Η Ρένα απαντά: Έπαιζε τις οικονομίες μας στο Στοίχημα

Το στοίχημα είναι η κορυφή του παγόβουνου…Ευτυχώς δεν εξανεμίστηκαν κι άλλα περιουσιακά, όμως υπάρχει κι ένα μεγάλο αγκάθι.

_________

Η ιστορία της Λόγος ή Σιωπή όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα,
Γράφω, επειδή ξεχώρισα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεις κάθε περίπτωση ,αλλά και μήπως και λυτρωθώ από τη βαριά σιωπή. Πρέπει σε κάποιον να τα πω.

Η επιφύλαξη μου που δεν μιλώ είναι μήπως παρουσιάζοντας τα πράγματα από τη δική μου πλευρά αδικώ τον σύντροφό μου. Κινούμαι συχνά μεταξύ τύψεων και θυμού. Είμαστε παντρεμένοι κοντά στα 30 χρόνια από έρωτα ,σχέση που δεν ενέκριναν οι γονείς μου. Κάποτε θα χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο, μου είχε πει η μάνα μου. Σήμερα μου έρχεται να το κάνω.

Έχουμε 4 παιδιά μεγάλα πλέον . Περάσαμε πολλά μαζί. Μια σχέση κλειστή, χωρίς πολλές επαφές με φίλους. Ένιωθα κατά καιρούς να εκνευρίζομαι μαζί του, κυρίως για πράγματα που στην αρχή θαύμαζα. Την άνεση του στις κοινωνικές επαφές, το λέγειν του, την τελειομανία στην εργασία, πράγματα που τώρα μου φαντάζουν ψεύτικα, κοινωνικότητα χωρίς φιλίες, έντονη ανάγκη για αναγνώριση της υπεροχής του, περιαυτολογια και φλυαρία, προβολή των επιτυχιών του. Όταν μιλάει για τα παιδιά μας στους ξένους τα συστήνει με την επαγγελματική τους ιδιότητα καμαρώνοντας και τονίζοντας πόσο ο ίδιος συνέβαλε σ αυτό.

Η κρίσιμη καμπή ήρθε όταν άρχισε να ασχολείται συστηματικά με το στοίχημα. Μια μέρα διαπίστωσα πως οι οικονομίες μας είχαν εξανεμιστεί. Βρέθηκα σε πολύ δύσκολη θέση. Πουλούσα ότι χρυσαφικά είχα για να καλύψω διάφορες ανάγκες . Με έβαλα να ζητήσω δανεικα από τον πατέρα μου κι έριξα τα μούτρα μου και το έκανα. Του ζήτησα πολλές φορές να σταματήσει, αλλά όλο και έπαιζε ισχυριζόμενος πως δεν είναι τυχερό παιχνίδι αλλά θέμα μελέτης κι ότι είναι εξαιρετικός παίκτης. Εκείνο τον καιρό διαχειριζόταν τον μισθό μου και όλα μας τα οικονομικά. Σκέφτηκα να ξεχωρίσω τους λογαριασμούς μας,αλλά τελικά μετάνιωσα και δεν το έκανα.
Αποκάλυψαν την κατάσταση στον πατέρα μου, ο οποίος κρυφά από τη μητερα μου μας έβγαλε από το αδιέξοδο σιγά σιγά. Το ότι ακόμη έχουμε το σπίτι μας το οφείλω στον μπαμπά μου.

Εν τω μεταξύ έχασα τη μητέρα μου από ατύχημα και την ημέρα πριν πεθάνει αυτός εξακολουθούσε και μελετούσε για τι στοίχημα. Μετά την κηδεία του ζήτησα να χωρίσουμε. Άρχισε να με ικετεύει να μην το κάνω. Υπαναχώρηση και πάλι κυρίως λόγω του μικρότερου παιδιού μου που έχει μια καλή σχέση μαζί του.

Πράγματι φαίνεται πως το έκοψε μαχαίρι. Ποτέ δε μου ζήτησε συγγνώμη. Στεναχωριέμαι γιατί έχει τόσο κρυώσει η καρδιά μου για αυτόν . Έχει και θέμα υγείας πλέον και τον λυπάμαι
Ξεχώρισα τα δικά μου χρήματα πράγμα που τον σόκαρε.
Στεναχωριέμαι και με τη δεύτερη μου κόρη που έχει πολύ θυμό μέσα της για τον πατέρα της. Τα βάζει και μαζί μου γιατί όπως λέει συνέχεια τον δικαιολογώ.

Οι σεξουαλικές μας σχέσεις είναι μια επαφή την εβδομάδα που αν δεν την έχει θυμώνει καμουφλαρισμένα, αν κι εγώ δεν τη θέλω καθόλου. Δεν υπάρχει άλλος άνθρωπος στη ζωή κανενός μας, αλλά ώρες ώρες μετανιώνω που σε κρίσιμες στιγμές δεν αποχώρησα.

Τώρα έχουμε σπίτι και την κατάκοιτη μητέρα του, την οποία φροντίζουμε οι δύο μας, μια κατάσταση πολύ δύσκολη. Νιώθω πάλι να φτάνω στα όρια μου.

Συγγνώμη για την μακροσκελή επιστολή, αλλά είναι η ιστορία μιας ζωής. Θέλω κάποιος να τη διαβάσει.
Ζητάω την ανακούφιση και εισπράττω την ενοχή!
Σ ευχαριστώ!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Λόγος ή σιωπή

_____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Φίλη μας, διακρίνω πράγματι ενοχή στην επιστολή σου. Έκανες κάποιες επιλογές, τα αποτελέσματα ήταν συγκεκριμένα, δεν θα κρίνω εγώ αν ήταν σωστές ή λάθος, δεν είμαι δικαστής όπως πολύ σωστά έχεις καταλάβει, μόνο θα σε πάρω μια μεγάλη αγκαλιά. Καλά έκανες κι ανοίχτηκες, ελπίζω να ένιωσες καλύτερα.

Ο σύζυγός σου υπήρξε πραγματικά εθισμένος στο τζόγο (άσχετα πώς το δικαιολογούσε στον εαυτό του), περάσατε δύσκολα εξαιτίας αυτού του εθισμού και καλώς έκανες και διαχώρισες τα οικονομικά σου από τα δικά του. Έχετε και παιδιά πίσω σας, θέλετε να τους αφήσετε κάτι, να τους δώσετε εφόδια.

Αυτά δεν είναι ασυνήθιστα, δυστυχώς συμβαίνουν σε αρκετές οικογένειες. Ευτυχώς δεν έγιναν χειρότερα τα πράγματα, να λέμε. Μπράβο και στον πατέρα σου που σας στήριξε. Κατανοώ όμως και την πίκρα σου. Πιστεύω κάποια στιγμή θα αναγνωρίσει το λάθος του, παρόλο που και να το αναγνωρίσει και να ζητήσει συγγνώμη δεν αλλάζει πλέον κάτι. Είναι σημαντικό να το αναγνωρίσεις αυτό.

Εμένα άλλο με στεναχώρησε πάρα πολύ και θα ήθελα σε παρακαλώ πολύ να μην το παραβλέψεις: “Οι σεξουαλικές μας σχέσεις είναι μια επαφή την εβδομάδα που αν δεν την έχει θυμώνει καμουφλαρισμένα, αν κι εγώ δεν τη θέλω καθόλου.”

Δεν γίνεται σεξ με το στανιό. Όταν γίνεται με το στανιό το λένε αλλιώς. Ας θυμώσει καμουφλαρισμένα, δεν είναι εκεί το θέμα. Κάθισε και κάνε μια κουβέντα μαζί του γι’αυτό το θέμα. Κι αν πρέπει να βρείτε παράπλευρους ανθρώπους για να εκτονώσετε τις ορμές και την συναισθηματική ανάγκη σας, κάντε το συμφωνημένα να πάει στην ευχή. Δεν ξέρω πώς θα το πάρει, αλλά κι όπως τα πήρε ως τώρα δεν το λες ιδανική κατάσταση, επομένως δεν χάνεις και κάτι. Το γεγονός ότι η υγεία του είναι επιβαρυμένη είναι ένα στοιχείο, αλλά δεν μπορεί να αυτομαστιγώνεσαι και γι΄αυτό.

Ζήτα εξωτερική βοήθεια και για την πεθερά σου, η οποία δεν είναι υπόλογη για κάτι εξ όσων βλέπω, αλλά για να βοηθηθείτε στα καθημερινά που τεντώνουν τα νεύρα κι επαναφέρουν στη μνήμη όλα αυτά τα δύσκολα που ήδη περάσατε. Έστω για μια-δυο μέρες την εβδομάδα ή για λίγες ώρες τη μέρα.

Καλή δύναμη!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News