Με προβληματίζει το αν οι άνθρωποι θέλουν να κάνουν φιλίες με εμβαθυνση ή όλα είναι περιστασιακά και δεν επενδύουν παραπάνω στις σχέσεις.
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα ,
Είμαι προβληματισμένη με το θέμα της φιλίας. Ασφαλώς με τα χρόνια δεν κάνουμε φίλους με το ίδιο τρόπο, δεν είμαστε το ίδιο διαθέσιμοι, αλλάζουν οι ζωές και είναι δύσκολο να διατηρηθούν οι φιλίες και να δημιουργηθούν νέες. Είμαι γυναίκα 43 ετών, ελεύθερη και πάντα έδινα μεγάλη σημασία στη φιλία. Τα τελευταία χρόνια με προβληματίζει για το αν οι άνθρωποι θέλουν να κάνουν φίλους, και εννοώ σχέση με εμβαθυνση ή όλα είναι περιστασιακά και δεν επενδύουν παραπάνω στις σχέσεις. Από πλευράς μου, τα τελευταία χρόνια έχω συναναστραφεί με κάποιες κοπέλες-συναδέλφους, ανοιγόμαστε για τη ζωή μας και στο τέλος καταλήγουμε να ξεκόβουμε χωρίς σημαντικό λόγο. Προφανώς και εγώ μπορεί να φταίω, αλλά για μένα οι σχέσεις μπορούν να κρατηθούν, με δουλειά φυσικά. Γιατί να χαλάνε οι σχέσεις αν δεν γίνεται κάτι σοβαρό ; Τι κάνω λάθος ; Να ελπίζω ότι θα βρω άτομα για νέες φιλίες ;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πάντα ενδιαφερόμενη για φιλίες
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σίγουρα είμαστε μακριά από την αρχαιοελληνική έννοια φιλία: φιλώ σήμαινε αγαπώ, η λέξη αγάπη δεν υφίστατο ως τέτοια, είναι χριστιανική εισαγωγή. Ο φίλος ήταν κάτι το πολύτιμο με τον οποίο μοιραζόσουν την ψυχή σου. Στο σήμερα αυτό που φαίνεται είναι, όπως στα περισσότερα πράγματα, ακριβώς μια επιφανειακή προσέγγιση. Περισσότερο παρέα παρά φιλία. Αλλιώς πώς δεν δημιουργεί πόνο η ρήξη της κι οι άνθρωποι πάνε έτσι απλά παρακάτω; Πώς και δεν αναζητούν την αιτία, δεν προσπαθούν, δεν κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις;
Πιστεύω φταίει που έχουμε γίνει ατομιστές, δεν μπαίνουμε στη θέση του άλλου, δεν αναρωτιόμαστε για τα δικά μας λάθη, αλλά ίσως και δεν έχουμε μέσα στο τρελό κυνηγητό της αγχωτικής καθημερινότητας την ενέργεια και τη διάθεση για πολλά πολλά. Κι αυτό φαίνεται. Στον κόσμο που αλλάζει η φυσική απόσταση λόγω των χιλιομετρικών αποστάσεων, η γρήγορη τεχνολογία, η διάσπαση προσοχής που μας κυνηγά πλέον όλους δεν βοηθάνε την επένδυση χρόνου και διάθεσης που απαιτεί η εμβάθυνση.
Ωστόσο στις παρέες που περιγράφεις ίσως να παίζει κάτι ακόμα. Γράφεις ότι ανοιγόσαστε για την ζωή σας και δεν ξέρω μέχρι ποιου σημείου. Έχει όμως τον κίνδυνο να ένιωσαν ότι ανοίχτηκαν, πάνω στη στιγμή και τον αυθορμητισμό, περισσότερο από ότι επιθυμούσαν και μετά να ξανακουμπώνονται. Να θεωρούν ότι δεν έπρεπε να πουν τόσα κι ότι προτιμούν να κρατήσουν κάποια απόσταση. Ή αντίθετα να φοβήθηκαν επειδή εσύ ανοίχτηκες πολύ, να ένιωσαν μεγαλύτερη ευθύνη εξ αυτών που άκουσαν και να θέλησαν να αποτινάξουν μέρος του “βάρους”. Ποιος να το πει με σιγουριά. Και πώς να κάνεις ουσιαστική φιλία χωρίς να μοιραστείς από τον εαυτό σου. Έλα ντε! Πιθανολογώ ότι όταν βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι, με τους οποίους θα μοιραστείτε εκτός από εκμυστηρεύσεις και κοινές εμπειρίες, τότε θα δέσει παραπάνω η παρέα ώστε να γίνει φιλία. Δεν αποκλείεται, αρκετές φορές μια φιλία ξεκινά από κάτι μικρό και εξελίσσεται. Αφέσου σε ευκαιρίες και δείξε ότι σε απασχολούν τα συναισθήματα των ανθρώπων. Οι άνθρωποι δεν ξεχνούν πώς τους έκανες να νιώσουν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Και οι φιλικές σχέσεις θέλουν χημεία. Ασφαλώς όλοι έχουν λιγότερη διάθεση να επενδύσουν χρόνο και να καταβάλουν προσπάθεια λόγω της απαιτητικής καθημερινότητας. Όμως, αν είσαι ανοιχτή με τους ανθρώπους, πάντα μπορεί να δημιουργηθεί κάτι, μια παρέα με την οποία περνάς σούπερ και που μπορεί να εξελιχθεί σε μια ουσιαστική φιλία. Θέλει χρόνο και λίγη τύχη. Και νομίζω πως πλέον, στα σαράντα, οι φιλίες ξεκινούν περισσότερο με ανθρώπους που σε κάνουν να γελάς, παρά με εξομολογήσεις πάνω από ένα ποτήρι κρασί.
Μωρέ χρόνο δεν έχουμε. Ακόμα και αν ζεις κοντά με τον άλλον, λίγο η δουλειά, λίγο το σπίτι, χψ υποχρεώσεις που θα πεταχτούν (αν έχεις παιδιά δεν το συζητάω)… μας καταπίνει η καθημερινότητα.
Ζούμε σε τόσο έντονους ρυθμούς που θεωρώ την φιλία πολυτέλεια όπως την θέτετε.
Προσωπικά έχω φιλίες από παλιά τωρα είμαι ικανοποιημένη και με καλό παρεάκι.
Φιλη, νομίζω πως το βλέπεις απο εντελώς λάθος σκοπιά. Οι φιλίες δεν κρατιούνται απλά με δουλειά, δεν είναι πρότζεκτ. Χρειάζεται και να ταιριάζεις με τον άλλον, να υπάρχει χημεία, να κολλήσουν οι χαρακτήρες σας. Είναι σαν τους έρωτες. Δεν ταιριάξες με τις συγκεκριμένες κοπέλες, γι’ αυτό χαθήκατε. Γιατί να πρέπει να έχει γίνει κάτι σοβαρό; Θέλει και τύχη. Επίσης φιλία δε σημαίνει ότι θα είμαστε φίλοι για μια ζωή οπωσδήποτε.
Διαβάζεις μεγάλη ποικιλία απόψεων, τις αναγνωρίζω μεν αλλά δε νομίζουν εκφράζουν όλη την πραγματικότητα δε. Αυτό που έχει υπερισχύσει θεωρώ και για φιλίες και σχέσεις είναι ότι έχουμε αποδεχτεί πλέον ότι κάνουν τον κύκλο τους, υπάρχουν στο περιβάλλον που αρμόζουν πολλές φορές μόνο και σίγουρα τελειώνουν. Όταν ξεκινάς από αυτό τον άξονα τα βλέπεις πιο εφήμερα τα πράγματα. Δε διαφωνώ με τις άλλες σχολιάστριες ότι προφανώς για να κάνεις παρέα με κάποιον πρέπει να ταιριάζεις, δεν θα το ανέφερα καν βέβαια γιατί θα το θεωρούσα άκρως αυτονόητο. Από κει και πέρα όλες οι σχέσεις περνάνε καλές και κακές στιγμές, αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά δεν μπορείς να προδιαγράψεις το μέλλον… κάποιες φιλίες μένουν κάποιες χάνονται λόγω των συνθηκών της καθημερινής ζωής (χωρίς να μεσολαβήσει τσακωμός αλλά ίσως μια αλλαγή στις συνθήκες του καθενός). Εφόσον λες οτι ανοιχτήκατε, μήπως ήταν πρώιμο όπως λέει η Ρένα ή σας ένωσε μια συγκεκριμένη συνθήκη, που όταν έπαψε να υφίσταται (πχ αλλαγή δουλειάς – απόκτηση παιδιού), δεν είχατε πλέον τόσα κοινά στοιχεία. Όταν ήμουν στη σχολή έκανα παρέα με 10-15 άτομα που μοιραζόμασταν κοινές ανησυχίες, σήμερα απο αυτούς κράτησα επαφή με 1 άτομο. Μετά στο μεταπτυχιακό ένοιωθα άλλους ανθρώπους ως αδελφές – ψυχές μου, μπορεί να μιλάγαμε κάθε… Διαβάστε περισσότερα »
Μια απο τα ίδια, εχω 2 φίλες-αδερφες απο τα φοιτητικά χρόνια που τις αγαπώ πολύ και τις εμπιστεύομαι στα πάντα, μια καλή φίλη που ήμασταν συγκάτοικοι στο νοσοκομείο οταν ήμασταν έγκυες και μια αλλη κοπέλα που παντρεύτηκε εναν παιδικό μου φίλο και δεθηκαμε τα τελευταία χρόνια μιας και ήμασταν για πολύ καιρό στο ίδιο μέρος και τωρα βρισκόμαστε στο χωριό μου οταν πηγαίνουμε όλοι. Απο κει και πέρα κατά καιρούς παρέες εχω απο δουλειές, παλιούς συμφοιτητές και συμμαθητές, άτομα απο πολιτικούς χώρους, σωματεία και συλλογικοτητες, γονεις φιλων των παιδιών μου κλπ οκ θα πιούμε έναν καφέ ή μια μπύρα, θα… Διαβάστε περισσότερα »
Το δεν εγινε κατι σοβαρό μπορεί να είναι δήλωση-παγίδα. Η ναρκισσιστική μητερα μου πριν κόψω κάθε επικοινωνία με αποκαλούσε ο,τι μπορείς να φανταστεις, προβληματικη, άσχημη. αποτυχημένη, γρια και διεδιδε τα αίσχιστα και οταν της ειπα εχουμε τελειωσει καμια επικοινωνία, έπεσε απο τα σύννεφα γτ σιγα και τι έγινε. Είσαι σίγουρη ότι το μη σοβαρό για σένα εκλαμβάνεται έτσι και απο τους υπόλοιπους?
Δεν υπάρχουν φιλίες. Αργά ή γρήγορα επέρχεται σύγκρουση.