε ή δεν έβαψε τα μαλλιά της… Αυτές οι σεξιστικές συζητήσεις έχουν μια επιθετικότητα μέσα τους.
Δυστυχώς δεν έχω κάτι ανακουφιστικό να σου προτείνω, ανθρώπους αγενείς θα συναντάς συνεχώς στο δρόμο σου, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες έχει πλήρως απενοχοποιηθεί η αγένεια κι η βλακεία -μην σου πω επιβραβεύεται κιόλας. Άνθρωποι που δεν τους πιάνει το μάτι σου πετάνε αφιλτράριστο οτιδήποτε τους έρθει στο μυαλό. Έχει πάψει να υφίσταται εκείνο το χαλινάρι της κοινωνικής αβροφροσύνης, της ντροπής. Πιστεύω λόγω της διείσδυσης των σόσιαλ που έκαναν να φαίνεται κάτι τελείως φυσικό το να βρίζουν πίσω από ένα πληκτρολόγιο και κανείς να μην τους εγκαλεί, χωρίς δηλαδή συνέπειες στον πραγματικό κόσμο. Αλλά και λόγω της πολιτικής ανταμοιβής της χυδαιολογίας, όπως έχουμε δει στο δημόσιο διάλογο, κι έτσι αρκετοί κοινοί άνθρωποι που καθόλου δεν ασχολούνται με πολιτική έχουν παρεκτραπεί. Με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις…
Ο κάζουαλ σεξισμός της ημέρας: Πόσο χυδαία σχόλια μπορούν να κάνουν τρία 15χρονα;
Η καλύτερη προφύλαξη είναι να αποφεύγεις όσο μπορείς την στενή επαφή, να μην δείχνεις διαθέσιμη για πολλή ψιλοκουβεντούλα και κουτσομπολιό με κανέναν (όποιος κάθεται κι ακούει μια φορά γίνεται ευήκοο ους και γι’αργότερα) και να αλλάζεις το θέμα με το πρώτο δείγμα αμφισβητήσιμης συμπεριφοράς. Η δική σου αυτοπροστασία θα αυξηθεί όταν θα αποσυνδεθείς από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και προτείνεις εσύ θέματα στον περίγυρο κι ακολουθώντας πλέον την συζήτηση με εκείνους που δείχνουν να ανταποκρίνονται κρατώντας κάποιο επίπεδο.
Καλό κουράγιο!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομιζω βοηθάει να δείχνεις τη δυσαρέσκεια σου όταν πετάνε τέτοια. Σούφρωμα, σηκωμένο φρύδι, μια γενική παγωμάρα, ένα τι είναι αυτά που λες, κάτι τελοσπαντων που δείχνει ότι δεν σου άρεσε αυτό που άκουσες για να μην παίρνουν κι άλλο θάρρος. Δυστυχώς συχνά φοβόμαστε να γίνουμε δυσάρεστες και αντιδράμε με αμήχανα γελάκια που πολλοι εκλαμβάνουν ως συμφωνία.
Ξερεις τι; ειχα μολις εχτες ενα περιεργο παρομοιο περιστατικο στη δουλεια οπου μια συναδελφος μιλησε μπροστα σε μενα και μία ακομα γυναικα αρνητικα για το σωμα μιας νεαρης που φορουσε μπουστακι ενω δεν ηταν αδύνατη (πώς τόλμησε!) κ ηταν εκτεθημενη η κοιλια της… της ειπα λοιπον οι εμενα με εντυπωσιαζει η δυναμη αυτων των νεων που δεν ντρεπονται για το σωμα τους και φορανε οτι τους αρεσει παρα τα προτυπα που προωθούνται. Το επισης ακομψο ηταν οτι το ειπε μπροστα στην αλλη γυναικα η οποια ειναι σε διαιτα (εδω και καιρο μαλλον) και της ειπε οτι ‘κ εμεις εχουμε δικαιωμα… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν ήμουν πιο μικρή αναρωτιόμουνα, γιατί κάποιες κοπέλες να είναι τόσο ξινισμένες, ενώ εμένα μου βγαίνει να χαμογελάω σε όλο τον κόσμο; Μετά από άπειρα χαστούκια που έχω φάει από τη ζωή, κατάλαβα το γιατί και πραγματικά θέλω κι εγώ πλέον να είμαι μια από αυτές. Δε μου βγαίνει πάντα γιατί έχω τεράστια ελπίδα για το ανθρώπινο είδος, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις πρέπει. Λευτεριά στις ξινές!
Αχ με χαμόγελο στη ζωή όλα υπερνικώνται.
Κι εγω παντα αναρωτιομουν με τις ξινές συμμαθητριες μου στο σχολείο οταν ημασταν παιδακια,
ακομη και συο δημοτικό (!!)
πώς γινεται και ειναι τοσο σκατοξινές!!
Και δεν δικαιολογούνταν καθολου αφου δεν ειχαν φαει τα χαστούκια που ειπες κι εσυ.
Τελικα ειναι στον άνθρωπο.
Γεννιεσαι ετσι. Αλλοι χανουν στην πορεια το χαμογελο αλλα με λιγη προσπαθεια το ξαναβρισκουν.
Αυτες ομως γεννιουνται ετσι και θα πεθανουν ετσι.
Η ξινίλα είναι μαγεία όταν πλέον σου βγαίνει αυθόρμητα.
Νιώθω ότι οι πραγματικά αγενείς άνθρωποι γαλουχηθηκαν με την παλιά πεποίθηση “είμαι δυναμικός /ια, και ειλικρινής, ευθύς, εχω την άποψη μου για σένα κ τη λέω στα μούτρα σου.Δεν είμαι φοβερος/ή;” και χρησιμοποιούν την αγένεια σαν μέσο κοινωνικοποίησης κ εξουσίας. Πιστεύουν ότι θα αποκτήσουν στάτους μειώνοντας κάποιον/α επειδή όλοι οι υπόλοιποι θα σεβαστούν τον” δυναμισμο” τους,θα γελάσουν με το σχόλιο γιατί μέχρι τότε ντρέπονταν να το κάνουν οι ιδιοι, ή γενικά θα φοβηθούν να τους πάνε κόντρα μην ακούσουν κ αυτοί τα εξ αμαξης. Το καλύτερο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι στο πρώτο αγενές σχόλιο να υπάρξει κατακραυγή ή άμεση… Διαβάστε περισσότερα »
Ενταξει κατάταξέ την όπου θες μα αυτο που εγραψες δεν αποτελεί χαρακτηριστικο παραδειγμα αγένειας.Λεγεται κουτσομπολιο.
Αγένεια και θρασος θα ηταν ΑΝ η λεγάμενη πήγαινε και τα έλεγε αυτά κατευθείαν στα μουτρα της φιλης σας.
Κατα τα άλλα συμφωνω, ναι η καθημερινη αγένεια ειναι ο,τι πιο δυσβάσταχτο ατις ανθρωπινες σχεσεις και συναναστροφές διοτι αποτελει αντικοινωνικη συμπεριφορά και παντελή αδιαφορια για τα συναισθήματα των άλλων.
Γιατι το κουτσομπολιο δεν ειναι αγένεια; τι ειναι; ευγενεια;
Θελω να πω οτι η @Κριτσινα μπορει να επηρεάζεται εξ ισου απο την αγενεια που εξαπολύεται προς οποιαδηποτε κατευθυνση και επισης και αυτη που δεν εκφερεται παντα στοχευμενα… και φυσιολογικο θα μου φαινοταν…
Στην Ελλάδα οι καλοί τρόποι διδάσκονται ως μέσο να εξασφαλιστεί η εύνοια του ισχυρού κι όχι ως μέσο να ζούμε σε μια καλύτερη κοινωνία. Αρα όταν έχουμε την αίσθηση ότι δεν έχουμε να κερδίσουμε κάτι, αφηνόμαστε για όλες τις προηγούμενες φορές που είχαμε καταπιεστεί. Επίσης τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα από το 2012 μάθαμε να επιβραβεύουμε την επιθετικότητα ανοίγοντας ένα νέο κύκλο αγένειας καθώς υπάρχει το κίνητρο της επιβράβευσης όποιου ατόμου “τη λέει” στον άλλον. Ακόμα κι εδώ που υπάρχει ανεκτικότητα παράλληλα είναι σε ύπνωση μια στήλη που ενισχύει την επιθετικότητα αν και για καλό σκοπό. Κι απαιτείται πολύς αυτοσεβασμός για… Διαβάστε περισσότερα »
Για μενα η πληροφορια της ημερας (και του μηνα και του ετους ολοκληρου) ειναι πως ειμαστε αγενεις ως λαος διοτι : δεν γεννηθηκαμε αγγλοι. Δεδομενου επισης οτι δεν γεννηθηκα και την βικτωριανη εποχη, εχω διαβασει ομως κατι βιβλια της Τζεην Ωστεν, οπου μια χαρα θυμαμαι τις αριστοκρατικες αδερφες Μπιγκλει μια χαρα να κουτσομπολευουν την Ελιζαμπεθ Μπενετ, για το λασπωμενο της φορεμα. Και τα δυο (Βικτωριανη Αγγλια και στην Ελλαδα του σημερα) γινονται σε στενο κυκλο με ατομα που γνωριζονται, οποτε.. εχεις την δυνατοτητα να “εκφραστεις” ελευθερα. Στον δημοσιο βιο, τουλαχιστον εγω.. μια χαρα θυμαμαι την μανα μου, να μου υποδεικνυει… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με την παράγραφο κατακλείδα. Όμως δεν λέει “επειδή δεν γεννηθήκαμε Άγγλοι”. 😀
Λέει “ανατεθραμμένοι με στενή οριοθέτηση τι επιτρέπεται να πείτε και πώς”. Ακόμα και στην Austen το κουτσομπολιό γίνεται με μαχαιροπήρουνα. Η ανατροφή είναι μαθεύσιμη, το DNA άλλο πράγμα.
ΥΓ: η Austen γράφει την εποχή του βασιλέος Γεωργίου, προ της Βικτωριανής εποχής.