Τι κάνεις όταν τα έχεις όλα ετοιμάσει για εξωτερικό, χωρίς προστατευτικό δίχτυ ασφαλείας, αλλά ξαφνικά μαθαίνεις ότι είσαι έγκυος;
_______________
Η ιστορία της Απελπισία όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ήμουν έτοιμη να φύγω πρώτη εγώ στο εξωτερικό (τόπο γέννησης μου) για δουλειά και μετά να έρθει και ο σύζυγος. Δεν έχουμε σταθερές δουλειές Ελλάδα. Ξαφνικά μαθαίνω ότι είμαι έγκυος. Έχω βρει μία δουλειά η οποία δεν είναι αορίστου, και απαιτεί βάρδιες και βραδινές ώρες. Ο σύζυγος για μερικούς μήνες θα έχει δουλειά και μετά άγνωστο. Είμαστε και οι δύο σε ηλικίες που είναι δύσκολο να βρεθεί εργασία στην Ελλάδα. Χαίρομαι που είμαι έγκυος, αλλά δεν νιώθω ασφαλής οικονομικά για ένα παιδί. Τι να κάνω, συμβουλές;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απελπισία
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αυτά, να, όντως είναι προβλήματα. Είναι ένα δύσκολο ερώτημα. Μόνο εσύ κι ο σύζυγος μπορείτε να το αποφασίσετε για τους εαυτούς σας και την σχέση σας. Εγώ απλώς θα ξεδιαλύνω μερικές παραμέτρους.
Υπάρχουν τα εξής δεδομένα. Ούτε έξω, ούτε στην Ελλάδα έχετε κάτι απόλυτα δεδομένο με την έννοια του εξασφαλισμένου από άποψη δουλειάς. Επομένως δεν βαρύνει ούτε συν, ούτε πλην.
Οι εγκυμοσύνες δεν είναι δεδομένες, δεν προκύπτουν όποτε τις θελήσουμε, ούτε με την επαναληψιμότητα που επιθυμούμε. Γράφεις κάτι που δεν ξέρω πώς να το ερμηνεύσω ακριβώς: “Είμαστε και οι δύο σε ηλικίες που είναι δύσκολο να βρεθεί εργασία στην Ελλάδα”. Ποιές ηλικίες είναι αυτές;
Οι πραγματικά δύσκολες ηλικίες να βρεθεί εργασία (στην Ελλάδα ή αλλού) είναι μετά τα 45-50 και τότε κι η εγκυμοσύνη εφόσον την θέλετε είναι δώρο, επομένως πρέπει να σκεφτείτε τις παραμέτρους για να βοηθηθείτε. Μπορείτε να προστρέξετε σε κρατική βοήθεια στον τόπο καταγωγής σου ως υποστήριξη στην εγκυμοσύνη; Τι επιδόματα ή φροντίδα υπάρχει με την κοινωνική ασφάλιση; Οι εργοδότες τι περιθώρια δίνουν εκεί; Υπάρχει γύρω σας υποστηρικτικό περιβάλλον, αφού είναι όπως λες ο τόπος καταγωγής σου; Υπάρχουν ας πούμε συγγενείς που θα μπορούσαν να σας βοήθησουν σε κάτι έκτακτο, έστω μια φορά αν συμβεί κάτι πραγματικά πολύ δύσκολο; Οι βάρδιες κι η νυχτερινή εργασία είναι απλώς δύσκολες στην εκτέλεσή τους ή αποτελούν παράγοντα κινδύνου για την ίδια την εγκυμοσύνη; (εξαρτάται τι περιλαμβάνει η δουλειά, αν είσαι σε νοσοκομείο είναι ασφαλές να είσαι ενώ είσαι έγκυος;)
Αν πάλι εννοείς ότι είστε αρκετά νέοι και δεν βρίσκετε σταθερή εργασία στην Ελλάδα επειδή σας ζητούν προϋπηρεσία, νομίζω ότι στο εξωτερικό θα έχετε μεγαλύτερες αντοχές επειδή ακριβώς είστε νέοι. Θα πρέπει να εξασφαλίσετε την συνέχιση των εργασιών σας μετά το πέρας του ιχύοντος καθεστώτος, πράγμα που θα κάνετε με σχέδιο και οργάνωση. Ισχύουν πάλι όλα τα παραπάνω ερωτήματα και παράμετροι σε σχέση με την εγκυμοσύνη. Όσο κι αν ακούγεται “σκληρό”, υπάρχει η δυνατότητα ακόμα και μετά τις 40 μέρες μετά τον τοκετό να εργαστεί μια γυναίκα και να πηγαίνει το βρεφάκι σε βρεφικό σταθμό. Χρειάζεται να το ψάξετε αρκετά ώστε να υπάρχει και plan Β σε οτιδήποτε, μην σου πω και plan C.
Επικρατεί και μια γενική αβεβαιότητα στον κόσμο διεθνώς τα τελευταία χρόνια από την πανδημία και δώθε, πάντως τα ανεπτυγμένα κράτη είναι ανεπτυγμένα επιπροσθέτως κι επειδή βοηθούν τα νέα ζευγάρια να τεκνοποιήσουν (Επείγει να το δούμε και στην Ελλάδα αυτό.)
Εύχομαι καλή δύναμη και να μας στείλεις update.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οι ηλικίες μας είναι άνω των 40 ετών. Λόγω μιας σοβαρής ασθένειας για δέκα χρόνια, παρότι προσπαθούσαμε καιρό για παιδί δεν είχε έρθει. Πριν δύο μήνες είχαμε την τελευταία επαφή μας, όπου και αποφασίσαμε από κοινού να σταματήσουμε ώστε να κοιτάξουμε εξωτερικό για εργασία. Τελικά ισχύει ότι όταν κάνεις όνειρα ο Θεός γελάει. Μάθαμε τα ευχάριστα. Ναι σαν σκέψη δεν μας περνάει από το μυαλό να τερματίσουμε την κύηση. Είναι ενα θαύμα. Οκ δεν λέω ότι πεινάμε απλά δεν είμαστε αορίστου χρόνου στην εργασία μας η έστω εκεί που θα θέλαμε οικονομικά για μια πιο άνετη ζωή. Παρόλα αυτά, αποφασίσαμε… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω παλι χωρις να θελω να κανω οποιουδηποτε ειδους shaming, θα ρωτησω πως ακριβως εμεινες εγκυος. Διοτι αυτο το ετυχε εγω ειλικρινα δεν μπορω να το ακουω, μου αναβουν τα λαμπακια..Ενω ξερετε οτι θα κανετε ενα τετοιο βημα να φυγετε εξω, ξερετε οτι οικονομικα ειστε ασχημα..για ποιο λογο δεν προσεχατε; Εκτος πια κ αν πεσατε σ αυτο το 3% που δινουν τα προφυλακτικα..τοτε τι να πω..πολυ γκαντεμια.
Ε πως δηλαδή, μπορεί να συμβεί! Εκτός κι αν κανείς είναι τέρας εγκράτειας και τυπικότητας, μου φαίνεται απόλυτα λογικό να μη χρησιμοποιεί κάθε φορά προφυλακτικά ένα ζευγάρι που είναι χρόνια μαζί. Και δεν είναι βέβαιο ότι θα το καταλάβει κανείς ώστε να πάρει τα μέτρα του εγκαίρως (π.χ. φίλη έμεινε έγκυος από προσπερματικά υγρά). Πολλά παραδείγματα έχω από συγγενικό και φιλικό περιβάλλον, εσύ όχι;
Κ ομως δεν εχω αντιστοιχες περιπτωσεις οχι. Αντιθετως εχω ζευγαρια που ειναι χρονια μαζι που ξερουν οτι 100% αυτη τη στιγμη δε θελουν να κανουν παιδι και χρησιμοποιουν ΠΑΝΤΑ προφυλακτικο. Οποτε οποιος πραγματικα δεν θελει να κανει παιδι κανει αυτη τη μικρη ”θυσια”.
Στην περίπτωση που με τίποτα δεν το θέλει κανείς, οκ, κάνει ίσως αυτή την επιλογή. Δεν μου βγάζει κάτι τέτοιο πάντως η επιστολή, αλλιώς θα συζητούσε πιθανότατα και την περίπτωση της έκτρωσης. Νομίζω ότι είναι καλοδεχούμενο το μωρό στην περίπτωσή τους, αλλά η γράφουσα έχει αγχωθεί με τα οικονομικά και τις επικείμενες αλλαγές στη ζωή τους και ψάχνει προτάσεις και λύσεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Μερικές φορές αναρωτιέμαι, τι προσφέρει, σε ποιόν και γιατί να λέμε το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό.
Εντάξει shaming κάνεις. Το πως ακριβώς μένει κάποια έγκυος το ξέρουμε όλοι. Πρέπει δηλαδή να απολογηθεί και να μαστιγωθεί δημόσια που έμεινε έγκυος χωρίς να το σχεδιάζουν; Μπορεί να έσπασε το προφυλακτικό και να μην το πρόσεξαν, μπορεί να ανήκει στο 3% ή μπορεί να προσπαθούν πολλά χρόνια, να μην ήρθε και να πήραν απόφαση οτι δεν μπορούν να κάνουν παιδί. Γνωστή μου μετά απο 10 χρόνια προσπαθειας τα κατάφερε με εξωσωματική και μετά από 3 χρόνια, στα 43 της έμεινε έγκυος φυσιολογικά χωρίς να το σχεδιάζουν γιατί πολύ απλά οι πιθανότητες να μείνει έγκυος φυσιολογικα ήταν ελάχιστες. Δεν είναι… Διαβάστε περισσότερα »
αν ηθελες να κανεις shaming πως θα το ελεγες δηλαδη; Ετυχε, οπως και σε μενα, που 18 χρονια προστατευομουν τελεια και μια φορά συνέβη. Η κοπελα ειναι δυσκολα τωρα προφανως ομως θα κρατησει το μωρο οποτε, τι νοημα εχει ολο αυτο;
Είναι ξεκάθαρα shaming
Μπορώ να σου πω μόνο τι θα έκανα στη θέση σου, με τις δικές μπυ πεποιθησεις και αντοχες και τα δεδομενα που μας δινεις. Θα τερμάτιζα την εγκυμοσύνη.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποφασίσετε από κοινού με τον σύζυγο. Αν στην Ελλάδα δεν βρίσκετε δουλειά θα είστε σε άσχημη μοίρα. Η εγκυμονούσα προστατευται σε όλες τις χώρες σχεδόν. Οταν γεννήσεις θα έχεις τις άδειες και τα επιδόματά σου. Επίσης έχετε 9 μήνες μπροστά σας για να βρει δουλειά ο άντρας σου μια μόνιμη δουλειά. Αλλά εσείς ξέρετε καλύτερα, βαλτε τα κάτω και δείτε τι είναι το καλύτερο για εσάς
Βέβαια δεν μπορείς να προγραμματίζεις λαμβάνοντας υπόψη την εγκυμοσύνη. Δυστυχώς μέχρι και τον τρίτο τέταρτο μήνα δε ξέρεις πως θα εξελιχθεί. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να εκτελείς παράλληλα προγράμματα ελπίζοντας για το καλύτερο και ούσα ευέλικτη. Υπάρχουν κοινωνικές παροχές καλό είναι να τις μάθεις για την χώρα που μετακομίζεις.
Συγχαρητήρια, ελπιζω ολα να πανε καλα. Καταλαβαινω τη δυσκολη θεση σου, βρεθηκα κατα καποιον τροπο σε παρομοια, αλλα χωρις το δυσκολο κομματι του εξωτερικου. Πρωτον μαθαινεις τις παροχες της χωρας σε μια μητερα. Αν εχεις δουλεια, μπορει να εχεις καποια δικαιώματα , οπως αδεια ανατροφης κι ισως καποια επιδοματα, ειδικα αν έχεις γεννηθει σε εκεινη τη χωρα κι εχεις ιθαγενεια. Επισης οσο ειστε εκει, ψαχνετε μανιωδως για αλλη δουλεια, οποιαδηποτε μεχρι να ορθοποδησετε (παραδειγμα ειχα γνωστη που ενω ηταν νοσηλευτρια, δουλευε ως καθαριστρια σε ασυλο και μετα λαντζα σε εστιατοριο μεχρι να βρει κατι καλυτερο) . Λογικα εφοσον θα υπαρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεκινάς με τη δουλειά που βρήκες. Η εγκυμοσύνη δεν είναι ασθένεια. Αν δεν υπάρχει ιατρικός λογος και ταξιδια μπορείς να κάνεις και να εργαστείς.Συνεχίζεις κανονικά τη ζωη σου και σιγα σιγα κάνεις ένα πλάνο. Στο εξωτερικό υπαρχει κοινωνική ασφάλιση και ιατρική περίθαλψη για τις εγγυες, με τακτικό προγεννητικό έλεγχο. Ενημέρωσου για τις κοινωνικές παροχές για τις νέες οικογένειες και τις μητερες χωρις σύντροφο. Η εγκυμοσύνη δεν είναι εμπόδιο στο να συνεχίσεις το αρχικο πλάνο. Ενημέρωση θέλεις και ανάλογη προετοιμασία
Απ’ ό,τι καταλαβαίνω απ’ όσα γράφεις, θέλετε παιδί αλλά δεν το θέλετε τώρα. Οπότε αν ήμουν στη θέση σου θα έκανα έκτρωση και θα το δοκίμαζα πάλι όταν θα είχαν λυθεί τα υπόλοιπα. Εκτός αν είσαι σε ηλικία που δύσκολα να ξαμαμείνεις.
Πάντως το εξωτερικό δεν είναι δίλημμα. Όπως τα περιγράφεις είναι καλύτερα από εδώ ανεξαρτήτως παιδιού. Το δίλημμα είναι αν θα το κρατήσετε.