Η Ρένα απαντά: Εμμονή με διάσημο…

Μου γεννιέται η σκέψη ότι χάνω κάποιο μέρος της ζωής μου μην επικοινωνοντας με πολλούς ανθρώπους. Ίσως ο χορευτής είναι πρόφαση για να μη βγω στον έξω κόσμο.

______________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αχ Ρένα Ρένα,
Θα σου πω τον πόνο μου
Είμαι πλατωνικα ερωτευμένη με έναν διάσημο χορευτή μπαλέτου. Βλέπω βίντεο από παραστάσεις του, συνεντεύξεις, θέλω κάποια στιγμή να πάω και σε κανένα Παρίσι να τον δω από κοντά.
Δεν έχω επίτηδες σοσιαλ μίντια για να μην μπαίνω και ξοδεύω ώρες ψάχνοντας τον. Απο παλιά δεν είχα δηλαδή, γιατί ήθελα να επενδύω τον χρόνο αυτόν που σου τρώνε οι οθόνες σε άλλα πράγματα.
Τώρα όμως δεν θέλω καν να φλερτάρω, να βγω ραντεβού. Δεν έχει τύχει βέβαια να γνωρίσω και κάποιον ενδιαφέροντα άντρα τα τελευταία χρόνια.

Αναρωτιέμαι όμως.
Άραγε, όντως δεν έχω γνωρίσει κάποιον, δεν μου έχει δωθει καμία ευκαιρία, ή χωρίς να το καταλαβαίνω έχω βάλει παρωπίδες στον εαυτό μου;
Πότε δεν ήμουν κοινωνικός άνθρωπος, μου άρεσαν πιο μοναχικές δραστηριότητες, και είμαι οκ με αυτό. Όμως μου γεννιέται η σκέψη ότι χάνω κάποιο μέρος της ζωής μου μην επικοινωνοντας με πολλούς ανθρώπους.
Ίσως ο χορευτής είναι πρόφαση για να μη βγω στον έξω κόσμο.
Είναι όμως κακό να μην μου αρέσει ο έξω κόσμος?

Τώρα που σου γράφω καταλαβαίνω ότι το ερώτημα που θέλω να σου κάνω είναι:
Είμαι μοναχικός άνθρωπος και δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο ότι το περιβάλλον μου δε μου έχει δώσει διαφορετικά ερεθίσματα ή στο ότι είναι έτσι ο χαρακτήρας μου.

Με ανησυχεί που δεν επιζητω την ανθρώπινη επικοινωνία. Όχι όμως τόσο, ώστε να την αναζητήσω όντως.

Δε ξέρω,

Τι λες εσυ;
Σε φιλώ

Επιτρεψε μου να σου πω ένα ωραίο ντρεσιγκ που κάνω για σαλάτα μαρουλι/λάχανο κλπ

Μπαλσαμικο και γλυκό κουταλιού βύσσινο, μαζί με καρύδια και αλμυρή γραβιέρα.

Γειά

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κοτσιδα

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Πρώτα απ’όλα να πω ότι η συνταγή για το ντρέσσινγκ μπορεί να μοιάζει εξτραβαγκάντ, αλλά την ακούω! Θα την δοκιμάσω, καθώς μου αρέσει το αλμυρογλυκό πάντρεμα στις γεύσεις. Αν έχουν κι άλλες αναγνώστριες κι αναγνώστες τέτοια έξυπνα γευστικά κόλπα να μας τα στείλουν!

Στο προκείμενο τώρα.

Έχω καταλήξει ότι υπάρχει τόση κοινωνική πίεση να είμαστε σε ένα συγκεκριμένο καλούπι, εξωστρεφείς, κοινωνικοί, με άπειρους γνωστούς και φίλους με τους οποίους να φωτογραφιζόμαστε σε μαζώξεις κι εξωτικά μέρη διασκεδάζοντας, με συντρόφους με τους οποίους επίσης βγαίνουμε, μένουμε, ταξιδεύουμε κλπ κλπ. που δεν μένει χρόνος κι ενέργεια να σκεφτούμε: ΕΓΩ τι πραγματικά θέλω;

Όπως λοιπόν περίπου στην ιστορία της κυρίας που δεν ήθελε σχέση, επειδή …δεν ήθελε σχέση. Τόσο απλά. Δεν βλέπω να έχεις κάποιο βαθύ και συνεχή προβληματισμό που σου δυσκολεύει την καθημερινότητα, ένδειξη που θα έδειχνε ότι πρόκειται για ζήτημα που χρήζει ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης. Το γράφεις καθαρά: «Με ανησυχεί που δεν επιζητω την ανθρώπινη επικοινωνία. Όχι όμως τόσο, ώστε να την αναζητήσω όντως.» Επομένως επαναστατεί η κληροδοτούμενη από την ποπ κουλτούρα γνώση σου ότι πρέπει να ζευγαρώνουμε κι όχι το είναι σου. Είναι σημαντικό καμμιά φορά να τα διαχωρίζουμε αυτά. Είναι λίγο σαν το «γιατί να δώσω εξετάσεις για Λόουερ;» «μα όλοι δίνουν!» ή «γιατί να κάνω παιδί;» «μα είναι ο προορισμός του ανθρώπου!». Είναι άραγε τόσο αυτονότητα κι απαραίτητα; Ας ακούσουμε λίγο τον εαυτό μας, δεν είμαστε όλοι τούβλα πανομοιότυπα που βγαίνουν από το εργοστάσιο.

Η εμμονή με τον διάσημο χορευτή μοιάζει με κάτι που προτείνω σε ζευγάρια που έχουν λίγο ψιλοβαρεθεί και θέλουν την αναζωογόνηση, το excitement του νέου κι άγνωστου χωρίς όμως κανέναν κίνδυνο απιστίας (το αντικείμενο του πόθου είναι σε απόσταση ασφαλείας). Εδώ δεν υπάρχει βέβαια επιθυμία αναζωογόνησης, υπάρχει όμως ανάγκη να ξεφύγει το μυαλό από την καθημερινότητα, από τυχόν προβλήματα, να ακουμπήσει και να ξεκουραστεί σε κάτι αστραφτερό και λουσάτο, κάτι εξιδανικευμένο και νεραϊδένιο (ο χορευτής ανήκει σε έναν μαγικό κόσμο ακόμη περισσότερο από έναν ποδοσφαιριστή ή έναν διάσημο ηθοποιό, λόγω του πλαισίου της τέχνης του). Επομένως δεν θα ανησυχούσα και τόσο πολύ βρε παιδάκι μου, κάνε αυτό που αγαλλιάζει την ψυχούλα σου. Στο κάτω κάτω οι εμμονές με τους διάσημους διαρκούν στην peak φάση τους περίπου στα 3 χρόνια. Μετά καταλλαγιάζουν, σαν τους κανονικούς έρωτες. Κάποια στιγμή κάποιος εκεί έξω θα σου κάνει κλικ. Ως τότε ποιός ο λόγος της αυτομαστίγωσης;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News