Για χρόνια σπούδασα, έκανα μεταπτυχιακό, δούλεψα, άλλαξα πόλεις, ακόμα και χώρα. Όλες όμως αυτές τις αλλαγές ένιωθα ότι τις κάνω γιατί ονειρευόμουνα κάτι.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ευτυχισμένο το 2026 αγαπημένη μου Ρένα. Πολλές ευχές και σε όλους τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες.
Είμαι 37 ετών. Το τελευταίο καιρό διαπίστωσα ότι με στεναχωρεί πάρα πολύ ότι δεν έχω πια όνειρα. Για χρόνια σπούδασα, έκανα μεταπτυχιακό, δούλεψα, άλλαξα πόλεις, ακόμα και χώρα. Κάποιες από τις αλλαγές ήθελα και τις έκανα με πολλή χαρά. Κάποιες άλλες τις έκανα γιατί πίστευα ότι πρέπει να γίνουνε κι ας μη της ήθελα εκείνη την περίοδο τόσο. Κάποιες τις χάρηκα τελικά και κάποιες όχι. Όλες όμως αυτές τις αλλαγές ένιωθα ότι τις κάνω γιατί ονειρευόμουνα κάτι. Κάποιες φορές ονειρευόμουνα μια καλύτερη δουλειά. Κάποιες μια δουλειά πιο κοντά σε αυτά που θέλω. Άλλες αλλαγές έκανα γιατί ήθελα να έχω καλύτερη κοινωνική ζωή. Πάντα έκανα αλλαγές και σχέδια και ήμουν αρκετά χαρούμενη και ικανοποιημένη ακόμα και όταν τα πράγματα δεν πηγαίναν τόσο καλά γιατί ένιωθα ότι θα επαναπροσδιορίσω και θα βρω νέες επιθυμίες.
Τα τελευταία δύο με τρία χρόνια η αλήθεια είναι ότι νιώθω ότι δεν πάνε πολύ καλά τα πράγματα σχεδόν σε κανέναν τομέα της ζωής μου. Θα πω ότι είμαι τυχερή στον τομέα των προσωπικων και τουλάχιστον αυτό μου δίνει μια χαρά. Όμως σε όλους τους υπόλοιπους τομείς που αναφέρω νιώθω ότι δεν είμαι ικανοποιημένη και σίγουρα για κανένα λόγο ευτυχισμένη.
Το χειρότερο είναι ότι έπιασα τον εαυτό μου να μην έχει κανένα όνειρο. Και το να μην έχω κανένα σχέδιο, ίσως τελικά και να είναι καλό. Ίσως και να έπρεπε κάποια στιγμή να γίνει γιατί σε όλη τη ζωή μου είχα σχέδια. Ειχα σχέδια που συνδεόταν με ονειρά μου και αυτή τη στιγμή νιώθω ότι δεν έχω κανένα όνειρο. Και δεν το νιώθω γιατί θεωρώ ότι κατέκτησα τα πάντα, αλλά γιατί μάλλον νιώθω μια απογοήτευση η οποία δεν μπορεί να φύγει από πάνω μου ώστε να νιώσω ότι μπορώ να ονειρευτώ και να σχεδιάσω πράγματα που θα έχουνε μία θετική έκβαση.
Σίγουρα έχω αρχίσει να νιώθω ότι μεγαλώνω αλλά δεν γνωρίζω αν αυτός είναι ο λόγος που νιώθω έτσι. Όμως θα ήθελα να βγω από αυτό το τέλμα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λευκό γιασεμί
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ευτυχισμένο το 2026, σ’ευχαριστώ κι ανταποδίδω.
Καμμιά φορά τρωγόμαστε με τα ρούχα μας κι αυτή μου μοιάζει μια τέτοια περίπτωση. Εφόσον τα προσωπικά σου πάνε καλά και στα επαγγελματικά/ζητήματα αυτοεξέλιξης έκανες τα σχέδιά σου πραγματικότητα, ό,τι και να πούμε είσαι σε καλύτερη μοίρα από την πλειονότητα των ανθρώπων που συνήθως ή ο ένας τομέας θα τους πηγαίνει καλά ή ο άλλος (κι αντίστοιχα διατυπώνουν παράπονο).
Δεν είναι κακό κάποια στιγμή να κάνουμε απολογισμό και να πούμε «καλά τα κατάφερα ως εδώ» γιατί κι η αυτή η στιγμή είναι σημαντική για το μέλλον. Βοηθάει να πιστοποιήσουμε στον εαυτό μας ότι οι δυνάμεις μας έχουν αποδειχθεί αρκετές. Δεν είναι κάτι αυτονόητο, αξίζει επομένως μια καλύτερη εκτίμηση. Σε ένα ταξίδι χρειάζεται που και που να πατάμε ρελαντί και να απολαμβάνουμε τη διαδρομή, αλλιώς φεύγει η ζωή μέσα από τα χέρια μας και αποτιμάται από τους μετέπειτα μονάχα. Για οτιδήποτε λοιπόν δεν πηγαίνει όσο καλά θα ήθελες, κι είναι κι η περίοδος δύσκολη με την παγκόσμια ανακατωσούρα, δεν είσαι η μόνη, κάνε ένα διάλειμμα, σκέψου τι προοπτικές υπάρχουν και σιγά σιγά βάλε λιθαράκια για οποιαδήποτε βελτίωση μπορεί ρεαλιστικά να επέλθει. Όλα θα γίνουν, είσαι σε μια πολύ καλή ηλικία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Διευκρινίσεις από τη γράφουσα που μας έστειλε μόλις. Σας αντιγράφω. ——————————//// “Ευχαριστώ που ήδη απαντήσατε την ερώτηση μου και αναμένω τις υπόλοιπες αναγνώστριες και αναγνώστες. Προσπάθησα να κανω λογαριασμό να απαντήσω αλλά δεν τα κατάφερα. Συγνώμη για το σχόλιο/update εδω. Είμαι το λευκό γιασεμί με τα όνειρα. Να πω ότι ίσως δεν το έθεσα σωστά στο αρχικό κείμενο. Δεν κατάφερα τελικά επαγγελματικά αυτό που ήθελα, να κάνω διδακτορικό σε συγκεκριμένο αντικείμενο και να ασχοληθώ με την έρευνα και την διδασκαλία. Για αυτό έφυγα και εξωτερικό αλλά δεν είχα ανταπόκριση. Δεν κατάφερα καν το δεύτερο μου πλάνο για δουλειά σε συναφές… Διαβάστε περισσότερα »
Διαβάζοντας και τις διευκρινίσεις συμφωνώ με τη Ρένα. Αυτή τη στιγμή τρέχεις στο ρελαντί, αύριο μπορεί να είσαι και πάλι γεμάτη ιδέες και σχέδια και με το κοντέρ στα 100. Μου θύμισε μια πολύ αγαπητή μου φίλη που πριν λίγα χρόνια ένιωθε κι αυτή ότι έχει βαλτώσει στη δουλειά, παράτησε το διδακτορικό της και δεν είχε άλλα σχέδια. Σήμερα στα 40 της έχει πλέον αλλάξει καριέρα και περιμένει το πρώτο της παιδί. Καλή τύχη σου εύχομαι, γιατί δεν φτάνουν τα σχέδια, χρειάζεται και τύχη.
Αν λέγατε εξαρχής ότι ειστε άνεργη εδώ και ένα χρόνο ισως και τα σχόλια ηταν περισσότερο στοχευμένα εκεί.
Συνεπώς υπάρχει ένα επαγγελματικό κενό που πρέπει να καλύψετε και ΟΛΟ αυτό σας έχει βαλτώσει…
Άλλαξε πλάνο, βρες άλλες εναλλακτικές, κάνε τις προσπάθειές σου εργασιακά.
Μπορεί να είναι κάτι ενδιαφέρον έξω από το συγκεκριμμένο αντικείμενο.
Είσαι ζορισμένη, χαλάρωσε κι όλα θα έρθουν. Όπως γνώρισες τον άντρα σου, χωρίς να το περιμένεις, έτσι εύχομαι να έρθει και το παιδάκι και μία ενδιαφέρουσα εργασιακή απασχόληση.
Μπορεί να σας φανεί η απάντησή μου “εύκολη” ή “κοινότυ(ο)πη”, αλλά νομίζω ότι πρέπει απλώς να αποσυναρτήσετε αυτά που κάνατε από τους στόχους που είχατε θέσει (όταν τα κάνατε).
Και να κινηθείτε ..ανάποδα.
Καταρχάς επενδύστε στην επανανοηματοδότηση του από εδώ μπρος και μετά βρείτε τους συνδέσμους με τις έως τώρα επενδύσεις σας.
Είναι σίγουρο ότι έτσι θα αλλάξει και το ..πάτερν της μεθοδολογίας των συνδέσεων.
Ο λόγος που σας το λέω είναι ότι έχω πειστεί ότι αυτό που περιγράφετε, ειδικά στις παρούσες συνθήκες (κυρίως τις εξωτερικές ή αντικειμενικές) μας αφορά όλους, δεν πρωτοτυπείτε.
Γιασεμί να νιώθεις και ευγνωμοσύνη αν τα γκομενικά πάνε καλά. Εδώ με φίλες λέμε να κάνουμε ευχέλαιο. Δεν φαντάζεσαι τι σαβούρα κυκλοφορεί.
Νομίζω αυτό που σε χαλάει είναι το ότι κατάλαβες την ματαιότητα της ζωής. Μεγαλώνοντας οι ματαιώσεις είναι χαστούκια.
Ο θάνατος της ελπίδας είναι κατάθλιψη.
Καλή αναθεώρηση ❤️
Υγεία,δουλειά,σχέση…
Μήπως να απολαύσετε αυτά που θεωρείτε δεδομένα?
Μήπως περνας τη φαση που ολα αυτα που ονειρευόσουν χρονια τωρα κατακτήθηκαν μεσα απο σκληρο αγωνα, κ τωρα αισθάνεσαι αδεια, οτι “ξεμεινες” από στόχους? Στο λεω τελείως απο προσωπική εμπειρία. Κατακτώντας ενα στοχο που ονειρευόμουν 20 χρόνια (μετα απο αίμα, δάκρυα κ ιδρωτα) ξαφνικά έμεινα: “Οκ. Κ τωρα τι?” μετέωρη να ψάχνω να δω τι γίνεται. Το ιδιο μου ειχε πει κ φίλος κατακτώντας τον ιδιο στοχο, οτι 3 χρονια του κηρε να βγει απο το σοκ, μέχρι που έβαλε αλλο στοχο. Σε οσους εχουμε περασει μεγαλο μερος απο τη ζωη μας με αυτη τη λογικη, μαλλον μας φαινεται περιεργο… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα μου ακούγεσαι σα να έχεις κουραστεί ή πιεστεί. Ίσως όλος αυτός ο «αγώνας δρόμου» που έκανες τα προηγούμενα χρόνια και που τελικά δεν οδήγησε σ’ αυτά που ονειρεύτηκες , όπως ακριβώς τα ονειρεύτηκες, σε απογοήτευσε και τελικά σε οδήγησε στην σημερινή σου κατάσταση. Πολύ πιθανό να περνάς και μια «μίνι κατάθλιψη». Η ανηδονία (η έλλειψη ευχαρίστησης) είναι ένα από τα συμπτώματα της. Θα έλεγα πως, αυτή η «παύση» από όνειρα και σχέδια ίσως τελικά σου δώσει την ευκαιρία να επανασυνδεθείς με τον εαυτό σου. Προσπάθησε να καταλάβεις τί είναι αυτό που σε κουράζει περισσότερο και άλλαξε το, όσο και εφόσον… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει τομέας που να μην έχει κάποιο plateau σε κάποιο σημείο και να έχει συνεχώς γνησίως αύξουσα ή γνησίως φθίνουσα πορεία. Συμβαίνει! Μες στη ζωή έιναι και τα σαμαράκια. Μια χαρά σε ακούω, απλά λίγη έμπνευση χρειάζεται κι αυτή δυστυχώς δεν έρχεται κατά παραγγελία. Θα έρθει θα δεις! Και μέχρι τότε απόλαυσε αυτά που έχεις καταφέρει μέχρι τώρα. Καλή χρονιά!
Δεν είναι τέλμα.
Είναι ηρεμία και πληρότητα.
Αναγνώρισέ τα και απόλαυσέ τα
( Μην τα μετατρέπεις σε κάτι άλλο.
Συνειδητοποιείς ότι θα είσαι πάντα με τον εαυτό σου, μαζί, αντιμέτωπη…
Πρέπει να συμφιλιωθείς μαζί του και να περνάς καλά, όπου κι αν βρίσκεσαι.
Είσαι τυχερή που είσαι καλά στα προσωπικά σου. Δεν κάνετε όνειρα μαζί; )
Κάτι σαν “είμαι ευτυχισμένος με το κυνήγι επίτευξης στόχων,αλλά αδυνατω να απολαύσω το βραβείο 🤔
Δηλ το μέσον, γίνεται ο σκοπός καθεαυτος.
Όχι ότι χρειάζεται να καταλήξουμε κάπου,άλλωστε η ζωή δεν τερματίζει.(Όσο αναπνέουμε)
Τερματίζουν όμως μια χαρά οι διάφορες φάσεις της.Και συνήθως γινόμαστε αυστηροί κριτές στον προσωπικό μας απολογισμό.Προσωπικα,σκέφτομαι ένα βραβείο δηλ ένα δώρο στον εαυτό μου,κάθε φορά που ολοκληρώνω μια κατάσταση.
Και αυτό,το απολαμβανω όσο μικρό και αν είναι.☺️